All Chapters of เมีย Bad Boy 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 1/3): Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 32“อีกแค่เดือนเดียว ฉันก็จะมีชีวิตเป็นของตัวเองแล้ว แกอย่าห่วงเลย เรากลับห้องกันเถอะ” วิกกี้ผละตัวออกจากโมนา “งั้นดื่มเหล้ากันอีกปะ”“อือ ร่างกายฉันตอนนี้ต้องการแอลกอฮอล์อยู่พอดี”“โอเค งั้นขึ้นรถเลย เดี๋ยวแวะซื้อเหล้ากัน คืนนี้เราจะดื่มให้เมายับกันไปข้าง” โมนาเปิดประตูรถให้วิกกี้เข้าไปนั่งเบาะข้างคนขับ จากนั้นโมนาก็เดินอ้อมไปนั่งตำแหน่งคนขับ ก่อนจะขับเคลื่อนรถออกไปจากคลับ แวะจอดที่ร้านค้าสะดวกซื้อ“แกรอฉันบนรถเนี่ยแหละ เดี๋ยวฉันลงไปซื้อเอง” โมนาเอ่ยบอกวิกกี้“แกถือไหวเหรอ ฉันเสียใจก็จริง แต่ฉันก็ยังแบกเหล้าไหวอยู่นะ” “อย่าไปเลย เดี๋ยวน้องพนักงานขายตกใจ ขอบตาแกเลอะมาสคาราน่ากลัวมากแม่” โมนาหลุดหัวเราะออกมา หน้าตาวิกกี้ตอนนี้แบบมาสคาราสีดำไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนที่หางตาและขอบตาวิกกี้รีบดึงกระจกรถลงส่องหน้า ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมากับสภาพหน้าตัวเองที่ย่ำแย่มากๆ “เชี่ย น่ากลัวมาก”“เห็นแล้วใช่ปะว่าแกน่ากลัวขนาดไหน ฮ่าๆ แกรออยู่ในรถนี่แหละ”“อืม ฉันก็กลัวหน้าตัวเองตอนนี้เหมือนกัน” วิกกี้ยกมือเช็ดคราบดำบนใบหน้าออก กะจะร้องไห้ให้สวยๆ แต่เครื่องสำอางดันไม่เป็นใจ คืนนี้อะไรก็ดูไม่เป็นใ

Chapter 34ตึก! ตึก!เสียงเคาะนิ้วลงบนเคาน์เตอร์ ทำให้พนักงานตรงจุดนั้นพากันนั่งเกร็งไปตามๆ กัน เพราะดินแดนเล่นยืนอยู่ตรงบริเวณนั้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่งดุดัน ซึ่งในความรู้สึกของพนักงาน เหมือนกับว่าผู้บริหารกำลังจ้องจับผิดการทำงานของพวกเขาอยู่ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ดินแดนแทบไม่ได้สนใจพนักงานเลยด้วยซ้ำ เพราะใจของเขามันจดจ่อรอดูว่า วิกกี้จะลงมาตอนไหนต่างหากดินแดนยกข้อมือดูเวลาบนนาฬิกาเรือนหรูครั้งแล้วครั้งเล่า โดยที่สายตาจดจ้องไปทางลิฟต์ และเมื่อเห็นว่าวิกกี้ไม่มีทีท่าจะลงมา ดินแดนจึงเรียกพนักงานชายคนหนึ่งมาสั่งการอะไรบางอย่างจากนั้นเขาเดินไปที่ลิฟต์กดขึ้นไปชั้นยี่สิบ ชั้นนี้เป็นชั้นของลูกค้าระดับวีไอพี พอมาถึงชั้นที่หมาย เขายืนรอไม่นาน ก็มีพนักงานโรงแรมเข็นรถเสิร์ฟอาหารโดยบนรถมีไวน์ราคาแพงหนึ่งขวดอยู่บนนั้นตามที่เขาสั่งการให้ทำ“ให้ผมเอาไวน์ไปให้ลูกค้าเลยไหมครับคุณดินแดน”“เดินนำไปเลย” ดินแดนเดินตามพนักงานไปห้องที่อยู่ริมสุด พอมาถึงหน้าห้องพนักงานก็จัดการเคาะประตูห้องทันทีก๊อก! ก๊อก!แกร๊ก~ เสียงประตูถูกเปิดออก “มีอะไรหรือเปล่าคะ” วิกกี้เอ่ยถามพนักงาน แต่เธอกลับมองไปที่ดินแดนด้วยแววตาเ

Chapter 36“อย่าร้องไห้งอแง ไม่เข้าเรื่องน่า” เขาเอ่ยบอกร่างบางด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แล้วเอามือสากกดนวดเม็ดทับทิมบดขยี้อย่างหนักหน่วง ทำให้ร่างบางส่ายสะโพกหนีจากความทรมาน แต่ยิ่งเธอหนี เขายิ่งกระแทกแก่นกายเข้าใส่ไม่ออมแรงปึก! ปึก! ปึก!“ฮือ~ มันจุก” วิกกี้ร้องไห้สะอื้นไม่หยุด แต่ทว่าดินแดนกลับไม่สนใจเสียงร้องไห้งอแงของหญิงสาว ยิ่งเธอร้อง เขายิ่งกระหน่ำจ้วงแทงถี่ๆ กระแทกซ้ำๆ เน้นๆ ย้ำให้รู้ว่าใครคือเจ้าร่างกายของเธอ“อ๊ะ! อื้อ” วิกกี้เผลอครางอย่างโล่งอก ที่เขาถอดถอนแก่นกายออกจากร่องแคบ แต่ทว่าวินาทีต่อมาเขากลับจัดท่าให้เธอนอนคว่ำลง จับยกสะโพกมนโก้งโค้งขึ้น แล้วดันแก่นกายเข้ามาใหม่อีกครั้งอย่างแรงปึก!“โอ๊ย แดนอย่าทำกี้แรง กี้เจ็บ” วิกกี้ขอร้องดินแดนน้ำเสียงสั่นเครือ มือที่ถูกมัดไว้สอดมือประสานกันไว้แน่นด้วยอาการเกร็ง“คราวหลังก็อย่ามาท้าทายฉัน เธอก็รู้ว่าฉันมีความอดทนไม่มาก เธอจะสนิทกับผู้ชายทุกคนบนโลกเลยเหรอไง ฮะ!”“ก็เหมือนกับนายที่มีผู้หญิงไปทั่วนั่นแหละ กรี๊ด!!” วิกกี้ร้องกรี๊ดลั่นห้อง เมื่อโดนร่างสูงกระทุ้งแก่นกายเข้าใส่ร่องรูจีบสวยอย่างไร้ปรานี แอร์เย็นๆ ก็ไม่สามารถดับแรงโมโหหึ

Chapter 38แกร๊ก~ เสียงเปิดประตูดังขึ้น ในขณะที่วิกกี้นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่หน้าประตู หญิงสาวเงยหน้ามองดินแดนด้วยน้ำตานองหน้าอย่างน่าสงสาร จากนั้นเธอก็ขยับตัวลุกออกจากหน้าประตูเพื่อหลีกทางให้เขาเดินดินแดนมองหญิงสาวที่ใบหน้าเปรอะเปื้อนคราบน้ำตาด้วยแววตาเรียบนิ่ง เขามองเธอนิ่งๆ ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินเลยผ่านไปที่ลิฟต์ โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยถามหรือสนใจหญิงสาวเลยสักนิดวิกกี้มองตามคนตัวสูงที่สวมใส่ชุดโทนดำทั้งตัวที่กำลังเดินเข้าไปในลิฟต์ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดใจ การกระทำของเขาครั้งนี้เป็นการย้ำบอกว่า เธอนั้นก็แค่ผู้หญิงสนองเซ็กซ์ที่เรียกว่าคู่นอน อย่าแม้แต่จะคิดที่ไปยืนเคียงข้างเขาในสถานะคนรักวิกกี้ยกมือเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้า สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทำใจให้นิ่งๆ พอปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ หยุดสะอื้นลงแล้วหญิงสาวก็หยัดตัวขึ้นลุกเดินไปที่ลิฟต์พอวิกกี้ลงมาถึงชั้นล่าง เดินไปลานจอดรถ ก็เห็นเขากำลังขึ้นคร่อมรถบิ๊กไบก์จะขับออกไป แต่ทว่าพอเขาเห็นเธอเข้า เขากลับมองเธอด้วยแววตาเรียบนิ่งเช่นเคย หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ที่เขาหันมามองเธอด้วยแววตาเช่นนี้ วิกกี้จึงเลือกที่จะเบือนหน้าหนี รีบเปิดป

Chapter 40วันต่อมา...วิกกี้นั่งอยู่บนรถส่วนตัวคันเล็กตั้งแต่แปดโมงเช้า จนกระทั่งตอนนี้สิบโมงเข้าไปแล้ว เธอก็ยังนั่งอยู่บนรถ และตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เธอจะต้องขึ้นไปเผชิญหน้ากับคนใจร้ายอย่างดินแดนเมื่อวานพอได้ร้องไห้โดยที่เขาไม่แยแส เธอก็คิดอะไรได้หลายๆ อย่าง หลังจากเสียน้ำตาเป็นบ้าเป็นหลัง ต่อให้เธอร้องไห้ให้ตายเขาก็ไม่เห็นค่าอยู่ดี สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือ หักห้ามใจ ห้ามหวั่นไหวให้คนอย่างเขาอีกเด็ดขาด และนับวันรอที่จะเป็นอิสระจากเขา ซึ่งเพียงเหลือเวลาอีกไม่ถึงเดือนแล้ววิกกี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นเธอก็เปิดประตูลงจากรถ เดินเข้าโรงแรมไป พอขึ้นมาที่ชั้นสี่สิบห้า พนักงานของดีแลนด์ก็พาเธอไปนั่งรอในห้องที่เคยเข้าไปเสนอราคางานออกแบบ เธอนั่งรอประมาณยี่สิบนาที ประตูก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมกับฝีเท้าหนักที่ทำให้วิกกี้นั่งตัวเกร็ง แต่ทว่าเมื่อเห็นร่างสูงใส่สูทหล่อเนี้ยบ หน้าตาคล้ายดินแดน เธอก็ลุกขึ้นยกมือไหว้อย่างนอบน้อมทันที“สวัสดีค่ะคุณสุดเขต” วิกกี้ทักทายพี่ชายของคนใจร้าย ซึ่งเป็นรองประธานของดีแลนด์โฮเทล“สวัสดีครับคุณวิกกี้” สุดเขตยิ้มอย่างคนใจดีให้วิกกี้ เขาเพ่งมองใบหน้าสวย ที่วันนี้ถึงจ