All Chapters of กระชากรักนางซิน: Chapter 31 - Chapter 40

“ผมเชื่อความรู้สึกตัวเอง คุณไม่เชื่อใช่ไหม ว่าผมรู้สึกแบบที่พูดจริงๆ” เอาจริงๆ ตอนนี้ สัญญงสัญญาไม่สนแล้ว รู้สึกถูกชะตา ถูกใจ อยากได้หญิงสาวเป็นเมียขึ้นมาจริงๆ“อ๊ะ...”ไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มใบหน้าลงมาใกล้พร้อมกับพรมจูบลงมาที่หน้าผาก แล้วก็มาที่จมูกโด่งรั้นของเธอ ก่อนจะหยุดนิ่งที่กลีบปากอิ่มศศิกาญจน์เบิกตาโพลงอย่างตกตะลึง เป็นจังหวะเดียวกับที่จอมทัพชะงักคล้ายจะหยุด แต่ว่าไม่ใช่เลย เขาหยุดเพื่อเตรียมความพร้อม แต่คนข้างใต้กลับผลักดันร่างแกร่งออกห่าง“อย่านะ อย่านะคะ ฉันมีเจ้าของแล้ว...เจ้าของแหวนวงที่คุณถามไง”เหมือนมันจะได้ผล จอมทัพได้ยินประโยคนี้ อารมณ์พลันขุ่นมัวขึ้นทันที ดวงตาคมเข้มขึ้นมองไปที่มือเรียวแหวนวงสวยที่นิ้วของศศิกาญจน์ เขานึกอยากกระชากมันออกจากนิ้วเธอ แต่ก็ไม่ทำชายหนุ่มพยามข่มอารมณ์ ขยับกายใหญ่โตที่คร่อมทับเธอ ถอยห่างออกมาแล้วเห็นว่าดวงหน้าหวานสวยนั้นมองเขาอย่างตื่นกลัว“กินยา แล้วนอนพักไปเลยนะ มื้อเย็นจะให้คนเอามาส่ง ผมจะไปดูงานในไร่”จอมทัพหันหลัง ข่มกราม

สาบานได้ ถ้ามินตราไม่ได้ยืนเป็นส่วนเกินอยู่แบบนี้ เขาคงไม่ยอมถอนริมฝีปากออกจากกลีบปากนุ่มๆ ที่จูบเพียงครั้งแรกแต่กลับรู้สึกคุ้นเคย ราวกับมีพลังบางอย่างที่เรียกร้อง เร่งเร้า แต่จอมทัพก็ยอมหักใจ ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกจากคนที่กำลังตกใจ และหญิงสาวก็ฉลาดพอจะไม่โวยวายว่ากำลังถูกเอาเปรียบเล่นเกินบทศศิกาญจน์ส่งสายตาตำหนิ แล้วหยิกแขนชายหนุ่มจนสุดแรงทั้งที่ใบหน้าเห่อแดงไปหมด ก่อนจะกลั้นใจพูดออกไปว่า“ทำไมทำรุ่มร่ามแบบนี้ล่ะคะ ที่รัก น่าจะให้แขกกลับไปก่อน แล้วแบบนี้ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”จอมทัพเลื่อนสายตาไปที่สาวน้อยข้างกายที่แสร้งหลุบตาลงต่ำ ไม่สบตากับเขาราวกับกำลังเขินอาย แต่หากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าเธอกำลังข่มความรู้สึกโกรธเอาไว้เต็มที่จอมทัพเห็นว่าศศิกาญจน์หัวไว เล่นตามน้ำเขาไปได้อย่างแนบเนียนราวกับดาราเจ้าบทบาทก็ไม่ปาน ก็อดยิ้มตรงมุมปากไม่ได้ เมื่อเห็นริมฝีปากที่ถูกเขาบดขยี้เบาๆ แดงขึ้นพาเอาลำคอแห้งผากราวกับคนขาดน้ำ อยากจะก้มลงไปชิมความหวานนั้นอีกครั้งจนดวงตาเข้มขึ้นด้วยประกายร้อนพร่าภาพตรงหน้าบาดตาบาดใจลูกสาวผู้มีอิทธิพลจนแผดเสียงกรีดร้องออก

เนื้อตัวนุ่มนิ่มที่เบียดเสียดกับแผ่นอกกำยำทำให้คนทั้งคู่สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ยามที่ปากร้อนรุ่มประกบลงมาราวกับจับวางครั้งนี้เนิบนาบ เนิ่นนาน เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของกลีบปากบาง จอมทัพแทบคลั่ง เขาก็ไล้เลียชิม ขบเม้มอย่างช้าๆ ละเลียดความหอมหวานทีละนิด ขณะที่ศศิกาญจน์หัวหมุนติ้วสมองขาวโพลนไปหมด ทั้งที่ตัวเองเป็นคนขอพิสูจน์ แต่ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ เขากำลังล่อลวงเธอ และเธอเองก็เหมือนตกอยู่ในกระแสน้ำวน มือน้อยพยายามดันแผ่นอกกว้างให้มีระยะห่างซึ่งกันและกัน“ฉันไม่อยากเชื่อเลย” ศศิกาญจน์พึมพำแผ่วเบา จ้องตาเขาไม่กะพริบ รู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วอึดใจ “อ๊ะ!”จากนั้นก็เหมือนทุกอย่างคืนสู่สภาวะปกติ เมื่อจอมทัพอุ้มร่างอ้อนแอ้นในอ้อมอกพากลับไปวางบนเตียงนอนของเขาแล้วกักเอาไว้ด้วยแขนทั้งสองข้างที่กั้นซ้ายขวา ดวงตาคมมองจ้องตากลมโตที่ตอนนี้กำลังตื่นตระหนกเหมือนลูกกวางระวังภัย แล้วยิ้มบางๆ อย่างนึกขันคนตัวเล็กกว่าเพิ่งรู้สึกว่ากำลังอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลมชวนหวาดเสียว จึงขยับตัวตะแคงหาทางออกจา

“คนบ้า จะฉวยโอกาสหรือไง แบบนี้เรียกว่าหลอกจูบ อย่าคิดว่าฉันรู้ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมคุณ”จอมทัพเห็นสายตาคู่หวานขึงดุกว่าที่เคย เขาซ่อนยิ้มขำเอาไว้ “ผมไม่ได้ฉวยโอกาส แค่อยากช่วยคุณทบทวนความทรงจำ ว่าจูบของผม เหมือนจูบของคนในความฝันคุณหรือเปล่า”ศศิกาญจน์ร้องกรี๊ดด้วยความตกใจ เมื่อจอมทัพไม่ได้พูดเปล่า แต่ดึงตัวเธอเข้าไปกอดเก็บไว้ในอ้อมอก ก้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าจู่โจมริมฝีปากอิ่มสวยทันที จนหญิงสาวส่งเสียงร้องประทวง ครางอู้อี้ สองมือก็สลับทุบตีสะเปะสะปะไปทั่ว เขาคิดว่าเธอเป็นคนแบบไหน ที่เธอขอจูบเขาก็เพราะเก็บความสงสัยเอาไว้ไม่อยู่แค่นั้นเอง“อื้อ...ปล่อย...”ศศิกาญจน์ร้องเบาๆ แล้วพยายามผลักดันเขาออกห่าง แต่จอมทัพแข็งแรงกว่าเธอมาก แค่เรี่ยวแรงน้อยๆ ของเธอไม่ระคายผิวเขาสักนิด กลับทำให้ชายหนุ่มนึกสนุกมากขึ้นราวกับตนเองเป็นราชสีห์ที่กำลังหยอกเอินกับลูกแมวตัวน้อยไร้ทางสู้“จะดิ้นทำไม”คนที่ได้เคยลองลิ้มชิมความหวานละมุนมาแล้วไม่มีทางปล่อยไปง่าย ๆ เขายังอยากชิมอีกเรื่อยๆ จึงจูบเธอไปด้วย ถึงจะได้ยินเสียงประท้วงห้

จอมทัพขับรถไปพลางอมยิ้มกับตัวเอง รู้สึกว่าแค่เห็นศศิกาญจน์เดินวนเวียนอยู่ในบ้านก็มีความสุขอย่างประหลาด ทั้งที่เขาไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว หากเป็นคู่ขาหรือผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านมาจะนัดพบกันที่โรงแรมในเมืองมากกว่า ยิ่งคนไหนตามติด ทำให้รู้สึกถึงการถูกรบกวน ไม่เป็นส่วนตัว เขาก็จะเลือกตัดความสัมพันธ์อย่างง่ายดาย ผิดกับเวลานี้ที่ชายหนุ่มกลับพาตัวเองเข้าไปผูกมัดกับเธอ โดยที่หญิงสาวไม่ได้ขอร้อง หรือไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังคิดทำบางอย่าง คราวนี้ดูซิว่าจะหนีไปไหนพ้นเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ดวงตาคมก็กวาดมองไปที่หน้าจอสี่เหลี่ยม เป็นเบอร์ไม่คุ้นตาที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ เพราะหลังจากเขาทำธุรกรรมกับเจ้าของเบอร์นี้เสร็จแล้วก็ไม่จำเป็นต้องติดต่อด้วยอีก“สวัสดีครับ ผมจอมทัพ”“สวัสค่ะ เอ่อ...เราปรึกษากันแล้ว แต่สิบล้านบาทที่ทางพ่อเลี้ยงเสนอมา มีคนให้มากกว่านี้ พ่อเลี้ยงจะว่าไหมคะ ถ้าทางเราจะเปลี่ยนใจ...”เกมพลิกแค่คืนเดียว อันที่จริง หากเจอเหตุการณ์แบบนี้ จอมทัพคงกดวางสายไม่ต่อความยาวสาวความยืด แต่ครั้งนี้ต่างจากเดิม เขาต