Todos los capítulos de รวมเรื่องสั้นเริงรักในห้วงฝัน: Capítulo 21 - Capítulo 30

แวววตาของธนนนท์เวลานี้อ่อนลง เขาแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าโลกใบกว้างใหญ่นี้จะเหวี่ยงเขาให้มาเจอกับสุรางค์รัตน์หญิงสาวที่ต้องแบกรับภาระของครอบครัวไว้แต่เพียงผู้เดียว แม้ว่าสุรางค์รัตน์จะเพิ่งเรียนจบ หากแต่ความยากจนทำให้หญิงสาวต้องรับจ้างพิมพ์งานเอกสารตั้งแต่ยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีสอง ธนนนท์สืบรู้มาอย่างลับ ๆ ว่าบิดาของสุรางค์รัตน์เลิกรากับภรรยาเก่า ภรรยาของอมรเดชทิ้งเขาและลูกสาวเพียงคนเดียวไว้ในห้องอพาร์ตเมนต์เก่าเล็ก ๆ มอซอแห่งหนึ่งข้างวัด นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งก็ได้ที่ทุกครั้งที่ชายหนุ่มอยู่ใกล้หญิงสาวทีไรจะต้องอดรู้สึกเอ็นดูเธอไม่ได้ซะอย่างนั้น การอยู่กับสุรางค์รัตน์ทำให้ธนนนท์มีความสุขไม่ใช่น้อย ทุกครั้งที่เขาอยู่กับเธอ เขามักจะนึกถึงแม่ที่หย่าร้างกับบิดาของเขาอีกเช่นกัน และอีกเหตุผลคือเขาชอบเธอที่เป็นเด็กกะโปโลแบบนี้ “หยาบคาย กระด้าง เจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการ และขี้งกจะหาผู้หญิงที่ไหนในโลกใบนี้ได้เหมือนเธอสุรางค์รัตน์ ออยของเฮีย เฮียนนท์รักออยนะคะ” ธนนนท์เอ่ยขึ้นพลางจุมพิตหญิงสาวข้างแก้มนวล ชายหนุ่มสะบัดไล่ความรู้สึกฟุ้งซ่าน

ร้านอาหารที่เดิม “ออย สนจองโต๊ะเบอร์สิบหกนี้ไว้ ไม่รู้ออยจะชอบหรือเปล่า” เสียงเข้มของสนเอ่ยขึ้น สนคลี่ยิ้มอย่างอารมณ์ดีสุรางค์รัตน์ยิ้มเจื่อน ๆ หญิงสาวเดินไปมองรอบโต๊ะสิบหกอย่างกังวลในบางสิ่ง หกแต่หญิงสาวซ่อนสีหน้าไว้มิดชิด“ออยว่ามุมนี้สวยมากเลยค่ะ พี่สน” สุรางค์รัตน์เอ่ยขึ้นดวงตาคู่หวานของหญิงสาวเหลียวมองไปรอบ ๆ โต๊ะอาหารอย่างสนอกสนใจบรรยายโต๊ะอาหาร“นั่งสิออย” สนกล่าวพลางเอื้อมมือไปดึงเก้าอี้ให้หญิงสาวนั่งลงด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ“ทานอะไรดีครับ” สนเอ่ยถามสุรางค์รัตน์อย่างสุภาพ“ออยกินอะไรก็ได้ค่ะสน” หญิงสาวเอ่ยเสียงเจื้อยแจ้วพลางเรียกเพื่อนสนิทของตนอย่างสุภาพ“งั้นสนเอาสปาเกตตีคาโบนาร่าไข่ลวก” สนเอ่ยบอกพนักงานสาวที่มารับออร์เดอร์“ออยขอเป็นสเต็กปลาแซลมอนขนาดใหญ่ละกันค่ะ” สุรางค์รัตน์เอ่ยบอกพนักงานสาวเสียงแจ๋ว“ได้ค่ะ รับน้ำอะไรดีคะ” พนักงานสาวเอ่ยถาม“เอาน้ำแตงโมปั่นค่ะ” หญิงสาวเอ่ยตอบพลางแย้มรอยยิ้มละไม“ผมขอสไปร์ท” สนดีไซน์เนอร์หนุ่มเอ่ยขึ้น“รับทราบค่ะ เดี๋ยวรออาหารประมาณ 15 นาทีนะคะ” พนักงานสาวเอ่ยพลางหยิบเมนูแล้วเดินออกไปทิ้งให้สองหนุ่มสาวอยู่ด้วยกันลำพัง“ออยเป็นไงบ้างวันนั

นิ้วมือของธนนท์เอื้อมมาปัดป่ายไปมาอย่างซุกซน เวลานี้สุรางคฺรัตน์อดรู้สึกปั่นป่วนที่ช่วงบริเวณท้องน้อยของหล่อนไม่ได้ หญิงสาวลมหายใจกระตุกเมื่อมือกสากของเขาลากนิ้ววนไปมาบริเวณช่องทางสวรรค์ของเธอ มือหนาของธนนนท์สอดเข้าไปในโพรงถ้ำสวรรค์ของสุรางค์รัตน์ที่แอ่นตัวรับแรงสัมผัสอย่างสุขสม หญิงสาวแหงนคอขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าหวานของหญิงสาวประกบปากกับเรียวปากของธนนนท์อย่างดูดดื่ม เวลานี้สุรางค์รัตน์สัมผัสได้ถึงอารมณ์ความหึงผสมความหวงของชายหนุ่ม เธอปรารถนาความสุขสมแบบนั้นอีกครั้งดูเหมือนครั้งนี้ชายหนุ่มจะรับรู้ถึงความต้องการของหล่อน ธนนนท์หมุนตัวของสุรางค์รัตน์ให้หันมาเขาสอดแก่นกำยำของเขาเข้าไปในช่องทางสวรรค์ของเธอ หญิงสาวแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย สุรางค์รัตน์หลับตาปี๋ยามเมื่อเวลานี้ธนนนท์กำลังอุ้มร่างคนตัวเล็กแล้วกระแทกแก่นกำยำของเขาเข้าไปอย่างแรง สุรางค์รัตน์ครวญเสียงหวานเธอสัมผัสถึงความเสียวกำซาบซ่านเข้าไปถึงห้วงดวงใจของเธอธนนนท์อุ้มหญิงสาวมาถึงยังห้องอาบน้ำ เขาวางเรือนกายขาวโพลนไว้บนอ่างล้างหน้า“เจ็บหน่อยนะคะ” ธนนนท์เอ่ยด้วยร

“ก็ดีนะน่าอร่อยดี” ธนนนท์เอ่ยพลางมองทรวงอกของสุรางค์รัตน์ด้วยแววตากรุ้มกริ่ม “มองอะไรคะคุณสามี” สุรางคฺรัตน์กล่าวพลางหมุนตัวไปยังที่วางกระทะ “วันนี้เรียกดี อยากได้อะไร” ธนนนท์เอ่ยถามหญิงสาวอย่างรวดเร็ว “ไม่รู้ซิคะ เมื่อวานวันเกิดออย ออยก็ได้ไปแล้ว” สุรางค์รัตน์เอ่ยตอบด้วยท่าทีทะเล้น “ทำไมเรากลายเป็นเด็กทะลึ่งอีกแล้วล่ะออย” ธนนนท์เอ่ยปรามด้วยแววตาดุดัน “เอ๋…หรือว่าอยากโดนอีกนะ” เสียงเข้มของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นจณะสุรางค์รัตน์วางไข่ไก่บลงในชามพักประกอบอาหาร “ไม่เอาแล้ว เฮียนนท์คนผีทะเล” สุรางค์รัตน์กล่าวอย่างรวดเร็ว สองขาของหญิงสาววิ่งหนีธนนนท์ขณะเดียวกันกับที่ชายหนุ่มตามแกล้งจับตัวของหญิงสาวไปติด ๆ อารามดีใจทำให้สุรางค์รัตน์เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ หญิงสาวอดรู้สึกใจเต้นรัวเร็วราวกับกลองสะบัดชัยที่ถูกตีเวลาแห่งานบวชก็ไม่ปาน “ไปนอนกอดกันดีกว่า ข้าวเดี๋ยวค่อยกิน” ธนนนท์เอ่ยขึ้นพลางช้อนร่างของหญิงสาวไปยังห้องนั่งเล่น ร่างสูงโปร่งตระกองกอดคนตัวเล็กอย่

รถยนต์คันหรูแล่นออกมาจอดหน้าบ้านนานแล้วหากแต่ชายหนุ่มอดรู้สึกห่วงความสัมพันธ์ระหว่างเขาและสุรางค์รัตน์ไม่ได้ “เสียงอะไร ทำไมมันไปนานจัง” ธนนนท์กล่าวพลางชะเง้อมองไปยังในบ้านอย่างกระวนกระวายใจบางอย่าง “หรือออยจะเป็นอะไร” ธนนนท์เอ่ยขึ้นพลางเปิดประตูรถยนต์คันหรูหราแล้วก้าวออกไปยืนทันที มือหนาปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปในทางเดินลัดเลาะไปยังห้องนั่งเล่นอย่างว่องไว “ทำอย่างไรดีล่ะป้า คุณผู้หญิงเป็นอะไรไปก็ไม่รู้” บอดี้การ์ดหนุ่มเอ่ยอย่างหวาดกลัว “แกก็ไปอุ้มคุณผุ้หญิงซิ” ป้านุ่มนิ่มที่วางมือจากเตาเอ่ยขึ้น “ผมนี่นะ ถ้านายท่านรู้นายเอาผมตายแน่” บอดี้การ์ดหนุ่มกล่าวด้วยท่าทีหวาดกลัวในความโหดของเจ้านายหนุ่ม “ฉันว่าคุณผู้หญิงก็จะตายเหมือนกันถ้าแกไม่ไปเอาคุณออยไปส่งโรงพยาบาล” ป้านุ่มนิ่มเกี่ยงด้วยเกรงกลัวบารมีของชายหนุ่มคราวลูกอย่างธนนนท์ “เกิดอะไรขึ้นกับคุณผู้หญิง” เสียงเข้มของธนนนท์เอ่ยพลางเดินอาดๆเข้ามาหาทั้งสองคน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าไม่อาจทำให้ใจของชายหนุ่มสงบได้อีกต่อไป ร่างสูงโปร