LOGINShare
ไม่ได้อยากเจอเลย
Last Updated:
2025-12-19 20:59:12จากวันนั้นที่มีนาโดนอากิระลากไปคลับด้วยก็ผ่านมา1เดือนจนวันนี้คณะมีประชุมเรื่องที่จะไปรับน้องเพื่อหาสถานที่ว่าจะไปที่ไหนกัน
"ตกลงรุ่นพี่เขาจะไปไหนกันวะ? " " แล้วกูจะรู้ม่ะ กูก็อยู่กับมึงเนี้ย!!" " เออใช่ แล้วพวกมึงคิดว่าจะได้ไปที่ไหนกันวะ?" " กูว่าไม่พ้นทะเลแน่ๆ" " งั้นมึงจะไม่ไปไอ้พายุ" " กูไม่ไปก็โดนดิวะ รุ่นพี่แม่งจ้องจะเล่นกูอยู่" " ก็มึง เสือกไปกวนตีนพวกรุ่นพี่ไว้เยอะอ่ะเขาก็เลยจ้องเล่นมึงเป็นพิเศษไง " " มีนามึงก็พูดเกินไป กูไปกวนพวกพี่เขาตอนไหน" " ทุกตอนอ่ะ แค่เห็นหน้ามึงพวกพี่เขาก็อยากจะฆ..่ามึงล่ะไอ้พายุ" ในขณะที่มีนากับพายุกำลังคุยกันอยู่พวกรุ่นพี่ก็สรุปได้ว่าจะไปที่ไหน " เอ้า! วันนี้พอแค่นี้ วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้เตรียมตัวกับสัมภาระให้พร้อมเราจะไปกัน3วัน2คืน" พูดจบทุกคนก็แยกย้ายกันกลับ ก่อนกลับมีนาก็ดันหันไปเห็น อากิระยืนคุยกับเพื่อนๆเธอพยายามที่จะเดินผ่านไปโดยไม่สนใจแล้วรีบเดินไปที่รถด้วยความเร็วแสง แต่ก็ยังไม่พ้นสายตาของ อากิระไปได้ " เธอ!!" เสียงอากิระเรียกมีนาดังขึ้นทำให้เธอต้องหยุดชะงักทันทีเพื่อนของอากิระก็หันมามองมีนาที่ตอนนี้ยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล " เดินมานี่!" มีนากรอกตามองบนก่อนจะหันมาหาเขาที่นั่งมองเธออยู่ที่โต๊ะแล้วเดินกระทบเท้าเข้าไปหา " มีไร!" "เดี๋ยวกลับพร้อมฉัน" " 🤨🤨🤨 ไม่อ่ะวันนี้เอารถมา" " เดี๋ยวให้บอดี้การ์ดมาขับไป" " มีนัดกับเพื่อนแล้ว ไม่..ว่าง.." " จะไปดีๆ หรือ...ว่า..." อากิระหยุดพูดไว้แค่นั้นแล้วยิ้มที่มุมปากเล็กด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ (ซวยจริงเลยกูไม่หน้าจอดรถไว้ทางนี้เลยกู) มีนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพิมพ์ส่งข้อความไปบอกเพื่อนๆว่ามีธุระที่บ้าน อากิระคุยกับเพื่อนเสร็จก็เดินนำมีนาไปที่รถ " จะพาไปไหน??" " ......." อากิระเงียบไม่ตอบอะไร พอทั้งคู่เดินขึ้นรถเสร็จอากิระก็ขับรถออกไป ไม่นานเขาขับรถมาถึงห้างฯ " พามาที่นี่ทำไม ??" " ก็มาซื้อของสิถามโง่ๆ " "นิ...." มีนาแทบจะกระโดดใส่เมื่อโดนว่า " ไปได้แล้ว " เขาลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในห้าง ทุกคนที่เห็นก็ต่างพากันมองมาที่เขาด้วยหน้าตาที่เด่นทำให้มีนาต้องเดินห่างๆเขาทันที " นิ..นายทำไมไม่พาบอดี้การ์ดของนายมาล่ะ??" " ไม่อยากให้เป็นที่สนใจมากน่ะสิ " " แล้วตอนนี้นายคิดว่าไม่เป็นที่สนใจรึไง ดูรอบๆสิ" เขามองไปรอบๆก่อนที่จะหันมาถามมีนาว่าทำไมคนพวกนั้นถึงมองมาที่เขาโดยเฉพาะพวกผู้หญิง มีนาดึงเขาไปที่ร้านเสื้อผ้าใกล้ๆก่อนที่จะหาหมวกกับแมสมาใส่ให้เขา " อ่ะทีนี้ก็ไม่มีใครมาสนใจล่ะ" "แค่นี้ก็ได้เหรอ ?? " "ได้สิ ทีนี้นายจะไปซื้ออะไรก็ตามสบายเลย" " อืม ขอบใจ" แล้วเขาก็เดินไปที่ร้านโทรศัพท์แล้วให้มีนาคุยกับพนักงานแทนเขาเพราะเขาไม่ได้เข้าใจภาษาไทยทุกคำและนี้ก็คือเหตุผลที่ต้องให้มีนามาด้วย เขาซื้อโทรศัพท์เหมือนกับของเขาอีกชุด พอเสร็จจ่ายเงินเรียบร้อยเขากับเธอก็เดินออกมาจากร้านแล้วเดินดูของต่อ "นายจะไปไหนต่ออีกไหม ?" " ไปกินข้าวก่อน" เขาเดินเข้าไปในร้านอาหารที่อยู่ใกล้ๆมีนาก็เดินตามไปแล้วนั่งลงตรงข้ามกับเขา "นายหิวเหรอ ??" "อืม จะกินอะไรสั่งเลยเดี๋ยวมื้อนี้เลี้ยงเอง" " นายนี้นะจะเลี้ยงฉัน" " จะกินไหม" " กินสิ นายเลี้ยงทั้งที ใครจะไม่กินล่ะ" " จะกินก็สั่ง พูดมากอยู่ได้" ทั้งคู่สั่งอาหารมาทานกันจนเสร็จ อากิระขับรถไปส่งมีนาที่บ้านเสร็จก็ไปตรวจบัญชีที่คลับต่อ _______วันอาทิตย์______ " เอ้า ทุกคนมารวมตัวกันที่หน้าคณะ" "เด็กปีหนึ่ง มารวมทางนี้ " เสียงรุ่นพี่ปีสามเรียกเด็กปีหนึ่งมารวมตัวพร้อมกับเช็คชื่อ ที่จะได้ขึ้นรถ "พวกปีสองช่วยกันดูปีหนึ่งด้วยว่ามากันครบหรือยัง" " ไอ้มีนาทางนี้โว้ย " เสียงพายุตะโกนเรียกมีนาที่พึ่งมาถึงพร้อมกระเป่าลากหนึ่งใบมีนาเดินมาหาพายุที่ยืนอยู่กับเพื่อนอีกสองคน "แล้วยัยวินนี่ล่ะ ยังมาไม่ถึงเหรอวะ??" "ยังอ่ะ แกก็น่าจะรู้ว่ายัยวินนี่มันสายเสมออยู่แล้ว" " มาแล้ววววววจ๊ะคุณสามี " วินนี้เดินมาพร้อมกับกระเป๋าลูกใหญ่แล้วเดินมาเกาะแขนพายุ " ปล่อยเลยตุ๊ด เดี๋ยวเด็กปีหนึ่งเข้าใจฉันผิดหมด" " เดี๋ยวตบปากเลย เรียกแบบนี้อีกแล้วจะงอนแล้วนะ " "โอ๋ โอ๋ ไม่งอนนะค่ะเดี๋ยวพาไปหาผู้ชายลองท้อง" ในตอนที่วินนี่กับพายุคุยเล่นกันหยอกกันไปมา ก็มีรถตู้หรูเข้ามาจอดที่หน้าตึกก่อนที่จะมีคนมาเปิดประตูให้คนบนรถลงมาเป็นสาวสวยประจำคณะปีสอง ลิลลี่หญิงสาวดาวคณะสวยบ้านรวยหนุ่มๆต่างจ้องที่จะจีบแต่เธอไม่ได้สนใจใคร ได้ข่าวว่าเธอพยายามเข้าหาอากิระแต่ก็ไม่ได้เพราะอากิระไม่เล่นด้วย " จะเวอร์ไปนะ แค่นี้ต้องเอารถหรูมาส่งเลยอ่ะ" " สงสัยกลัวไม่มีใครรู้ว่าบ้านรวยอ่ะแก ฮ่า ฮ่า ฮ่า " "เออใช่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" มีนากับวินนี่เมาส์ลิลลี่กันอย่างสนุกปาก แล้วสายตาของมีนาก็เหลือบไปเห็นรถของอากิระขับมาจอดที่หน้าตึกอีกคัน "ทำไมต้องอยู่คณะเดียวกันด้วยวะไม่อยากเจอเลยเจอทีไรซวยทุกที" " แกบ่นอะไรของแกยัยมีนา" "ป่าวๆ ไปเหอะเอาของขึ้นรถกัน" พูดจบก้เดินเอาของไปแล้วที่รถที่ปีสามเตรียมไว้ให้พวกปีสองกัน " เฮ้ย อากิระทางนี้ " " อืม " " จะไปรถกับพวกเราหรือป่าว?" "ไม่เป็นไรเดี๋ยวขับรถไปเองดีกว่า เดี๋ยวส่งโลเคชั่นมาให้ด้วยแล้วกัน" "ได้ เดี๋ยวฉันส่งให้" เอสเพื่อนในคณะที่สนิทกับอากิระเพราะเอสก็เป็นนักเรียนแรกเปลี่ยนที่พ่อของอากิระส่งให้มาเรียนที่นี้ก่อน อากิระจะมาเมืองไทยได้ไม่กี่เดือน "อ่ะ ฉันส่งให้แล้ว" "โอเค งั้นฉันไปก่อนเจอกันที่โน้นเลย" " โอเค ถ้ามีอะไรก็โทรมาแล้วกัน" " ได้ ฉันไปล่ะ" หลังจากที่คุยกับเอสอากิระก็ขับรถออกไปทันที พอทุกคนมากันครบก็ออกเดินทางไปที่พักกันกว่าจะถึงก็เย็นมากแล้ว พวกรุ่นพี่เลยปล่อยให้รุ่นน้องเข้าพักกันก่อน ตอนเช้าค่อยมาเริ่มกิจกรรมที่เตรียมกันไว้ อากิระที่มาถึงก่อนเขาไปเปิดห้องที่โรงแรมใกล้ๆกับที่พักที่มหาลัยจัดไว้ให้ พอได้เวลาอาหารทุกคนก็ลงมาทานอาหารกันที่ห้องอาหารที่ทางโรงแรมจัดไว้ " อากิระ ทางนี้" เอสที่เห็นอากิระเดินมาก็ตะโกนเรียกททันที "ยัยมีนา ทางนี้" วินนี่ส่งเสียงเรียกมีนาที่พึ่งเดินมาถึง " อ่อ " มีนาได้ยินที่วินนี่เรียกแล้วกำลังจะเดินไปหา แต่ก็ต้องหยุดเพราะเธอดันเดินไปชนลิลลี่ที่ถือของมาพอดี " อุ๊ย ขอโทษ" " ว๊าย " " ขอโทษ ๆเราไม่ได้ตั้งใจเรามองไม่เห็น" " เธอเดินยังไง ดูสิเนี้ยเลอะหมดเลย" " ขอโทษ เดี๋ยวเราเช็ดให้" มีนาเอาทิชชู่มาเช็ดน้ำที่หกใส่แขนลิลลี่ ทุกคนที่เห็นต่างก็มองไปที่เธอทั้งสองคน พร้อมกับอากิระที่กำลังเดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
Latest chapter
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ขอแต่ง(จบ)
หลังจากที่อากิระกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นด้านมีนาก็จัดการงานของตัวเองจนเสร็จเธอก็เดินทางไปหาอากิระที่ญี่ปุ่นทันที ณ.สนามบินประเทศญี่ปุ่น มีนาเดินทางมาญี่ปุ่นโดยไม่ได้บอกอะไรอากิระเธอกะจะมาเซอร์ไพรส์เขาเธอลงจากเครื่องได้ก็หาที่พักเองเธอได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง มีนาเช็คอินเข้าโรงแรมเสร็จก็ออกไปหาอะไรกิน เธอเดินออกไปย่านอาหารตอนกลางคืนเธอเดินดูนั้นดูนี่ไปจนได้ของที่เธออยากกินพอซื้อเสร็จเธอก็เอากลับมากินที่โรงแรม 📲📲📲ติ้ง!!ติ้ง!!ติ้ง!! เสียงข้อความดังขึ้นรัวๆมีนาที่กำลังนั่งกินของกินอยู่ก็หันไปมองที่โทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆแล้วหยิบขึ้นมาดูก็เห็นเป็นข้อความที่อากิระส่งเข้ามา เธอเปิดอ่านแล้ววางโทรศัพท์ไว้เฉยๆก่อนที่จะหยิบของกินเข้าปากต่อ ติ้ง!! " อ่านไม่ตอบ??" " สนใจกันหน่อย" " คิดถึง ไม่คิดถึงกันเหรอ??" ( ขอโทษพึ่งว่างตอบ) ( คิดถึง แต่ไม่ค่อยว่างนะสิ นี่ยังทำธุระไม่เสร็จเลย) มีนามองไปที่ข้อความที่อากิระส่งมาก็อดยิ้มไม่ได้กับความทำตัวเหมือนเด็กของเขา พอเธอกินเสร็จก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบเขาโดยที่ไม่ได้บอกว่าเธอบินมาที่ญี่ปุ่นแล้ว ---เช้าต่อมา--- มีนาออกจากโรงแรมเพื่อที่จะไปเซ
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ย้ายกลับ
" ลูกพี่แล้วทำไมมารินะจะต้องส่งคนมาตามล่าลูกพี่ด้วยล่ะ??" " เธอไม่ได้ส่งมาตามล่าฉัน แต่เธอพุ่งเป้ามาที่มีนาคนเดียวแต่วันนั้นกูไปด้วยกันไง" " อ่อออ แบบนี้เองงั้นลูกพี่ก็โดนลูกหลงดิ" " ก็ไม่เชิง จังหวะลูกน้องที่เธอสั่งมามันเป็นไอ้พวกที่คอยตามฉันไงแล้วมันได้จังหวะของพวกมันๆก็เลยจัดการคู่เลย" " แต่ดีนะครับที่พวกผมไปถึงเร็ว ไม่งั้นแย่แน่ๆ" " ใช่ แย่จริงน่ะแหละ" ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาในห้อง ทั้งหมดเลยพากันเรียนจนถึงตอนเย็น ----ที่บ้านอากิระ---- " คุณคะ??คุณจะกลับญี่ปุ่นวันไหนคะ??" " 2-3วันน่ะเดี๋ยวคุยกับลูกก่อน ยังไงก็ต้องให้ลูกย้ายกลับไปที่นู้น" " ให้ลูกเรียนจบก่อนไม่ได้เหรอคะ?" "ก็ต้องคุยกับลูกดูก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที" บรื้นนนน เสียงรถเข้ามาจอดในบ้านมันเป็นรถของอากิระพอจอดรถเสร็อากิระกับมีนาก็เดินเข้ามาในบ้าน พอเขข้ามาก็เจอพ่อกับแม่นั่งคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ทั้งคู่เดินเข้าไปหาทั้ง2ท่าน " แม่ครับพ่อครับ นี่...มีนาแฟนผมครับ" " สวัสดีค่ะ" " อ่อ จ๊ะมาๆนั่งๆตรงนี้กันเร็วๆ" "ค่ะ/ครับ" อากิระพามีนาเดินมานั่งที่โซฟาแล้วเรียกแม่บ้านให้เอาของว่างมาให้เขาด้วยแม่บ้านเดินไปในค
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ทรมาน
อากิระลุกขึ้นเดินมาที่มารินะเขาจับไปที่ปลายคางของเธอแล้วบีบแรงๆ " โอ้ยย อากิคุงฉันเจ็บ!!" " มันก็คงไม่เจ็บเท่ามีนาหรอก..." เขาสะบัดหน้ามารินะให้หันไปตามแรงมือของเขาก่อนที่เขาจะ เดินกับไปที่นั่ง เขาหันมามองหน้าเธอก่อนที่จะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นการยิ้มครั้งนี้มันเป็นการยิ้มที่เยือกเย็นจนไม่มีใครที่จะเข้ามาใกล้อากิระเลยแม้แต่พ่อของเขาเอง ลูกน้องคนที่เขาสั่งให้ไปเอาของมาก็เดินถือลังเข้ามาแล้วเดินมาทางเขาก่อนที่จะวางลังนั้นข้างๆเขา " พวกมึงเอาไอ้2คนนี้ไปฝั่งให้เรียบร้อย ไม่สิ!!เอามันไปเผาให้สิ้นซากอย่าให้เหลือแล้วพวกมึงก็จัดการให้เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพวกมึงเข้าใจใช่ไหมว่าต้องทำยัง??" " ครับ " " งั้นก็ไปได้ล่ะ เดี๋ยวกูมีโบนัสให้ ไปได้ล่ะ" " ครับ" แล้วลูกน้องก็ลากร่างที่ไร้วิญญานของทั้ง2คนไปจัดการทุกคนแบ่งหน้าที่กันทำจนภายในโกดังเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนมารินะที่นั่งอยู่ด้วยท่าทางที่หมดแรงที่จะดิ้นรนหนีไปไหนเธอมองไปที่อากิระที่ตอนนี้นั่งเปิดลังดูของที่อยู่ภายในลังอันนั้น " แก2คนไปจับเธอให้มานั่งที่เก้าอี้สิ" " ครับ " " กูเปลี่ยนใจล่ะ เอาเธอไปที่ห้องกระจกดีกว่าเก็บเสียง
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน ตัดรากถอนโคน((ตัวบงการ))
ระหว่างที่ยามาโตะกำลังคุยกับนายของมัน พ่อขของอากิระก็เดินไปที่มารินะเขาสั่งให้ลูกน้องพามารินะกับยามาโตะไปที่โกดังหลังบ้าน " ปล่อยฉันนะ!!พวกแกจะพาฉันไปไหน???" " ใช่!!พวกแกจะพาเรา2คนไปไหน???" " ไม่ตต้องถามมากถึงเดี๋ยวก็รู้เอง" ลูกน้องพา2พ่อลูกไปที่โกดังหลังบ้านเสร็จก็ยืนคุมรอนายมาจัดการ ด้านมาโคโตะที่สั่งให้ลูกน้องดักสัญญานโทรศัพท์ไว้ตั้งแต่แรกก็รู้ที่อยู่ของปลายสายที่เป็นตัวบงการใหญ่ของเรื่องทั้งหมดที่เกิดกับลูกของตัวเองเขาสืบตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่นจนมาอยูเมืองไทยมันก๋ไม่ยอมที่จะปล่อยอากิระ รอบนี้เขาจะตัดรากถอนโคนออกไปให้หมอเพื่อปูทางไปปให้ลูกชายของตัวเอง พอสั่งให้คนไปจับไอ้ตัวบงการเสร็จเขาก็เดินมาที่ดกดังทันที รระหว่างที่มาโคโตะกำลังเดินไปที่โกดังก็มีรถวิ่งเขามาในบ้าน เขาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นรถของอากิระที่เข้ามา เขาจึงเดินไปหาลูกชายก่อน " เป็นยังไงบ้าง เด็กคนนั้นฟื้นหรือยัง???" " ยังครับ...." " แล้วแกทำไมไม่ไปเฝ้า??" " ผมรู้มาว่าพ่อจับคนที่สั่งทำร้ายผมกับมีนาได้ผมก็เลยกลับมา" " ใช่!แกจะไปดูด้วยไหมฉันให้คนพาตัวไปไว้ที่โกดังหลังบ้านแล้ว.." " ครับ " พ่อลูกเดินไปที่โกดังหลังบ้าน
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน รู้ตัวจนได้
ดิวรีบเข้าไปดึงปรระตูรถออกแล้วพาอากิระออกมาจากตัวรถ ส่วนฟิวรีบเข้าไปช่วยมีนาท่หมดสติจากการโดนยิงเข้าที่ด้านหลังเลือดเต็มตัวของทั้งคู่ หลังจากที่ดิวกับฟิวช่วยกันพาคนเจ็บออกมาได้ไม่นาน ตู้มมม!!!!เสียงระเบิดจาการที่รถไถลกับถนนทำให้เกิดประกายไฟบวกกับน้ำมันที่ไหลออกมา ดิวกับฟิวรีบเอาตัวบังให้คนเจ็บ เอสก็มาถึงจังหวะที่รถระเบิดพอดีก็รีบหาที่หลบ พอสงบแล้วเขาก็รีบวิ่งมาดูว่าเป็นยังไงบ้าง " อากิระ!! อากิระ!ตื่นสิว่ะ เรียกรถพยาบาลยัง" " เรียกแล้ว กำลังมาแต่มีนาโดนยิงเข้าที่หลังไม่รู้จะไหวหรือป่าว??" " แล้วอากิระเจ็บตรงไหนอีกหรือป่าว??" " ไม่มี.." ไม่นานรถพยาบาลก็มาถึงที่เกิดเหตุ พยาบาลรีบเข้ามาช่วยมีนาที่ตอนนี้เสียเลือดไปมากไม่ได้สติพอช่วยให้เธอกลับมามีชีพจรแล้วทุกคนก็รีบพาทั้งคู่ไปส่งโรงพยาบาลทันที พอมาถึงมีนาก็ถูกส่งเข้าห้องผ่าตัดเอากระสุนที่กลางหลังออกทันทีด้วยที่เสียเลือดไปมากทำให้เธอต้องการเลือดกรุ๊ปเดียวกัน พยาบาลเดินอออกมาถามหาญาติแต่ก็ไม่มีเพราะตอนนี้กำลังมา เธอต้องใช้เลือดด่วน เป็นจังหวะที่อากิระฟื้นแล้วเดินมาดูมีนาพอดีเขาเลยอาสาให้เลือดกับเธอเอง ดิวที่เลือดกรุ๊ปเดียวกับมีนาก็อาส
นายเย็นชากับยัยวิศวะตัวป่วน อย่าคิดจะแย่ง
หลายวันต่อมา " พวกแก!ไปตามสืบผู้หญิงคนนี้มาทีสิว่าเธอเป็นใครมาจากไหนแล้วเกี่ยวอะไรกับอากิระ" " ครับ" เสียงหญิงสาวออกคำสั่งให้ลูกน้องไปตามสืบเรื่องของคนในรูป มันเป็นรูปของหญิงสาวในชุดนักศึกษาเจ้าของเสียงนั่งที่โซฟาด้วยท่าทางที่หยิ่งผยองเธอเป็นลูกสาวของยามาโตะหัวหน้าแก็งค์คู่อริกับแก็งค์ของพ่ออากิระ " ฉันต้องการคำตอบเร็วที่สุด" " ครับ" หลังจากที่รับคำสั่งจากเธอลูน้องก็เดินออกจากห้องไปเธอยังคงนั่งเล่นอยู่ในห้องก่อนที่จะมีคนเดินเข้ามาภายในห้อง " ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ??" " ก็มันน่าหงุดหงิดนี่คะอุตสาย้ายมาเรียนที่นี่ทั้งที แต่อากิคุงก็ไม่สนใจเลย" " ทำไมล่ะ? ลูกสาวพ่อออกจะน่ารักขนาดนี้" " ก็เขาดันมีใครก็ไม่รู้มาเกาะติดน่ะสิค่ะ คุณพ่อช่วยมารินะหน่อยนะทำยังไงก็ได้ให้มันหายไปเลยจะได้ไม่ต้องมาแย่งอากิคุงของหนู" " จะเอาแบบนั้นเลยเหรอ??" " ค่ะ ถ้ามันยังอยู่อากิคุงก็ไม่สนใจหนูสิคะ??" " ได้สิ พ่อตามใจลูกสาวคนนี้ทุกอย่างอยู่แล้ว" " คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย" มารินะเข้าไปกอดยามาโตะด้วยความดีใจ เธอหอมแก้มเขาก่อนที่เธอจะเดินกับไปนั่งที่ของตัวเอง แต่เธอไม่รู้เรื่องที่พ่อของเธอกำลังจะทำเลยน
You may also like
คู่หมั้นมาเฟีย NC20+
Naya Solene5.4K viewsพิษคู่หมั้น | เซ็ต FIERCE MAFIA
ซากิระ13.1K viewsBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์29.8K viewsNOT LOVE ห้วงพันธะ
ลำเจียก18.9K viewsยัยแสบของมาเฟีย
NITa'vianna1.5K viewsเสพติดรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.6K viewsผู้ชายสารเลว
ฅนบนดอย3.3K viewsของเล่นคนใจร้าย
Philipnana524 views
