All Chapters of ท่านประธานที่แปลว่าพ่อของลูก: Chapter 111 - Chapter 120

ปานดวงใจก้มลงพูดกับลูกชาย อธิบายเป็นฉากๆ ปกป้องหันมามองหน้าแม่ คิ้วขมวดแต่ก็พยักหน้า “เข้าใจไหมครับ” ปานดวงใจถามหลังจากปกป้องพยักหน้าไม่หยุดไปหลายครั้งแล้ว“ไอ” ปกป้องตอบ“เก่งมากค่ะคนเก่งของแม่” ปานดวงใจบีบแก้มยุ้ยๆ ที่ล้นหมวกกันน็อกออกมาพยัคฆ์จัดการบันทึกภาพอาหารที่ยังอยู่ในสภาพสวยงามก่อนที่จะเละ จากนั้นก็ส่งสัญญาณเริ่มต้นการรีวิว“ฉวัดดีก้ะ วันนี้เฉือโหดจะมายีวิวพี่ฉาวป้อนข้าวน้องนะก๊ะ”“ฉวัดดีก้ะ เฉือห่าจะเป็นคนป้อนข้าวนะก๊ะ” แพรสวยบอกภาระหน้าที่ที่ต้องทำในคลิปนี้“หนูไปโยงเยียนต้องตั้งใจเยียนนะเฉือหิว” พลอยใสก้มลงพูดกับน้องชายระหว่างที่พยัคฆ์ถ่ายคลิปปกป้องพยักหน้า จากนั้นก็เอาขาไถพารถมอเตอร์ไซค์ออกไปโดยมีพยัคฆ์วิ่งถอยหลังเพื่อถ่ายวิดีโอลูกชายให้ได้มุมดีๆ“บ๊ายบายก้ะ เฉือหิว” แพรสวยตะโกนตามหลังน้องพอเก็บภาพด้านหน้าได้แล้ว พยัคฆ์กับพลอยใสก็รีบวิ่งสุดฝีเท้านำไปยังจุดหมายปลายทางที่ปกป้องจะต้องไปกลับรถแล้วกลับไปยังจุดเริ่มต้น แต่ทว่า...ปกป้องหิวข้าวมาก และไม่ได้ลืมกินข้าว พอพยัคฆ์กับพลอยใสวิ่งนำไป เด็กน้อยก็ทิ้งรถ ทิ้งเป้ ทิ้งหมวก และวิ่งกลับไปหาแพรสวยทันที“หม่ำ หม่ำ” ปกป้องก้มล

ขบวนเคลื่อนไปยังประตูถัดไป ไม่ใช่ใครที่ไหน มารีกับทารกวัยสี่เดือนตากลมโต หน้าตาบ้องแบ๊ว น้องสาวของขุนพลนั่นเอง ตอนแรกที่พยัคฆ์กับปานดวงใจเห็นทั้งสองเลือกของใช้เด็กอ่อนที่แผนกเด็ก ก็คิดว่าทั้งสองมีข่าวดีเรื่องลูกคนที่สองกันไวมาก แต่พอได้เจอกันเมื่อวาน มารีบอกว่าวันนั้นไปซื้อของขวัญให้เพื่อนของเอิร์ธที่กำลังเป็นคุณแม่มือใหม่ ส่วนตนเองตั้งครรภ์หลังจากนั้นอีกหลายเดือน“ว่าไงคะคนสวย” พยัคฆ์จับมืออวบอ้วน หนูน้อยกำนิ้วเขาหมับและยิ้มให้อย่างร่าเริงทันที“หนูจะเอาค่าผ่านทางก้ะ ไม่งั้นไม่ให้ยุงเสือเจอป้าเมย์นะก๊ะ” มารีทำเสียงเล็กเสียงน้อยเหมือนเป็นเสียงลูก“ได้เลย” พยัคฆ์ยื่นซองให้มารี และยื่นอีกซองให้ม่านฝนพร้อมขมวดคิ้วมุ่นที่ม่านฝนมาอยู่ฝ่ายเจ้าสาว แต่ม่านฝนก็รีบจรลีไปหลังจากได้รับซองแล้วด่านต่อไปเป็นเฟย่ากับภูผา“เฮ้อ เจ้าบ่าวหล่อๆ แบบนี้ให้ทำอะไรดีนะ” เฟย่าถามเจ้าบ่าวต่อหน้าภูผา แล้วก็เสนอเสียเอง “จูบเฟย่าดีไหม”“ขออนุญาตอ้วกทีเถอะ นี่เฟย่าจะแกล้งทำให้หมอผาหึงใช่ไหม” ฉลามรู้ทันเฟย่านางแบบสาวค้อนคนหล่อลูกสาม แต่ก็ไม่วายแกล้ง “ว่าไงเสือ หอมเฟย่าก่อน แล้วจะให้ผ่าน”“ก็ลองดูสิ ถ้าหอมพี่เฟย่า

“กลับหลังหันค่ะ” อุ๋งสั่งเด็กๆ ตามที่นัดแนะกัน แต่ไม่มีใครทำตาม เด็กๆ ตั้งหน้าตั้งตาดูดจุกนมอย่างเมามัน ตามองแสงสีที่ประดับไว้รอบๆ งาน จากนั้นปกป้องก็ยกมือของตัวเองขึ้นมามอง ยืดๆ หดๆ นิ้วชี้ดูอย่างไม่แคร์โลกก่อนจะนั่งลงบีบพุงกะทิของตัวเอง นีโม่ก็มีอาการไม่ต่างกัน พอดูวิวเสร็จก็ยกมือขึ้นมาแบบ้าง หุบบ้าง ส่วนทาโร่ลงไปนั่งขาแบะดูรองเท้าผ้าใบที่ไม่คุ้น“ทาโร่ ลุกขึ้นลูก” ฉลามเดินไปตรงจุดที่ตรงกับทาโร่ ทุบพื้นเวทีเรียกลูก “อายเขาลูก ลุกเดี๋ยวนี้”อุ๋งจับปกป้องลุกขึ้นให้ยืนหันหลัง ในขณะที่พิธีกรจับนีโม่ ทาโร่คลานไปหาฉลามก่อนจะโดนอุ๋งอุ้มกลับไปและจับยืนหันหลัง“วี้ด” ลูกคลื่นเป่าปากชื่นชมเมื่อเห็นลายบนผ้าคลุมด้านหลังเป็นรูปหน้าเสือ และมีฉายาของแต่ละคนติดไว้ ทั้งเสือหิว เสือหึ่ง และเสือหุบเสียงแฟนคลับตะโกนเรียกเด็กชายทั้งสามกันดังลั่น พอโชว์ชื่อบนผ้าคลุมเสร็จ ผู้ใหญ่สองคนบนเวทีก็จับเด็กๆ หันหน้าไปหาผู้ชม“ทักทายแฟนคลับหน่อยค่ะเสือหิว” อุ๋งยื่นไมค์ให้ คอยลุ้นว่าเด็กขวบสี่เดือนจะจำสิ่งที่พ่อๆ แม่ๆ เพียรสอนได้ไหม ปกป้องเอาจุกนมออกจากปากชั่วคราว ทำท่าจะเลียไมค์ แต่อุ๋งชักออกทัน“ทักทาย FC แบบกัป

“เรื่องมันนานมาแล้วเมย์ขา เฮียก็อยากรู้เป็นธรรมดาว่าจับแล้วจะเป็นยังไง” พยัคฆ์ดึงลูกมานั่งตักตัวเอง และหันไปฉะอีกสองหนุ่ม “พวกนายเลิกพูดเถอะ เมียฉันเป็นประเภทหึงย้อนหลังเก่ง แล้วไอ้คลื่น นายน่ะ ทำยังกับนายเมาแล้วไม่จับนมสาวนะ” พยัคฆ์ตอกกลับคนที่เที่ยวด้วยกันสมัยเรียน“ตอนนี้ก็ยังจับครับพี่เสือ บังเอิ๊ญบังเอิญเมื่อวานผมไปถึงรีสอร์ตช่วงเที่ยงที่พนักงานออกไปกินอาหารกลางวัน ผมเจอแจ็กพ็อตไปเต็มๆ แบบ เอ่อ...เต็มไม้เต็มมือพี่คลื่นน่ะครับ” ฉลามเผาไม่ยั้งอุ๋งหน้าแดงขึ้นมาทันที เมื่อวานตนเองก็เห็นเช่นกัน ดีว่าเด็กๆ เล่นกันอยู่ข้างนอกจึงไม่เห็นภาพสิบแปดบวกนั้น“เหรอ ใครคือสาวน้อยผู้โชคร้ายคนนั้นวะฉลาม ไหนว่าสมภารไม่กินไก่วัดไง” พยัคฆ์ถามฉลามเสร็จก็หันไปแซะเพื่อนสนิท“ได้ยินผู้หญิงแทนตัวเองว่ายิหวานะ พี่เสือจำคนที่จะทำแผลให้พี่เสือตอนไปค้างรีสอร์ต แล้วโดนพี่คลื่นไล่ให้ไปไกลๆ ได้เปล่า” ฉลามทบทวนความจำให้ผู้อยู่ในเหตุการณ์“จำไม่ได้ ตอนนั้นพี่ไม่มีอารมณ์จะสนใจเรื่องของใคร ในหัวมีแต่เรื่องลูกแฝดกับเมย์ นายจะไม่เล่าสักหน่อยเหรอคลื่น” พยัคฆ์พยักหน้าท้าทายเพื่อน“ไม่มีอะไรจะเล่า เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ด

ความอ่อนเพลียที่สะสมมานานหลายวัน ทำให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวรู้สึกเหมือนกับว่านอนเท่าไรก็ไม่อิ่มสักที คนที่เข้าใจทั้งคู่ดีก็คือสุเมธ เขาบอกกับลูกสาวไว้ตั้งแต่เมื่อวานว่าตอนเช้าจะมาดูแลหลานๆ เอง ให้พยัคฆ์กับปานดวงใจพักผ่อนให้เต็มที่ โดยเฉพาะปานดวงใจซึ่งกำลังตั้งท้องลูกแฝด สมควรอย่างยิ่งที่จะต้องนอนชดเชยแต่ด้วยความห่วงลูกๆ ตอนตีสี่ตื่นมาเข้าห้องน้ำ หญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะแว่บไปดูลูกๆ ทีละห้อง พลอยใสกับแพรสวยนอนหลับอุตุ จากนั้นก็เข้าไปดูที่ห้องของปกป้อง เจ้าหนูนอนกางแขนกางขาหลับสนิท ตอนเธอกำลังจะออก สุเมธก็เดินเข้ามาพอดี ชายสูงวัยบอกว่าจะมานอนต่อกับหลาน สายๆ ค่อยกลับไปให้ข้าวคุณหนูและไปดูคนงานที่โรงปุ๋ยต่อปานดวงใจกลับเข้าห้องนอน จมดิ่งสู่นิทราเคียงข้างสามีแทบจะทันที เธอหลับไปไม่รู้นานเท่าไร รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแข็งๆ มาเบียดตรงแผ่นหลัง แต่ก็ไม่ได้สนใจ คิดว่าพยัคฆ์ขยับตัวเข้ามาสวมกอด แต่แขนของเขาก็ไม่พาดมาบนตัวสักที แถมชายเสื้อยืดเก่าย้วยของเธอยังถูกเลิกขึ้น“เฮีย เมย์ง่วงมาก อย่าเพิ่งกวนได้ไหม” ปานดวงใจพึมพำ แต่เสื้อยังถูกดึงขึ้นไม่หยุด หญิงสาวถอนหายใจ คนเอาแต่ใจแบบพยัคฆ์ไม่มีทางที่เธอจะขัดข