All Chapters of ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ: Chapter 61 - Chapter 70

หญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เควินไม่เคยเห็นค่าความรักที่หล่อนมีให้กับเขา แต่ณิชาก็ไม่เข้าใจ ทำไมต้องพยายามไขว่คว้าแย่งเขามาจากพราวมุก มันคือศักดิ์ศรีบ้าบออะไรกันหรือเพียงแค่อยากเอาชนะเควิน “จำไว้นะลูก พ่อคนนี้จะทำทุกอย่างเพื่อหนู ยิ้มหน่อยสิคนดีของพ่อ” ณิชาฉีกยิ้มกว้างให้กับบิดาของหล่อน ไม่ว่าสิ่งไหนที่ลูกสาวอยากได้ ผู้เป็นบิดาไม่เคยขัด จนทำให้หล่อนไม่รู้จักคำว่าเสียสละ คิดแย่งเควินมาจากพราวมุกอย่างไม่ละอายใจ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเขาสองคนมีลูกด้วยกันแล้ว เวลานี้พราวมุกยืนอยู่หน้ากระจกเงา เธอเกล้าผมมวยต่ำดูเรียบหรูแฝงความอ่อนหวานเอาไว้ในที แต่งหน้าเบา ๆ ปัดแก้มสีชมพูอ่อน ๆ แค่นี้พราวมุกก็ดูสวยสะดุดตา บวกกับชุดเจ้าสาวที่เควินเป็นคนออกแบบยิ่งทำให้เธอมีเสน่ห์น่าหลงใหล แต่หญิงสาวก็ยังคงแอบน้อยใจ ที่เควินให้ชาร์ลีมารับ เธอมองแหวนในตลับกำมะหยี่สีแดงอย่างลังเลใจ “ทำไมฉันเหนื่อยเหลือเกิน ความสุขที่แท้จริงหาได้จาก

“เควิน!” คุณนายเกวลินแทบนั่งไม่ติด เมื่อลูกชายกำลังจะทำให้งานล่ม ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ปฏิเสธ แต่ทำไมเวลานี้เควินถึงได้พูดอะไรออกมา ในทำนองสิ้นคิดแบบนี้ “ผมมีเรื่องเล่า ใครไม่อยากฟังก็กรุณาทนฟังหน่อยนะครับ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ผมแอบรักผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเธอไม่ได้เกิดมาจากครอบครัว ที่มีฐานะชาติตระกูลมีหน้ามีตาในสังคม เพราะเธอไม่รู้แม้แต่ชาติกำเนิดของตัวเอง ซึ่งเธอได้เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้า” เพียงแค่ได้รับฟังถ้อยคำที่เควินบรรยายออกมาจากความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอ ทำเอาพราวมุกถึงน้ำตาคลอ เธอรู้สึกซาบซึ้งในหัวใจ จนไม่สามารถหาสิ่งใดมาตอบแทน ในความรักความปรารถนาดีที่เขามีให้กับเธอและลูก ๆ “ผมพูดมาซะยาวยืด ทุกคนคงอยากเห็นภรรยาของผมแล้วสินะ ขอเชิญทุกคนพบกับ...คุณพราวมุกภรรยาคนสวยของผม เราสองคนจดทะเบียนสมรสและได้อยู่กินฉันสามีภรรยา ถ้านับรวมที่ต้องพรากจากสิบกว่าปีเห็นจะได้”

“เควิน... แม่คงย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่แม่สัญญาว่าจะไม่สร้างความลำบากใจให้กับลูกอีก ขอให้พราวมุกกับลูกของแกปลอดภัย ในบั้นปลายของชีวิตคนแก่อย่างแม่ คงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย” หลังจากพูดจบประโยคคุณนายเกวลินได้เดินจากไป ด้วยความรู้สึกผิดจากใจจริง นางปล่อยให้เควินนั่งปลอบลูก ๆ ของเขาอยู่อย่างนั้น โดยที่หญิงสูงวัยไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นตั้งแต่แรก คุณนายเกวลินรู้แล้วว่าสิ่งที่ตามหามาทั้งชีวิต ไม่ใช่ชื่อเสียงเงินทอง แต่มันคือความสงบสุขในชีวิตต่างหาก ที่สำคัญความรักมันบังคับกันไม่ได้ ถ้าหากสามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ สิ่งที่นางอยากทำที่สุด นั่นก็คือการปฏิเสธคู่สมรส ที่ได้มาจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้เป็นสามีก็ไม่เคยใยดีต่อภรรยาอย่างคุณนายเกวินเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายต่อให้ไขว่คว้าสุดมือ ยังไงก็ไม่มีวันเอื้อมถึงอยู่ดี นอกจากการคืนใจให้กัน แล้วลืมวันวานที่ผ่านมา ทางด้านณิชาเวลานี้หญิงสาวรู้แล้วว่า

ในเวลานี้บุรินทร์ไม่ได้พาณิชาไปที่คอนโดของหล่อน เขาพาหญิงสาวมาที่คาเฟ่ ซึ่งหลังร้านเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ชายหนุ่มใช้สำหรับเป็นที่พัก ถ้าหากวันไหนมีลูกค้ามาจัดงาน แล้วต้องปิดร้านดึกกว่าปกติ “ร้อนจัง” “เอาให้สุดไปเลย ยั่วกันเข้าไป อ่อยเก่งเหมือนกันนะคุณเนี่ย” บุรินทร์วางณิชาลงบนเตียงของเขา ซึ่งหญิงสาวไม่ได้สนใจว่าใครมาส่ง หล่อนพยายามรูดซิปด้านข้างของชุดเดรสรัดรูป พลางแกะผมออกปล่อยสยายเซ็กซี่ “นั่งอยู่ทำไม มาช่วยรูดซิปหน่อยสิ!” ณิชาแผดเสียงใส่ชายหนุ่มราวกับเขาเป็นเบี้ยล่างของหล่อน “คุณนี่มันบ้าอำนาจเหมือนพ่อไม่มีผิด รู้ไหมว่าทำไมคุณเควินเขาถึงไม่เคยคิดที่จะรักคุณเลย” “คุณพูดเรืองอะไรน่ะ” ถึงแม้ณิชาจะเมา หล่อนก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง ไม่ได้เมาจนคอพับหลับคาเตียง แต่ถึงยังไงก็คงไม่สามารถหนีออกไปจากพื้นที่ของบุรินทร์ได้ เมื่อเขาจงใจพาหญิงสาวมาที่นี่ มีหรือที่ณิชาจะรอดพ้นเงื้อมมือของอดีตคาสโ

“พีเค... ชื่อนี้ก็เพราะดีผมชอบ” เขาส่งยิ้มให้กับภรรยาด้วยความรู้สึกรักเธอหมดหัวใจ “ตอนนี้แม่ของคุณเป็นยังไงบ้างคะ ทำไมคุณไม่คิดจะกลับไปเยี่ยมท่านบ้าง” ถึงแม้พราวมุกจะโกรธคุณนายเกวลินมากแค่ไหน สุดท้ายแล้วเธอก็พร้อมอภัยให้กับนาง เพราะถึงยังไงเควินก็เป็นลูกชายคนเดียว ความรู้สึกอ้างว้างย่อมเกิดกับหญิงสูงวัย เมื่อนางไม่มีใครเข้าไปถามไถ่เยี่ยมเยือน “แม่ก็คงสบายดี พักนี้ไม่ค่อยโทรมา ผมคิดว่าแม่คงรู้สึกผิดที่ทำให้คุณต้องมาเจ็บเจียนตายแบบนี้” “เรากลับไปเยี่ยมแม่ของคุณกันดีไหมคะ” “คุณไม่โกรธแม่ผมแล้วเหรอ” “พราวยอมรับว่าเคยโกรธ แล้วยังแอบเกลียดแม่ของคุณด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้พราวไม่คิดแบบนั้นแล้วค่ะ เพราะแม่ของคุณได้ส่งผู้ชายดี ๆ คนนี้มาให้พราว” หญิงสาวเอี้