Todos los capítulos de รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน: Capítulo 41 - Capítulo 50

อรุณีเติมแป้งให้หน้าฉ่ำวาวด้วยเครื่องสำอางราคาแพงหูฉี่ลิปสติกแบรนด์ดังบรรจงทาลงไปที่ริมฝีปากซีดหากแต่เนื้อครีมของลิปสติกก็พลันกลบรอยซีดเซียวของริมฝีปากอวบอิ่มของอรุณีได้พอดิบพอดีมือเรียวสวยเอื้อมหยิบดินสอเขียนคิ้วมาทาบบนใบหน้าอรุณีวาดโครงคิ้วให้สวยเด่นสะดุดตา เธอบรรจงวาดคิ้วอย่าง อ่อนจางให้เป็นธรรมชาติที่สุดแล้วมองสำรวจตนเองในกระจก ว่าเรียบร้อยหรือยังภาพที่ปรากฏบนกระจกบานใหญ่ อดทำให้อรุณีพอใจในรูปโฉมตนไม่ได้หญิงวัยเลขสามอย่างเธอมีดวงหน้าที่ไร้ริ้วรอยไม่เหี่ยวย่น ก็นับว่าเป็นบุญแล้ว แต่นี่เธอยังมีรูปร่างอรชรนี่นับว่าเป็นบุญสองชั้นเอรอนสาวเท้าออกมาจากห้องน้ำพอดีในสภาพเปลือยท่อนบน...หนุ่มใหญ่ไหล่ผาย เขามีแผ่นอกกว้าง อรุณีเบิกตากว้างเล็กน้อยที่เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดของเขากล้ามเนื้อเป็นมัดทำให้เอรอนดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งยาม ที่เขาเปลือยเปล่าท่อนบน และท่อนล่างที่เธอได้สัมผัสทำให้อรุณีอดใจเต้นแรงไม่ได้“มองอะไรครับ คุณอรุณี” เอรอนเอ่ยถามเสียงเข้มหากแต่เขาตีหน้าใสซื่อ“เปล่า” อรุณีเอ่ยขึ้น ดวงหน้าหวานแต้มสีเรื่อจนเห็นสีชัด หากแต่ชายหนุ่มมองเพียงชั่วครู่ก็รู้ทันเธอ“งั้นเหรอ”

“ตื่นแล้วเหรอคนสวย” เสียงเรียกดังขึ้นขณะที่อรุณีค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา“พวกแกเป็นใคร” หญิงวัยกลางคนเอ่ยเสียงฉุนเฉียว ดวงหน้าหวานสวยเอ่ยขึ้นอย่างเดือดดาลเวลานี้อรุณีถูกมัดมือไขว้หลังด้วยเชือก เธอถูกจับมัดอยู่บนเก้าอี้ กระนั้นปากของเธอยังคงด่าพวกมันอย่างไม่คิดชีวิต“ก็แค่นางแบบค้างฟ้าอุ่นเตียงของไอ้เอรอน พวกมึงคิดว่าเอรอนจะมาช่วยหล่อนเหรอ” เสียงนั้นดังขึ้นเบื้องหน้าเธอภาพที่อยู่ตรงหน้าคือบุรุษหนุ่มวัยไล่เลี่ยกับเอรอน ใบหน้าคมคายของเขามีความคล้ายคลึงจนแทบจะเป็นคนเดียวกัน“อาร์ช” เสียงเรียกของหญิงสาวดังพอที่จะทำให้ชายหนุ่มคนนั้นหันมามองเธอ“เธอรู้จักฉันด้วยเหรอ อรุณี วาดดาว” อาร์ชแฝดน้องของเอรอนเอ่ยขึ้นอย่างฉงน“พี่เองน้องจำไม่ได้เหรอ” อรุณีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ไหล่บางไหวระริก ๆ น้อย ๆ“พี่เอง...งั้นเหรอ” อาร์ชมองอรุณีด้วยแววตาสมเพช หากแต่ไม่นานเขายกยิ้มขึ้นแล้วแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ“พี่อรุณีที่ทิ้งผมไปหาพี่ชายผมงั้นเหรอ” อาร์ช ตวาดเสียงดังลั่น อรุณีตัวสั่นกว่าเดิมดวงหน้าหวานที่แต้มรอยยิ้มอยู่เสมอฉายชัดถึงความกังวลใจ“ไม่คิดว่าเราจะเจอกัน” อรุณีกลืนน้ำลายลงคอ หญิงสาวเอ่ย

“คุณร้องไห้ทำไมอรุณี” เสียงเข้มของเอรอนเอ่ยขึ้นพลางเอื้อมมือเช็ดน้ำตาให้หญิงสาววัยสามสิบสอง“ก็ฉันกลัวคุณตาย” อรุณีเอ่ยขึ้นขณะลอบมองแผลที่แขนของเขา“คุณรู้ไหม...อรุณีผมไม่ได้อยากเลิกกับคุณ และผมไม่ได้มีคนอื่นวันนั้นอาร์ชเป็นคนได้กับอิงฝัน เพื่อนสนิทของคุณเอง” เอรอนเอ่ยสารภาพในสิ่งที่เขาไม่ได้ก่อ“ฉันขอโทษ...” อรุณีเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว หญิงสาวเอ่ยพลางสะอึกสะอื้นเฮือกใหญ่“คุณอย่าตายนะเอรอน ฉันรักคุณ” อรุณีเอ่ยอย่างไม่ลืมหูลืมตาหยาดน้ำใสไหลคลอหน่วยตาและใบหน้าสวย ดวงหน้าหวานเปรอะไปด้วยคราบน้ำตา“ผมไม่ได้เป็นอะไร อรุณีคุณฟังก่อน อาร์ช ยิงไม่โดนแขนผมแค่แผลถลอกนิดเดียว” เอรอนเอ่ยแล้วลอบอมยิ้มเหมือนเด็กน้อยหญิงสาวชะงักเพียงเล็กน้อย หากแต่คำพูดของหนุ่มใหญ่กลับทำให้แรงอารมณ์ของเธอคุกกรุ่นขึ้น“เอรอน เวคัส นพกูล” อรุณีเรียกเขาด้วยเสียงดุ“นี่คุณเห็นฉันเป็นอะไร คนนะไม่ใช่ของเล่น” อรุณีเอ่ยแล้วผลักเขาออกอย่างแรงดวงหน้าหวานบึ้งตึงอย่างหาที่สุดไม่ได้ แววตาของหญิงสาวฉายชัดถึงควาไม่พอใจในคำพูดของเอรอน“ต้องให้ผมตายก่อนใช่ไหม ถึงจะเอ่ยความจริงในใจได้”“คุณ!” อรุณีเอ่ยขึ้น ดวงหน้าบึ้งตึงขึ้

“อรุณีคิดอะไรอยู่” หญิงวัยเลขสามเอ่ยกับตนเองอย่างแผ่วเบา“พอได้แล้วนอนได้แล้ว พรุ่งนี้เรามีนัดกับคุณชาเอม” อรุณีเอ่ยขณะวางแปรงสำหรับแปรงผมลงหญิงวัยกลางคนสลัดภาพที่เรือนร่างของเธอเปลือยเปล่าด้านหลัง หากแต่ในใจของเธอร้อนรุ่มจนทนไม่ได้ภาพที่เอรอนประทับซอนไซ้เรือนกายของเธอทำแรงอารมณ์ของหญิงสาววัยเลขสามอดกำหนัดขึ้นมาไม่ได้อรุณีถูเรียวขาไปมา อรุณีบิดไปมาราวกับเธอยังคงนอนกอดกายอยู่กับเอรอน เวคัส นพกูลหญิงสาวลูบมือไปยังเป้ากางเกงชุดนอนแล้วครวญออกมาราวกับเผลอไผล“เอรอนคนบ้า นี่คุณทำให้ฉันเป็นบ้าขนาดนี้ได้อย่างไร” อรุณีเอ่ยขึ้นแล้วเอามือออกจากเป้ากางเกงใน หญิงสาวลอบมองมือของตนเอง เธอปล่อยให้น้ำหวานไหลออกมาอย่างลืมตัว“โอ๊ย นอนไม่ได้แน่” อรุณีเอ่ยแล้วคว้ามือถือมากดไปหาเอรอนอย่างลืมตัว“ฉันอยาก” อรุณพิมพ์ไว้เพียงแค่นั้นในสมองของเธอยังคงคิดถึงเรื่องราวของเขาอยู่ตลอดเวลา“ผมมาหาอะไรกินอยู่ข้างบ้านคุณ” อรุณีพึมพำอยู่คนเดียว“นี่เขารู้ได้อย่างไรว่าเราต้องการเขามากขนาดนี้” อรุณีรำพึงรำพันกับตัวเองอย่างเผลอไผล“บ้าแล้วอรุณี ทำไมถึงเผลอเรอได้ขนาดนี้” อรุณีเอ่ยแล้วตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ.“ตาบ้านั่

เอรอนควบขย่มร่างของอรุณีราวกับคาวบอยควบขี่ม้าพยศ หากแต่เขาเป็นคาวบอยที่รู้ซึ้งถึงการพยศของเธอเขาพาดเรียวขางามไว้ราวกับให้อรุณีจงใจวาบหวามหัวใจเล่นหญิงสาววัยกลางคนไม่คิดที่จะลืมตาขึ้นมาสักนิด เอรอนสังเกตอากัปกิริยาเธอดวงตาคู่นั้นปิดพริ้ม อรุณีเข้าสู่ห้วงนิทรารมณ์ไปแล้วกระนั้นเรียวขาของเธอยังคงพาดอยู่ที่ไหล่ของเขาเอรอนวางขาของอรุณีลงบนเตียง เขาจัดแจงให้เธอนอนในท่าสบายๆหนุ่มใหญ่เหลียวมองดูนาฬิกาติดผนังบ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนเสียแล้วหากแต่เวลานี้เขาก็ง่วงมากเสียแล้วด้วย ชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างๆของอรุณีเอรอนขยับผ้าห่มให้หญิงวัยกลางคนอย่างอรุณี เธอเพียงพลิกตัวเล็กน้อยหันมาทางเขา“อรุณี...นอนดี ๆ ” เอรอนหันมาดุเธอเมื่อเห็นว่าหญิงสาวพลิกตัวมาก่ายเขาเอาไว้ เอรอนพยายามแกะตัวของเขาเออกจากการเกาะกุมของเธอ หากแต่ยังไร้ผล หนุ่มใหญ่ตัดสินใจนอนนิ่งแล้วหลับตาพริ้มเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกันกับเธอแสงตะวันยามเช้าสาดส่องเล็ดลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานกว้างที่เปิดรับลมโชยมา กลิ่นฉุนของต้นเหลืองศิริมงคลทำให้อรุณีที่นอนหลับพริ้มอยู่เบิกตากว้างกว่าเดิม ข้างกายของอรุ