All Chapters of Ang Lihim ni Angelita: Chapter 241 - Chapter 250

"D*mn it! D*mn it!"Paulit-ulit na nagmura si Juancho noong hindi pa rin sumasagot sa tawag niya si Lenlen.Makailang beses na rin niyang sinipa ang gulong ng sasakyan niya. Hindi niya rin kasi inabutan ang asawa sa civil registrar.Napapikit na siya nang mariin at binuksan ang sasakyan. Hinagis ang cellphone sa upuan at agad na umupo sa driver seat.Sigurado siya.... pupunta si Lenlen kay Sienna.Wala naman ibang kaibigan ang asawa niya bukod kay Sienna.Tumiim bagang siya. Mahanap niya lang ang asawa, idedemande niya talaga si Eleonore. Hindi pa siya sigurado kung paano nito nagawang magparehistro ng kasal kahit na walang pirma niya at walang kasalang nangyari!Dumiin ang hawak niya sa manibela. Tumalim din ang titig sa daan.Malamang na nasaktan ang damdamin ng asawa niya dahil kay Eleonore at iyon ang mas kinaiinis niya. Nag-aalala siyang baka mamaya ay umiiyak na naman ito habang wala siya sa tabi nito."P*tangina talaga!" gigil niyang mura.Gusto na niya itong mahanap at makita

"Ang bad mo, Miss Luningning," halos pahikbi na siya muli, "Sasabihin ko talaga kay Juancho na huwag kang i-promote."Humalukipkip naman ang Ginang, "Aba, paano mo sasabihin kung ayaw mo ngang umuwi sa asawa mo, aber?"Nagbukas-sara ang bibig ni Lenlen para sana mangatwiran ngunit naitikom na lang niya ang bibig at wala ng masabi. Parang lahat ng sinabi ni Miss Luningning ay sapul lahat sa kanya.Bumagsak nalang ang balikat niya at nilaro na lang ang ice cream."Pag-isipan mong mabuti iyang desisyon mo. Hindi mo pa nga yata nakausap si Sir Juancho, iniwan mo na agad. Baka mamaya mali ka lang ng intindi. T*nga ka pa naman," matalas na bigkas nito.Lalong nanghaba ang nguso ni Lenlen, "Grabe ka na ah. Kanina ka pa t*nga nang t*nga sa'kin.""Paanong hindi kung hindi mo man lang pinagpaliwanag ang asawa mo?" Namewang na ito sa harapan niya.Tumayo rin siya at namewang. Bakit parang siya pa ang may mali?Nag-init na naman ang sulok ng mga mata niya."Bakit ko pa siya kakausapin? Hindi pa

Nagtagis ang mga ngipin ni Edoarde at isang bulong lang kay Anton, nautusan agad ang mga tauhan na pumalibot upang protektahan ito."F*ck, mapapalaban ba tayo?" kabadong bigkas ni Pedro at tumalon-talon na may kasamang stretching ng kamay at ulo na parang nagre-ready sa suntukan."I guess so. Bawal magalos ang mukha ko. Mapapatay ako ni Sienna. Ayaw pa naman niyang tulungan ko si Juancho," problemadong bigkas ni Lorenzo.Gumalaw lang ang panga ni Gustavo habang nakatitig sa nasa benteng tauhan ni Edoarde na nakapalibot sa kanila.Humakbang naman si Juancho palapit sa ama kaya't naalerto ang tauhan nito. Maging si Anton ay umakto pang ipangsasangga ang sarili laban sa kanya.Inis na napangisi si Juancho. Masyado nilang mahal si Edoarde at kahit may taning na, ayaw pa rin nilang magalusan."I'm just kidding. I'm not here to fight," madiing bawi niya kaya agad na umungol ng protesta ang mga kaibigan niya."Bakit mo binawi? Ready na ako eh!" maktol ni Pedro."Ayos lang, Juancho. At least,

"Cheers!" Tinaas pa ni Lorenzo ang baso ng brandy."Mabuhay at magiging malaya na si Juancho kay Eleonore! Cheers!" si Pedro naman na namumula sa dami ng nainom.Sa isang rental house kasi sila napadpad. Nag-inom at uuwi na rin bukas.Nangisi lang si Juancho. Kahit paano ay kampante na ang loob niyang mawawalang bisa ang pekeng kasal nila ni Eleonore. Hindi lang niya magawang magdiwang lalo't hindi pa niya nahahanap si Lenlen.Kanina pa nga siya naghihintay ng tawag kay Felix ngunit wala pa rin siyang natatanggap na mensahe galing rito.Naduling siya noong itapat ni Pedro sa kanya ang baso ng brandy."Chill, Bro. Nabuhay ka nga ng matagal na wala si Lenlen sa buhay mo, kaya mo rin 'yan ngayon," ngising asong asar nito."Tss. G*go, lasing ka na." Kinuha niya ang baso at nailing na lang sa kaibigan.Pulam-pula na kasi pati ang tenga nito."Patulugin niyo na 'yan o kung gusto niyo iwan na lang dito," biro niya bago tumayo."Hoy! Sir*ulo, wala akong dalang damit!" sigaw nito sa kanya ngun

"Tell me. Nasa loob ba ang asawa ko?" madiin ngunit pigil ang galit na tanong ni Juancho.Napaatras na si Luningning. Para kasing gusto na siyang itulak paalis ng pinto ng Boss niya para lang mahalughog ang bahay niya."Po? H-indi ko po alam ang sinasabi niyo, Sir. Wala po rito si Lenlen," buo ang loob na pagsisinungaling ni Luningning.Naningkit ang mga mata ni Juancho, "Tabi," isang salita na agad nagpatabi kay Luningning.Agad na umikot ang mga mata ni Juancho sa maliit na bahay noong makapasok. Pati ang dalawang maliit na kwarto ay hindi nakaligtas sa kanya.Kahit sa kusina at pati sa basurahan, wala talagang bakas ng asawa niya.Namewang na siya sa gitna ng sala."Sir, hindi ko po alam kung bakit niyo sa'kin hinahanap si Lenlen pero wala po siya rito at hindi po kami close," maingat na bigkas ni Luningning.Bumaling naman agad si Juancho kay Rene, "Ang sabi mo dito mo hinatid ang asawa ko?!" sigaw na niya sa sobrang frustration.Napalunok sa kaba si Rene, "Dito nga, Boss. Pero hi