เข้าสู่ระบบแชร์
วันแรกก็เจอดี
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-19 20:59:06หลังจากที่ผอ.จัดการเรื่องเข้าเรียนให้อากิระเรีบยร้อยเขาก็ได้เข้ามาเรียนในฐานะนักเรียนแรกเปลี่ยน
"นิ!พวกแกรู้ไหมว่าวันนี้จะมีนักเรียนแรกเปลี่ยนมาจากญี่ปุ่นอ่ะ" วินนี่กระเทยร่างบางเจ้าแม่ข่าวสารประจำกลุ่มเอ่ยขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังปั่นงานกันอยู่ "แกไปเอาข่าวมาจากไหนห๊ะตุ๊ด" "อุ๊ย !!ตบปากเดี๋ยวนี้มาเรียกแบบนี้ไม่ได้นะคะ" "ขอโทษครับ ผู้หญิงร่างสอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า " "แกก็ไปแกล้งมันไอ้พายุ" "กูว่าแกล้งไปแกล้งมาเดี๋ยวได้ยัยวินนี่เป็นเมียกูจะหัวเราะให้ฟันหักเลย" "เออ วะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า " ในขณะที่กลุ่มของมีนาคุยเล่นกันอยู่ก็มีรถสปอร์ตหรูขับเข้ามาที่หน้าตึกคณะ "นั้นไงพวกแก~~" "รถใครวะ ทำไมมาจอดหน้าตึกคณะได้ไง เดี๋ยวลุงยามก็มาไล่เองแหละ" มีนากับเพื่อนมองไปที่รถคันหรูที่ตอนนี้มีคนลงมาจากรถเป็นผู้ชายที่มีนาไม่อยากเจอที่สุด เขาลงจากรถแล้วเดินมาทางโต๊ะที่มีนากำลังนั่งอยู่กับเพื่อนๆอากิระเดินมาหามีนาแบ้วยืนจ้องหน้าเธออยู่แบบนั้นจนเพื่อนๆสะกิด "แกใช่พี่คนที่ยัยวินนี่บอกป่าววะ?" "ถ้าจะใช่วะ แต่ว่าเขาก็หล่อดีเหมือนกันนะมึงเผลอหล่อกว่าดาราบ้านเราอีก" "แล้วเขามายืนจ้องหน้ายัยมีนาทำไมวะ?" "ไง!มึงเขามายืนจ้องหน้ามึงทำไมวะ ถามเขาไปสิวะ" "เธอ..." อากิระชี้ไปที่มีนาทุกคนที่ได้ยินอากิระพูดไทยได้ก็ตกใจกันทั้งโต๊ะ "พูดไทยได้ด้วยเหรอวะ??" "เมื่อกี้ที่พวกเราพูดกันเขาก็รู้หมดเลยสิวะ??" "ใช่เข้าใจทุกอย่างด้วย" มีนามองหน้าเพื่อนก่อนทำหน้าเซ็งแล้วหันไปมองหน้าอากิระต่อ "มีอะไร?ก็รีบพูดมา" "ห้องผอ.อยู่ตรงไหนพาไปหน่อยดิ" "ก็โทรหาดิไม่มีเบอร์ไง?" "มี แต่ขี้เกียดโทร" "แล้วคนอื่นมีตั้งเยอะทำไมไม่ขอให้เขาช่วยพาไปล่ะ ทำไม่ต้องเป็นฉันด้วย" "หรือว่าเธออยากเป็นอย่างคนเมื่อคืน" อากิระเดินเข้ามาใกล้ๆมีนาแล้วกระซิบถาม ทำให้มีนานึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่เธอเห็น มีนาขนแขนลุกตั้งขึ้นทันที "ก็ได้ เดี๋ยวพาไป ตามสิ!" มีนาเดินมานำหน้าอากิระไปด้านในตึกแล้วขึ้นไปหาผอ.ที่ห้อง ก๊อก ก๊อก ก๊อก " เข้ามา!" " ผอ.คะ" " มีอะไร ก็รีบพูดมาผมรอคนอยู่" " คนที่ผอ. รอมาแล้วคะ" "อ้าว!คุณอากิระมาแล้วเหรอครับ เชิญครับนั้งก่อน" "เธอรอก่อน เดี๋ยวค่อยไป" "อ่ะ ค่ะ" มีนาเดินออกไปรออยู่ด้านหน้าห้องเพื่อรอผอ.เธอนั่งกดโทรศัพท์เล่นรอเวลา ผอ.คุยกับอากิระได้สักพักก็ออกมา "เธอชื่ออะไรนะ? " "มีนรดาค่ะ ผอ." "อืม มีนรดาเดี๋ยวเธอช่วยพาคุณอากิระไปส่งที่ตึกเรียนของปี3 ทีแล้วก็บอกอาจารย์ประจำภาคด้วยว่ามีนักเรียนแรกเปลี่ยนมารายงานตัว" " ได้ค่ะ แค่นี้ใช่ไหมคะ? " ผอ.สั่งมีนาเสร็จก็เดอนกลับเข้าห้องไปดูงานต่อ มีนาที่รับคำสั่งมาก็พาอากิระเดินไปที่ตึกแล้วส่งตัวอากิระให้อาจารย์ประจำภาคเสร็จก็เดินกลับมาที่โต๊ะ "เป็นไงมึงหายไปนานเลย" "ก็ไม่มีอะไรนิ แค่ผอ.ให้พาเขาไปส่งที่ตึกหาอาจารย์ประจำภาคแค่นั้นเอง" " แล้วเขามาเรียนปีไหนวะ" "ปี3 ภาควิชาเดียวกับพวกเรานี่แหละ" " อุ๊ย!!งั้นภาควิชาเราก็มีรุ่นพี่อีกคนแล้วสิแก~" "จ๊ะ ตุ๊ดน้อย!" " ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้!!" " ไปเรียนได้แล้วได้เวลาล่ะ" พายุลุกขึ้นแล้วเดินนำเพื่อนไปที่ห้องเรียนทุกคนเข้ามานั่งเรียนกันครบอาจารย์ก็เริ่มสอนจนหมดเวลา ช่วงเย็น อากิระเดินกลับมาที่รถแล้วเห็นมีนายืนคุยอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่โต๊ะเดิมก่อนจะขึ้นรถเขาก็คิดขึ้นได้แล้วเดินตรงไปที่มีนาทันที "นิ!เธอ!" ทุกคนหยุดคุยกันแล้วหันมามองอากิระอย่างพร้อมเพรียงมีนาที่เห็นเขาก็ทหน้าเซ็งกรอกตามองบน " มีอะไร? " "ตามฉันมา" พูดจบเขาก็เดินนำไปที่รถเงียบๆ "พี่เขาเรียกมึงไปทำไมวะมีนา?" " กูจะรู้ม่ะ? มึงก็อยู่กับกูป่ะ!" " จะคุยกันอีกนานมั้ย?" อากิระตะโกนเรียกมีนาด้วยความไม่พอใจ มีตามองไปที่เขาด้วยอารมณ์หงุดหงิดแต่ก็ต้องลุกเดินไป "พวกมึงกูไปก่อนนะ" " เออๆ เจอกัน" มีนายเดินมาที่รถของเขาด้วยใบหน้าเซ็งจัดจนมาหยุดที่หน้ารถเขา " มีไรก็ว่ามาจะได้กลับบ้าน" "ขึ้นรถ!" " ห๊ะ!!" " บอกว่าขึ้นรถ" อากิระกดเสียงต่ำแสนเย็นชาใส่มีนาที่ได้ยินเสียงนั้นก็ถึงกับหนาวสันหลังทันที แล้วเดินขึ้นรถแต่โดยดี " จะไปไหน" "เดี๋ยวก็รู้" อากิระพูดจบก็ขับรถออกจากมหาลัยแล้วเปิดจีพีเอสเพื่อนำทางไปยังที่ๆเขาจะไป " จะพาไปไหน?" เขายังคงเงียบไม่ตอบอะไรเธอแล้วขับรถต่อมีนาก็เลยไม่ถามอะไรต่อเลยนั่งเงียบๆจนอากิระขับมาถึงคลับแห่งหนึ่ง เขาลงจากรถแล้วกำลังจะเดินเข้าไปแต่ก็ต้องหยุดเพราะมีนายังคงนั่งนิ่งอยู่ในรถ "จะนั่งอีกนานไหม" " ก็ไม่รู้จะลงไปทำไม? ไม่รู้จักใครสักคน" " ลงมา!!แล้วตามหลังแค่นั้นก็พอ" " ไม่อ่ะ ไปเหอะเดี๋ยวรอที่รถนี่แหละ" " จะลงมาเองหรือจะให้ไปอุ้ม" " เออ ๆ เดี๋ยวลงไปเอง " พูดจบมีนาก็เปิดประตูลงรถแล้วเดินตามอากิระไปในคลับแห่งนั้นพอมาถึงด้านในก็มีเสียงเพลงที่ดีเจเกิดเสียงดังกระหึ่มพร้อมกับลูกค้าที่กำลังเต้นกันที่โต๊ะบ้างที่หน้าเวทีดีเจบ้าง มีนาที่เดินตามอากิระมาก็มองไปรอบเพื่อดูบรรยากาศในคลับแห่งนี้ อากิระเดินขึ้นไปชั้น3 ที่เป็นส่วนบุคคลห้ามคนนอกเข้าก่อนได้รับอนุญาต " สวัสดีครับ! คุณอากิระ " คนที่อยู่ด้านบนทุกคนยืนเข้าแถวหน้ากระดานทำความเคารพอากิระที่เดินมาถึง "มาแล้วเหรอครับ คุณอากิระ คุณยามาโตะโทรมาบอกผมว่าคุณจะเข้ามาดูงานที่คลับวันนี้ ผมเลยให้เด็กๆมารอตอนรับคุณ "ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้ครับ" " แล้ว....นั้นใคร?" " ไม่ต้องสนใจ" " งั้นเชิญไปที่ห้องกันดีกว่าครับ" ผู้จัดการพาอากิระเดินไปที่ห้องทำงานของคลับ ภายในห้องมีสัญลักษณ์ของแก๊งค์ที่บ่งบอกว่าที่แห่งนี้อยู่ในความดูแลของใคร (ไม่คิดว่าคนนี้จะมีอิทธิพลในไทยด้วยแฮะ) มีนาคิดในใจพร้อมกับมองไปที่อากิระที่ตอนนี้กำลังนั่งดูเอกสารของคลับอยู่ จ๊อกกกกก~~~เสียงท้องของมีนาร้องออกมาฟ้องว่าตอนนี้เธอหิวข้าวมาก(ไอ้ท้องไม่รักดีร้องออกมาซะดังเลยนะแก) มีนาก้มหน้าลงด้วยความอาย อากิระเงยหน้าขึ้นจากเอกสารมองมาที่มีนาด้วยความสงสัย มีนาแสร้งทำเป็นกดโทรศัพท์เล่นไม่รู้ไม่ชี้ "ครับ ช่วยจัดของกินขึ้นมาด้านบนด้วย" "ได้ครับ รอสักครู่ครับ" ผู้ชายที่รับคำสั่งเมื่อกี้ก็เดินออกไปบอกคนด้านนอกให้เตรียมของกินเข้ามา "พี่ครับ! ด้านล่างมีเรื่องกันครับ" ของกินยังไม่ทันมาก็ดันมีเรื่องเข้ามาก่อน " เดี๋ยวกูลงไป" " คุณอากิระครับ เดี๋ยวผมลงไปดูด้านล่างสักครู่ ขอตัวก่อนครับ" " ครับ เชิญ" " ไม่ลงไปดูหน่อยเหรอ?" มีนาถามขึ้นเมื่อในห้องมันเงียบเกินไป อากิระได้แต่เงยมามองหน้าเธอก่อนจะก้มลงดูเอกสารต่อ
บทล่าสุด
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ขอแต่ง(จบ)
หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหาอะไรกิน เธอเดินออกไปย่านอาหารตอนกลางคืนเธอเดินดูนั้นดูนี่ไปจนได้ของที่เธออยากกินพอซื้อเสร็จเธอก็เอากลับมากินที่โรงแรม 📲📲📲ติ้ง!!ติ้ง!!ติ้ง!! เสียงข้อความดังขึ้นรัวๆมีนาที่กำลังนั่งกินของกินอยู่ก็หันไปมองที่โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆแล้วหยิบขึ้นมาดูก็เห็นเป็นข้อความที่อากิระส่งเข้ามา เธอเปิดอ่านแล้ววางโทรศัพท์ไว้เฉยๆก่อนที่จะหยิบของกินเข้าปากต่อ ติ้ง!! " อ่านไม่ตอบ??" " สนใจกันหน่อย" " คิดถึง ไม่คิดถึงกันเหรอ??" ( ขอโทษพึ่งว่างตอบ) ( คิดถึง แต่ไม่ค่อยว่างนะสิ นี่ยังทำธุระไม่เสร็จเลย) มีนามองไปที่ข้อความที่อากิระส่งมาก็อดยิ้มไม่ได้กับความทำตัวเหมือนเด็กของเขา พอเธอกินเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบเขาโดยที่ไม่ได้บอกว่าเธอบินมาที่ญี่ปุ่นแล้ว ---เช้าต่อมา--- มีนาออกจากโรงแรมเพื่อที่จะไปเซ
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ย้ายกลับ
" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" " แต่ดีนะครับที่พวกผมไปถึงเร็ว ไม่งั้นแย่แน่ๆ" " ใช่ แย่จริงน่ะแหละ" ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้อง ทั้งหมดเลยพากันเรียนจนถึงตอนเย็น ----ที่บ้านอากิระ---- " คุณคะ??คุณจะกลับญี่ปุ่นวันไหนคะ??" " 2-3วันน่ะเดี๋ยวคุยกับลูกก่อน ยังไงก็ต้องให้ลูกย้ายกลับไปที่นู้น" " ให้ลูกเรียนจบก่อนไม่ได้เหรอคะ?" "ก็ต้องคุยกับลูกดูก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที" บรื้นนนน เสียงรถเข้ามาจอดในบ้านมันเป็นรถของอากิระพอจอดรถเสร็อากิระกับมีนาก็เดินเข้ามาในบ้าน พอเขข้ามาก็เจอพ่อกับแม่นั่งคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ทั้งคู่เดินเข้าไปหาทั้ง2ท่าน " แม่ครับพ่อครับ นี่...มีนาแฟนผมครับ" " สวัสดีค่ะ" " อ่อ จ๊ะมาๆนั่งๆตรงนี้กันเร็วๆ" "ค่ะ/ครับ" อากิระพามีนาเดินมานั่งที่โซฟาแล้วเรียกแม่บ้านให้เอาของว่างมาให้เขาด้วยแม่บ้านเดินไปในค
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ทรมาน
อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่จะเข้ามาใกล้อากิระเลยแม้แต่พ่อของเขาเอง ลูกน้องคนที่เขาสั่งให้ไปเอาของมาก็เดินถือลังเข้ามาแล้วเดินมาทางเขาก่อนที่จะวางลังนั้นข้างๆเขา " พวกมึงเอาไอ้2คนนี้ไปฝั่งให้เรียบร้อย ไม่สิ!!เอามันไปเผาให้สิ้นซากอย่าให้เหลือแล้วพวกมึงก็จัดการให้เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพวกมึงเข้าใจใช่ไหมว่าต้องทำยัง??" " ครับ " " งั้นก็ไปได้ล่ะ เดี๋ยวกูมีโบนัสให้ ไปได้ล่ะ" " ครับ" แล้วลูกน้องก็ลากร่างที่ไร้วิญญานของทั้ง2คนไปจัดการทุกคนแบ่งหน้าที่กันทำจนภายในโกดังเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนมารินะที่นั่งอยู่ด้วยท่าทางที่หมดแรงที่จะดิ้นรนหนีไปไหนเธอมองไปที่อากิระที่ตอนนี้นั่งเปิดลังดูของที่อยู่ภายในลังอันนั้น " แก2คนไปจับเธอให้มานั่งที่เก้าอี้สิ" " ครับ " " กูเปลี่ยนใจล่ะ เอาเธอไปที่ห้องกระจกดีกว่าเก็บเสียง
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ตัดรากถอนโคน((ตัวบงการ))
ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมาโคโตะที่สั่งให้ลูกน้องดักสัญญานโทรศัพท์ไว้ตั้งแต่แรกก็รู้ที่อยู่ของปลายสายที่เป็นตัวบงการใหญ่ของเรื่องทั้งหมดที่เกิดกับลูกของตัวเองเขาสืบตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่นจนมาอยูเมืองไทยมันก๋ไม่ยอมที่จะปล่อยอากิระ รอบนี้เขาจะตัดรากถอนโคนออกไปให้หมอเพื่อปูทางไปปให้ลูกชายของตัวเอง พอสั่งให้คนไปจับไอ้ตัวบงการเสร็จเขาก็เดินมาที่ดกดังทันที รระหว่างที่มาโคโตะกำลังเดินไปที่โกดังก็มีรถวิ่งเขามาในบ้าน เขาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นรถของอากิระที่เข้ามา เขาจึงเดินไปหาลูกชายก่อน " เป็นยังไงบ้าง เด็กคนนั้นฟื้นหรือยัง???" " ยังครับ...." " แล้วแกทำไมไม่ไปเฝ้า??" " ผมรู้มาว่าพ่อจับคนที่สั่งทำร้ายผมกับมีนาได้ผมก็เลยกลับมา" " ใช่!แกจะไปดูด้วยไหมฉันให้คนพาตัวไปไว้ที่โกดังหลังบ้านแล้ว.." " ครับ " พ่อลูกเดินไปที่โกดังหลังบ้าน
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน รู้ตัวจนได้
ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอสก็มาถึงจังหวะที่รถระเบิดพอดีก็รีบหาที่หลบ พอสงบแล้วเขาก็รีบวิ่งมาดูว่าเป็นยังไงบ้าง " อากิระ!! อากิระ!ตื่นสิว่ะ เรียกรถพยาบาลยัง" " เรียกแล้ว กำลังมาแต่มีนาโดนยิงเข้าที่หลังไม่รู้จะไหวหรือป่าว??" " แล้วอากิระเจ็บตรงไหนอีกหรือป่าว??" " ไม่มี.." ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงที่เกิดเหตุ พยาบาลรีบเข้ามาช่วยมีนาที่ตอนนี้เสียเลือดไปมากไม่ได้สติพอช่วยให้เธอกลับมามีชีพจรแล้วทุกคนก็รีบพาทั้งคู่ไปส่งโรงพยาบาลทันที พอมาถึงมีนาก็ถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดเอากระสุนที่กลางหลังออกทันทีด้วยที่เสียเลือดไปมากทำให้เธอต้องการเลือดกรุ๊ปเดียวกัน พยาบาลเดินอออกมาถามหาญาติแต่ก็ไม่มีเพราะตอนนี้กำลังมา เธอต้องใช้เลือดด่วน เป็นจังหวะที่อากิระฟื้นแล้วเดินมาดูมีนาพอดีเขาเลยอาสาให้เลือดกับเธอเอง ดิวที่เลือดกรุ๊ปเดียวกับมีนาก็อาส
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน อย่าคิดจะแย่ง
หลายวันต่อมา " พวกแก!ไปตามสืบผู้หญิงคนนี้มาทีสิว่าเธอเป็นใครมาจากไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับอากิระ" " ครับ" เสียงหญิงสาวออกคำสั่งให้ลูกน้องไปตามสืบเรื่องของคนในรูป มันเป็นรูปของหญิงสาวในชุดนักศึกษาเจ้าของเสียงนั่งที่โซฟาด้วยท่าทางที่หยิ่งผยองเธอเป็นลูกสาวของยามาโตะหัวหน้าแก็งค์คู่อริกับแก็งค์ของพ่ออากิระ " ฉันต้องการคำตอบเร็วที่สุด" " ครับ" หลังจากที่รับคำสั่งจากเธอลูน้องก็เดินออกจากห้องไปเธอยังคงนั่งเล่นอยู่ในห้องก่อนที่จะมีคนเดินเข้ามาภายในห้อง " ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ??" " ก็มันน่าหงุดหงิดนี่คะอุตสาย้ายมาเรียนที่นี่ทั้งที แต่อากิคุงก็ไม่สนใจเลย" " ทำไมล่ะ? ลูกสาวพ่อออกจะน่ารักขนาดนี้" " ก็เขาดันมีใครก็ไม่รู้มาเกาะติดน่ะสิค่ะ คุณพ่อช่วยมารินะหน่อยนะทำยังไงก็ได้ให้มันหายไปเลยจะได้ไม่ต้องมาแย่งอากิคุงของหนู" " จะเอาแบบนั้นเลยเหรอ??" " ค่ะ ถ้ามันยังอยู่อากิคุงก็ไม่สนใจหนูสิคะ??" " ได้สิ พ่อตามใจลูกสาวคนนี้ทุกอย่างอยู่แล้ว" " คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย" มารินะเข้าไปกอดยามาโตะด้วยความดีใจ เธอหอมแก้มเขาก่อนที่เธอจะเดินกับไปนั่งที่ของตัวเอง แต่เธอไม่รู้เรื่องที่พ่อของเธอกำลังจะทำเลยน
บางทีคุณอาจจะชอบ
อุปถัมภ์รักเมียเด็ก
Yuna Ray5.7K viewsมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก101.9K viewsพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.1K viewsเมีย(เด็ก)ขัดดอก (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว4.8K viewsในปกครองของมาเฟีย
Naya Solene4.2K viewsเกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.9K viewsสะดุดรักคุณหมอ
suyuesui32 viewsเพลิงรักมาเฟียลูกติด
จินต์พิชา1.6K views
