All Chapters of ก็เด็กมันร้าย: Chapter 41 - Chapter 49

เช้าวันรุ่งขึ้นปารียาลางานช่วงเช้าเพื่อไปโรงพยาบาลตามที่หมอนัด ‘หมอเพิ่งรู้ว่าคุณปารียาเป็นแฟนกับคุณชานนท์’ ปารียาก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าคุณหมอเป็นเพื่อนกับเชอร์ลีนและชานนท์ก็แอบมาพบคุณหมอที่ดูแลเธอ แถมบอกกับคุณหมอว่าปารียาเป็นคนรักของเขาอีกต่างหาก ปารียาเดินยิ้มออกมาจากโรงบาลแต่ก็อดหวั่นใจกับครอบครัวของชานนท์อยู่เหมือนกันถ้าจะตอบรับเขาไป หลังจากหลักฐานทุกอย่างปรากฏชัดเจน พาทิศกับขวัญนรีก็โดนไล่ออกจากบริษัทและถูกดำเนินคดีต่อไป ส่วนมานพทางบริษัทก็ได้ดำเนินคดีเช่นกันและสัญญาที่เคยทำไว้กับบริษัท AKP ก็ได้ถูกยกเลิกทั้งหมด “ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะพี่เนศ คุณพลกับยัยนรีไม่น่าทำแบบนี้เลย” แวววิไลบอกกับทุกคนเมื่อได้รู้ความจริงทุกอย่างเกี่ยวกับการโกงบริษัทและคนที่เอารูปให้นักข่าวก็คือนุชจรีนั่นเอง “ก็เหมาะสมกันดีแล้วล่ะค่ะพี่แวว สมน้ำหน้าอยากทำไม่ดีกับพี่แบมดีนัก” “ไม่เอาน่านุช อย่าไปซ้ำเติมเขาสิ” ปารียาเอ่ยขึ้นอย่างปลงๆ แต่ก็อดคิดถึงวันที่ชานนท์เข้าไปช่วยเธอไว้ในวันนั้นไม่ได้ ถ้าเขาเป็นอะไรไปแล้วเธอจะอยู่อย่างไร วันนี้เป็นค

ปารียาเดินเข้าห้องน้ำ เตียงนอนยุบยวบลงเมื่อมีร่างใหญ่ทิ้งตัวลงนอน ชานนท์ไม่รู้ว่าที่แม่ไปหาเขาที่คอนโดนั้นพูดอะไรกับปารียาบ้าง แต่เท่าที่เขารู้จักแม่เขาไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล และไม่เคยบังคับลูกให้ทำตามใจตัวเอง ถ้าแม่ห้ามเขาไม่ให้คบกับปารียาจริงๆเขาก็คงต้องใช้ความเด็ดขาดบ้าง ปารียากำลังเดินออกจากห้องน้ำ เห็นร่างคนตัวโตที่ตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้นนอนอยู่บนเตียงก็แทบจะกรีดร้องออกมา จนชานนท์ต้องดีดตัวลุกขึ้นกระโจนเข้าหาร่างเล็กเอามือปิดปากเธอไว้ “ชาร์ล…คุณขึ้นมาได้ยังไงคะ” ปารียาพูดเสียงกระชิบและหายใจหอบ ร่างที่มีเพียงผ้าขนหนูพันร่างถูกวงแขนแข็งแรงโอบกอดไว้ “ก็เดินขึ้นมาสิคะ” ชานนท์พูดหน้าตาเฉย ทำหน้าตาเหมือนเด็กดื้อที่ไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด ปารียาได้แต่ทำท่าละเหี่ยใจ ไม่อยากจะเถียงกับเด็กดื้อ “เบื่อคนปากหวาน ทำผิดแล้วอย่ามาพูดมาก จะมาทำไมไม่บอก แล้วรู้ได้ยังไงว่าแบมอยู่บ้าน” “โทรหาพี่นัธ” “เดี๋ยวนี้สนิทกันแล้วนี่ แบมก็กลายเป็นหมาหัวเน่า” “ก็แบมไม่รับสายผม” “ตัวหอมจัง” ชานนท์พูดพลางดอมดมร่

“แม่ได้ปรึกษากับคุณปัทมาแล้วว่าจะหาฤกษ์หมั้นให้ชาร์ลกับหนูแบม ลูกทั้งสองจะว่ายังไง” ปารียาทำตาโตนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ “แม่!” ชาร์ลร้องออกมาเสียงดังทำท่าทางตกใจแล้วหันหน้าไปมองพี่สาว เชอร์ลีนยิ้มและยักคิ้วให้น้องชายไปหนึ่งกรุบ แสดงให้เห็นว่าความคิดของแม่เจ๋งสุด ปารียามองหน้าผู้เป็นแม่แบบงงๆ ปัทมาเลิกคิ้วสูงยักไหล่แบบกวนๆแต่ก็ไม่พูดอะไร ปฐวีได้แต่นั่งอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าแม่จะรู้สาเหตุของการมาบ้านนี้เชอร์ลีนกับภูมิพัฒน์ได้แต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพราะรู้อยู่แล้วว่าญาดากำลังจะทำอะไร รู้สึกสมน้ำหน้าน้องชายเบาๆที่ชอบเก็บความลับไว้ดีนัก “ทำไมแม่ไม่ปรึกษาผมกับแบมก่อน” ชานนท์พูดออกมาแก้เขิน ในใจอยากจะกระโดดกอดแม่แล้วยิ้มให้แก้มแตก “ก็ทีลูกทำอะไรยังไม่ปรึกษาแม่เลย แล้วเอาผู้หญิงเขาไปอยู่ด้วยมันเสียหายไม่รู้รึไง ถึงสมัยนี้เขาจะเปิดกว้างเรื่องนี้แล้วก็เถอะ เราก็ต้องให้เกียรติผู้หญิง ไม่ใช่ว่าถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจแล้วจะทำอะไรก็ได้” ญาดาร่ายยาวให้กับลูกชาย ชานนท์มองหน้าปารียาด้วยความเป็นห่วง ลำพังตัวเขาเองก็ไม่เท่าไหร่ ดีใจด้วยซ้ำที่แม่เขาทำแบบนี้ “แต่ว่า

วันหยุดช่วงเทศกาลบริษัท AKP ได้จัดวันหยุดยาวติดต่อกันหลายวัน ชานนท์จึงถือโอกาสนี้พาทั้งสองครอบครัวไปเที่ยวด้วยกันที่ต่างจังหวัด เขาเลือกที่จะไปบ้านพักตากอากาศริมทะเลที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตอนเย็นทุกคนชวนกันกินปิ้งย่างอาหารทะเลกันอย่างสนุกสนาน ทั้งสองครอบครัวต่างยินดีที่ได้มาเที่ยวด้วยกันครั้งแรก มีเสียงเพลงไทยสากลเปิดคลอเบา ๆ เคล้าอารมณ์ชวนให้เกิดความโรแมนติก ดูญาดาแม่ของชานนท์จะเป็นปลื้มกว่าใครเพื่อน ปีนี้ได้ลูกเขย ปีหน้าก็จะได้ลูกสะใภ้ อีกไม่นานก็จะมีหลานน้อยมาวิ่งเล่นในคฤหาสน์อันแสนกว้างขวางของเธอแล้ว เธอก็จะได้เป็นทั้งคุณย่าทั้งคุณยายสมใจ ถ้าสามีของเธอยังมีชีวิตอยู่เขาก็คงมีความสุขเช่นเดียวกันกับเธอในตอนนี้ ญาดานั่งมองคนนั้นทีคนนี้ทีแล้วยิ้มกว้างออกมา ความสุขมันเอ่อล้นออกมาทางสายตา ไม่คิดว่าจะมีบรรยากาศแบบนี้ให้เห็น ปัทมาเห็นญาดาเอาแต่นั่งยิ้มก็เดินมานั่งลงข้าง ๆ เธอก็ดีใจเช่นกันที่จะได้เห็นลูกเป็นฝั่งเป็นฝาชีวิตนี้สั้นนัก ที่เธอผ่านความเป็นความตายมาได้ก็บุญมากแล้ว ถึงลูกชายคนเล็กของเธอจะมีคนรักเป็นเพศเดียวกันแต่นัธทวัฒน์ก็เป็นคนดีและเป็นเพื่