Data High (ความจำ) สั้น...แต่รักฉัน (มัน) ยาว

Data High (ความจำ) สั้น...แต่รักฉัน (มัน) ยาว

last updateLast Updated : 2025-12-20
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
6Chapters
86views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อ "อัลกอริทึม" ของลูกชายนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพล ดันไปประมวลผลพลาดจนตกหลุมรัก "ลูกสาวร้านข้าวแกง" ที่มีดีแค่สูตรลับพริกแกงและความขยัน การคำนวณที่ว่าแม่นยำยังต้องพ่ายให้กับหัวใจที่คอยแต่จะหาเรื่องไปกินข้าวแกงทุกวัน!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 อัลกอริทึมที่ผิดพลาด

父が死の淵で、最後に私の夫の黒木瑛太(くろき えいた)に会いたがっていた。

だが瑛太は、頑なに幼馴染の元へ行こうとした。

私は離婚を切り出して脅したが、彼は冷笑した。

「水野茜(みずの あかね)、いい加減にしろ。そんなに騒ぎたいなら、望み通りにしてやるよ」

彼は私を役所に引きずって行き、離婚届の受理証明書を顔に投げつけた。

「今度はどうやって復縁を迫ってくるか、見せてもらおうか!」

私は冷静に涙を拭い、彼の宿敵に電話をかけた。

「西園寺修(さいおんじ おさむ)、前に、私が離婚したら結婚してくれるって言ったわよね。あの話、まだ生きてる?」

「ああ、もちろんだ」

……

「茜、お父さんが危ないの。

最後にあんたと瑛太くんに会いたいって」

母からの電話で、スマホが手から滑り落ちそうになった。

覚悟はしていたつもりだった。

それでも、いざその時が来ると、世界が崩れ落ちるような感覚に襲われた。

私は自分に三分だけ時間を与え、思いっきり泣いた。

三分後、涙を拭いて階下へ降り、瑛太の元へ向かった。

さっき、また相原美咲(あいはら みさき)のことで彼と喧嘩したばかりだ。

喧嘩の後、彼はいつも数日間、姿を消してしまう。

今のうちに引き止めなければならない。

予想通り、瑛太は車のキーを手に玄関へ向かっていた。

「どこへ行くの?」

彼は私を見ようともせず、冷笑した。

「いちいちお前に報告しなきゃならないのか?」

胸が詰まる思いだったが、怒りを押し殺して言った。

「お願い、一緒に父に会いに行ってくれない?」

瑛太は眉をひそめた。私の突然の懇願に驚いたようだ。

その時、彼のスマホが鳴った。

彼は私を一瞥し、背を向けて電話に出た。

「瑛太さん、記者会見がもうすぐ始まるの。いつ来るの……」

美咲の声だ。

瑛太の表情が一瞬で和らぐ。

「すぐ行くよ。いい子だから、もうちょっと待っててくれ……」

頭に血が上った私は、手近にあったテーブルの上のマグカップを投げつけた。

ガシャン!

瑛太は身をかわし、マグカップは床で砕け散った。

「何するんだ!」電話を切った瑛太が怒鳴る。

私は熱くなる目頭を押さえ、震える声で言った。

「最期に一目、父に会ってくれないかって聞いてるのよ!」

瑛太は一瞬怯んだが、すぐに鼻で笑った。

「茜、俺が美咲に会いに行くのを阻止するために、そんな嘘までつくようになったのか?

お前と喧嘩してる暇はないんだ。美咲が待ってる!」

そう言って、彼はソファの上着を掴んで出て行こうとした。

私は彼の前に立ちはだかった。

「絶対に行かせない!」

瑛太は深く息を吐き、怒りを抑えるように言った。

「何度言えば分かるんだ?俺と美咲は幼馴染で、ただの友達だ。

どうしてお前はいつも彼女を敵視するんだ!?」

「ハッ?ただの友達なら、酔ってあんたの名前をうわ言みたいに繰り返す?

寝てる隙にキスしたりするわけ?」

「いい加減にしろ!」瑛太が遮った。

「そのことはもう説明しただろ!喧嘩のたびに蒸し返すな!」

心臓をハンマーで殴られたような鈍痛が走る。

「……で、今日もやっぱり彼女のところに行くのね?」

「ああ!」

迷いのない即答だ。

「ふふ……」私は涙を拭い、笑った。

「もし、彼女のところに行ったら離婚するって言っても……それでも行く?」

「行く!」

「分かった!じゃあ離婚しよう!」

瑛太は一瞬言葉を詰まらせたが、すぐにいつもの見下すような態度に戻り、嘲るように言った。

「また始まったか。そんなに騒ぎたいなら、望み通りにしてやるよ」

彼は私の腕を掴み、無理やり外へ連れ出し、車に押し込んだ。

ドンッ!

ドア枠に頭を強く打ちつけ、激痛に涙が滲む。

「何するのよ!?」

「離婚したいんだろ?今すぐ役所に連れてってやるよ!」

彼はアクセルを強く踏み込んだ。私は再び頭を打ち、目眩がした。

道中、瑛太はずっと私への不満をまくし立てていた。

「美咲はお前の悪口なんて一度も言ったことがないのに、お前ときたら、何かと理由をつけては彼女に突っかかる!」

「お前のそのヒステリックな態度にも、監視される生活にも、もううんざりなんだよ!」

「……」

頭を打ったせいか、耳鳴りがして、彼の声が遠くの出来事のように感じられた。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
6 Chapters
บทที่ 1 อัลกอริทึมที่ผิดพลาด
บทที่ 1 อัลกอริทึมที่ผิดพลาดกลิ่นเครื่องแกงใต้คั่วจนได้ที่โชยฟุ้งไปตามลม ปะทะกับจมูกของเหล่าบรรดานิสิตที่เดินผ่านไปมาในซอยข้างมหาวิทยาลัย ร้าน “แม่มะลิข้าวแกง” เป็นตึกแถวไม้เก่าสองคูหาที่ดูธรรมดาแต่กลับเนืองแน่นไปด้วยผู้คน โดยเฉพาะในช่วงพักเที่ยงแบบนี้“คั่วกลิ้งหมูราดข้าว เพิ่มไข่ดาวไม่สุกได้แล้วค่ะ! ถุงละ 50 บาทค่ะพี่”กลิ่นประทุม หรือ ข้าวหอม ในชุดนักศึกษาปี 1 ที่พับแขนเสื้อขึ้นอย่างทะมัดทะแมง สวมผ้ากันเปื้อนสีหวานทับกระโปรงพลีท มือหนึ่งถือจาน อีกมือตักแกงด้วยความคล่องแคล่ว ใบหน้าจิ้มลิ้มมีหยดเหงื่อซึมตามไรผม แต่ดวงตากลมโตนั้นยังคงทอประกายสดใสตึก... ตึก... ตึก...เสียงรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นปูนดังเป็นจังหวะหนักแน่นที่หน้าร้าน พร้อมกับการปรากฏตัวของกลุ่มชายในชุดเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มขบวนใหญ่ นำโดยชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่แผ่รังสีความกดดันออกมาจนนิสิตคนอื่นๆ รอบข้างต้องรีบขยับที่ให้เขาสูงโดดเด่น ใบหน้าคมเข้มราวกับรูปสลัก ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาสีดำดูเย็นชาและอ่านยาก ธันวาคม อัครเดชโภคิน หรือ ธัน เฮดว้ากคณะวิศวะคอมฯ ปี 2 ผู้เป็นความหวังและขั้วอำนาจใหม่ของตระกูลอัครเดชโภคิน“ไอ้
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
บทที่ 2 รอยเลือดบนเสื้อช็อป
บทที่ 2 รอยเลือดบนเสื้อช็อปแสงอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะลับขอบฟ้า เปลี่ยนสีท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ให้กลายเป็นสีส้มอมม่วง ข้าวหอมเดินทอดน่องเข้าไปในซอยลัดหลังมหาวิทยาลัย ในมือหิ้วถุงพลาสติกที่บรรจุกล่องขนมไทยที่เหลือจากการขายวันนี้ เธอตั้งใจจะเอาไปให้ป้าแม่บ้านที่หอพัก แต่ลึกๆ ในใจกลับนึกถึงใบหน้ากวนประสาทของ 'นายวิศวะคอมฯ' คนเมื่อกลางวัน‘T. AKARADECHPHOKIN... ปากกาบ้าอะไรด้ามละเกือบหมื่น ขี้เก๊กชะมัด’ เธอคิดพลางลูบปากกาสีดำในกระเป๋ากระโปรงพลันหูของเธอก็แว่วได้ยินเสียงตะโกนห้วนๆ และเสียงดังโครมครามมาจากทางตันข้างโกดังเก่าท้ายซอย ข้าวหอมชะงักเท้า หัวใจเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด“ผมบอกว่าไม่เซ็น... ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?”เสียงนั้น! ข้าวหอมจำได้แม่น ทุ้ม ต่ำ และนิ่งสนิทเหมือนน้ำแข็งที่กำลังจะเชือดเฉือนทุกอย่าง เธอค่อยๆ ย่องไปแอบหลังกองลังไม้เก่าๆ หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอกภาพที่เห็นทำให้เธอแทบลืมหายใจ ธันวาคม ในชุดเสื้อช็อปตัวเดิม แต่คราวนี้เขาไม่ได้อยู่กับนิก รอบตัวเขามีชายชุดสูทสีดำห้าคนยืนล้อมหน้าล้อมหลัง หนึ่งในนั้นถือเอกสารบางอย่างไว้ ส่วนธันวาคมยืนพิงรถส
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
บทที่ 3 เจ้าหญิงแห่งร้านข้าวแกงกับนายโลจิสติกส์
บทที่ 3 เจ้าหญิงแห่งร้านข้าวแกงกับนายโลจิสติกส์เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ร้าน “แม่มะลิข้าวแกง” กลิ่นหอมของพะโล้และผัดเผ็ดปลาดุกโชยไปทั่วบริเวณ ข้าวหอมอยู่ในชุดนักศึกษาเตรียมไปเรียนคาบเช้า แต่ยังคงทำหน้าที่ช่วยแม่ตักแกงใส่ถุงด้วยความขะมักเขม้นบรึ๋น!เสียงเครื่องยนต์ทรงพลังที่คุ้นหูหยุดกึกที่หน้าร้าน ไม่ใช่รถสปอร์ตคันเมื่อคืน แต่เป็นบิ๊กไบค์คันโตสีดำดุดัน ร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะสีน้ำเงินเข้มก้าวลงจากรถ ถอดหมวกกันน็อกออกเผยให้เห็นใบหน้าคมคายที่วันนี้สวมแว่นสายตาดูละมุนกว่าปกติเล็กน้อย... ถ้าไม่นับพลาสเตอร์ยาที่แปะอยู่บนโหนกแก้มและมุมปาก“พี่ธัน!” ข้าวหอมอุทานเบาๆ จนแม่มะลิที่อยู่หลังร้านชะเง้อหน้าออกมาดู“ใครน่ะลูก? เพื่อนเหรอ?” แม่มะลิถามพลางยิ้มใจดี“เอ่อ... ลูกค้าค่ะแม่” ข้าวหอมตอบเลี่ยงๆ ก่อนจะหันไปสบตากับคนตัวสูงที่เดินดุ่มๆ เข้ามาหยุดหน้าเคาน์เตอร์ “มาทำไมคะ? ติดใจคั่วกลิ้งหรือติดใจโดนรุมซ้อม?”ธันวาคมไม่ตอบ แต่เขากลับวาง iPad Pro รุ่นล่าสุดลงบนโต๊ะไม้ แล้วหันไปยกมือไหว้แม่มะลิอย่างนอบน้อมจนข้าวหอมอ้าปากค้าง ‘บทจะสุภาพก็ทำได้นี่นา!’“สวัสดีครับแม่ ผมธันวาคม เป็นรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของข
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
บทที่ 4 ความลับใต้แสงไฟตึกคอมฯ
บทที่ 4 ความลับใต้แสงไฟตึกคอมฯแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์นับสิบจอสว่างวาบอยู่ในห้องปฏิบัติการชั้นบนสุดของตึกวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ห้องนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ ธันวาคม ได้รับอนุญาตจากคณบดีให้ใช้เป็นห้องวิจัยระบบโลจิสติกส์อัจฉริยะ แต่วันนี้มันกลับมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของมะลิและแป้งเด็กเข้ามาเจือปน“พี่ธัน... ทำไมต้องให้ฉันมาที่นี่ตอนสามทุ่มด้วยคะ? พรุ่งนี้ฉันมีสอบควิซวิชาบัญชีเบื้องต้นนะ!”ข้าวหอม บ่นอุบพลางวางถุงใส่น้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋ลงบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยสายไฟและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เธออยู่ในชุดลำลองกางเกงยีนส์ขาสั้นกับเสื้อยืดตัวโคร่ง ดูขัดกับบรรยากาศไฮเทคของห้องนี้อย่างสิ้นเชิงธันวาคมไม่ได้ละสายตาจากหน้าจอที่โค้ดนับพันบรรทัดกำลังรันอย่างบ้าคลั่ง เขาถอดแว่นสายตาออกมาวางพาดไว้บนโต๊ะ เผยให้เห็นนัยน์ตาคมที่ดูเหนื่อยล้าแต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น“ก็เพราะเธอกำลังจะสอบไง... ผมถึงให้มาที่นี่” เขาหมุนเก้าอี้กลับมามองหน้าเธอ “ผมสร้างโปรแกรมจำลองงบการเงินและกระแสเงินสดมาให้เธอฝึกทำ จะได้ไม่ต้องไปนั่งท่องจำสูตรโง่ๆ ในตำรา”“พี่เขียนโปรแกรมติวบัญชีให้ฉันเหรอ?” ข้าวหอมเลิกคิ้ว เดินเข้าไปชะโงกหน้ามองจ
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
บทที่ 5 แขกไม่ได้รับเชิญ
บทที่ 5 แขกไม่ได้รับเชิญบรรยากาศยามบ่ายที่ร้าน “แม่มะลิข้าวแกง” วันนี้ดูเงียบเหงากว่าปกติ ไม่ใช่เพราะไม่มีลูกค้า แต่เป็นเพราะรถตู้ Alphard สีดำสนิทที่ติดฟิล์มมืดทึบจอดขวางหน้าร้าน พร้อมชายชุดสูทสองคนที่ยืนคุมเชิงอยู่ราวกับจะประกาศอาณาเขต ข้าวหอมที่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ถึงกับมือสั่นเมื่อเห็นสตรีวัยกลางคนก้าวลงจากรถคุณหญิงดาริน อัครเดชโภคิน ปรากฏตัวในชุดผ้าไหมสีแชมเปญหรูหรา เครื่องเพชรที่ลำคอและข้อมือล้อแสงแดดจนดูแสบตา เธอเดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทีเหยียดๆ พลางใช้ผ้าเช็ดหน้าลูกไม้ปิดจมูกราวกับรังเกียจกลิ่นควันไฟ“แม่มะลิวรรณ วรโชติเมธี อยู่ไหม?” น้ำเสียงที่เฉียบขาดและเต็มไปด้วยอำนาจดังก้องร้านแม่มะลิที่กำลังยกหม้อแกงอยู่หลังร้านรีบวางมือแล้วเดินออกมา ใบหน้าของแม่ซีดเผือดทันทีที่เห็นแขกผู้มาเยือน “คุณหญิง... คุณหญิงดาริน”“ดีที่ยังจำฉันได้ มะลิวรรณ” คุณหญิงดารินนั่งลงบนม้านั่งไม้เก่าๆ โดยใช้ผ้าเช็ดหน้าปูรองก่อน “ฉันมาที่นี่เพื่อจัดการเรื่อง ‘บั๊ก’ ที่ลูกชายฉันสร้างขึ้น... ซึ่งฉันหมายถึงลูกสาวของเธอ”ข้าวหอมก้าวออกมายืนข้างแม่ทันที ดวงตากลมโตจ้องมองคุณหญิงดารินอย่างไม่ลดละ “คุณหญิงมีธุระอะไร
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
บทที่ 6 หกเดือนหลังการลบข้อมูล
บทที่ 6 หกเดือนหลังการลบข้อมูลหกเดือนต่อมา...ณ ตึกสำนักงานใหญ่ของ Akaradech Logistics อาคารกระจกสูงระฟ้าใจกลางสุขุมวิท บรรยากาศภายในห้องประชุมชั้นสูงสุดเคร่งเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ บรรดาบอร์ดบริหารนั่งตัวลีบเมื่อเผชิญหน้ากับประธานบริหารคนใหม่ที่ขึ้นมารับตำแหน่งแทนคุณหญิงดารินชั่วคราวธันวาคม ในชุดสูทสากลสีเทาเข้มตัดเย็บประณีต ใบหน้าของเขาดูโตขึ้นและเย็นชาขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แว่นสายตากรอบบางสีเงินไม่ได้ช่วยให้ดวงตาคมกริบคู่นั้นดูอ่อนโยนลงเลยแม้แต่น้อย"รายงานผลประกอบการไตรมาสที่สอง... ทำไมตัวเลขกำไรสุทธิถึงติดลบ 5%?" เสียงทุ้มต่ำของธันวาคมดังขึ้น เรียบแต่ทรงพลังจนไม่มีใครกล้าสบตา"คือ... ระบบการกระจายสินค้าใหม่ที่เราซื้อมาจากต่างประเทศมันมีปัญหาเรื่องการจัดเส้นทางครับคุณธันวา" หนุ่มใหญ่หัวหน้าแผนกไอทีตอบเสียงสั่นธันวาคมแสยะยิ้ม หมุนไอแพดในมือไปทางที่ประชุม "ระบบราคา 50 ล้านที่พวกคุณอนุมัติซื้อมา มันฉลาดน้อยกว่าโปรแกรมที่เด็กปี 1 เขียนในวิชาแล็บเสียอีก... ผมสั่งให้ยกเลิกสัญญาเจ้านั้นซะ แล้วใช้ระบบ 'Mali-Node' ที่ผมเขียนขึ้นมาแทน""แต่คุณธันวาครับ... ระบบนั้นมันเป็นของบริษัทโนเนมที่เร
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status