บททั้งหมดของ เสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท: บทที่ 141 - บทที่ 150

@Korea2 เดือนต่อมา จาก 1 สัปดาห์แปรเปลี่ยนเป็น 1 เดือน 2 เดือน ด้านพรีนร่างเล็กในชุดเสื้อโค้ทตัวหนายืนรับลมที่ระเบียงหน้าห้องพัก สายตาคู่สวยจับจ้องไปยังตึกสูงด้วยท่าทีเหม่อลอย“อะ...แฮ่ม” เสียงลิลลี่ที่เอ่ยมานั้นทำเอาร่างบางนั้นได้สติ“ไงยะ คิดถึงหลัว จะงอแงกลับบ้าน งั้นเหรอ” ด้านพรีน ที่ลิลลี่แขวะมาเช่นนั้น หางตาตวัดไปยังใบหน้าเพื่อน“ไม่...ย่ะ เพราะกูไม่มีผัว ไม่ต้องคิดถึง” ฉันเอ่ยกับอิลี่ ยัยลี่นางนี้จริงๆ เลย เผลอเป็นไม่ได้ชอบทำให้ไขว้เขวอยู่เรื่อย และตอนนี้ฉันก็มาฝึกงานที่เกาหลีได้ 1 สัปดาห์แล้ว ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนอย่างฉันมาไกลบ้านไกลเมืองทั้งที ทั้งป๊า ม๊า คุณน้า คุณอา ของฉันหอบหิ้วมาส่งฉันและอิลี่ฝึกงานกันทั้งตระกูล ส่วนเรื่องเรียนตอนนี้ฉันก็ปิดเทอมแล้ว และที่หนักๆ หน่อยตอนนี้ก็ฝึกงานนี้แหละ พอเรียนวันสุดท้ายจบลง ชีวิตในรั้วมหาลัยของฉันก็เหลือน้อยลงไปทุกที ส่วนเรื่องของฉันกับแทคิณ เราจบกันแล้ว เพราะฉันและเขาเราเลือกเดินกันคนละเส้นทาง จะว่าจบกันด้วยดีไหม“เห้ย...ไม่เลย ไม่เลยสักนิด” แต่ฉันก็เลือกที่จะบล็อก ไม่ติดต่อ ไม่ตามข่าวของแทคิณเพราะถ้าตาม ฉันคงทำใจไม่ได้ เปิดไปช่องทางไ

1 สัปดาห์ต่อมา ด้านแทคิณหลังจากที่เขาทราบเรื่องของพรีน ร่างสูงในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดสบายตัว สายตาไล่อ่านเอกสารในซองสีน้ำตาล หลังจากที่ทราบเรื่องของพรีน เขาเองก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ คนอยากง้อแฟนสาวถึงกับนั่งไม่ติด เขาอยากจะบินกลับบ้านเกิดซะวันนี้ พรุ่งนี้ไปเลย แต่ติดที่ว่ามีงานค้างที่ต้องส่งอาจารย์ เลยต้องอยู่เคลียร์งาน ก่อนที่จะบินไปเคลียร์เรื่องหัวใจ!!หึ...!! ใบหน้าอันหล่อเหลาผุดรอยยิ้มขึ้นมาด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์“คิดจะหนีผัว คิดได้ไงไปฝึกงานที่บริษัทนั้น” แต่จะว่าไปถ้าพรีนรู้เธอคงไม่ฝึกที่นั้นแน่นอน แต่ทำไงได้ในเมื่อเธอฝึกได้ครึ่งทางแล้ว ต่อให้เธอเกลียดเขาแค่ไหน เราก็ต้องเจอกันอยู่ดี เมื่อคิดเช่นนั้น แทคิณก็ไม่รอช้า มือหนาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาวิดีโอคอลหาอีกคนที่อยู่อีกประเทศทันที@Soul Koreaร่างบางสาวสวยที่ได้ฉายานางฟ้านางธุรกิจ โอ แทยอล หญิงสาววัยสามสิบต้นๆ ขณะที่นั่งเซ็นเอกสารที่โต๊ะทำงานนั้นทว่ากับมีเสียงสมาร์ตโฟนของเธอนั้นดังขึ้นMy Brotherเมื่อเห็นเป็นสายของน้องชายมือเรียวก็กดรับสายทันที[ว่าไง][ผมคิดถึงหลาน โทรไม่ได้หรือไงครับ] เมื่อน้องชายหัวแก้วหัวแหวนเอ่ยมาเช่นนั้น พี่สาว

ด้านพรีนจากที่เธอตกใจกับอาการที่นิ่งค้างที่เจอแทคิณอย่างไม่ทันตั้งตัวนั้น ร่างบางเหลือบมองหน้าแทยอลและแทคิณสลับกันไปมา“ฉันว่าคงมีอะไรเข้าใจผิด ฉันขอตัวค่ะ” เมื่อได้สติพรีนเอ่ยกับบอสสาวสวยลูกหนึ่งก่อนที่จะเดินออกจากห้อง แต่ในขณะนั้นคนอยากง้อแฟนกับส่งซิกให้พี่สาวนั้นช่วยเกลี้ยกล่อมหูพรีน“คุณพรีนคะ...” เสียงเรียกที่เปล่งออกมาทำให้ร่างบางนั้นหยุดชะงัก“ฉันมีเรื่องอยากให้คุณพรีนช่วยหน่อยนะคะ” ด้านพรีน เธอเป็นแค่เด็กฝึกงานแต่เจ้านายกับเรียกเธอคุณ แบบนี้ฉันรู้สึกกระดากหูยังไงบอกไม่ถูก“ได้ค่ะ...” พรีนเอ่ยกับเจ้านายแต่สายตาของเธอกับจับจ้องไปที่ตัวต้นเหตุ ที่ทำให้ฉันถูกเรียกขึ้นมาที่นี่ ไม่ใช่ใครที่ไหนละ เพราะคนหน้าเหมือนโจรเถื่อนคนนี้คนเดียวไงละ อยากจะข่วนหนังหนาๆ หน้าด้านของแทคิณนักด้านพรีนหลังจากที่หายเข้าไปในห้องประชุมเล็กกับแทยอล 10 นาทีต่อมาร่างบางก็เดินออกจากห้องใบหน้าสวยถึงกับมีสีหน้าคิดหนัก แต่อีกคนกับรู้สึกเหมือนสะใจฉันมากกว่า ร่างสูงหนวดเคราขึ้นแซมบางๆ ยืนเต็มความสูงมือกอดอกสายตาเหลือบมองมาทางฉันด้วยท่าทีสบาย“จะไม่ทักทายกันหน่อยเหรอ ฉันเป็นถึงหุ้นส่วนที่นี่เชียวนะ” เสียงเข้มเอ่ย

“คนบาปหนาอย่างนายอยากเป็นชู้ฉันขนาดนั้นเลยเหรอ” เธอเอ่ยเสียงใส ไหนบอกมาง้อ คนบ้าฉันไม่เห็นประโยคไหนที่เขาง้อฉันเลยสักคำ พรีนมองค้อนคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่ใจสุด“อ่า...” คำบาปหนาออกจากปากเมียรัก จุกชิบหายเลยครับ แทคิณผละใบหน้าออกจากใบหน้าสวยหวานของคนตรงหน้า จะว่าไปพอเลิกกับเขาพรีนดูสวยผิดหูผิดตาขึ้นเยอะเลย ปากอวบอิ่มตรงหน้าที่เขาเคยกัดเคยแทะ มันจะเป็นของใครไม่ได้ต้องเป็นของเขาแค่คนเดียว“กับเธอ ไม่ว่าสถานะไหนฉันก็ยอม ชู้ฉันก็ไม่ติด ฉันขอแค่เศษเสี้ยวหัวใจเล็กๆ ของเธอก็ยังดี” ทั้งสองสบตาเข้าหากัน มือเรียวของพรีนจับเข้าที่คอเสื้อโค้ทของคนตัวโตกระชากใบหน้าอันหล่อเหลาเข้าหาตน ทั้งสองรับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ของกันและกัน!! ตึก ตึก !! ใกล้มากทำเอาร่างสูงหัวใจสั่นเต้นแรงมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ยิ่งใกล้มากเท่าไหร่เขายิ่งเสียอาการมากเท่านั้น“ไอดอลโด่งดัง อย่างแทคิณ โอ ยอมได้แม้กระทั่งเป็นชู้คนอื่นเลยงั้นเหรอ” เสียงหวานเอ่ยพร้อมแสยะยิ้มให้กับคนตรงหน้า“กับคนอื่นที่ไหน นี้อดีตเมียฉัน” แทคิณเอ่ยจบสายตาคมที่จับจ้องริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพูที่ล่อตาล่อใจตรงหน้าของตนถึงกับทนไม่ไหว จากที่คิดจะถอย เมื่อพรีนเป็นฝ

ด้านพรีนหลังจากที่ออกมาจากห้องทำงานของแทยอล ด้วยสภาพผมยุ่งเหยิงนั้น คังมินที่เห็นเช่นนั้นถึงกับอมยิ้มให้กับพรีน ใครจะคิดว่าสาวน้อยหน้าหวานคนนี้จะเป็นแฟนสาวของคุณแทคิณ“คุณพรีนจะไปไหนคะ คุณแทยอลแจ้งกับทางดิฉันไว้แล้วค่ะ” คังมินเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษ“เอ่อฉันจะกลับไปที่แผนกนะคะ เพราะต้องไปเคลียร์งานที่ทำค้างเอาไว้” ด้านพรีนเอ่ยจบร่างบางก็เดินไปที่ลิฟต์ทันที ไม่ใช่อะไรหรอกนะฉันอายคุณคังมินจนทำหน้าไม่ถูก ไม่น่าพลาดปล่อยให้แทคิณจูบเลย จนได้นะฉัน หนีมาซะไกลแต่ดันใกล้กว่าที่ไทยซะงั้น แต่นั้นใช่ว่าฉันจะกลัวแทคิณหรอกนะ นายนั้นต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายกลัวฉัน พรีนได้แต่คิดพรีนเดินมาจนกระทั่งถึงแผนกของตน ก็เจอลิลลี่ และเพื่อนๆ ในแผนกที่นั่งดูชิ้นส่วนอุปกรณ์กัน“พรีน แกหายไปซะนานสองนาน สรุปคือไรแก บอสคนสวยเรียกแกไปทำไมเหรอ”“ย้ายแผนก ไปข้างบน ไม่แน่ใจให้ทำอะไร” พรีนเอ่ยสิ่งที่แทยอลคุยกับเธอ จะใครละที่ทำให้ฉันโดนย้ายแผนกก็น้องชายตัวดีของเขานั้นแหละ ถึงงานข้างบนจะไม่ได้หนักเหมือนที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ แต่แผนกนี้ฉันก็แฮปปี้ดีอยู่แล้ว“ว้าย...แก ไปเลียแข้งเลียขาบอสแทยอลยังไงยะ เขาถึงดึงแกไว้ใกล้ตัวขนาดนั้น” ลิ