All Chapters of รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน: Chapter 101 - Chapter 110

“มันไม่ใช่แล้วอันนา” ภัทรเอ่ยโพล่งขึ้นอย่างโมโหในตัวคู่หมั้นสาวที่ไประเริงรักกับเพื่อนสนิทของเขา“ภัทรนี่คุณเป็นอะไรไปคุณถูกทำอะไรใช่ไหม อีนั่นมันทำอะไรคุณ” อันนาถามด้วยแรงอารมณ์ที่เกลียดชังต่ออังคณา“อังอังไม่ได้ทำอะไรผม มีแต่คุณนั่นแหละที่ทำ” ภัทรกล่าวเป็นปริศนาทิ้งท้ายให้อันนาสงสัยกว่าเดิมมือหนาของชายหนุ่มส่งกระเป๋าล้อลากของอันนาพลางส่งให้คู่หมั้นสาว“ผมขอล่ะอันนาจากนี้ไปผมจะถอนหมั้นคุณ” ธนภัทรกล่าวอย่างเหลืออดในตัวผู้หญิงคนนี้“ไม่ภัทร ไม่ภัทรมีอะไรทำไมไม่คุยกับอันนา” อันนากล่าวด้วยสีหน้าไม่เข้าใจในตัวของธนภัทร“ผมได้ยินข่าวว่าเจมส์กลับมาแล้ว” ภัทรเอ่ยขึ้นในที่สุดอันนาหน้าถอดสี ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดอะไรต่อ ภัทรก็ยัดกระเป๋าล้อลากแบรนด์เนมราคาแพงหูฉี่ให้กับเธอ“ผมจะบอกคุณน้าให้จัดการถอนหมั้นคุณและผมจะรีบส่งคุณกลับบ้านให้เร็วที่สุด” ชายหนุ่มกล่าวอย่างไม่ปรานีอันนา“แต่ฉันเป็นหนึ่งในผู้บริหารของรีสอร์ทดาหรัน คุณจะมาทำแบบนี้ไม่ได้” อันนากล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน“คุณลืมเหรอว่าคุณได้ตำแหน่งนี้มาอย่างไร” ธนภัทรกล่าวด้วยน้ำเสียงเหยียบเย็นจนอันนาอดขนลุกไม่ได้“คุณนอนกับผมเพื่อให้ได้ตำแหน

“อังดีใจมากๆเลยค่ะ ที่ได้มีแฟนคลับน่ารักๆแบบคุณแจ่ม” อังคณาเอ่ยพลางกำหูถุงผ้าแน่น“รถมารับแล้วครับ” เสียงของรปภ.รีสอร์ทดาหรันดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาของอังคณากับแจ่มจันทร์“ไปก่อนนะคะคุณแจ่ม” อังคณากล่าวพลางส่งยิ้มอย่างจริงใจให้แจ่มจันทร์“ขอบคุณคุณอังอีกครั้งค่ะ’ แจ่มเอ่ยพลางโบกมือให้ดาราสาวอย่างรวดเร็ว“ค่ะ” อังคณากล่าวแล้วก้าวขึ้นรถตู้คันใหญ่ไป“หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกครั้งนะคะคุณอัง” แจ่มเอ่ยกับตนเองบนรถตู้คันใหญ่อังคณาเลือกนั่งข้างหน้าต่างด้านขวาที่แดดส่องน้อยที่สุด“อังหิวไหม” กีตาร์เอ่ยถามดาราสาวของค่ายตนเอง“ไม่ค่ะ อังง่วง” อังคณากล่าวตอบผู้จัดการสาวด้วยน้ำเสียงงัวเงียมือเรียวหยิบแว่นกันแดดสีชามาสวมใส่ พร้อมกับหมวกีกกว้างใบโปรดมาสวมเพื่อปิดใบหน้าของเธออังคณาปรับเบาะให้นอนลง หญิงสาวอดรู้สึกไม่ได้ว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอคงจะได้เจอกับธนภัทร“ลาก่อนนะภัทร ฉันจะเลี้ยงดูเจ้าตัวน้อยเอง” อังคณาคิดในใจหญิงสาวอดรู้สึกโหวงในใจไม่ได้รถตู้เคลื่อนตัวออกไปแล้ว หากแต่บุรุษคนหนึ่งที่แสร้งทำเป็นนอนหลับในรถสปอร์ตกลับลืมตาขึ้น“นี่ค่ะบอส” แจ่มเอ่ยขณะส่งกาแฟให้กับชายหนุ่มผ่านกระจกรถย

“โธ่ เรื่องไวจังเลยนะครับ” ภัทรแกล้งโอดครวญ“ไม่ต้องมาโอดครวญเลยตาภัทร” ภัทราดุหลายชายเพียงคนเดียวของเธอ“น้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แล้วนี่ดันเป็นหนูอังคณาที่ครอบครัวเรารู้จักด้วย” ภัทรากล่าวอย่างโกรธเกรี้ยวในความไม่รักดีของธนภัทร“คุณน้าครับ...ภัทรอธิบายได้นะครับ คุณน้าฟังภัทรก่อนนะครับ” ภัทรอธิบายอย่างสุภาพ“จริงเหรอตาภัทร ตายแล้ว” ภัทราเอ่ยหลังจากฟังคำอธิบายของธนภัทรจบ“ตายแล้วใครตายเหรอครับ” ภัทรเอ่ยถามภัทราอย่างยียวน“ดีนะน้าไม่หลงเชื่อ...ยัยอันนาแฟนเก่าเธอนะ” ภัทราเอ่ยขึ้นอย่างเหลืออดในตัวพฤติกรรมของคู่หมั้นหลานชาย“หน็อยน้าก็นึกอยู่แล้วแม่นี่เป็นพลอยหุงที่ไหนได้แย่กว่าก้อนกรวดเสียอีก ตาภัทรจะทำยังไงต่อแล้วอยู่ที่ไหนตอนนี้” ภัทรากล่าว“ผมอยู่โรงพยาบาลครับ” ธนภัทรกล่าว“ทำไมไปโรงพยาบาลแล้วหนูอังคณาล่ะ’ ภัทราเอ่ยถามอย่างสงสัย“ผมเดาว่าอังอังน่าจะมาฝากครรภ์ ”ธนภัทรเอ่ยในที่สุด“อะไรนะ ตายแล้วน้าจะมีหลานแล้ว” ภัทราเอ่ยอย่างดีใจ“ตาภัทร พาหนูอังอังไปไหว้ขอขมาพ่อแม่ให้ได้นะ” ภัทราเอ่ยอย่างแนะนำหลานชายของเธอ“ผมจะพยายามอย่างสุดกำลังนะครับ” ธนภัทรกล่าว“ถ้าพาหนูอังคณากลับมาไม่ได้ น้าจะตัด

“ทำแล้วทิ้งไม่เรียกว่าคนนะ” อังคณากล่าวขณะอยู่ในอ้อมกอดของอีกฝ่าย“แล้วเรียกว่าอะไร” ธนภัทรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเข้ม“แล้วธนภัทรจะให้อังอังเรียกว่าอะไรล่ะ” อังคณาย้อนถาม“สามี” ธนภัทรบอกร่างเล็กในอ้อมแขนของเขาอย่างนุ่มนวล“ธนภัทรนี่ไม่ใช่เรื้องเล่นนะ” อังคณากล่าวพลางฟาดแขนข้างขวาของเขาอีกครั้ง“ธนภัทรไม่ได้เล่น ธนภัทรจริงจัง” ธนภัทรปล่อยหญิงสาวออกจากอ้อมแขนริมฝีปากบางทาบทับลงบนแก้มนวลของหญิงสาวอย่างจงใจ อังคณาอดรู้สึกไม่ได้ว่า ดวงใจของหญิงสาวเต้นเร็วจนแทบระเบิดความรู้สึกสับสนตีกันจนยุ่งเหยิงสรุปแล้วธนภัทรรักเธอหรือแค่ต้องการกลั่นแกล้งเล่นใจของเธออีกกันแน่มือเรียวยกมือกุมแก้มข้างที่ถูกสัมผัสอย่างไม่ทันตั้งตัว ดวงตาของหญิงสาวเวลานี้ปริ่มจะมีน้ำใสไหลทะลักธนภัทรเห็นดังนั้นจึงสบสายตาของเขากับเธออย่างรวดเร็ว อังคณาอดรู้สึกไม่ได้ว่าธนภัทรคนก่อนได้ตายไปแล้ว‘นี่เขากำลังเล่นเกมไหนกับเราอีกนะ’อังคณาอดคิดในใจไม่ได้“ภัทรหมายความว่าจะให้อังเป็นภรรยาภัทร” ธนภัทรกล่าวกับหญิงสาวด้วยแววตาจริงจัง“หะอะไรนะ” อังคณาเอ่ยอย่างตกใจ“แต่งงานกับภัทรนะอัง ภัทรอยากรับผิดขอบลูกและทุกอย่างในชีวิตของอัง” ธนภัท

ภายในรถอังคณานั่งตัวลีบเล็กไปตลอดทาง หญิงสาวอดคิดสารพันต่างนานาไม่ได้ว่า มารดาของเธอจะว่าอย่างไรบ้างตั้งแต่เกิดมาอังคณาไม่เคยเกิดมาเป็นที่พึงพอใจของมารดาเธอเองได้เลย แม้ว่าอังคณาจะเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวก็ตามของครอบครัวติเสกุล“คุณหิวไหม” ชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาวขณะที่พวกเขากำลังจะขับรถไปยังบ้านของอังคณา“ไม่ค่ะ คุณรีบไปเถอะค่ะ” อังคณาเอ่ยกับชายหนุ่มอย่างร้อนรน“ทำใจให้สบายครับ” ธนภัทรเอ่ย“จะให้อังสบายใจได้ไงคะ นี่มันเรื่องคอขาดบาดตายชัดๆ” อังคณาบ่นอุบอิบกับชายหนุ่มชายหนุ่มอมยิ้ม เหลียวมองดูอังคณาแล้วเหยียบเบรกรถสปอร์ตคันหรูของเขาทันที“ภัทรเหยียบเบรกทำไม” อังคณาถามด้วยสีหน้างุนงง“ภัทรอยากให้อังอังสบายใจ” ธนภัทรกล่าว“สบายใจ ทั้งที่จะโดยเชือดนี่นะ” อังคณากล่าวอย่างกังวลใจ“เชื่อใจผมนะอัง ผมจะไม่ทำให้คุณต้องเดือดร้อน” ธนภัทรเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ฉันจะเชื่อใจคุณ” อังคณากล่าวแล้วสบสายตาคู่นั้นของเขาอย่างหนักแน่นเส้นทางสัญจรไปมาในตอนนี้คราคร่ำไปด้วยรถบนท้องถนน ธนภัทรเหลียวมองอังคณาที่หลับไปด้วยความอ่อนเพลียหากธนภัทรคาดคะเนไม่ผิด อังคณาน่าจะเพลียจากการถ่ายแบบให้กับรีสอร์ทของเขา โชคด