Semua Bab วิวาห์ยัดเยียด: Bab 61 - Bab 70

“หึ อย่าทำเหมือนไลลาไม่รู้จักคุณสิคะ ไลลารู้นะคะว่าคุณเป็นยังไง ชอบแบบไหน ไม่ชอบแบบไหน แล้วไลลาก็มั่นใจว่าเมียของคุณคงมอบความสุขให้คุณไม่ดีเท่าไลลาแน่นอน” ไลลายังคงไม่ละความพยายาม พร้อมกับเดินเข้าหาชายหนุ่มด้วยความยั่วยวน เมื่อเห็นว่าเขานิ่งเธอก็ยิ่งได้ใจใช้มือเกี่ยวรอบคอชายหนุ่มอีกครั้งอย่างยั่วยวน ยิ่งได้เห็นแววตาเย็นชาคู่นั้นเธอยิ่งรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์เหลือเกิน ชายหนุ่มมีเสน่ห์มากเสียจนเธอยอมเสียศักดิ์ศรีเพื่อให้เขาได้ครอบครองร่างกายด้วยความเต็มใจ            “ถ้าผมติดใจคุณขนาดนั้น ผมคงแตะต้องคุณไปนานแล้วไลลา เรื่องของเรามันจบไปแล้ว และผมไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนนอกจากของขวัญ” เตชินท์พูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ เขาไม่ได้ผลักไสไลลาออกไป แต่เขากลับใช้แววตาและท่าทีแสนเย็นชาเพื่อให้เธอรู้ว่าไม่ว่าเธอจะทำอย่างไรก็ไม่สามารถทำให้เขาหวั่นไหวได้            “งั้นเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นขอไลลาพิสูจน์หน่อยแล้วกันนะ” ไวกว่าความคิด หญิงสาวดึงรั้งชาย

“จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ที่เธอไม่ว่าพี่เรื่องไลลาเพราะเธอเองก็คิดอยากจะมีอิสระและไปหาผู้ชายที่เธอรักเหมือนกันใช่ไหม” ไม่พูดเปล่า เตชินท์เดินเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวพร้อมกับจับหัวไหล่เธอด้วยความโมโห            “ไม่ได้เหรอคะ ในเมื่อขวัญเองก็มีความรู้สึก คงไม่แปลกที่ขวัญจะอยากอยู่กับผู้ชายที่ขวัญรัก” ไอวารินเองก็เริ่มโมโห เธอเลือกที่จะพูดประชดชายหนุ่มออกไปเช่นกัน            “หึ ลืมไปแล้วเหรอว่าระหว่างที่เราแต่งงานกันเธอต้องเป็นของพี่คนเดียว…”            “ขวัญเองก็อยากเปลี่ยนข้อตกลงเหมือนกันนะคะ ในเมื่อคุณใหญ่ทำได้ทำไมขวัญจะทำไม่ได้” ไอวารินมองหน้าชายหนุ่มอย่างท้าทาย            “ด้วยการจะเอาทั้งพี่ทั้งน้องเนี่ยนะ เช้าเอากับพี่ เย็นเอากับน้อง ไม่ละอายใจหน่อยหรือยังไง” 

            “ช่างมันเถอะค่ะ ขวัญไม่อยากพูดเรื่องนี้” หญิงสาวมองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามสะกดน้ำตาของตนเองไว้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่าเธอกับเตวิชสนิทกันมาก และเธอมักจะรู้สึกปลอดภัยทุกครั้งที่อยู่กับเขา เลยทำให้เธออ่อนไหวและง่ายที่จะร้องไห้ออกมา            “พี่ใหญ่ทำให้เธอเสียใจมากใช่ไหม” เตวิชกำพวงมาลัยแน่น ขนาดหญิงสาวบังเอิญมาได้ยินคำพูดไม่กี่ประโยคของเตชินท์เท่านั้น เธอยังเจ็บปวดจนเขาเองดูออก แล้วถ้าเธอต้องมาเห็นภาพที่พี่ชายของเขากำลังนัวเนียกับคู่ขาเก่าเธอคงเสียใจมากกว่านี้            “บางทีคุณใหญ่อาจจะไม่ได้ทำอะไร แต่ขวัญต่างหากที่ทำตัวเอง” หญิงสาวพูดอย่างใจคิด ความจริงแล้วเตชินท์ไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ เพราะระหว่างเธอกับเขาเป็นไปตามที่เคยตกลงกันไว้แต่แรก จะมีก็แต่เธอที่ดันเผลอไปรู้สึกดีกับเขา เพียงแค่ได้แนบชิดกันก็ทำให้หวั่นไหวอย่างง่ายดาย    &

“ขวัญขอโทษค่ะ แต่ว่า…ขวัญเป็นผู้หญิงของคุณใหญ่ ถึงแม้ว่าคุณใหญ่จะไม่ได้รักขวัญ แต่เราไม่สามารถหนีความจริงข้อนี้ได้ ถึงยังไงขวัญก็เป็นของคุณใหญ่แค่คนเดียวค่ะ” ไอวารินพูดโดยไม่มองหน้าเตวิช เธอรู้สึกละอายใจไม่น้อย ตลอดทั้งวันเธออาจจะกำลังให้ความหวังชายหนุ่มอยู่ แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวที่จะดึงรั้งให้เตวิชเป็นของตายของตนเอง“ขวัญรักพี่ใหญ่ใช่ไหม” เตวิชกลับไปพิงที่นั่งของตนเองด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย“ขวัญ…ขวัญขอโทษค่ะ” หญิงสาวแทบสะอื้นออกมา เธอไม่อยากตอบออกมาตรงๆ เพราะส่วนลึกในจิตใจก็อยากจะบอกตัวเองว่าไม่ควรไปรักคนใจร้ายแบบนั้น แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถห้ามความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองได้“ฉันเข้าใจแล้ว ขอโทษนะ ฉันจะพาเธอกลับเดี๋ยวนี้แหละ” เตวิชหันไปมองหน้าหญิงสาวด้วยความรู้สึกผิด ต่อให้เธอไม่ตอบตามตรงแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่าไอวารินกำลังตกหลุมรักพี่ชายของเขา และเหตุการณ์เมื่อครู่นี้เขาเกือบจะล่วงเกินหญิงสาวโดยที่เธอไม่ได้เต็มใจ มากไปกว่านั้นเขากำลังทำผิดต่อพี่ชายแท้ๆ ของตนเอง คิดได้อย่างนั้นเตวิชก็รู้

เช้าวันรุ่งขึ้นไอวารินตื่นมาด้วยความรู้สึกปวดตามเนื้อตัว ไม่ว่าจะพยายามลุกขึ้นเท่าไรเธอก็ไม่สามารถลุกจากเตียงได้ เนื่องจากร่างหนาของชายหนุ่มได้กอดรัดเธอไว้ราวกับเป็นสิ่งของที่เขาหวงแหน ใช่! เธอเป็นเพียง ‘สิ่งของ’ ที่ชายหนุ่มกำลังชอบเล่นสนุกด้วย และสักวันที่เขาเบื่อหรือวันที่เธอหมดประโยชน์ ก็คงทิ้งขว้างเธออย่างไม่ไยดี            “จะไปไหน ฮึ” เตชินท์กระชับอ้อมกอด พร้อมกับจูบแก้มใสเบาๆ ด้วยความรักใคร่            “ปล่อยค่ะ ขวัญจะไปอาบน้ำ” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง เหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เธอไม่อยากที่จะเผชิญหน้ากับชายหนุ่มอีกหากไม่มีเรื่องจำเป็น            “ลุกไหวหรือไง ถ้าอยากอาบน้ำเดี๋ยวพี่ช่วยพาไป อาบให้ด้วย” ชายหนุ่มลืมตามองหน้าสาวน้อยด้วยความอ่อนโยน เมื่อคืนเขาโกรธเธอจนแทบคลั่ง แต่เมื่อพายุสงบลงชายหนุ่มก็เริ่มใจเย็นและนึกโกรธตัวเองที่รุนแรงกับหญิงสาว