บททั้งหมดของ วิวาห์ยัดเยียด: บทที่ 41 - บทที่ 50

“ขอบคุณครับคุณย่า คุณแม่” เตชินท์พูดพร้อมกราบลงแทบเท้าทั้งสองคน“ขอบคุณคุณย่ากับคุณแม่มากนะคะที่เมตตาขวัญมาตลอด”ไอวารินพูดพร้อมกับกราบลงแทบเท้าของผู้มีพระคุณทั้งสองด้วยความซึ้งใจ แม้ว่างานแต่งครั้งนี้เป็นการจับคลุมถุงชน แต่ก็รู้ว่าทั้งหมดเกิดจากความหวังดีจากใจจริงที่ครอบครัวนี้มีให้ต่อเธอ เพียงแค่คิดเท่านี้ หญิงสาวก็น้ำตาซึมในทันที“เอาละ พอแล้ว ยิ่งพูดยิ่งจะร้องไห้กัน ย่ากับแม่เอมอรไปก่อนนะลูก อย่าลืมล่ะตาใหญ่ ห้ามออกจากห้องหอจนถึงพรุ่งนี้เช้านะ”คุณหญิงโสภิตาหันไปพูดกับหลานชาย ตามเคล็ดโบราณที่ห้ามบ่าวสาวออกจากห้องหอในคืนส่งตัว“ครับ”เตชินท์ยิ้มเบาๆ ให้กับคุณหญิงโสภิตาและผู้เป็นแม่ ก่อนที่ไม่นานทั้งสองคนจะออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงแค่เขากับไอวารินที่อยู่ด้วยกันสองต่อสอง“เอ่อ…คุณใหญ่อาบน้ำก่อนได้นะคะ”ไอวารินพูดขึ้นเมื่อรู้สึกว่าในห้องบรรยากาศเงียบเชียบ อีกทั้งเธอยังไม่ชินและอดประหม่าไม่ได้ที่ต้องอยู่กับชายหนุ่มสองต่อสองเช่นนี้“เธอย้ายข้าวของมาไว

“ขวัญไม่ได้จะยั่วนะคะ ขวัญแค่…อื้อ!”ไม่ทันได้อธิบายอะไรมากกว่านี้ ริมฝีปากของชายหนุ่มก็ลงมาช่วงชิงริมฝีปากเธอในทันที เขาใช้จังหวะที่เธอกำลังพูดสอดเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากหวานฉ่ำอย่างง่ายดาย ในขณะที่เจ้าตัวยังคงอื้ออึงและงุนงงกับรสจูบที่ถูกฉกฉวยในครั้งนี้!เตชินท์มากประสบการณ์และร้ายกว่าที่ไอวารินคิด!ไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้ตั้งตัวกลับสูบเอาสติสัมปชัญญะไปจนหมดสิ้น เขาตวัดเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กอย่างหิวกระหายไม่ปิดบัง พร้อมกับดูดเม้มริมฝีปากอิ่มเบาสลับหนักจนเธออ่อนระทวยไปหมด จากตอนแรกที่พยายามร้องห้ามยามนี้ ไอวารินเผลอไผลไปกับการไล่ต้อนและจูบตอบชายหนุ่มอย่างอัตโนมัติ“อืม…” พลางครางออกมาด้วยความพึงพอใจ แม้การจูบตอบของคนตัวเล็กจะเป็นไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่นั่นก็ทำให้เขารู้สึกดีไม่ใช่น้อยเมื่อเป็นอย่างนั้น เตชินท์จึงตัดสินใจลูบไล้ที่กายสาวอย่างแผ่วเบาเพื่อให้ไอวารินได้ค่อยๆ ปรับตัวอีกครั้ง และไม่ว่าจะลูบไล่ไปที่ส่วนไหน ชายหนุ่มก็รับรู้ได้ทันทีว่า ร่างบางนั้นนุ่มมือและมีสัดส่วนที่ดีมากแค่ไหน มากเสียจนเขาเองก็อดใจไม่ไหวอย

บ่นกับตัวเองด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ก่อนจะตัดสินใจเดินไปเปิดประตูห้องทำงานด้วยตัวเอง และทันทีที่เห็นดวงตาคู่หวานที่มองมาด้วยสายตาเศร้าผสมกับความสั่นระริกอย่างกล้าๆ กลัวๆ มันทำให้เขาเก็บงำคำพูดที่ตั้งใจจะต่อว่าอีกฝ่ายไปทันที“ขอขวัญเข้าไปด้านในได้ไหมคะ”ไอวารินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เธอทำใจอยู่นานที่จะมาเคาะห้องทำงานเตชินท์ เพราะรู้ดีว่า ตอนนี้ เขาคงจะโกรธเธอมาก แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ควรทำหน้าที่ของตนอย่างที่ชายหนุ่มเองก็ต้องการในตอนแรก“เชิญ”เตชินท์ยอมเปิดประตูให้อย่างง่ายดาย ใจหนึ่งเพราะไม่สามารถต้านทานแววตาใสซื่อที่มองมาได้ และอีกใจหนึ่งก็คิดว่า ไอวารินเองก็คงมีเรื่องสำคัญอยากจะคุยเช่นกัน แม้ว่าตอนนี้เขาเองต้องพยายามที่จะไม่คิดเรื่องลามกกับเธอแค่ไหนก็ตามไอวารินเดินเข้ามาในห้องทำงานของเตชินท์ ที่แม้ตนเองจะเคยเข้ามาทำความสะอาดอยู่บ่อยครั้ง แต่ครั้งนี้ เธอกลับรู้สึกประหม่าและตื่นเต้นจนต้องบีบมือตัวเองให้มีสติอยู่ตลอดเวลา ยิ่งได้มองหน้าชายหนุ่มเหตุการณ์เร่าร้อนบนเตียงเมื่อครู่ก็กลับมาในห้วงความคิด จนหญิงสาวหน้าแดงขึ้นมา

“ขวัญไม่เข้าใจ คุณใหญ่เป็นอะไรคะ ในเมื่อขวัญกำลังทำในสิ่งที่คุณใหญ่ต้องการอยู่นี่ไง” ไอวารินพูดขึ้นพร้อมกับใส่กระดุมเสื้อของตนเองให้เรียบร้อย แต่ก็อดรู้สึกโล่งใจไม่ได้ที่เหตุการณ์เมื่อครู่ได้จบลงแล้ว“แต่เธอไม่ได้ต้องการ นี่ฟังนะ คนอย่างฉันไม่จำเป็นต้องมาอ้อนวอนขอร้องให้ผู้หญิงอย่างเธอมานอนด้วย และเรื่องระหว่างเรา ฉันไม่ต้องการให้เกิดขึ้นถ้าเธอไม่พร้อม เพราะฉะนั้น ถ้าเธอบอกว่าตัวเองรู้หน้าที่ดีก็ควรที่จะเตรียมตัวเตรียมใจให้พร้อม ไม่ใช่มานั่งสั่นเป็นเจ้าเข้าแบบนี้ บอกตรงๆ ฉันเอาไม่ลง”สาดถ้อยคำแสนเจ็บปวดใส่หญิงสาวอย่างหงุดหงิด แม้ว่าจะต้องการเธอมากแค่ไหน แต่ทิฐิในตัวเองก็มีมากเช่นกัน ที่สำคัญ เขาหวังเอาไว้ว่าตัวเองจะร่วมรักกับหญิงสาวด้วยความเต็มใจมากกว่าความกล้ำกลืนฝืนทนเช่นนี้“ขวัญก็พยายามอยู่นี่ไงคะ ที่คุณใหญ่พูด มันสำคัญยังไงเหรอคะ ในเมื่อสุดท้ายแล้ว ระหว่างเรา มันก็ไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง ขวัญก็แค่ทำหน้าที่ของตัวเองแค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอคะ” ไม่อาจปฏิเสธสิ่งที่คนตัวโตพูด เพราะตอนนี้ เธอยังไม่พร้อมจริงๆ แต่แค่พยายามท

“แม่จะไม่อ้อมค้อมเลยนะขวัญ ที่แม่เรียกขวัญมาคุยวันนี้เพราะรู้ว่าขวัญเป็นเด็กดี และรู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร แม่รู้ว่าขวัญกับตาเล็กเคยรู้สึกยังไงต่อกัน แต่ตอนนี้ ขวัญเป็นภรรยาของตาใหญ่ แม่อยากให้ขวัญอยู่ห่างกับตาเล็ก เพื่อให้ตาเล็กได้ทำใจ แม่ไม่อยากให้มีคนเอาเรื่องในบ้านเราไปนินทา อีกอย่าง มันก็ดีกับตัวขวัญเองด้วย”พูดขอร้องด้วยความลำบากใจ เพราะตนเองก็อดเอ็นดูในความสัมพันธ์ของเตวิชกับไอวารินไม่ได้ แต่ในเมื่อเป็นความต้องการของไตรภพที่เห็นว่าไอวารินเหมาะสมกับเตชินท์ อีกทั้ง นางกับคุณหญิงโสภิตาก็มีความเห็นเช่นนั้น ทุกอย่างก็เลยต้องเป็นไปอย่างที่ปรากฏ อีกอย่าง เตวิชยังคงต้องพิสูจน์ตัวเองให้มีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ก่อนที่จะตกลงปลงใจกับผู้หญิงสักคน“ขวัญเข้าใจค่ะ และขวัญก็ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้คุณเล็กต้องเป็นแบบนี้ด้วย”ไอวารินพูดเสียงเครือ ทั้งเสียใจที่ตนเองต้องอยู่ห่างผู้ชายที่แทบจะตัวติดกันมาทั้งชีวิต และเสียใจที่เป็นต้นเหตุทำให้เตวิชต้องอยู่กับความโศกเศร้าเช่นนี้“ขวัญ…แม่ไม่รู้นะว่าขวัญเคยคิดจะมองตาใหญ่บ้างไหม แต่เชื่อเถ