All Chapters of ท่านประธานที่แปลว่าพ่อของลูก: Chapter 131 - Chapter 140

“รักมากก็เลยลากไปไหนมาไหนด้วยใช่ไหม” ภูผาถาม ในมือก็ม้วนกระดาษสีขาวที่พลอยใสฉีกมาจากสมุดนักเรียนของตัวเองให้เป็นรูปหลอดที่เด็กน้อยต้องการ“นั่นแหละ อย่างที่พี่ผาเคยเห็น ฉะนั้นอย่าไว้ใจให้ปกเลี้ยงน้องตามลำพัง” ปานดวงใจพลางช่วยเฟย่าดูความเรียบร้อยของเด็กๆ“เดี๋ยวถ่ายคลิปเสร็จแล้ว เล่นของเล่นของพี่เต่าเต่ากันนะ” แพรสวยชี้ไปยังถุงซึ่งมองทะลุเข้าไปเห็นของเล่นจากสำเพ็ง“ได้เลย พอเสร็จแล้วก็มาปิ้งบาร์บีคิวกันนะ มีทั้งของเด็กและผู้ใหญ่ พ่อฉลามทำน้ำจิ้มสูตรเต้าหู้ยี้ที่พี่เต่าเต่าชอบใส่ขวดมาเยอะเลยนะ”“เหรอ เตาหูหยีอร่อยเหรอพ่อฉลาม” พลอยใสกำม้วนกระดาษหลายม้วนที่ภูผาทำให้เดินมาถามฉลามอย่างสงสัย“ไม่ใช่ ต้องเรียกว่าเตาหูหมี อร่อยสุดๆ พี่เต่าเต่าชอบ” เต๋าเต้ยหลับตาตอบเอง เด็กน้อยไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้เพราะอุ๋งกำลังทาเปลือกตาให้“แม่เมย์ก็ทำวุ้นนมข้าวโพดมาด้วยนะ ทำจากข้าวโพดหวานที่เพิ่งเด็ดมาจากไร่ แล้วก็มีข้าวโพดฮอกไกโดที่กินโดยไม่ต้องต้ม แต่แม่เมย์ว่าเราเอามาปิ้งพร้อมกับบาร์บีคิวก็ดี” ปานดวงใจบอกเมนูเด็ดของตัวเองบ้าง“ข้าวโพดที่ผมเอาให้พี่เฟย่ากินเมื่อสัปดาห์ก่อนไง แล้วพี่เฟย่าบอกว่าอร่อยมากน่ะ

“หม่ำๆ จุ๊บๆ ดูดสิเจ้าเสือเหี้ยม” พยัคฆ์เอานิ้วเขี่ยแก้มยุ้ยๆ กระตุ้นให้นะโมดูดนมแม่ที่บรรจุไว้ในขวด แต่เจ้าหนูใช้ลิ้นดุนออก และบ้วนน้ำนมที่ไหลเข้าปากออกมา แบะหน้าอย่างเสียใจ พยัคฆ์กับปานดวงใจฝึกให้กินนมขวดมาร่วมสัปดาห์แล้ว แต่ทั้งนะโมและน้ำมนต์ต่างปฏิเสธ เพราะจุกนมพวกนั้นมันไม่นิ่มเท่าหัวนมแม่“แอ๊ๆๆๆ” นะโมต่อสู้กับนมขวด ในที่สุดก็ร้องไห้หน้าแดงแจ๋อย่างขัดใจ“เฮีย อุ้มนะโมตามมาเข้าเต้าเลย วันนี้คงไม่สำเร็จแล้วละ” ปานดวงใจโผล่หน้าออกมาจากเต็นท์พร้อมกับมือเรียกสามี“เดี๋ยวเฟย่าไปย่างบาร์บีคิวให้ เมย์ไม่ต้องรีบนะ ดูแลลูกตามสบายเลย ชิลๆ เพราะออกมาไฟก็อาจจะยังไม่ติด ฮ่าๆๆๆ” เฟย่าพูดไปขำไป เธอลุกขึ้นและฉุดภูผาขึ้นมาด้วย ทั้งสองเดินกอดเอวกันไปยังจุดที่มีเตาบาร์บีคิวตั้งรอไว้ มีทั้งแบบยืนปิ้ง และเตาเล็กๆ สำหรับนั่งปิ้งข้างๆ โต๊ะ“นั่นเด็กๆ อิ่มกันแล้วมั้ง ทาโร่เอาเส้นสปาเกตตีไปทำเป็นผมให้ปกใหญ่เลย คงต้องอาบน้ำอีกรอบ พี่ฉลามไปช่วยกัน” อุ๋งหันไปเห็นพอดีก็รีบลุกขึ้นพร้อมกับดึงฉลามไปด้วย เธอคนเดียวรับมือไม่ไหวแน่นอน“แล้วฉันจะช่วยใครดีล่ะ ช่วยเฟย่าเตรียมของกิน ช่วยอุ๋งอาบน้ำให้เด็กๆ ใหม่ หรือช่ว

“พี่ฉลามไปไหนก็ไม่รู้” อุ๋งบอกอย่างกลัดกลุ้มทันที ก่อนที่ก้นอีกฝ่ายจะแตะเก้าอี้เสียอีก“เฮียก็หาย แสดงว่าไปด้วยกัน งั้นหายห่วงละ” ปานดวงใจรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก“อ้าว คุณแม่ๆ คุณพ่อไม่ออกมาด้วยเหรอ” เฟย่าเดินจูงมือมากับภูผาชายหนุ่มทำหน้าที่สุภาพบุรุษทันทีด้วยการตั้งเตาไฟฟ้าทำอาหารเช้าสำหรับกินกับกาแฟ“เมย์ช่วย” ปานดวงใจลุกไปเทน้ำใส่กระติกน้ำร้อน หยิบจับชุดสำหรับชงกาแฟที่พนักงานของลูกคลื่นนำมาเตรียมไว้ให้ก่อนหน้านี้ไม่นานมาตั้งที่โต๊ะ“ไม่รู้หายไปไหนกัน ตอนแรกอุ๋งนึกว่าพี่ฉลามไปคนเดียว ปรากฏว่าพี่เสือก็หายไปด้วย” อุ๋งหยิบจานมาให้ภูผา“นั่นไง มากันแล้ว” ภูผาพยักพเยิดไปทางสามท่านประธานที่เดินอยู่ไกลลิบ“ไหนอะ” อุ๋งชะเง้อคอมอง“นั่นไง จุดสามจุดนั่นน่ะ” ภูผาชี้จนกระทั่งอุ๋งมองเห็นจุดสามจุดซึ่งเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้นกระทั่งมองเห็นเป็นรูปเป็นร่างเมื่อทั้งสามหนุ่มมาถึงก็เดินเข้าไปประกบคู่ของตนเองทันที ส่วนลูกคลื่นเดินไปหยิบกาแฟอย่างโดดเดี่ยว“พี่ฉลามไปไหนมา เหงื่อเต็มตัวเลย” อุ๋งดันฉลามซึ่งมีแต่กลิ่นเหงื่อออกจากตัว“ไปเดินเล่น เหงื่อออกเป็นเรื่องปกติสำหรับคนออกกำลังกายเยอะ” เขาพูดคล่องปา

“ไม่รุ” ปานดวงใจตอบเสียงสั้นจู๋ ยังคงขำ แต่เหลียวมองฟ้ามองต้นไม้ไปทั่ว เท่านั้นพยัคฆ์ก็รู้ว่าใครเป็นคนสอนเด็กๆ และลูกสาวของเขาก็คงจะเอาไปถ่ายทอดให้เต๋าเต้ยอีกที“อุ๋งได้ยินเต๋าเต้ยเปิดเพลงนี้มาสักอาทิตย์นึงแล้ว ไม่นึกว่าเด็กๆ เขาจะฮิตกัน” อุ๋งหัวเราะพอเพลงนี้จบเครื่องเล่นก็จบรอบพอดี“ทูนหัว ถ้วยชาหรรษาสนุกมากค่ะ” เต๋าเต้ยยิ้มร่าขณะวิ่งมาหาอุ๋ง“แม่เมย์ พ่อเสือ เด็กน้อยสวยมากทำการแสดงบนถ้วยชาหรรษากันแหละ เต้นสวยสับๆ ไหม” แพรสวยวิ่งมาถามอย่างภาคภูมิใจ“สุดยอดค่ะ ลูกๆ เก่งที่สุดเลย” คนที่อำนวยการสร้างและซ้อมให้ลูกชูนิ้วโป้ง และนั่งลงให้พลอยใสกับแพรสวยมาหอมแก้มคนละข้าง“ชาหำฉา โปกหำเป้ง” ปกป้องวิ่งมาบอกพยัคฆ์บ้างถัดจากถ้วยชาหรรษา เด็กๆ ก็ไปเล่นนั่งรถรางกันโดยมีผู้ใหญ่นั่งไปด้วย หน้าที่ถ่ายรูปถ่ายคลิปก็สลับกันไป จากนั้นก็ถึงเวลากินอาหารกลางวัน สามหนุ่มกินแค่ให้หายหิวเพราะตอนเช้ามืดที่พวกเขาหายไปด้วยกันก็เพื่อหาวิธีเตรียมรับมือกับไอ้เครื่องเล่นพิสดารของที่นี่ พวกเขาออกกำลังกายกันอย่างหนักเพื่อฟิตร่างกาย และกลับไปที่เต็นท์ในสภาพเหงื่อโทรมกายอย่างที่อุ๋งทัก อาหารก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่ง คราวก่อ

“เฟย่าชอบจริงๆ เลย เจ้าฟันน้ำนมสุดแสบ น่าเอ็นดู๊” นางแบบสาวทำเสียงสูงในตอนท้าย ยิ้มโดยไม่ตั้งใจเวลาได้มองได้พูดคุยกับปกป้อง“อะไร ได้เลี้ยงแป๊บเดียวติดใจปกแล้วเหรอ” พยัคฆ์มองหน้าเพื่อนสาวแล้วต้องเอ่ยปากแซว“ก็น่ารักจริงๆ อะ น่ารักทุกคนเลย ทั้งพี่พลอย น้องแพร ปก เต๋าเต้ย ทาโร่ นีโม่” พอเอ่ยชื่อแล้วก็ต้องเอ่ยให้ครบ ไม่งั้นเด็กจะเก็บไปน้อยใจได้“สงสัยพี่เฟย่าใกล้มีข่าวดีนะ” ปานดวงใจดูดไอศกรีมไปออกความเห็นไป“พ่อเสือ กินโคนที ไม่เอากรอบๆ” พลอยใสขัดจังหวะผู้ใหญ่ มือเล็กยื่นไอศกรีมมาให้พยัคฆ์“น้องแพรก็ไม่กินกรอบๆ” แพรสวยยื่นไอศกรีมมาให้พ่อช่วยอีกคนคราวนี้พยัคฆ์ไม่พลาดแล้ว เขากัดเปลือกไอศกรีมและสลับให้ลูกกินเนื้อไอศกรีม พอถึงตรงก้นแหลมๆ ที่มีช็อกโกแลตก็ให้ลูกกินทั้งหมดเฟย่ามองการปรนนิบัติของเสือแล้วก็ยิ้ม ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นภาพครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้ เธอหันไปมองปานดวงใจและตอบคำถามที่ยังค้างคา“ยังไม่มีข่าวดีหรอกเมย์ แต่เฟย่าฝากไข่ไว้แล้ว ลูกจะได้แข็งแรง อุ๊ย ดูนั่นสิ” เฟย่าชี้ไปทางปกป้อง เจ้าหนูจับลูกโป่งเสือมาวางตรงหน้าแล้วป้อนไอศกรีมโคนด้วยการแปะมันลงไปบนปากของเสือจนเปื้อน“ปกเขาเป็นค