บททั้งหมดของ วิวาห์ยัดเยียด: บทที่ 51 - บทที่ 60

            “อย่าเลยดีกว่าครับ ของขวัญเพิ่งมาช่วยผมได้ไม่นาน ยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร ผมกลัวว่าจะเป็นภาระเปล่าๆ” เตชินท์พูดพร้อมกับเหยียดยิ้มมองไปที่หญิงสาว ก่อนจะหันไปมองเตวิชที่มองเขาด้วยสายตานิ่งเฉยและไร้ซึ่งคำพูดใดๆ            “คุณใหญ่จะบอกว่าขวัญทำงานไม่ได้เรื่องเหรอคะ” ประโยคนั้นของชายหนุ่มใช้ได้ผลในการยั่วประสาทหญิงสาว และแน่นอนว่าเธอไม่พอใจ เพราะเธอเป็นคนตั้งใจทำงานมาก แม้ว่าจะเข้าไปช่วยชายหนุ่มได้ไม่นาน แต่เธอก็มั่นใจว่าเธอสามารถรับผิดชอบหน้าที่ตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม            “เปล่า ฉันแค่อยากเดินทางคนเดียว แต่ถ้าจะต้องติดเลขาฯ ไปด้วย ฉันพาคุณสายสมรไปน่าจะช่วยงานได้ดีกว่า” เตชินท์ยักไหล่อย่างไม่สนใจว่าคำพูดของเขาจะทำให้หญิงสาวเสียความมั่นใจแค่ไหน จริงๆ เขาแค่หมั่นไส้เธอเท่านั้น เพราะความเป็นจริงไอวารินถือว่าเป็นคนที่ทำงานได้ดีมากคนหนึ่ง  &nbs

“ครับ และเธอก็เป็นภรรยาของผมด้วย” แม้จะไม่พอใจ แต่เตชินท์ก็พยายามพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งมากที่สุด ความเจ้าชู้ของเจ้าสัวโอฬารเป็นที่พูดถึงในแวดวงธุรกิจเรื่องนี้เขารู้ดี แต่ไม่คิดว่าจะกล้าพูดหรือใช้สายตาโลมเลียคนอื่นอย่างออกนอกหน้าเช่นนี้“ว่าไงนะครับ” ประโยคสุดท้ายทำเอาเจ้าสัวโอฬารต้องละสายตาจากไอวารินไปมองเตชินท์แทน ด้านชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเบาๆ เท่านั้น“ของขวัญเธอเป็นภรรยาของผม เราสองคนเลยคิดว่าถ้ามาช่วยกันบริหารงานน่าจะเป็นเรื่องที่ดี” เตชินท์ยังคงพูดต่อไป ทำราวกับว่าที่เจ้าสัวเอ่ยชมภรรยาของเขาเกินงานนั้นเป็นเสียงคำพูดที่ลอยหายไปในอากาศ“อ้อ อย่างนี้นี่เอง จริงสิ ผมก็ทราบมาว่าคุณใหญ่เพิ่งแต่งงาน ขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้ไปร่วมแสดงความยินดีด้วย เพราะว่าผมต้องจัดการเรื่องธุรกิจอีกหลายอย่าง” เจ้าสัวโอฬารรู้สึกราวกับว่าถูกหักหน้าอย่างบอกไม่ถูก ปกติแล้วเวลาที่เขาต้องการผู้หญิงคนไหน ต่อให้เป็นคนใหญ่คนโตเพียงแค่เขาเอ่ยปากทุกคนต่างต้องเกรงใจ แต่เตชินท์กลับทำนิ่งเฉยเสียอย่างนั้น“ไม่เป็นไรเลยครับ ผมเข้าใจว่าเจ้าสัวค

คืนนี้เตชินท์ได้ให้สายสมรจองที่พักให้เขากับไอวารินที่ดอยแห่งหนึ่ง ซึ่งช่วงนี้เป็นช่วงฤดูหนาวพอดี เหมาะแก่การนอนพักผ่อนบนดอย หากเป็นคู่รักมาด้วยกันก็คงจะโรแมนติกน่าดู ในขณะที่เขากับไอวารินแม้จะเป็นสามีภรรยาป้ายแดง แต่ไร้ซึ่งความโรแมนติก แถมเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ยังทำให้เกิดอารมณ์คุกรุ่นและบึ้งตึงตลอดการเดินทางอีกด้วย“เดี๋ยวคืนนี้ขวัญนอนที่นอนเสริมเองค่ะ คุณใหญ่นอนห้องทำงานมาหลายคืนแล้ว” หญิงสาวพูดเสียงนิ่ง ความจริงแล้วเธออยากจะนอนรีสอร์ตคนละหลังกับชายหนุ่มด้วยซ้ำ แต่ทางที่พักแจ้งว่าตอนนี้ทุกห้องมีคนจองเต็มหมดแล้ว“เธอนอนบนเตียงนี่แหละ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเก็บข้าวของให้เข้าที่ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น“เอางั้นก็ได้ค่ะ ถ้างั้นเดี๋ยวขวัญไปขอที่นอนเสริมให้คุณใหญ่” หญิงสาวพูดพร้อมกับทำท่าจะเดินออกจากห้อง“ลืมไปแล้วหรือไงว่าเราแต่งงานกันแล้ว แค่นอนร่วมเตียงกันมันจะตายหรือไง” เตชินท์พูดแทรกขึ้นก่อนที่ไอวารินจะเดินออกจากห้องไป เขาหงุดหงิดใจขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นท่าทีรังเกียจของเธอ และอดทำให้นึกถึงคำพูดของเจ้าสัวโอฬาร

ความต้องการที่เอ่อล้น แต่จำเป็นต้องหักห้ามใจ เนื่องด้วยหญิงสาวใต้ร่างบอบบางกว่าที่ชายหนุ่มคิดอยู่มาก ภายในกายของเธอแน่น กระชับ และรัดตัวตนของเขาเสียจนแทบสิ้นสติ เขาผลักดันตัวตนของตัวเองให้ลึกสุดทาง แม้จะอยากทำอย่างนั้นแค่ไหน แต่ความเห็นใจในตัวหญิงสาวก็มีอยู่มาก ยิ่งได้เห็นน้ำตาของเธอยิ่งทำให้เตชินท์นึกสงสารจับใจ            “คุณใหญ่ขวัญเจ็บ” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ก่อนจะซุกหน้ากับไหล่กว้างที่โน้มลงมาหาเธอเพื่อปลอบประโลม            “อดทนนะเด็กดี ฉันสัญญาว่าอีกเดี๋ยวมันจะดีขึ้น” ชายหนุ่มพูดประชิดริมฝีปากหญิงสาว ก่อนจะบดขยี้มันด้วยความนุ่มนวลแม้ว่าภายในกายจะร้อนระอุแค่ไหนก็ตาม มือของเขาเริ่มปรนเปรอหน้าอกของเธออีกครั้งเพื่อดึงดูดความสนใจทั้งหมดของเธอไปที่จุดอื่น ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ขยับร่างกายของตนเองนำพาความเป็นชายเข้าไปสู่กายสาวทีละนิดด้วยความยากลำบาก ไอวารินตัวเล็กเกินไปสำหรับเขาจริงๆ !      &nb

ไอวารินตื่นขึ้นมาด้วยความจุกและรวดร้าวที่ร่างกาย บ่งบอกให้รู้ว่าเมื่อคืนเตชินท์ใช้งานร่างกายเธอหนักราวกับว่าเขาอดอยากปากแห้งมานาน แต่หญิงสาวมั่นใจว่าก่อนหน้านี้เขาคงผ่านประสบการณ์เรื่องอย่างว่ามามากและคงไม่เคยมีช่วงได้ว่างเว้น เพราะจากประสบการณ์เมื่อคืนนี้ทำให้เห็นว่าเขา ‘เก่งกาจ’ และ ‘อึด’ กับเรื่องอย่างว่าเหลือเกิน เมื่อคิดมาถึงตรงนี้หญิงสาวก็ใบหน้าร้อนผ่าว พร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มที่กำลังโอบกอดกายเธอแน่นจนไม่กล้าขยับตัวไปไหน            ไอวารินค่อยๆ ขยับตัวออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่มช้าๆ ด้วยไม่อยากปลุกให้เขาตื่น เมื่อคืนนี้ชายหนุ่มจัดการเธอจนแทบจะทั้งคืน และเขาเองก็คงเพลียไม่ต่างกัน แต่ที่หญิงสาวตื่นขึ้นมานั้นส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะความเคยชินที่ไม่ใช่คนชอบตื่นสายนั่นเอง            “จะไปไหนฮึ ยังเช้าอยู่เลย” เตชินท์กระชับอ้อมกอดหญิงสาวในขณะที่ยังหลับตาอยู่