บททั้งหมดของ ท่านประธานที่แปลว่าพ่อของลูก: บทที่ 151 - บทที่ 158

“มันอยู่ที่ไหนล่ะครับ ไอ้ต้นกัญชากับกระท่อมน่ะ ป๋าไม่เห็นจะมีเลย” “ที่หลังออฟฟิศพ่อเสือมี พี่พลอยเห็น ใบมันสวยมากๆ แล้วก็มีต้นเล็กๆ ด้วยนะ ป้าม่านบอกว่าคนซื้อปุ๋ยเอามาให้”“พี่พลอยกับน้องแพรรู้ไหมครับ ว่ากัญชากับกระท่อมน่ะเป็นยาเสพติด ถ้าเด็กๆ เผลอเอาไปเคี้ยวกินจะเป็นอันตราย ดังนั้นเราจะเอาไปปลูกที่โรงเรียนไม่ได้ ส่วนที่ออฟฟิศพ่อเสือ มีคนเอามาให้ เขาก็แค่ปลูกไว้เป็นไม้ประดับสวยๆ ไม่ได้เอาไปทำอะไร”“เหรอ งั้นเอาต้นอะไรดีน้อ” แพรสวยเอาดินสอเคาะแก้มป่องๆ เหลือบตามองเพดานอย่างครุ่นคิด“มีต้นแตงกวาออร์แกนิคแหละ มีลูกห้อยโตงเตงเต็มไปหมด เด็กกินได้” พลอยใสสะกิดแฝดน้อง“แต่แม่เมย์ปลูกเอาไว้โปะหน้านะ” แพรสวยคัดค้าน “ถ้าไม่โปะแตงกวา ฟ้าจะขึ้นหน้า”“อะไรนะ” ภูผาขยับเข้าไปใกล้ๆ เพื่อฟังให้ชัดๆ“ฟ้าจะขึ้นหน้า แม่เมย์บอกว่าถ้าฟ้าขึ้น จะทำให้หน้าด่าง เหมือนลูซี่” แพรสวยเอาดินสอเคาะจมูกภูผาขณะอธิบายโดยยกตัวอย่างให้เห็นภาพ เพราะปานดวงใจเคยบอกเด็กๆ แบบนี้ “อ๋อ แบบนั้นเขาเรียกว่าฝ้าครับ ไม่ใช่ฟ้า”“ฝ้า” แพรสวยทวนคำ“ครับ เรียกว่าฝ้า ตอนกลางคืนเวลาอาเฟย่านอนก็ใช้แตงกวาโปะหน้าเหมือนกัน เพื่อให้ผิวบนหน้

“ไปกันเสือเหี้ยม” แพรสวยหันมาดึงน้ำมนต์ก่อนจะวิ่งตามพลอยใสไป ส่วนคนที่คลุมโปงอยู่ก็เปิดผ้าออกมา“โปกเป็นเฉือฉมีนะ ฮึกๆๆ” ปกป้องกอดพยัคฆ์“ครับ ไม่มีใครออกจากแก๊งครับ ปกยังเป็นเสือสมิงเหมือนเดิม” พยัคฆ์กำหมัดให้ปกป้องต่อยแสดงคำมั่นสัญญา จากนั้นเด็กชายก็ขยับไปหาปานดวงใจ“แม่แม ดาบๆๆ” เมื่อกี้ปกป้องได้ยินว่าพี่สาวเอาโทรศัพท์ไปคุยกับเต๋าเต้ย แต่ตัวเองยังไม่เสร็จธุระจึงไม่ยอม“ดาบ ดาบ” นะโมก็เป็นไปกับเขาด้วย“เอาของพ่อเสือก็ได้ มาครับเด็กๆ พ่อเสือสั่งเป็น” เขาล้วงโทรศัพท์ขึ้นมา ลูกๆ จึงย้ายจากปานดวงใจที่ซู้ดปากเพราะความเจ็บไปหาพ่อหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงความวุ่นวายในบ้านก็กลับมาเป็นปกติ ปานดวงใจกับพยัคฆ์ต้องใช้น้ำเย็นเข้าลูบ แบ่งปันความรักให้เท่ากันทุกคน ไม่ให้ลูกรู้สึกว่ารักใครคนใดคนหนึ่งมากกว่ากัน ซึ่งทั้งสองก็รับมือได้ดี พวกเขาเครียดกันแทบตายเรื่องกำไลของปิ่นมุก แต่พอเล่าให้เฟย่ากับภูผาฟัง ทั้งสองได้แต่หัวเราะด้วยความเอ็นดู เฟย่าบอกว่ายังไม่เอากำไลข้อเท้าคืนจนกว่าปกป้องจะเบื่อ จึงกลายเป็นว่าตอนนี้ปกป้องกับปิ่นมุกใส่กำไลกันคนละวงแต่ปิ่นมุกก็ได้เป็นสาวน้อยสวยมากในเช้าตรู่วันศุกร์ที่เฟย่าเ

“ปกทำอะไรอยู่ครับ” พยัคฆ์ตะโกนถาม เพราะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ก่อนที่เด็กๆ จะหัวเราะกันจนเขารู้สึกผวา“ทำพามดี หย่อ ช่วยเหยือฉังคม” ปกป้องพูดเสียงแข็งขันเสียงปกป้องสิ้นสุดก็มีอีกเสียงดังขึ้น“ปก เอาน้องขึ้นไปไว้แบบนั้นได้ยังไง หยุดๆๆ” เสียงปานดวงใจแหวเข้ามาในห้องน้ำ “นะโมด้วย ลงมาเดี๋ยวนี้”“อ้าวๆ น้องปิ่นลูกแม่ โถๆๆๆ จะหัวเราะหรือร้องไห้ดีล่ะคราวนี้” เฟย่าไม่รู้ว่าเช้านี้ตนเองยกมือทาบอกไปกี่ครั้งแล้ว และนี่เป็นอีกครั้ง“ฮึก ฮึก แงงงงงงงงงงงงง” ปิ่นมุกเลือกได้แล้วว่าจะทำอะไรดีเฟย่าเดินจิกปลายเท้าลงบนพื้นบริเวณที่ไม่เปื้อน ตรงดิ่งไปหาลูกสาวซึ่งคว่ำอยู่บนโรบอทถูพื้นขนาดใหญ่ ความเคลื่อนไหวและแรงสั่นสะเทือนที่พาไปชนตรงนั้นตรงนี้ทำให้หนูน้อยกลัว ในขณะที่นะโมซึ่งอยู่บนโรบอทอันใหญ่กว่าหัวเราะอย่างสนุกสนาน“มั่งๆ” น้ำมนต์วิ่งไปขวางหน้านะโม“ม่าย โน่นๆ” นะโมชี้ไปยังโรบอทที่ปิ่นมุกเพิ่งถูกยกขึ้นไป“ปี้โปกด้วย” ปกป้องเข้าไปดันนะโมออก อยากจะขึ้นไปเล่นอันของนะโมพยัคฆ์ออกมาเห็นภาพดังกล่าวก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่ายหัว“เฮียไปส่งลูกๆ เถอะ เดี๋ยวเมย์จัดการเอง” ปานดวงใจบอกอย่างปลงๆ“ปีหน้าปกเข้าโรงเ

“พี่เหรอมีข่าวดี ไม่มีนะ” เฟย่าทำหน้าประหลาดใจ หยิบป๊อปคอร์นก้นถ้วยมากรอกปาก และแก้ฝืดคอด้วยน้ำส้มคั้น“เดี๋ยวเอาน้องวัวไปเก็บบ้านแล้วผมไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาให้พี่เฟย่าดีกว่า” ภูผาเอะใจกับคำพูดของปานดวงใจ“เหรอ” เฟย่าดึงกระเป๋าสะพายที่ปิ่นมุกกำลังรื้ออย่างเอาเป็นเอาตายมาใกล้ตัว หยิบจุกนมฟันเหยินส่งให้ลูกเสร็จก็หยิบบางสิ่งออกมา “นี่หรือเปล่าคะหมอผา” เฟย่ายิ้มเขินอายภูผาปรี่มาดึงสิ่งที่เขาบอกว่าจะไปซื้อจากมือเฟย่า สัตวแพทย์หนุ่มตาโต...มันขึ้นสองขีด“เยบเข้ ในที่สุดๆๆๆ” ภูผากระโดดตัวลอย ดีใจจนพูดได้แค่นี้“ยินดีด้วยนะหมอผา” พยัคฆ์เดินมาแสดงความยินดีที่รั้วกั้นคอก“ยูกฉาว” ปกป้องวิ่งมาเกาะรั้วข้างๆ พ่อ เพื่อเอาข่าวมารายงานคนที่อยู่ด้านนอกของคอก“ยูกฉาว” น้ำมนต์วิ่งมาบอกด้วย“ยูกฉาว” นะโมก็พลาดไม่ได้“พี่พลอยกับน้องแพรตั้งชื่อให้แล้วจ้ะแม่เมย์” พลอยใสเดินตามมา“ชื่ออะไรคะ” ปานดวงใจถาม“เจสสิก้าจ้ะ” แพรสวยตอบ“พี่พลอยกับน้องแพรคะ อาเฟย่ากำลังจะมีน้องให้ปิ่นมุก จะเปิดรับสมัครสมาชิกเข้าแก๊งเสือสมิงเพิ่มอีกสักคนจะได้ไหมคะ” เฟย่าส่งสายตาอ้อนวอนให้รับสมาชิกเพิ่ม ไม่อยากให้ลูกอีกคนตกสำรวจ เพราะเด็