Todos los capítulos de รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน: Capítulo 31 - Capítulo 40

ไม่รู้ว่านานเท่าใดที่สุรางค์รัตน์หลับใหลไปอย่างไม่มีสติ หญิงสาวตื่นขึ้นมาก็ต้องสะดุ้งสุดตัวยามเมื่อเวลานี้สุรางค์เห็นตนเองในสถานที่แปลกตาอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน “ฝันไปเหรอนี่ออย” เสียงหวานใสของหญิงสาวเอ่ยกับตนเองอย่างแผ่วเบา ดวงหน้าหวานของสุรางค์รัตน์หันรีหันขวางไปทางขวา ภาพที่ปรากฏไม่อาจทำให้หญิงสาวหัวใจเต้นช้าลงได้เลย “เฮียนนท์มานอนอะไรตรงนี้คะ” เสียงหวานใสของหญิงสาวปลุกเรียกให้ธนนนท์ตื่นจากภวังค์ "ออย…ฟื้นแล้วเหรอ” ชายหนุ่มกล่าวพลางดึงร่างบอบบางเข้าไปกอดจนคนตัวเล็กอดประท้วงไม่ได้ “เฮียนนท์เกิดอะไรขึ้นคะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยถามชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว “ออยสลบไปเฮียเข้ามาเห็นเลยพามาที่นี่ ออยไม่เป็นอะไรนะ” ธนนนท์เอ่ยตอบหญิงสาวทั้งน้ำตา “อ๋อค่ะ” สุรางค์รัตน์กล่าวพลางกอดปลอบชายหนุ่มอย่างงุนงง “ออย…ออยร้องไห้ทำไมคะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามสุรางค์รัตน์ในคำถามที่ค้างคาใจมานาน “ออยคิดว่าเฮียจะทิ้งออยไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแล้ว” สุรางค์รัตน์กล่าวแล้วปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น “คุณบีนะเหรอ” ธนนนท์เอ่ยทวนค

แต่เวลานี้สุรางค์รัตน์รู้แล้วว่า เธอจะหาใครมาดีได้เท่าธนนท์เจ้าของหัวใจของเธอไม่มีอีกแล้ว แต่การกระทำเมื่อกี้มันน่านัก… “เมื่อกี้ทำอะไร เฮียนนท์” สุรางค์รัตน์เอ่ยเสียงเขียว “ก็เคยมีใครบอกออยไหมล่ะว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด” ธนนนท์ขยับริมฝีปากเอ่ยบอกเธอ สุรางค์รัตน์แก้มแดงขึ้นสีเรื่อ ยามเมื่อเวลานี้หญิงสาวได้ฟังประโยคสุดท้ายของชายหนุ่มหน้าเป็นจบ “โอ๊ย” ชายหนุ่มร้องเสียงหลง หญิงสาวบิดจมูกโด่งของเขาอย่างหมั่นเขี้ยวในท่าทีของอีกฝ่ายที่วัน ๆ เอาแต่สรรหาเรื่องมากวนประสาทเธอ “เฮียเจ็บนะออย” ธนนนท์ร้องเสียงดังกว่าเดิมเมื่อเห็นสาวเจ้ายังไม่ปล่อยจมูกของเขา “ดีเจ็บให้ตายไปเลย” สุรางค์รัตน์เอ่ยพลางปล่อยมือออกอย่างสะใจเล็กน้อย “ถ้าเฮียตายใครจะอยู่กับออย” ธนนท์เอ่ยขึ้นพลางคลำจมูกของตนเองป้อย ๆ “ตายก็ดี ออยจะไปอยู่กับคนอื่น” สุรางค์รัตน์เอ่ยอย่างบ่นอุบอิบ ทันทีที่ใดได้ยินประโยคของหญิงสาว ธนนท์ชะงักทันที ดวงตาคู่คมเปล่งประกายวาววับ ชายหนุ่มคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของภรรยาสาวแล้วเอ่ยถามเสียงดังลั

แสงตะวันยามเช้าสาดส่องทอประกายระยับสาดลอดบานหน้าต่างหลังใหญ่ที่เปิดกว้างรับลมโชยมาตลอดทั้งคืน‘ต้นเหลืองศิริมงคล’ ลีลาวดีส่งกลิ่นฉุนแตะจมูกโชยเข้ามา ในคฤหาสน์หลังโต ‘คฤหาสน์พิมพ์เดือน’หญิงสาวคนหนึ่งชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง...สตรีวัยกลางคนเหลียวมองไปรอบก็พลันพบกับสาเหตุของกลิ่นเจ้าปัญหาอรุณีส่ายหน้าอย่างเอือมระอาเล็กน้อย แล้วรีบ งับบานหน้าต่างเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็วอรุณีสาวเท้าเดินกลับขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนต่ออย่างสบายอารมณ์“แอบรักเธอคนนั้นยังไม่กล้าจะบอกออกไป” เสียงเพลงโทรศัพท์ของหล่อนดังขึ้นเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอนในคฤหาสน์หลังโตของเธอ...อรุณีเลิกผ้าห่มขึ้นอย่างอารมณ์เสีย“ใครนะ...โทรมาตอนนี้” อรุณีวัยสามสิบสองปีเอ่ยอย่าง หัวเสีย ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดก้าวย่างลงจากเตียงอย่างรวดเร็วอรุณีสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของพรมสีเทาที่ปูไว้ใกล้เตียงนอนขนาดกว้างหญิงสาววัยสามสิบสองเหลียวมองในกระจก เรือนไหมของอรุณียาวสลวยทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำหนัก...ดวงตาคู่งดงามอ่อนหวานชวนฝัน...หากแต่นัยน์ตานั้นเด่นชัดถึงความเหนื่อยล้าจากการทำงานเวลานี้อรุณีสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีเทา ผ

ชั่วขณะเดียวที่ชาเอมเห็นคือ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกุด มีแขนจั๊มพ์พองๆ หญิงสาวคนนั้นนุ่งสั้นจนเกือบจะเห็นกางเกงซับในโผล่ออกมาดวงหน้าคู่หวานคมสวยเสมือนตุ๊กตาบลายธ์ส่งยิ้มหวานกระชากใจมาให้เอรอน หากแต่ชาเอมสังเกตเอรอนกลับเพียง แค่มองชั่วขณะเดียวเท่านั้นแล้วยกมือเรียกบริกรเช็คบิลทันที“คุณจะกลับเลยใช่ไหม” ชาเอมเอ่ยขณะเก็บเงินเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ของตนเองมื้อนี้ชาเอมเป็นคนเลี้ยง เพราะเอรอนเพื่อนสนิทชายเพียงคนเดียวของเธอได้ส่งชาเอมไปพบกับคุณอรุณี วาดดาว ดาวค้างฟ้าในวงการนางแบบระดับประเทศอรุณีมีความสามารถพิเศษหลายอย่างจากที่ชาเอมได้สืบมาทั้งการเป็นวีเจ การเป็นพิธีกร รวมไปถึงการเดินแบบให้กับแฟชั่นโชว์การกุศลที่ดั้นด้นไปจัดกันถึงมิลานทีเดียว“ใช่ผมจะกลับเลย แล้วคุณล่ะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นขณะหยิบกระเป๋าของตนเองจากเก้าอี้ที่นั่งสนทนาเมื่อครู่“ฉันว่าจะรอ...” ชาเอมยังพูดไม่ทันจบดีเอรอนก็แทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“น้องเอดอสนะเหรอ...ไปรับสาวอื่นแล้วมั้ง” ท้ายประโยค เอรอนเอ่ยอย่างทีเล่นทีจริงจนคนฟังอดกังวลใจไม่ได้“เอาดี” ชาเอมมุ่ยหน้าอย่างหงุดหงิดในจิตใจ หญิงสาวเหลือบมองก็เห็นเอรอนเหลียวมองซ้าย

“แล้วคุณทานอะไรมาหรือยัง” เอรอนเอ่ยถามขณะจ้องมองดวงตาของอรุณีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์“ทานข้าวกลางวันมาแล้วจากบ้าน แต่ยังไม่ทานอาหารเย็น” อรุณีตอบอย่างเรียบ ๆ หญิงวัยเลขสามตีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใด ๆ“งั้นมาทานอาหารเย็นกัน” เอรอนเอ่ยขึ้นขณะสาวเท้าเข้าหาอรุณีอย่างรวดเร็วชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันมานานแสนนานริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากบางอย่างร้อนรุ่ม อรุณีรู้สึกสะท้านไปทั่วเรือนกายเอรอนดันของหญิงสาวให้เอนราบลงบนโซฟาหนานุ่มของเขาสัมผัสวาบหวามอดทำให้อรุณีหวาบหวามในหัวใจไม่ได้...อรุณีจูบตอบเขาอย่างเผลอไผลดวงตาคู่งดงามปิดพริ้มอย่างลืมตัวหญิงวัยสามสิบสองนอนราบลงกับพื้นอย่างยอมจำนนต่อหัวใจตนเองเอรอนปลดกระดุมเสื้อของเขาออก ขณะมือยังคงสาละวนกับการประโลมไล้อรุณีอย่างกระหายชายหนุ่มถลกกระโปรงอรุณีออกจนเหลือแต่เรือนร่างเปลือยเปล่าอรุณีเบิกตากว้างกว่าเดิมยามเมื่อชายหนุ่มซุกซน เดรสสีแดงถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดีมือหนาเอื้อมลูบไล้ไปที่กางเกงในตัวจิ๋วอย่างหื่นกระหายเวลานี้เอรอนไม่สามารถต้านความต้องการตนเองได้ต่อไปอีกแล้วเรือนกายเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขาราวกับลูกแกะทรวงอกอวบอิ่มท