All Chapters of กระชากรักนางซิน: Chapter 41 - Chapter 50

นอกจากนี้ ทางสวนผักยังมีการช่วยคิดเมนูอาหารหลากหลายที่ใช้วัตถุดิบจากสวนผัก อาทิ ยำแคนตาลูป สลัดโรล กว่าสามสิบชนิด แล้วเปิดให้ลูกค้าเข้ามาดินเนอร์พร้อมชมพระอาทิตย์ตกดินภายในไร่ทับตะวัน ซึ่งจอมทัพเองก็เคยมีความคิดเช่นนี้ ทว่าการงานที่เคร่งเครียดกับปัญหามากมายในไร่กาแฟซึ่งเป็นรายได้หลักของไร่ ทำให้ไม่มีเวลาได้ลงมือทำเมื่อเห็นถึงความตั้งใจในการทำงานของศศิกาญจน์ จากที่คิดว่าจะพาตัวเองเข้าไปพัวพันใกล้ๆ พอเห็นเธอใช้เวลากลางวันอยู่แต่ในสวนผัก และใช้เวลากลางคืนในการทำงานผ่านโลกออนไลน์ ซึ่งเวลานี้มีนักท่องเที่ยวแห่แหนเข้ามาชมไร่ทับตะวันมากขึ้นทุกวัน ในส่วนของรีสอร์ตถูกจองจนเต็มไปถึงปลายปีหน้า ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่อยากรบกวน แต่ก็แอบสอดส่องอยู่เงียบๆ โดยมีคนของเขารายงานความเคลื่อนไหวของเธอให้ฟังเป็นระยะๆเมื่อมารดาถามว่า ทำไมเขาถึงนอนแยกบ้านกับเมีย จอมทัพก็ให้คำตอบว่าผู้หญิงท้องอ่อนๆ อารมณ์แปรปรวน มักชอบความเป็นส่วนตัว ที่สำคัญ ที่สำคัญเธอแพ้กลิ่นเหงื่อของเขา เพราะเขาต้องทำงานในไร่ตลอดทั้งวัน แม้แม่เลี้ยงดอกปีบจะมีท่าทีสงสัย แต่ท่านเองก็เคยมีประสบการณ์ตั้งครรภ์มาก่อน เวลานี้ ท่า

“ว่าไงนะ...”จอมทัพไม่คิดว่าแสนชัยจะกล้าพูดคำนี้ออกมา ส่วนศศิกาญจน์หันมองสองหนุ่มสลับกันไปมา เห็นสีหน้าผู้ชายทั้งสองขณะจ้องตากันอย่างไม่ยอมลงให้อีกฝ่ายแล้ว เธอก็กลืนน้ำลายลงคอ รีบเอ่ยคั่นศึกจ้องตา“พ่อเลี้ยงแสนมีเรื่องส่วนตัวจะคุยอะไรกับซอคะ”“ผมอยากช่วยน้องซอ” แสนชัยจงใจให้จอมทัพได้รู้เรื่องที่ตัวเองจะพูด“ช่วยอะไรไม่ทราบ” จอมทัพกัดฟันกรอดถามออกไป เวลานี้ เขาไม่สนใจเรื่องมารยาทอีกแล้ว จึงมองไปที่แสนชัยราวกับจะฆ่าอีกฝ่าย หากพูดอะไรไม่เข้าหูออกมา“ผมขอคุยกับน้องซอส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับคุณจอมทัพ”“ไม่เกี่ยวได้ยังไง ซอเป็นเมียผม คุณมาขอคุยกับเมียชาวบ้านเป็นการส่วนตัวแบบนี้ ไม่เกรงใจผัวเขาที่นั่งอยู่ทนโท่ทั้งคนเลยรึ คุณกำลังไม่ให้เกียรติผม รู้ไหม”แสนชัยยิ้มเย็น เขารู้ว่าศศิกาญจน์ไม่ได้เป็นภรรยาของจอมทัพจริงๆ เลยกล้าที่จะขอคุยกับหญิงสาวเป็นการส่วนตัว ชายหนุ่มเองเป็นคนมีศีลธรรมเพียงพอ ไม่คิดยุ่งเกี่ยวกับเมียชาวบ้านอยู่แล้ว และกรณีของคนตรงหน้า ทั้งสองไม่ใช่สามีภรรยาจริงๆ

เธอชอบดอกไม้สีม่วงอ่อนหวานชนิดนี้ นอกจากสวยงามแล้วยังมีความหมายถึงการรอคอยอย่างมีความหวัง และความทรงจำอันแสนงดงาม จึงเป็นดอกไม้ที่ได้รับความนิยมมากเพื่อนำไปอวยพรกัน“สวยจัง” ยิ่งกลิ่นของลาเวนเดอร์นั้นยิ่งสร้างความผ่อนคลาย เชื่อกันว่า หากสูดกลิ่นดอกไม้ชนิดนี้จะทำให้นอนหลับสบาย อายุยืนในขณะที่จอมทัพลอบชำเลืองคนจัดแจกันดอกไม้แล้วระบายยิ้มพอใจ ทว่า เขาก็เห็นแต่สีหน้าครุ่นคิดเหมือนเธอมีเรื่องในใจ ชายหนุ่มยืดตัวขึ้น วางแก้วบรั่นดีที่จิบไปเพียงบางส่วนลงบนเคาน์เตอร์บาร์ แล้วเดินเข้าไปหา“เรื่องที่คาเฟ่ ขอบใจนะที่เธอไม่หักหน้าฉันต่อหน้าไอ้แสน”ศศิกาญจน์ปักดอกลาเวนเดอร์ช่อสุดท้ายลงบนแจกัน ทำให้แจกันดูสวยสมบูรณ์แบบจนอดยิ้มชื่นชมไม่ได้ ทว่าก็ต้องหน้าตื่น หัวใจเต้นแรง เมื่อสัมผัสได้ว่าเขาขยับเข้ามาใกล้จนแผ่นหลังของเธอสัมผัสกับอกแกร่ง มีเพียงแค่เนื้อผ้าเบาบางกั้นกลางเอาไว้ร่างบางสวยหมุนตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่ยืนเสียชิดจนลมหายใจเป่ารดลงมา แต่จอมทัพไม่ยอมถอย เขาดึงเธอมากอด ทว่า หญิงสาวพยายามผลักอกหนาออกทำให้ร่างกายเสียดสีกั

เมื่อทานข้าวอิ่ม วันนี้ แม่เลี้ยงดอกปีบนึกครึ้มอกครึ้มใจพาตัวเองเข้าไปในห้องเก็บของ จากนั้นนำอัลบั้มภาพเก่าของครอบครัวมาให้ศศิกาญจน์ได้ดู ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นภาพของจอมทัพที่ถ่ายกับบิดาชาวต่างชาติ และมารดา ในหลากหลายอิริยาบถแม่เลี้ยงดอกปีบอยู่พูดคุยกับลูกสะใภ้อย่างเอื้อเอ็นดู และให้ความสนิทสนมมากมาย พูดพลางชี้ไปที่ภาพเด็กชายลูกครึ่งซึ่งปีนอยู่บนต้นไม้ ทำท่าเหมือนจะปีนขึ้นสูงไปอีก“ตอนเล็กๆ ตาจอมเขาซนมากหนูซอ ไม่รู้ว่าหลานแม่จะซนได้เชื้อพ่อเขาหรือเปล่า” แล้วหันมามองลูกชายที่ตอนนี้ภาพลักษณ์ผิดกับวัยเด็กลิบลับ พลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดีจอมทัพหน้าม้านไป “คุณแม่เอาผมมาขายแบบนี้ เมียผมก็รู้หมดสิครับ”“หรือว่าไม่จริง ฮึ?”ชายหนุ่มอมยิ้มเมื่อเห็นสีหน้า แววตาของมารดาดูมีความสุขเหมือนสมัยครั้งที่บิดายังมีชีวิตอยู่ แต่พอเหลือบไปเห็นศศิกาญจน์กำลังหัวเราะคิกๆ ก็ส่งสายตาดุๆ คาดโทษ เธอก็ช่างน่าเอ็นดู รีบเอามือปิดปาก เบือนหนีไปอีกทาง ทำท่าเหมือนพยายามกลั้นขำเต็มที่ ทำเอาชายหนุ่มเผยรอยยิ้มละไม เผลอมองร่างเล็กด้วยแววตาอ่อนโยนล้ำลึก

“คุณคิดจะปิดบังคุณแม่คุณไปถึงเมื่อไหร่คะ ยังไง ท้องฉันก็คงไม่มีทางโตขึ้นมาเองได้ ท่านก็คงต้องรู้ความจริงเข้าสักวัน แล้วถ้าถึงวันนั้น ท่านอาจจะเสียใจ พานเกลียดขี้หน้าฉันไปด้วย” อันที่จริง เธอก็ไม่ชอบโกหกหรอก ที่ทำไปก็แค่ต้องการหาที่หลบภัยให้พ้นไอ้พี่เลี้ยงบ้ากามที่ชื่อกรวิชญ์คนนั้น“คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก ผมมีแผนรองรับก่อนจะบอกคุณแม่ว่าคุณท้องแล้ว”จอมทัพพูดเหมือนว่าเรื่องเธอท้องได้เดือนเศษที่บอกกับแม่เลี้ยงดอกปีบไว้ในตอนนั้น เมื่อเวลาผ่านไป ท้องของเธอจะค่อยๆ โตขึ้นมาได้เองโดยที่ไม่มีเด็กอยู่ข้างใน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว และศศิกาญจน์ก็คิดไม่ออกว่า แผนการที่ชายหนุ่มพูดถึงเมื่อครู่ เธอต้องทำตัวแบบไหน หรือพูดจายังไงให้มารดาของเขาที่ผ่านร้อนหนาวมาค่อนชีวิตเชื่อได้สนิทใจยิ่งเห็นสีหน้าของพ่อเลี้ยงหนุ่ม อาบด้วยรอยยิ้ม ไร้แววกังวลใดๆ ขณะให้ความสนใจอยู่กับดวงดาวบนท้องฟ้า ศศิกาญจน์ก็อดจะถามออกมาไม่ได้“แล้วคุณมีแผนแบบไหนเหรอคะ บอกฉันได้ไหม ฉันจะได้เตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆ”จอมทัพยกยิ้มพรายใบหน้า ขณะหันมามองเมียสาวด้วยแววตาที่เธอเองก็ไม่เข้าใจความหมา