บททั้งหมดของ เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท: บทที่ 151 - บทที่ 160

“กลับหอฉันดิ ถามได้” ดูเหมือนว่าคนหน้าด้านจะไม่สนใจสายตาหลายสิบคู่ที่จับจ้องมาที่ฉันและเขา“พักที่ไหน จะไปส่ง” แทคิณไม่พูดเปล่า แต่นั้นเขากับทำในสิ่งที่ฉันในสิ่งที่ไม่คาดคิด!! พรึบ !! เขาพันผ้าพันคอของเขาให้กับฉัน ให้ตายเถอะนี้เขาทำอะไร คนมองอยู่นะ แต่ฉันก็ไม่ปฎิเสธเขา“ใส่แบบนี้ที่นี่ไม่ใช่เมืองไทยนะคับ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก” เขาเอ่ยกับเธอเสียงเรียบ ทำเอาร่างบางถึงกับตกตะลึงอย่างหนัก อากาศหนาวๆเย็นๆมักจะทำให้เหงา ใช่ตอนนี้ฉันรู้สึกแบบนั้นเลย พรีนสบตากับแทคิณอยู่เช่นนั้นจนกระทั่งเขาผูกผ้าพันคอให้ฉันเสร็จ“ไปได้ยัง” พรีนที่แทคิณรุกเธอหนักเช่นนี้ ร่างบางถึงกับทำหน้าไม่ถูก แต่นั้นแทคิณก็ไม่รอให้คนตัวเล็กอนุญาตร่่างสูงจับมือคนตัวเล็กเดินออกจากบริษัทโดยไม่คิดจะสนใจสายตาของเหล่าพนักงานที่จ้องมองคนทั้งคู่เป็นตาเดียวกัน ไม่เว้นแม้กระทั่งพี่ๆ เพื่อนๆ ร่วมแผนกของพรีน“โอ้ พระเจ้า ...นั้นคุณแทคิณน้องชายบอสแทยอล ที่มีข่าวกับโมนา นี้น่า”“ว้าว ฉันไม่ค่อยจะเจอตัวจริง หล่อดุดัน ดิบเถื่อนมาก”“ก่อนหน้า หน้าหวานกว่านี้ พอไว้หนวดไว้เครา เปลี่ยนคนละคนเลย แต่ก็มีเสน่ห์แปลกตาไปอีกแบบ กระชากใจชิบหาย” สาวๆ

ด้านแทคิณพอนั่งดื่มกันไปได้สักพัก และตอนนี้สาวๆ ก็นั่งคุยกันอย่างสนุก เห็นพรีนและโมนาเข้ากันได้ดีเขาเองก็อิ่มเอมหัวใจ เมื่อรู้สึกเปรี้ยวปากแทคิณจึงชวนแฟนหนุ่มของโมนานั้นออกไปดูดบุหรี่ ลืมบอกไปว่าร้านที่เขาพาพรีน มาวันนี้เป็นร้านอาหารดังกึ่งผับ เป็นร้านที่เหล่าคนกระเป๋าหนัก บุคคลมีชื่อเสียงนิยมกันมาแฮงค์เอ้าท์อันดับหนึ่งของกรุงโซลด้านพรีนที่นั่งเม้าท์มอยเรื่องแทคิณตั้งแต่สมัยวัยเด็กกับโมนาไปสักพัก“อ่า...” ฉันรู้สึกเริ่มไม่ไหวแล้วอะ มึนๆ หัวตาลายยังไงบอกไม่ถูก จะว่าไปฉันก็สายดื่ม สายตี้นะ แต่ไวน์ในมือกลิ่นดีรสชาติใช้ได้แต่ไม่คิดว่าแอลกอฮอล์จะแรงขนาดนี้“ฉันมึนแล้วอะ” ฉันหันไปเอ่ยกับโมนา“พรีน เธอเป็นไง ไหวปะ” โมนาหันมาถามฉัน แต่ตอนนี้ฉันเห็นโมนามีสองคน“มึนๆ ไม่ไหวแล้วอะ” น้ำเสียงของคนเมานั่นเอ่ยออกมา จากนั้นเปลือกตาก็หนักอึ้งและค่อยๆ หลับลง ใบหน้าสวยฟุบหน้าลงกับโต๊ะด้านแทคิณร่างสูงที่ไปข้างนอกหายออกไปนานครึ่งชั่วโมง ร่างสูงที่กลับมาถึงโต๊ะสภาพที่เห็น นัยน์ตาคมเข้มถึงกับเบิกกว้างออกมาด้วยท่าทีตกใจ“เชี่ย...นี้พรีนเมาเหรอ” แทคิณเบนสายตาไปยังโมนาที่เธอไม่มีอาการเมาเลยสักนิด อ่า...เขาลื

“อ่า...”คำตอบของพรีน แทคิณถึงกับชะงักหน้าเหวอ“ไม่ได้คบกับไอ้โอม แสดงว่าเธอกับมันไม่ได้เป็นอะไรกัน”“ก็...อืม อะดิ” คนเมาเอ่ยเสียงหวาน นัยน์ตายิ้มหวานฉ่ำให้กับเขาอย่างน่ารัก แทคิณที่เห็นเช่นนั้นมือหนาถึงกับอดบีบปลายจมูกของพรีนไม่ไหว“เหอะ...นี้เธอโกหกฉัน”“ฉันพูดตอนไหนว่าเป็นแฟนโอม มาถึง จู่ๆ นายไม่ง้อฉัน มาถึงก็กอด ก็จูบ ขอเป็นชู้ฉันเลย...ไอ้คน... แบบนี้ให้อภัยดีไหม” พรีนเอ่ยเสียงแข็ง“โธ่ไอ้เราก็คิดว่าเป็นชู้เธอ เหอะ เชี่ย...ไอ้มอส ไอ้ราม ไอ้เปรต” สัสพวกเพื่อนเวร มันบอกพรีนเปิดตัวคบไอ้โอม ...พวกชิบหาย แม่งขอให้พวกมันเมียทิ้ง...แช่งกูดีนัก แทคิณได้แต่ต่อว่าเพื่อนสนิทอย่างคาดโทษทำผมเชื่อสนิทแทคิณสบตาเข้ากับคนเมานัยน์ตาที่มองเขาตาเปล่งประกายหวานฉ่ำ“รู้แบบนี้แล้วยังจะเป็นชู้ฉันอีกไหม...ละ” พรีนเอ่ยเสียงใส เห้ย...ใครสั่งใครสอนให้เมาวะ เมาแล้วยั่วเก่งชิบหาย แค่สายตาหวานๆ ของเธอก็ชวนอารมณ์ผมขึ้นแล้วปะ บอกเลยปกติไม่เมาก็อ่อยเก่งอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้พรีนโดนฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนหน้าที่ดื่มเข้าไปอีก ตอนแรกแค่ตั้งใจจะพามานอน ตอนนี้เห็นทีจะเป็นอย่างหลังแล้วละ“ใครบอกว่าฉันจะยอมเป็นชู้เธอง่ายๆ ละ ฉั

“ยังฟิตและรัดฉันแน่นเหมือนเดิม” ถึงจะมีน้ำหวานแต่นั้นเขาก็ขยับสอยสะโพกเข้าได้ค่อนข้างรำบาก“อ่า...พรีนคับ เธอชี๊ด” แทคิณที่สอยสะโพกและดันส่วนท่อนเอ็นเข้าร่องเสียวสยิวของคนใต้ร่าง ถึงกับปวดหนึบแน่นไปหมดทั้งแท่ง ไม่ได้กระแทกแค่ไม่กี่เดือนยังตอดเขาเก่งเช่นเดิม ริมฝีปากหนายื่นเข้าไปประกบจูบริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูเพื่อให้พรีนไม่รัดส่วนนั้นของเขาแน่นจนเกินไป เขาปล่อยให้พรีนได้ปรับตัวได้สักพัก!! ผับ ผับ !! สะโพกหนาเคลื่อนจังหวะเข้าๆ ออกๆ ทันที“ชี๊ด... แทคิณ” ด้านพรีนที่ถูกแทคิณสอยสะโพกหนาเข้าอย่างหนักหน่วง มือเรียวสะกิดเข้าเม็ดหน้าอกหนาของคนตัวโตราวกับปลุกเร้าอารมณ์คนตัวโตนั้นเพิ่มมากขึ้น“ ซี๊ด คับ...เสียว” น้ำเสียงแหบกระเส่าตอบเสียงหวานๆ ของคนใต้ร่าง“แทคิณ ฉันไม่ไหวแล้ว เสียว อ่า...” ด้านพรีนถึงสติฉันไม่เต็มร้อยแต่กับรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น เสียวและทรมารมาก!! ผับ ผับ !! เสียงสะโพกหนากระทบเข้ากับโพกเล็กดังลั่นห้อง ทั้งสองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันจากหัวเตียงนอน หมุนสามร้อยองศามายังปลายเตียง“พรีน อ่า...เก่งมายัยตัวแสบ” ทั้งสองร่างรวมหลอมเป็นหนึ่งเดียว ขณะที่ส่วนนั้นของฉันและแทคิณเชื่อมต่อกัน ม

“อย่าบอกนะว่านี้บ้านนาย” ฉันหันไปถามเขา“อืม...สมบัติของคุณปู่ คุณย่าที่ทิ้งไว้ให้นะ แต่เสียดายตอนนี้ บ้านหลังนี้มีแค่ครอบครัวพี่แท ม๊า ฉันที่อยู่ที่นี่ ส่วนฉัน ทุกครั้งที่กลับเกาหลีก็จะอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์ ป๊าฉันก็อยู่ไทย แต่อีกไม่กี่ปีท่านก็เกษียณคงมาใช้ชีวิตที่นี่ ส่วนฉันต้องเลือกว่าจะกลับไทยกับเธอหรือเธออยากอยู่เกาหลีกับฉัน เมียฉันอยู่ที่ไหนฉันก็อยู่ที่นั้น” แทคิณเอ่ยกับฉัน เจอคฤหาสน์ของเศรษฐีเมืองโซลเข้าไปของฉันคือชิดซ้ายไปเลยค่ะ“สนใจมาเป็นสะใภ้บ้านนี้ไหมครับ” เสียงทุ่มเอ่ยกับเธอ แต่นั้นพรีนกับยิ้มแทนคำตอบ มือหนาโอบมือเรียวเดินเข้าคฤหาสน์สุดหรูหรา“ไปได้แล้วม๊าฉันตื่นเต้นยิ่งกว่าเธอซะอีก ครั้งแรกเลยนะที่ฉันพาสาวเข้าบ้าน ในฐานะแฟนฉัน” ใบหน้าอันหล่อเหลาเอ่ยกับฉัน ไม่ใช่แค่คฤหาสน์ธรรมดานะ แต่ภายในคฤหาสน์สุดหรูหราหลังนี้มีแม่บ้านสาวใช้ไม่ต่ำกว่า 20 คนที่ยืนประจำจุดใครจุดมัน ฉันตื่นเต้นใจสั่นไม่เป็นจังหวะ แทคิณของฉันตอนนี้ เขาดูไม่เหมือนคนที่ฉันรู้จักเขาเลยสักนิด เหมือนคุณชายน้อยที่มีคนเตรียมโน้นนี้นั้นให้ทุกอย่างด้านพรีนที่เดินเข้ามาในตัวคฤหาสน์สุดหรูหรา สายตาหลายสิบคู่ที่จับจ้องมาท