All Chapters of Data High (ความจำ) สั้น...แต่รักฉัน (มัน) ยาว: Chapter 1 - Chapter 6

บทที่ 2 รอยเลือดบนเสื้อช็อปแสงอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะลับขอบฟ้า เปลี่ยนสีท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ให้กลายเป็นสีส้มอมม่วง ข้าวหอมเดินทอดน่องเข้าไปในซอยลัดหลังมหาวิทยาลัย ในมือหิ้วถุงพลาสติกที่บรรจุกล่องขนมไทยที่เหลือจากการขายวันนี้ เธอตั้งใจจะเอาไปให้ป้าแม่บ้านที่หอพัก แต่ลึกๆ ในใจกลับนึกถึงใบหน้ากวนประสาทของ 'นายวิศวะคอมฯ' คนเมื่อกลางวัน‘T. AKARADECHPHOKIN... ปากกาบ้าอะไรด้ามละเกือบหมื่น ขี้เก๊กชะมัด’ เธอคิดพลางลูบปากกาสีดำในกระเป๋ากระโปรงพลันหูของเธอก็แว่วได้ยินเสียงตะโกนห้วนๆ และเสียงดังโครมครามมาจากทางตันข้างโกดังเก่าท้ายซอย ข้าวหอมชะงักเท้า หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด“ผมบอกว่าไม่เซ็น... ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?”เสียงนั้น! ข้าวหอมจำได้แม่น ทุ้ม ต่ำ และนิ่งสนิทเหมือนน้ำแข็งที่กำลังจะเชือดเฉือนทุกอย่าง เธอค่อยๆ ย่องไปแอบหลังกองลังไม้เก่าๆ หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอกภาพที่เห็นทำให้เธอแทบลืมหายใจ ธันวาคม ในชุดเสื้อช็อปตัวเดิม แต่คราวนี้เขาไม่ได้อยู่กับนิก รอบตัวเขามีชายชุดสูทสีดำห้าคนยืนล้อมหน้าล้อมหลัง หนึ่งในนั้นถือเอกสารบางอย่างไว้ ส่วนธันวาคมยืนพิงรถส

บทที่ 4 ความลับใต้แสงไฟตึกคอมฯแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์นับสิบจอสว่างวาบอยู่ในห้องปฏิบัติการชั้นบนสุดของตึกวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ห้องนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ ธันวาคม ได้รับอนุญาตจากคณบดีให้ใช้เป็นห้องวิจัยระบบโลจิสติกส์อัจฉริยะ แต่วันนี้มันกลับมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของมะลิและแป้งเด็กเข้ามาเจือปน“พี่ธัน... ทำไมต้องให้ฉันมาที่นี่ตอนสามทุ่มด้วยคะ? พรุ่งนี้ฉันมีสอบควิซวิชาบัญชีเบื้องต้นนะ!”ข้าวหอม บ่นอุบพลางวางถุงใส่น้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋ลงบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยสายไฟและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เธออยู่ในชุดลำลองกางเกงยีนส์ขาสั้นกับเสื้อยืดตัวโคร่ง ดูขัดกับบรรยากาศไฮเทคของห้องนี้อย่างสิ้นเชิงธันวาคมไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอที่โค้ดนับพันบรรทัดกำลังรันอย่างบ้าคลั่ง เขาถอดแว่นสายตาออกมาวางพาดไว้บนโต๊ะ เผยให้เห็นนัยน์ตาคมที่ดูเหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น“ก็เพราะเธอกำลังจะสอบไง... ผมถึงให้มาที่นี่” เขาหมุนเก้าอี้กลับมามองหน้าเธอ “ผมสร้างโปรแกรมจำลองงบการเงินและกระแสเงินสดมาให้เธอฝึกทำ จะได้ไม่ต้องไปนั่งท่องจำสูตรโง่ๆ ในตำรา”“พี่เขียนโปรแกรมติวบัญชีให้ฉันเหรอ?” ข้าวหอมเลิกคิ้ว เดินเข้าไปชะโงกหน้ามองจ

บทที่ 6 หกเดือนหลังการลบข้อมูลหกเดือนต่อมา...ณ ตึกสำนักงานใหญ่ของ Akaradech Logistics อาคารกระจกสูงระฟ้าใจกลางสุขุมวิท บรรยากาศภายในห้องประชุมชั้นสูงสุดเคร่งเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ บรรดาบอร์ดบริหารนั่งตัวลีบเมื่อเผชิญหน้ากับประธานบริหารคนใหม่ที่ขึ้นมารับตำแหน่งแทนคุณหญิงดารินชั่วคราวธันวาคม ในชุดสูทสากลสีเทาเข้มตัดเย็บประณีต ใบหน้าของเขาดูโตขึ้นและเย็นชาขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แว่นสายตากรอบบางสีเงินไม่ได้ช่วยให้ดวงตาคมกริบคู่นั้นดูอ่อนโยนลงเลยแม้แต่น้อย"รายงานผลประกอบการไตรมาสที่สอง... ทำไมตัวเลขกำไรสุทธิถึงติดลบ 5%?" เสียงทุ้มต่ำของธันวาคมดังขึ้น เรียบแต่ทรงพลังจนไม่มีใครกล้าสบตา"คือ... ระบบการกระจายสินค้าใหม่ที่เราซื้อมาจากต่างประเทศมันมีปัญหาเรื่องการจัดเส้นทางครับคุณธันวา" หนุ่มใหญ่หัวหน้าแผนกไอทีตอบเสียงสั่นธันวาคมแสยะยิ้ม หมุนไอแพดในมือไปทางที่ประชุม "ระบบราคา 50 ล้านที่พวกคุณอนุมัติซื้อมา มันฉลาดน้อยกว่าโปรแกรมที่เด็กปี 1 เขียนในวิชาแล็บเสียอีก... ผมสั่งให้ยกเลิกสัญญาเจ้านั้นซะ แล้วใช้ระบบ 'Mali-Node' ที่ผมเขียนขึ้นมาแทน""แต่คุณธันวาครับ... ระบบนั้นมันเป็นของบริษัทโนเนมที่เร