บททั้งหมดของ เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท: บทที่ 131 - บทที่ 140

ด้านแทคิณขณะที่สายตาทั้งสามคู่ของเพื่อนๆ จับจ้องและรอคำตอบจากตนนั้น ให้ตายเถอะ นี้เขาลืมพรีนไปได้ยังไง เขาเล่นอะไรบนเวทีโดยไม่นึกถึงความรู้สึกของใครอีกคน“พรีน” แทคิณเอ่ยเสียงนิ่งราวกับลืมคนสำคัญอีกคนของตน“อ้าวนี้มึงยังไม่ได้เลิกกันเหรอ” มอสที่ได้ยินเช่นนี้ ถามแทคิณด้วยสีหน้างงงวย เมื่อกี้ก่อนที่พวกเขาจะเดินมาหาแทคิณก็เห็นๆ กันอยู่ว่าเพื่อนสนิทพวกเขานั้นอยู่กับสาวสวยไอดอลเกาหลีชื่อดัง โมนาพึ่งจะแยกจากแทคิณก็ตอนที่พวกเขาเดินเข้ามากันนี้แหละ“เลิกเชี่ยไร แต่วันนี้ทั้งวันกูยังไม่เจอพรีนเลยว่ะ” แทคิณเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าร้อนรน นี้เขาลืมนัดกับเธอช่วงก่อนแสดงคอนเสิร์ตได้ยังไง มือเรียวหยิบสมาร์ตโฟนออกจากกระเป๋ากางเกง ชิบหายแล้วไหม พรีนทั้งโทรทั้งไลน์ และไหนช่อดอกไม้ที่เธอเตรียมมามอบให้เขาอีก เขารู้ได้ไงนะเหรอเพราะเธอแฉะภาพถ่ายคู่กับช่อดอกไม้สีฟ้าช่อนี้ยังไงละ สายตาคมไล่อ่านเมสเสจในไลน์ ตั้งแต่ช่วง 17.30 17.40 17.50 ช่วงสุดท้าย 21.05 น.ที่พรีนเลิกส่งไลน์ให้เขา แต่ก่อนที่แทคิณจะคิดอะไรไปมากกว่านี้นั้น ทว่าในจังหวะนั้นกับมีสตาฟหญิงสามคนที่กำลังจะเดินผ่านไปนั้น เขาจะไม่อะไรเลยถ้าสายตาของเขา

“ฉันมีสิทธิ์โกรธนายไหม ฉันยังเป็นแฟนนายอยู่หรือเปล่า ฉันกับโนมา นายรักใครมากกว่ากัน แฟนปัจจุบันอย่างฉัน หรือรักแรกที่เป็นเพื่อนสนิทของนายอย่างโมนา” พรีนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ระหว่างพรีนกับโมนาตอนนี้เขารู้สึกกับใครมากกว่ากัน ถึงโมนาเป็นรักแรกและเพื่อนที่สนิทของเขา เพียงแค่ตอบคำถามสิ่งที่พรีนถาม ทำไมปากหนักๆ ของเขาถึงขยับพูดไม่ออก“พรีน... ฉันกับโมนา เราเป็นแค่เพื่อนกัน” คำตอบของแทคิณ เพื่อนแต่นั้นพรีนได้แต่เบื้องหน้าหนีให้กับคำตอบของแทคิณ“ตลกสิ้นดี เพื่อนขั้นไหน เพื่อนสนิทที่ไปไหนด้วยกัน เพื่อนที่เข้าคอนโดไปกับนายสองต่อสองงั้นเหรอ ถ้านายเห็นโมนาเป็นเพื่อน ก็ควรจะรักษาระยะห่างกับเธอบ้าง ในคอนเสิร์ตวันนี้นายก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น อืม...ที่พูดมาฉันอาจจะงี่เง่าหึงหวงนายกับโมนามากเกินไป แต่จากนี้ไปนายไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่อยู่ในสถานะแฟนของนายอีก อยากจะทำอะไรไปสนุกกับใครหน้าไหนก็เชิญ เราจบกัน” พรีนไม่พูดเปล่า แต่มือเรียวกับกระชากสร้อยคอของที่แทคิณเคยให้กับเธอจนขาดติดมือ!! กึก !!และปาสร้อยในมือเส้นนั้นกระทบเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของแทคิณ ร่างสูงรู้สึกเจ็บๆแสบๆที่บริเวณใบหน้า สร้อยคอหล่นกร

“ขนาดนี้แล้ว ออนเดอะร็อคเลยไหมเพื่อน” มอสแกล้งถาม“จัดมาดิ คืนนี้กูอยากเมาวะ เมาให้หนัก” เอ่ยจบมือหนาหยิบแก้วจากมือของมอสขึ้นมาสาดลงคอทันที“เชี่ย...” มอส โรม ราม เจรามี่ ลุคซ์ ดีเทล เลก้า และกลุ่มเพื่อนๆ อีกหลายคนที่เห็นนั้นถึงกับ ถึงกับสบถออกมาด้วยน้ำเสียงเดียวกัน คนสนิทของแทคิณนั้นย่อมรู้ดีว่าแทคิณไม่ดื่มออนเดอะร็อค ถ้าไม่มีเรื่องให้เครียดและกลุ้มใจหนักจริงๆ แทคิณจะดื่มหนักเฉพาะช่วงเวลาที่เขาแต่งเพลง แต่วันนี้เป็นวันคอนเสิร์ตของตน ไงเพื่อนเขาดื่มหัวราน้ำแบบนี้ไปได้ เจรามี่ ลุกซ์ เลก้า หนุ่มๆ ถึงกับมองหน้ากัน“มีเรื่องไร หรือเปล่าวะ ปกตินายไม่ดื่มหนัก หัวราน้ำแบบนี้นิหว่า หรือดื่มเพื่อฉลองที่พวกเรามีคอนเสิร์ตใหญ่วะ” เจรามี่ไม่พูดเปล่า แต่กับยื่นแก้วของตนมาชนกับแก้วของแทคิณ ที่เพื่อนร่วมวงของเขานั่งดื่มไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแต่ตอนนี้ดูท่าแทคิณซวนเซคอพับไม่ไหวแล้ว“ป่าว ไม่มีอะไร กูแค่อยากดื่มให้เมาวะ” น้ำเสียงที่เริ่มยานมากเอ่ยกับกลุ่มเพื่อน แทคิณแยกตัวออกไปจากพวกเขาหลังจบคอน ไงกลับมาสีหน้าเพื่อนร่วมวงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ แต่คำตอบของแทคิณนั้นยิ่งสร้างความแปลกใจให้กับกลุ่มเพื่อนๆ ร่วมโต๊ะ

อย่าว่าแต่ไอ้เชี่ยคิณ ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยแววตาคู่เศร้าของพรีน จากที่เขาไปเจอพรีนมานั้น พรีนเองก็เสียใจไม่ต่างอะไรจากไอ้เชี่ยคิณเลยสักนิด เพื่อนเขามันลังเล สับสนระหว่างรักแรกของมันกับรักในปัจจุบัน อาจจะมีบ้างที่เผลอใจไปรู้สึกกับโมนา แต่แม่งใครจะคิดว่าบนเวทีคอนเสิร์ตมันจะร้องเพลงจีบสาว แล้วทีมงานก็ดันจับภาพงานคอนเสิร์ตไปที่ไอดอลสาวอย่างโมนา นี่คือต้นเหตุที่ไอ้เชี่ยคิณจากที่ปังกับงานในคอนเสิร์ตแต่ก็พังเรื่องความรัก ผู้หญิงที่ไหนจะยอมได้ล่ะ อย่าว่าแต่พรีนเลย เป็นผมก็คงยอมไม่ได้เช่นกัน โรมได้แต่คิด“ครั้งนี้กูช่วยมึงไม่ได้จริงๆ ว่ะเพื่อน กูทำได้แค่นั่งเป็นดื่มเป็นเพื่อนมึง” ยิ่งโรมเอ่ยมาเช่นนั้น คนกึ่งเมาอย่างแทคิณยิ่งรู้สึกหมดหวัง พึ่งโรมสุดท้ายก็หมดหนทางแล้วจริง หลังจากที่แทคิณนั่งดื่มย้อมใจกับโรมไปได้สักพักใหญ่ๆ ไม่นานนัก 2 หนุ่มอย่างมอส และรามก็ตามมาสมทบ พวกผมไม่ได้อยากจะมาหรอกครับ กำลังจะกล่อมน้องนอนแต่แม่งไอ้เชี่ยโรมทันโทรตามผม“มึงโทรตามกูมาเพื่อ...?” มอสมาถึงก็หันไปถามคนโทรตามทันที“มาดูใจ เพื่อนมึง” โรมเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งๆ ตามฉบับของตน“ยังไม่ตาย แต่ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ คงได้จองศาล

“ปล่อย” ทั้งสองจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่นั้นใช่ว่าแทคิณจะยอมให้เธอ!! พรึบ !! ร่างสูงไม่พูดเปล่าแต่กับซ้อนตัวอุ้มคนตัวเล็ก ด้านพรีนที่ไม่ทันตั้งตัว ร่างบางลอยหวือในอ้อมแขนของเขา ไม่คิดว่าแทคิณจะบ้าเลือดกล้าอุ้มฉันตรงทางเดินแบบนี้“นี้นายปล่อยฉันนะ...” พรีนได้แต่กัดฟัน เธอไม่กล้าเอ่ยชื่อเขาออกมา กลัวจะเป็นประเด็น ริมฝีปากอมชมพูได้แต่เม้มเข้าหากันแน่นด้วยท่าทีโกรธจัดและตุบเข้าที่แขนแกร่งหนา“ต้องให้บอกกี่ครั้งเรื่องกระโปรง จะใส่สั้นอะไรหนักหนา ชอบโชว์มากนักหรือไง ถ้าชอบโชว์มากก็ไม่ต้องใส่ ถอดโชว์ให้ผัวเธอดูไปเลยสิ” แทคิณเอ่ยและยอมปล่อยเธอลงในห้อง จากที่ตั้งใจจะมาง้อกับมาเจอสายตาท่าทีขยะแขยงของพรีนที่มองเขาด้วยสายตาขุ่นเคือง จากตั้งใจจะมาง้อมาเคลียร์กันดีๆ เจอพรีนมองเขาตาขวาง ใส่กระโปรงสั้นๆเดินสับหงุดหงิดชิบหายของขึ้นเลยสิ“ว่าฉัน...” ด้านพรีนที่ถูกแทคิณว่ามาเช่นนั้น เธอเองก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ไม่ใช่แฟนแล้วนะคำพูดของแทคิณ ทำเอาความเส้นความอดทนของพรีนถึงกับขาดลงทันที!! เพี้ยะ...!! มือเรียวตวัดเข้ากับใบหน้าของเขา“จะใส่ หรือจะถอด แก้ผ้าเดินยังไง นายก็ไม่มีสิทธิ์มาว่าฉัน นายไม่