All Chapters of Ang Lihim ni Angelita: Chapter 231 - Chapter 240

Pilit na ngumiti si Lenlen, siya lang pala ang dahilan kung bakit hindi ito makapagdesisyon at ayaw niyang maging hadlang sa pagkakaroon ng closure ng mag-ama."Hay naku! Akala mo naman manggagayuma ako ng iba kapag iniwan mo rito, Dudong ah! Hindi naman ako lalayo, kung gusto mo pabantayan mo pa ako kay Kuya Felix. Promise, dito lang ako." Tinaas niya pa ang kamay bilang pangako noong harapin ang asawa.Napatitig si Juancho, "Hindi 'yan ang hinihintay kong sagot. Pinipigilan mo dapat ako," maktol nito.Napanganga naman si Lenlen, "Luh, natuto ka na talaga sa'kin, Juancho!"Ngumisi si Juancho sa asawa at hindi binitiwan ang bewang nito."Are you sure you'll be alright here?" nag-aalalang tanong pa rin nito.Ayaw niya rin naman kasing sumama. Ayaw niyang maka-istorbo sa oras ng mag-ama.Sunod-sunod siyang tumango, "Ako pa ba. Nakaya ko nga ng ilang taon noong hindi pa kita crush, ngayon pa ba? Well, absent tayo sa bembang pero may video call naman!" excited niya pang bigkas.Napangisi

Nanatiling nakatalikod si Juancho kahit pa nakarating na ang dalaga sa pwesto nila.Kung pwede nga lang umalis na, ginawa na sana niya.Namulsa siya at nanatiling kunot ang noo habang nakatitig sa mga halaman sa hardin."It's nice to see you, Eleonore!" masiglang b*ti ng ama niya sa dalaga.Mahinhin na mahinang tumawa si Eleonore ngunit ang mga mata ay nakapako na sa machong bulto ng lalaki na nakatalikod sa kanya.Naamoy niya ang panlalaking pabango nito at kung magbabase siya sa hulma ng braso nito at lapad ng likod, masasabi niyang habulin ito ng babae at tiyak na gwapo!"Uncle, I'm glad you're recovering! The last time I went here, you're poorly lying on the bed," puna niya agad sa masiglang awra ng Don.Humalakhak si Edoarde, "Darling, I made sure I have enough energy for this day. My son is home," akala mo ay mapagmahal na ama ang tono nito.Lalong napatitig si Eleonore sa bulto ni Juancho. Ngayon lang din niya ito makikita.Giniya siya ng Don palapit sa mesa at ramdam niya agad

Kagat-kagat na ni Lenlen ang ibabang labi."Oohhh," namimigat na niyang ungol para kay Juancho.Kanina ay tinutulungan niya lang itong makaraos pero ngayon, parang siya rin ay kailangan ng makaraos.Basang basa na kasi ang pagkababe niya at init na init na habang pinapanood kung paano malukot ang mukha ni Juancho sa sarap."F*ck, oh! Baby!" magagaspang na ungol nito.Naipagdikit nang madiin ni Lenlen ang mga hita sa pagragasa ng basa roon. Mahigpit siyang napahawak sa sink.Bigla, nasasabik siyang maramdaman ang k*rgada ng asawa sa loob niya ngunit walang magawa dahil malayo ito."Argh!" malakas na ungol na ni Juancho, senyales na nakaraos na ito.Hinang-hina naman si Lenlen kaya napamura si Juancho noong makita ang itsura nito sa camera."D*mn it!" inis niyang mura at naiinis na imbis na sana ay niroromansa niya ang asawa ngayon, heto siya pinapanood lang itong mahirapan.Kahit tuloy ayaw niya ay pinakuha niya ang limited edition d*ldo niya na nakatago sa drawer niya."Hala! Ang laki

Nakailang tawag na si Lenlen ngunit nadismaya na hindi man lang sumagot si Juancho sa kahit isa man sa tawag niya."Baka busy," pampalubag loob ni Miss Luningning noong lumungkot siya.Tipid siyang ngumiti at tinigilan na ang pagtawag, "Baka nga po. Salamat, Miss Luningning," walang energy na bigkas niya at hinayaan na ang Ginang na umuwi.Noong mag-isa na siya ay umakyat siya sa kwarto. Tinitigan niya pa ang maliit na stick na may dalawang pulang linya.Pinilit niyang ngumiti ngunit hindi niya maintindihan kung bakit nabubura ang ngiti niya at napapabuntong hininga na lang."Mamaya...tatawag ang Daddy mo," pagkausap niya sa kanyang tiyan bago itago ang stick sa drawer kung nasaan ang limited edition na d*ldo ni Juancho.Hindi na siya nakatulog hanggang umaga. Buong hapon niyang tinatawagan si Juancho pero nadidismaya kapag hindi ito sumasagot.Kinagabihan, sinubukan niya ulit itong tawagan. Halos tumalon ang puso niya noong sumagot ito. Nag-aalis na ito ng necktie at mukhang madalin

Pinanlamigan si Juancho sa diin ng tanong ni Lenlen. Umahon siya mula sa pagkakasubsob sa leeg nito.Sinalubong niya ang naniningkit nitong titig."Nothing, Baby. Na-miss lang kita nang sobra." Pinatakan niya ng h*lik ang tungki ng ilong nito.Tumaas naman ang kilay nito, "Talaga ba? Kaya pala hindi ka sumasagot ng tawag ko kase sobrang miss mo ko," sarkastikong sambit niya.Tinukod ni Juancho ang siko sa kama upang hindi ito madaganan. Pinagmasdan niya lang ang galit na mukha ng asawa."Hugutin mo na si Pareng Junjun. Hindi man lang kumatok bago pumasok," pagtataray pa nito.Hindi pa rin siya kumilos kahit na inatras nito ang katawan. Imbis, pinirmi niya pa ang bewang nito at lalong bin*on ang sandata nito sa loob niya."Juancho, naman! Bumalik ka na nga sa France tutal sabi mo extend ka pa ng isang linggo doon! Bakit kasi umuwi ka na agad?" taboy niya muli rito.Nilapit nito bigla ang mukha sa kanya, "Paanong hindi ako uuwi kung umiiyak ka na? Nagtago ka pa talaga sa kumot pero hikb