All Chapters of เมีย Bad Boy 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3): Chapter 11 - Chapter 20

Chapter 12@บ้านตระกูลไฉรถเก๋งคันเล็กขับเข้ามาจอดบริเวณบ้านทรงจีนโบราณห้าชั้น โดยที่ชั้นหนึ่งและชั้นสองแบ่งเป็นออฟฟิศของต้าเหนิงดีไซน์ ส่วนชั้นสามถึงห้าเป็นที่พักอาศัยของคนในบ้านวิกกี้เดินเข้าไปยังตัวบ้านและตรงไปยังห้องทำงานประมุขของบ้าน ป้ายหน้าห้องระบุไว้ว่า ประธานกรรมการ บริษัท ต้าเหนิงดีไซน์ จำกัดมือเรียวเล็กยกมือเคาะประตูห้องสองสามครั้ง ก่อนที่จะผลักเปิดประตูเข้าไป แล้วเดินเข้าไปในห้อง“สวัสดีค่ะคุณลุง” วิกกี้ยกมือไหว้คนในห้องอย่างนอบน้อม ก่อนจะนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ข้างหน้าโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่“เป็นยังไงบ้างลูก ได้งานโพรเจกต์จากดีแลนด์ไหม” หมิงผู้เป็นคุณลุงของวิกกี้เอ่ยถามอย่างมีความหวังเป็นอย่างมาก หากได้โพรเจกต์นี้ ธุรกิจครอบครัวของเขาคงจะฟื้นตัวกลับมาดีดังเดิมแน่นอนยิ่งถ้าได้ร่วมงานกับดีแลนด์โฮเทลด้วยแล้ว ต้าเหนิงอาจจะมีลูกค้าเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆ เพราะมันเป็นการการันตีความไว้วางใจจากดีแลนด์โฮเทลบริษัทยักษ์ที่บริษัทออกแบบต่างอยากร่วมงานด้วย“ผลตัดสินใจน่าจะออกสัปดาห์หน้าค่ะคุณลุง” วิกกี้ที่เห็นแววตาเป็นประกายของผู้มีพระคุณ เธอไม่กล้าบอกความจริง ว่าเธอจะไม่เอางานโพรเจกต์นี้แล้ว

Chapter 14หญิงสาวผมลอนยาวสวมใส่เสื้อแขนยาวพอดีกับกางเกงยีนเอวสูง ยืนอยู่หน้าโรงแรมหรูในตอนเวลาสองทุ่ม กำลังจิ้มกดข้อความส่งไปหาดินแดนวิกกี้ : มาถึงแล้ว ให้ขึ้นไปยังไง ชั้นไหนดินแดน : ขึ้นลิฟต์ดิ มาชั้นบนสุด เอาคีย์การ์ดตรงเคาน์เตอร์วิกกี้ : อืมวิกกี้ยืนนิ่งๆ สักพัก เธอสูดลมหายใจลึกๆ เรียกกำลังใจให้ตัวเอง เพราะการมาที่นี่ไม่ใช่การเจรจางานทั่วไป แต่เป็นการเอาตัวแลกงาน วิกกี้กระชับกระเป๋าสะพายข้าง เชิดหลังตรง แล้วเดินเข้าโรงแรมไปขอคีย์การ์ดจากพนักงานเคาน์เตอร์โดยอ้างชื่อดินแดนพนักงานเคาน์เตอร์มองเธอนิ่งๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะปรับเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มบางให้วิกกี้อย่างเป็นมิตร ส่วนวิกกี้เองยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท แล้วหมุนตัวเดินไปทางขึ้นลิฟต์ในขณะที่ลิฟต์เคลื่อนตัวไปชั้นบนสุด วิกกี้พยายามทำตัวนิ่งๆ แต่ทว่าใจมันกลับเต้นโครมครามไม่หยุดอย่างบ้าคลั่ง พอประตูลิฟต์เปิดออกชั้นบนสุด เธอกดลิฟต์ลงไปชั้นล่างสุดของตึกอีกครั้งเพื่อลดความตื่นเต้น จากนั้นเธอก็กดลิฟต์ขึ้นไปชั้นบนสุดอีกครั้งติ๊ง เสียงสัญญาณลิฟต์บ่งบอกให้เธอรู้ว่าถึงชั้นที่หมายวิกกี้พรูลมหายใจออกมาอย่างแรง แล้วเดินออกจากลิฟต์ เธอไม่ต้องมอ

Chapter 16“อื้อ~ อย่ากัด” วิกกี้ดันใบหน้าหล่อร้ายออก เพราะเขาเอาริมฝีปากหยักบีบบี้ยอดถันจนมันเสียวแปลบไปทั้งเต้าแต่พอมือเล็กดันใบหน้าหล่อเหลาออกจากเต้าอีกข้าง เขาก็สลับไปดูดดุนชิมรสชาติไวน์อีกข้างอย่างมูมมาม ปลุกเร้ากระตุ้นไฟสวาทให้หญิงสาวมีอารมณ์ร่วมไปกับเขาคนที่คุ้นเคยสัมผัสต่อกัน เพียงแค่โดนเร้าเล็กน้อยก็มีอารมณ์ปรารถนา ร่างบางร่อนเอวเอาส่วนนั้นบดขยี้ถูไถความแข็งขึงที่อยู่ใต้กางเกงรัดรูปสีดำด้วยความเสียวซ่าน“ซี้ด! อ๊า~” ดินแดนผละปากออกจากปทุมงาม ปิดตาซู้ดปากครางด้วยความกระสันเสียว ก่อนจะอุ้มกระเตงร่างบางไปฝั่งประตูเลื่อนเดินทะลุไปห้องนอนใหญ่ดินแดนวางร่างบางนอนหงายบนเตียงขนาดคิงส์ไซซ์ เขา ถกดึงกางเกงของเขาออกให้พ้นตัว แก่นกายใหญ่ที่มีเส้นปูดโปนจึงผงาดชี้โด่ใส่หน้าวิกกี้อย่างน่ากลัว ถึงวิกกี้จะเคยเห็นท่อนเอ็นยักษ์ของเขามาแล้ว แต่ทว่าก็ไม่ชินตาอยู่ดี เธอจึงเลือกหันหน้าหนีเพื่อหลบซ่อนความประหม่าไม่ให้เขาเห็น“จะหันหน้าหนีทำไม ของมันเคยๆ ทำไมต้องอาย” ดินแดนดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกจากร่างบางแล้วโยนทิ้งลงข้างเตียง มือสาก จับขาเรียวชันเข่ากางขาออก ก้มหน้าต่ำไปยังกลางกายร่างบาง ก่อนจะเอาปา

Chapter 18วันต่อมา...14.00 น.ปากเล็กร้องซี้ดเบาๆ ทั้งที่ยังหลับตา วิกกี้ไม่รู้ว่าเขาหยุดทำเรื่องอย่างว่าไปตอนไหน แต่ที่แน่ๆ คือเธอหลับไปทั้งที่เขายังไม่เสร็จ“ตื่นแล้วก็รีบลุกกินยา” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นภายในห้อง ทำให้ร่างบางลืมตาตื่นกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับสายตาให้เข้ากับแสงที่เล็ดลอดผ่านเข้ามาในห้องวิกกี้หันหน้าไปตามทิศทางของเสียง มองคนตัวสูงที่นุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันไว้ที่เอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ ยืนสูบบุหรี่พ่นควันสีเทาออกจากปากหยักตรงประตูบานเลื่อนทางเชื่อมไปทางสระน้ำ พอวิกกี้เห็นเขาสูบบุหรี่หนักขนาดนี้ เธออยากจะแช่งชะมัด แต่ก็เอาเถอะ เดี๋ยวเขาจะตามจองเวรเธอไปถึงชาติหน้าอีก ขอเจอผู้ชายแสนร้ายแค่ชาตินี้ก็พอ“โอ๊ย~ เจ็บ” วิกกี้นิ่วหน้าเหยเก เขาจัดหนักจนเธอปวดร้าวระบมเจ็บจี๊ดแปลบๆ ที่ส่วนนั้น เพียงแค่ขยับพลิกหยัดตัวนั่งพิงที่หัวเพียง“หึ” เขาแสยะยิ้มหัวเราะในลำคอ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปที่โต๊ะเล็กข้างเตียงวิกกี้หันหน้าไปมองตามที่เขาบอก ก็เห็นแผงยาบรรจุยาเม็ดเล็กสองเม็ดวางไว้บนโต๊ะพร้อมกับแก้วน้ำดื่ม วิกกี้จึงหยิบยาคุมมาแกะกินหนึ่งเม็ด แล้วหยิบน้ำขึ้นมาดื่ม ก่อนจะยักคิ้วขึ้นเมื่อคิดอ

Chapter 20@คอนโดวิกกี้พอวิกกี้มาถึงห้อง เธอก็กินยาแก้ปวดและยาลดไข้ เพราะรู้สึกตัวรุมๆ เหมือนจะไม่สบาย เมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อย เธอก็โทรไปบอกข่าวดีกับลุงหมิง“ว่าไงวิกกี้” ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มน่าเกรงขาม“ลุงหมิงคะ ทางดีแลนด์แจ้งมาล่วงหน้าแล้วนะคะ ต้าเหนิงได้งานค่ะ อีกประมาณหนึ่งเดือนจะได้เซ็นสัญญาค่ะ” วิกกี้พยายามทำเสียงดีใจ แต่ทว่าใบหน้าของเธอที่กำลังพูดโทรศัพท์นั้นไม่มีความสุข มีแต่ความขมขื่น เพราะการที่ได้งานครั้งนี้ มันไม่ใช่เพราะความรู้ความสามารถ แต่เธอเอาตัวเข้าแลกถึงทำให้ได้งานนี้มา(เก่งมากหลานรัก สมแล้วที่ลุงเลี้ยงหลานมาเป็นอย่างดี) หมิงพูดมาด้วยน้ำเสียงดีใจมากๆ(แต่เย็นนี้ยังไงหนูก็ต้องไปตามนัด เพราะลุงตอบรับทางนั้นไปแล้ว) หมิงพูดต่อในประโยคถัดมา“ค่ะ” วิกกี้รู้อยู่แล้วว่าลุงหมิงไม่มีทางให้เธอยกเลิกนัดครั้งนี้ แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ซีเรียส เธอตั้งใจจะไปตามนัดด้วยเช่นกัน เพราะอยากคุยกับทางนั้นให้เคลียร์ด้วย“ดีมาก งั้นหนูพักผ่อนเถอะ จะได้เตรียมตัวไปกินข้าวกับเฮียเฉิง” ปลายสายเอ่ยบอกหลานสาว “ห้ามเบี้ยวนัดเด็ดขาด” หมิงย้ำอีกครั้งน้ำเสียงจริงจัง“ค่ะคุณลุง” วิกก