All Chapters of Ang Lihim ni Angelita: Chapter 221 - Chapter 230

"Hindi na dapat tayo nagsayang ng oras sa paghahanap. I'm sorry, Baby. Nalungkot ka pa tuloy," nagsisising bigkas ni Juancho.Hinagod niya ang bewang ni Lenlen. Mamasa masa pa rin ang mga mata nito dahil sa luha."Ayos lang pero gusto ko pa ring hanapin. Milyon-milyon ang halaga no'n, kapag nahanap ko, pwede kong isangla sakaling maghiwalay tayo— Chariz lang, Juancho!" bawi ni Lenlen noong makitang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Juancho.Pumirmi ang mga labi ni Juancho, "Iniisip mong maghihiwalay tayo?"Kinabahan bigla si Lenlen at napangiwi. Ang seryoso kasi ni Juancho."Joke lang kasi iyon. Ang tagal kitang pinangarap tapos pakakawalan lang kita? Siyempre hindi no. Ayiee, kilig siya," biro niya pa ngunit hindi ito ngumiti.Seryoso pa rin ang mukha nito, "Kahit joke iyon. Sumagi pa rin sa isip mo, Lenlen. Hindi iyon sumagi sa isip ko."Nakagat na niya ang kuko, "Luh, sorry na kasi, Juancho."Lumiit ang mga mata nito at halos mapatili siya noong bigla siya nitong buhatin sa mga hi

"Doon ka muna kila Nene, Juancho. Hindi mo pwedeng makita ang apo ko hangga't hindi pa oras ng kasal ninyo," istriktong utos ni Lola During.Mabilis na kumontra si Lenlen, "Kailangan pa ba iyon, La? Wala naman na kaming itatago sa isa't isa—sabi ko nga po," bawi niya noong tumaas ang kilay ng Lola niya.Pinisil ni Juancho ang bewang niya at kita iyon ng matanda kaya sumimangot ito at tinalikuran sila.Hinarap naman ni Lenlen si Juancho, "Pasensya ka na kay Lola. Hindi naman na kailangan maghiwalay tayo pero....gusto ko munang magpakabait sa kanya ngayon. Baka kasi siya rin ang tumutol sa kasal mamaya," pabulong na bigkas niya kay Juancho.Hinapit ito ni Juancho at inamoy ang leeg niya, "Silly, she won't. Nag-aalala lang ang Lola mo sa'yo, hm. She loves you so much," bulong nito.Napangiti na si Lenlen. Mas understanding pa pala si Juancho kaysa sa kanya.Papasikat pa lang ang araw, nag-aayos na sila sa bahay at sa dalampasigan.Nasabihan na rin ang pari at maging ang mga kapitbahay ay

Hinapit ito sa bewang ni Juancho, "All yours, Baby. F*ck, I can't wait to remove that piece of dress away from your body and make love to you all night," mal*nding bulong niya rito.Hinarap ito ni Lenlen at hindi mapigilan na titigan ito, "I love you, Juancho. Sa lahat ng dasal ko, ikaw ang malaking blessings na binigay ni Lord sa'kin. Grabe, pati ba naman si Pareng Junjun malaki rin."Humigpit ang hawak ni Juancho sa bewang ni Lenlen at pinigilan ang ngisi sa sinabi nito.Kahit gusto niyang magseryoso ng mukha, lumalabas ang multo ng ngisi niya."Binago mo ko, Marielyn. Sinama mo ko sa magulo ngunit masayang landas. And now, I can't see myself living without you anymore. Puso, utak, kaluluwa at katawan ko, ikaw lang ang hanap.""Ihh ang cheesy niya," tukso ni Lenlen kay Juancho at hindi mapigilan ang kilig.Malakas na tumikhim ang Pari, "Ehem ehem, kasal pa lang ito. Wala pang honeymoon," paalala nito.Namimilog ang mga matang humarap dito si Lenlen, "Hala, Father. Nakapag-vows na ka

Walang magawa si Juancho kun'di sumunod sa asawa at pagbuksan ito ng pinto.Inalalayan niya ito pababa sa helicopter."Careful!" paalala niya rito noong tumalon ito.Nanghaba ang nguso nito ngunit nauna ring naglakad sa kanya.Nah*god niya ang batok. Unang gabi pa lang nila, tinotopak na ito.Ayaw naman kasi niyang magpadalos-dalos at sabihing gusto niya rin ng anak gayong hindi pa talaga siya handang maging ama.Wala siyang magandang father figure. Tarantado ang tatay niya at hindi niya gugustuhing maging katulad nito.Hinapit niya pa rin sa bewang ang asawa kahit nanghahaba ang nguso nito.Sa loob ng elevator, hindi niya tinigilan ang h*likan ito sa buhok at balikat. Kahit noong nasa sasakyan sila, panay ang himas niya sa hita nito habang magmamaneho.Alam naman niyang naiintindihan siya nito at ayaw niyang matapos ang unang gabi nilang mag-asawa na may tampo ito.Sinilip niya muli ito. Napangiti na siya noong makitang hindi na ito nakanguso at tahimik na lang na nakasandig ang ulo

Nagmamaktol na pumasok sa opisina si Lenlen. Nanghahaba ang mukha sa simangot.Napansin agad iyon ni Juancho kaya't binaba niya ang hawak na sign pen at tumayo upang salubungin ang asawa.Naalarma siya noong mapansin na nangingilid ang luha sa mga mata nito.Kinabig niya ito agad payakap. Suminghot ito agad at sumiksik sa balikat niya. Nag-aalala siya agad sa iyak nito."Why? What happened, hm?" malumanay niyang tanong dito."Si Miss Luningning kasi. Kawawa ka raw at ako ang naging asawa mo," sumbong nito.Muntik na siyang mapangisi, "Medyo tama naman siya, Baby—aw!" d*ing niya noong kurutin siya nito sa tagiliran."Mas kawawa ka kung si Miss Luningning ang naging asawa mo, hmp!" pagtataray nito.Mahinang natawa si Juancho at hindi ito pinakawalan."Oo naman. I'm the luckiest man alive. You are the most beautiful, lovable, and weirdest girl I have ever met—"Nagpantig ang tenga ni Lenlen, "Bakit kasama ang weird? Pinagloloko mo ba ako, Juancho? Aba, nanawa ka na nga sa katawan ko ng i