All Chapters of Ang Lihim ni Angelita: Chapter 91 - Chapter 100

Kahit anong sigaw at galit ni Gustavo para pakawalan si Angelita, sinama pa rin ng mga pulis si Angelita sa presinto."Sir, ang mga witness at cctv, ang asawa niyo po ang tinuturong salarin sa nangyari sa mama ninyo," muling madiing bigkas ng pulis.Naihilamos ni Gustavo ang palad sa mukha niya at pailalim na tiningnan ang pulis."Don't you f*cking understand? She was framed up! B*bo ka ba o t*nga? Kita mo bang may hawak na baril ang asawa ko?" nagtitimping tanong na niya."Nahanap ang gunman! Inutusan raw siya ni Angelita Espiritu!" sigaw ng isang pulis na katatapos lang sa isang tawag.Lumamig ang kalamnan ni Angelita sa narinig at napaayos ng tayo sa loob ng kulungan."W-ala akong inuutusan. Mag-isa ko lang nagpunta roon!" hindi niya mapigilang sigaw."Ikaw lang ang bukod tanging kumausap kay Madam Crusetta. Ikaw lang din ang may sama ng loob sa kanya base sa nangyari sa anak mo," sagot ng pulis sa kanya."Kung gusto ko siyang p*tayin edi sana matagal na! Nag-iisip ka ba?!"Na-stre

Nalingat siya noong hapitin ni Gustavo ang katawan niya padikit sa katawan nito. Ang buong braso nito ay nakayakap sa tiyan niya at ang buong hita at binti ay nakapatong sa bewang at mga hita niya.Kapag gagalaw siya ay hinahapit nito padikit ang katawan niya.Para bang ayaw siya nitong malayo. Pati ang hangin hindi makasingit sa kanila.Hin*god niya ang mabalahibo nitong braso para lang kalmahin ito na naroon pa siya sa tabi nito.Dikit na dikit ang likod niya sa d*bdib nito. Ramdam niya ang mainit nitong paghinga sa ulo niya.Pareho lang silang napagod sa pagniniig nila kanina. Hindi na nga ito nakabalik ng ospital. Alas dose na rin iyon, hindi rin sila nakababa para sabayan ang mga bata sa pagkain.Matapos kasi nila sa pangalawang round, doon niya naramdaman ang pagod sa nangyari sa araw na iyon. Nakatulog siya agad at ngayon lang nagising.Ayaw niya ring gisingin ang asawa. Tiyak na mas pagod ito sa kanya at mas problemado. Dinagdagan niya pa ang sakit ng ulo nito noong tangkain n

LORENZO'S POV"Nagvolunteer ka pang hahanapin mo, dinamay mo rin naman kami," reklamo niya kay Pedro na humalakhak."Siyempre naman! Hindi pwedeng ako lang. Damay-damay tayo dito." Ngumisi ito halos sakalin si Juancho noong akbayan ito.Nailing si Lorenzo. Nagsisiksikan sila sa loob ng sport car ni Juancho. Imbis na matiwasay siyang nasa penthouse, heto siya at nanghuhuli ng kriminal!Kaya pala malakas ang loob ni Pedro na magvolunteer ay nakita nito ang bulto ni Simone habang pauwi. Tinawagan pa sila at dinamay sa paghahabol sa babae!"Tawagan mo ulit si Gustavo, sabihin mo harangan ang itim na sasakyan sa kabilang daan!" utos pa ni Pedro sa kanya."F*ck you," inis niyang usal ngunit pinadala rin naman ang address kay Gustavo.Hindi rin naman niya lubos maisip na magiging kriminal si Simone. Sinayang nito ang pagiging magandang babae.Gusto na rin niyang mahuli ito para na rin matahimik na ang buhay ni Angelita.------------------------SIMONE'S POVHindi na siya mapakali matapos mak

GUSTAVO'S POVPinagpawisan si Gustavo, hindi lang sa sikat ng araw kun'di pati na rin sa kaba habang kaharap ang nanay ng mga anak niya.Napalunok siya at parang umaatras ang dila niya."Itanong mo na! Nasusunog na ang balat ko sa araw!" reklamo ni Lorenzo.Sinamaan niya ng tingin ang kaibigan na pawis na pawis na rin. Ang init pa man din kasi ng suot nilang barong.Muli niyang binalik ang tingin sa asawa. Naghihintay rin sa gilid nito ang triplets nila na parang handa na naman siyang laitin kapag nagkamali."Sa paggawa ng anak, ang bilis. Sa pagtatanong, ang bagal," parinig ni Pedro sa kanya. Tumikhim tuloy siya at binaba ang hawak na bulaklak. Kinuha niya sa bulsa niya ang kahon ng singsing bago muling titigan ang babaeng gumulo sa mundo niya.Awang ang mga labi nito at mamasa-masa ang mga mata."G-ustavo," mahinang bigkas nito.Nilakasan niya ang loob na tanungin ang tigre niya. Tinitigan niya itong mabuti."Angel, magulo ang naging simula natin pero gusto kong maayos ang maging d

Tuwid ang upo ni Angelita habang kaharap na sa mesa si Madam Crusetta. Silang dalawa lang ang naiwan roon, si Gustavo at si Mr. Brian ay kasama ang mga bata. Hindi niya alam saan sumuot ang mga ito. Sinadya yata silang iwan dalawa ng Ginang.Hinihintay niya itong magsalita, at least manghingi man lang ng sorry sa kanya lalo na sa nangyari kay Gwen.Malalim itong bumuntong hininga tapos ay nagbukas sara ang mga labi nito pero walang salitang lumabas mula roon."May sasabihin po ba kayo? Kanina pa po tayo dito magkaharap," hindi niya mapigilang maging sarkastiko.Minus points na naman siya sa langit sa pagtataray.Nasasayang lang kasi ang oras nilang dalawa. Hindi naman pwedeng magtitigan lang sila tapos okay na.Pumikit ang Ginang. Mukhang kinakalma rin ang sarili."For the sake of my son, ibababa ko ang pride ko," parang nahihirapang bigkas pa nito.Tumaas ang kilay niya, "Dapat lang naman po—" Agad niyang tinikom ang bibig noong mapagtanto ang pagsagot. Baka mamaya ay bigla nitong s