Semua Bab คลั่งรักยัยรุ่นพี่ [Crazy in love] (มี E-book): Bab 31 - Bab 40

พี่นุ่มนิ่มค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากลงมาถูกับริมฝีปากผมแบบบางเบา ความละมุนละไมนี้ทำให้ผมที่นอนอยู่ด้านล่างใจสั่นอย่างตื่นเต้น ยิ่งเมื่อพี่เขาถูจมูกเคล้าเคลียกับจมูกของผมไปมา ท่อนเอ็นที่นอนพาดบนหน้าขาของผมก็โด่ขึ้นมาชนกับร่องรัญจวนของพี่นุ่มนิ่มทันทีเมื่อความพร้อมของผมส่งสัญญาณบอกกล่าว พี่นุ่มนิ่มก็บดจูบปลุกเร้าผม เธอบดขยี้จูบลงบนริมฝีปากของผมอย่างหนักหน่วง พลางสอดลิ้นเรียวเล็กล้วงเข้ามาฟาดฟันกับลิ้นร้อนของผม จูบเร่าร้อนแสบสันจนซาบซ่านถึงใจ ยิ่งเธอขบกัดขอบปากของผมอย่างมันเขี้ยวด้วยแล้ว ยิ่งเป็นการกระตุ้นความดิบเถื่อนในกายของผมเข้าไปใหญ่ผมยกร่างของพี่นุ่มนิ่มขึ้น ก่อนจะจับความแข็งขืนยัดเข้าไปในร่องหลืบสวาทของเธอ และทันทีที่ผมกดสะโพกเธอให้นั่งลงมา ร่างบางถึงกับสะดุ้งจนต้องแหงนหน้าขึ้นฟ้าและร่อนสะโพกไปมาด้วยความเสียวซ่านอยู่ภายใน"ฮึก! อื้อ! เบาๆ ค่ะ...พี่จุกค่ะคุณโช!"ร่างน้อยถึงกับครวญครางแทบขาดใจ เมื่อเธออยู่ในท่า On top สมใจอยากของผม ผมก็เร่งระดมท่อนใหญ่แทงสวนขึ้นไปในร่องสวาทสาว ความใหญ่ยาวของผม มันคงทะลุทะลวงไปถึงข้างใน เธอถึงได้แหงนหงายใบหน้าแถมบ่นบอกว่าจุกแบบนี้"โทษทีครับที่รัก ดีอ่า

ผมอาบน้ำและแต่งตัวออกมาจากห้อง ก่อนจะมานั่งลงบนโซฟา พลางก้มลงใส่รองเท้าและกำลังแนบโทรศัพท์กับหูและไหล่เพื่อต่อสายหาไอ้ตง[ว่าไงเพื่อน มึงว่างโทรหากูแล้วเหรอ]" ตอนนี้มึงอยู่ไหน "[ทำไมวะ]"กูจะไปหา"[จะมาหากู...ไหนมึงบอกว่าวันหยุดนี้ไม่ว่างไง]"ตอนนี้กูว่างแล้ว มึงนัดมาเลยจะให้กูไปเจอที่ไหน"[งั้นเอางี้ มึง....]และแล้วเสียงไอ้ตงที่กำลังบอกสถานที่นัดเจอกันกับผมก็เลือนรางจนฟังไม่รู้เรื่อง เมื่อตรงหน้าผมตอนนี้ มีร่างเซ็กซี่ที่อยู่ในชุดคอสเพลย์สาวใช้ แบบผ้าลูกไม้บางๆ และสั้นจู๋จนอวดโชว์เรือนร่างอันเย้ายวนอย่างชัดเจน[ไอ้โช! มึงฟังกูอยู่รึเปล่า]"เอ่อ! ฟะ...ฟัง"[เออ...ไปเจอกันที่นั่นแล้วเดี๋ยวอีก 10 นาทีกูจะออกไปเจอที่จุดนัดพบนะ แล้วมึง...]เชื่อไหมครับว่า เสียงพูดของไอ้ตรงยังดังไม่เท่าเสียงกลืนน้ำลายของผม เมื่อพี่นุ่มนิ่มถือถาดกาแฟเดินเข้ามายืนต่อหน้าผม ก่อนจะหมุนตัวกลับแล้วก้มลงโก้งโค้งบั้นท้ายมาร่อนลอยอยู่ต่อหน้าผม ทำเป็นวางถ้วยกาแฟกับอาหารเช้าลงบนโต๊ะตัวกลางแบบปกติ แต่บั้นท้ายงอนงามกำลังโด่งโชว์ความเซ็กซี่ของร่องสวรรค์ ที่เด่นชัดไร้สิ่งปิดบัง มีเพียงลายเส้นของถุงน่องตาข่ายที่เธอใส่ทั

"พี่นุ่มนิ่มของผมสวยจัง"ผมชมออกมาจากใจจริง จนเธอยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะกอดเกี่ยวลำคอของผมโน้มลงไปจูบเหมือนจะให้รางวัล ขณะที่เธอจูบผมอยู่นั้น ผมก็จัดการถอดกางเกงของตัวเองออกทันที จากนั้นก็ปีนขึ้นไปทาบทับบนตัวเธอ พลางถูท่อนเอ็นลงบนเนินโยนีของเธอเบาๆ"อื้อ! คุณโชขา""ครับ...ที่รัก""วันนี้คุณโชอยู่กับพี่นะคะ อย่าทิ้งพี่ไปไหนเลย""แบบนี้แหละที่ผมอยากได้ยิน"พอได้ฟังคำออดอ้อนของเธอ ผมก็จัดการถอดเสื้อตัวที่เหลือเหวี่ยงทิ้งไม่สนใจ ก่อนจะทาบทับร่างกายแข็งแกร่งลงบนร่างบาง ผมขยับร่างขึ้นพลางยันกายด้วยแขนทรงพลังทั้งสองข้าง เตรียมพร้อมในท่าวิดพื้น ใบหน้าสวยที่เงยขึ้นเหมือนจะเข้าใจ ว่าทำไมผมจึงเลื่อนลำกายแกร่งมาจ่อหน้าเธอ ริมฝีปากเล็กอ้าครอบลำเลาของผมเข้าไปทันที ก่อนจะดูดกลืนมันราวกับกำลังดูดกินไอติม จนบังเกิดความเสียวซ่านแทรกซึมเข้าสู่หัวใจของผมอย่างเต็มพื้นที่"อา! เสียวแทบขาดใจเลยครับพี่ ซี๊ด! ""แล้วถ้าแบบนี้ละคะ"พี่นุ่มนิ่มเอ่ยขึ้น หลังจากคลายท่อนเอ็นของผมออกมา ก่อนจะขยับตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วจับมังกร 9นิ้วกว่าของผมยัดเข้าร่องอกอวบอิ่มผ่านช่องเล็กๆ ของชุด ที่มีเอาไว้สำหรับโชว์ร่องที่โดนบีบอัดจน

"อย่าทำให้หนูลำบากใจสิคะ วันนั้นหนูก็ไปหาแล้วไง"ผมเดินออกมาช้าๆ ก่อนจะพิงหลังกับผนัง เพื่อแอบฟังเสียงของคุณที่กำลังคุยโทรศัพท์ ถ้ามันไม่แปลกผมก็คงไม่ตามมาแอบฟัง ผมไม่รู้ว่าปลายสายคือใคร ทำไมพี่นุ่มนิ่มถึงต้องแอบหนีมาคุยตรงบันไดหนีไฟแบบนี้ แล้วท่าทางออดอ้อนกับเสียงหวานหยดย้อยนี่มันหมายความว่ายังไง"ช่วงนี้หนูเรียนเยอะค่ะ ไปหาบ่อยๆ ไม่ได้หรอก ถ้าคิดถึงก็ต้องอดทนนะคะ"บทสนทนาของเธอทำให้ผมเผลอบดกรามแน่นแบบอัตโนมัติ คำพูดคะขาชัดถ้อยชัดคำ ทั้งพูดพร่ำว่าคิดถึงแบบนี้ มันต้องไม่ใช่คนธรรมดา"เย็นวันนั้นหนูก็ไปหาแล้วไงคะ วันนี้จะให้ไปอีกเหรอคะ...คิดถึงสิ คิดถึงใจจะขาดแล้วเหมือนกันค่ะ"เย็นวันนั้นคือวันไหน ผมครุ่นคิดตามคำพูดของเธอ ก่อนจะนึกถึงภาพวันที่ตัวเองยืนตากฝนเป็นเจ้างั่ง วันที่เธอผิดนัดผม นัดสำคัญที่ผมตั้งใจจะพาเธอไปออกเดท แต่เธอบอกว่าลืมสนิท ที่แท้ก็แอบไปหากิ๊กนี่เองอยู่ๆ หัวใจของผมก็บีบแน่นจนอึดอัดคับแค้นอยู่ในอก สมองของผมเริ่มสับสนจนอยากจะเดินเข้าไปเค้นเอาความจริงจากเธอ แต่ก็ไม่กล้าพอ ไม่ใช่ว่าผมกลัวเธอแต่ผมกลัวคำตอบของเธอมากกว่า"วันนี้เหรอคะ ก็ได้ค่ะ...งั้นเย็นนี้เจอกันนะคะ เดี๋ยวหน

หลังจากนั้นชีวิตที่พลิกผันของผมก็เริ่มต้นขึ้น ผมกลายเป็นไอ้ขี้เมาหยำเป สนุกกับการดื่มและเที่ยวไปวันๆ หลังจากวันนั้นผมก็ขี้ขลาดเกินกว่าที่จะหันไปมองหน้าเธอ ผมออกบ้านแต่เช้าและเมากลับมากลางดึกทุกวัน เหตุผลก็เพื่ออยากจะลืมความเจ็บปวดในวันนั้นไปซะ ผมไม่อยากมีเธอในชีวิตอีกต่อไปแล้ว มันเจ็บปวดและทรมานเกินไป"คุณโช! คุณโชคะ""อย่ามายุ่ง ออกไป! "ผมออกแรงผลักเธอให้ออกห่าง เมื่อเธอพยายามที่จะเข้ามาพยุงร่างของผมที่กำลังเมามายกลับมาเช่นทุกวัน แต่คืนนี้เธอออกมารอรับผมถึงหน้าห้อง และพยายามจะประคองผมเข้าห้อง แต่ผมกลับไม่อยากเห็นหน้าเธอ"ทำไมดื่มทุกวันแบบนี้คะ เมาทุกวันไม่ดีนะ""เรื่องของผม ผมจะดื่ม...ใครจะทำไม""แต่มันทำลายสุขภาพ พี่เป็นห่วง""เหอะ...เป็นห่วงเหรอ จะมาเป็นห่วงผมทำไม ห่วงในฐานะอะไร เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย""พี่...."ผมจ้องใบหน้าสวยที่มองหน้าผมด้วยแววตาสั่นระริก ในดวงตาของเธอมีคำถามมากมายที่อยากเอ่ยถาม แต่เป็นคำถามที่ผมไม่อยากตอบหรือเอ่ยถึงที่สุด"ทำไม หรือว่าวันนี้รู้สึกอยากขึ้นมา ก็ได้นะ...เดี๋ยวผมสนองให้""คุณโช! ไม่ค่ะ! อย่าค่ะ ปล่อยพี่นะ...กรี๊ด!"ผมกระชากเธอเข้ามากอดแล้วบดจ