Todos los capítulos de นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน: Capítulo 1 - Capítulo 10

ณ.สนามบินสุวรรณภูมิ (ยินดีต้อนรับคุณอากิระสู่ประเทศไทย) ป้ายกระดาษที่เขียนขึ้นด้วยปากกาเมจิกแผ่นใหญ่ที่มีคนยืนชูขึ้นไว้เพื่อนให้คนที่มาได้มองเห็น "ลูกคุณผู้หญิงหน้าตาเป็นไงวะไอ้ดิวมึงดูสิ" "แป๊บๆมึงอ่ะมึงถือไว้ก่อน" สองบอดี้การ์ดที่แม่ของอากิระส่งให้มารับตัวเขาที่สนามบินเปิดโทรศัพท์ดูรูปที่เจ้านายส่งมาให้ดู "นี่ๆมึงไอ้ฟิว "ดิวเปิดโทรศัพท์แล้วยื่นให้ฟิวดูเพื่อให้ฟิวช่วยดูอีกคน "โหหห หล่อยั่งกับดาราเลยมึงขนาดกูเป็นผู้ชายยังชอบเลยดูสิ" "มึงคิดเหมือนกูที่เห็นรูปตอนแรกแหละ มึงช่วยกันมองดีกว่ากูเขาคงใกล้มาแล้วล่ะ" แล้วทั้งคู่ก็ยกป้ายขึ้นให้สูงๆจะได้เป็นที่สนใจ ไม่นานอากิระก็เดินออกมา "ครับแม่ มาถึงแล้วครับพึ่งได้กระเป๋า" ("จ๊ะ แม่ให้คนไปรับแล้วนะลูกดูตรงที่เขารับนะเขาคงเขียนป้ายตามที่แม่บอกแล้วล่ะ") "ครับ " เขามองออกไปก็เห็นผู้ชายสองคนที่ยืนถือป้ายรอรับเขาอยู่ "อ่ะ เจอแล้วครับแม่" ("อ่อ เจอแล้วก็ดีลูก งั้นแม่จะรอลูกที่บ้านนะ") "ครบเดี๋ยวเจอกันครับ" วางสายจากแม่เสร็จก็เดินตรงไปหาสองหนุ่มที่ยืนรออยู่ แต่พอเดินไปถึงดิวกับฟิวก็ไม่ได้สนใจเพราะทั้งคู่คิดว่าเขาน่าจะมาหาคนอื่น เ

จากวันนั้นที่มีนาโดนอากิระลากไปคลับด้วยก็ผ่านมา1เดือนจนวันนี้คณะมีประชุมเรื่องที่จะไปรับน้องเพื่อหาสถานที่ว่าจะไปที่ไหนกัน "ตกลงรุ่นพี่เขาจะไปไหนกันวะ? " " แล้วกูจะรู้ม่ะ กูก็อยู่กับมึงเนี้ย!!" " เออใช่ แล้วพวกมึงคิดว่าจะได้ไปที่ไหนกันวะ?" " กูว่าไม่พ้นทะเลแน่ๆ" " งั้นมึงจะไม่ไปไอ้พายุ" " กูไม่ไปก็โดนดิวะ รุ่นพี่แม่งจ้องจะเล่นกูอยู่" " ก็มึง เสือกไปกวนตีนพวกรุ่นพี่ไว้เยอะอ่ะเขาก็เลยจ้องเล่นมึงเป็นพิเศษไง " " มีนามึงก็พูดเกินไป กูไปกวนพวกพี่เขาตอนไหน" " ทุกตอนอ่ะ แค่เห็นหน้ามึงพวกพี่เขาก็อยากจะฆ..่ามึงล่ะไอ้พายุ" ในขณะที่มีนากับพายุกำลังคุยกันอยู่พวกรุ่นพี่ก็สรุปได้ว่าจะไปที่ไหน " เอ้า! วันนี้พอแค่นี้ วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้เตรียมตัวกับสัมภาระให้พร้อมเราจะไปกัน3วัน2คืน" พูดจบทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ก่อนกลับมีนาก็ดันหันไปเห็น อากิระยืนคุยกับเพื่อนๆเธอพยายามที่จะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจแล้วรีบเดินไปที่รถด้วยความเร็วแสง แต่ก็ยังไม่พ้นสายตาของ อากิระไปได้ " เธอ!!" เสียงอากิระเรียกมีนาดังขึ้นทำให้เธอต้องหยุดชะงักทันทีเพื่อนของอากิระก็หันมามองมีนาที่ตอนนี้ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล " เดินม

พายุกับวินนี่ยื่นหน้าเข้าไปดูกระดาษที่มีนากำลังเปิดดูด้วยความลุ้นระทึก "ยัยมีนาแก......" " เฮ้ย ยัยมีนาแกมีตัวเลขรหัสด้วย" มีนามองหน้าพายุกับวินนี่แล้วทำท่าจะร้องไห้ทั้งคู่เลยรีบปลอบกันยกใหญ่ " คิดในแง่ดีสิแก อาจจะเป็นพี่อีกคนก็ได้นะ??" "แล้วอีกคนใครวะ??" "ไม่รู้วะ ยังไม่เห็นมีใครเดินออกมาเลย" ระหว่างที่คุยกันอยู่อีกคนที่ได้รหัสก็เดินออกมา แล้วไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือลิลลี่เด็กปีหหนึ่งเธอดีใจรีบเดินออกมาที่ด้านหน้าทันที " คนที่ได้รหัสอีกคนออกมายืนตรงนี้" " แกไปสิ เดี๋ยวรุ่นพี่ก็กินหัวหรอก ไป " มีนาค่อยๆเดินออกมาที่หน้าแถวช้าๆ รุ่นพี่ทุกคนที่เห็นว่าเป็นมีนากับลิลลี่ที่เดินออกมาหน้าแถว " ใครได้รหัสอะไรบ้างรีบบอกมา" " ของหนู 25681479" มีนาพูดรหัสของตัวเองที่ได้มา " ของหนู 25681497 " ส่วนลิลลี่ที่มองกระดาษรหัสที่ได้มาก็พูดขึ้น กระดาษทั้งสองใบเป็นตัวเลขเดียวกันทั้งหมดแค่สองตัวหลังที่สลับกัน " อากิระ เลขของนายคือเลขอะไร ?" " 25681479 " " แล้วของนายล่ะ เอส" " ของเรา 25681497" " ห๊ะ ยัยมีนาแกมีสายรหัสตัวท๊อปวะ่??" พายุมองหน้ามีนาแล้วพูดเสียงดัง ส่วนลิลลี่ที่รู้ว่าตัวเองไม่ใช

วันต่อมา ช่วงบ่ายพ่อของอากิระก็บินมาถึงเมืองไทยทุกคนไปรอรับกันที่สนามบิน ท่านเดินมาพร้อมกับคนติดตามตัวมาด้วยสี่คนที่เดินตามประกบไม่ห่าง พอเดินมาถึงตรงที่ทุกคนรอท่านก็เดิตรงไปหาแม่ของอากิระทันทีพร้อมกับสวมกอดกันด้วยความคิดถึง ท่านหันมาที่อากิระกับเอสที่ยืนรออยู่ด้านข้างทั้งสองคนโค้งทำความเคารพ ท่านพยักหน้ารับแล้วหันไปมองคนที่ติดตามมาด้วยทั้งหมดเดินอยู่ด้านสองคนด้านหลังอีกสองคนเพื่อดูความปลอดภัยให้ท่านกับภรรยา ดิวกับฟิวเดินตามเอสกับอากิระมาจนขึ้นรถทั้งสองคนก็นั่งคุยกันดิวขับรถตามคันของอากิระ " มึงว่าคุณท่านน่ากลัวไหมวะ กูเห็นตอนท่านเดินมานะกูนี่ขนแขนลุกซู่เลย" " มึงก็พูดเวอร์ไป" " จริงๆมึงกูว่าถ้าท่านไม่แน่จริงก็คงไม้ได้เป็นหัวหน้าแก็งค์หรอกใช่ไหมล่ะ" " เออ ก็ใช่ " " แล้วมึงจะกลัวทำไมวะ?มึงไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย" " เออ วะ แต่ยังไงกูก็กลัวอยู่ดีแหละมึงรีบขับไปเหอะเดี๋ยวถึงช้าก็โดนคุณท่านเล่นเอาหรอก" อากิระขับรถให้แม่กับพ่อนั่งมาพร้อมกับที่นั่งอยู่ข้างคนขับทั้งนั่งเงียบมาตลอดทางไม่มีใครกล้าเอ่ยอะไรขึ้นมาจนขับมาถึงบ้านรถทุกคันเข้าจอดที่หน้าบ้าน ทุกคนลงมาจากรถแล้วมารีบมายืนก

______2อาทิตย์ต่อมา_______ หลังจากที่ให้คนไปตามสืบเรื่องของพวกที่มาทำร้ายลูกชาย พ่อของอากิระก็สืบจนรู้ว่าเป็นใคร เขาจึงสั่งลูกน้องให้ไปลากตัวพวกนั้นมาที่โกดังร้างนอกเมือง " เอริโกะ คุณไปตามอากิระมาหาผมทีสิ" " ได้ค่ะรอสักครู่นะคะ" เอริโกะออกไปตามลูกชายที่อยู่บนห้องแต่ก็ไม่เจอพอถามคนในบ้านก็รู้ว่าอากิระออกไปมหาลัยแต่เช้า เธอจึงโทรตามให้ลูกชายรีบกลับมาที่บ้าน _____มหาลัย_____ " คุณป้าโทรมาทำไมวะ??" " คุณพ่อเรียกให้กลับน่าจะมีเรื่องอะไรเพราะปกติไม่เคยโทรตาม" " งั้นพวกกูไปด้วยเผื่อมีอะไรจะได้ช่วยกันได้" " อืม " แล้วทั้ง4คนก็ขับรถอกไปจากมหาลัยมุ่งตรงกลับไปที่บ้านไม่นานทั้งหมดก็มาถึงบ้าน อากิระเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบเฉยแต่ในแววตาก็มีความคิดไปหลายอย่าง " คุณพ่อเรียกผมกลับมีเรื่องอะไรหรือป่าวครับ??" " มากันแล้วรึ มากันพร้อมเลยดีจะได้ไม่ต้องตามกันอีก" " ครับ" " งั้นเราไปกันได้ล่ะ " " เราจะไปไหนกันครับคุณลุง??" " เดี๋ยวไปถึงก็รู้เอง" แล้วทั้งหมดก็เดินทางไปที่โกดังร้างนอกเมืองที่จับพวกที่มาทำร้ายอากิระกับเพื่อนไว้ ขับรถมา1ชั่วโมงก็มาถึงโกดังร้าง " เรามาทำอะไรที่นี่ครับ" "