All Chapters of เหนื่อยที่จะร้าย: Chapter 51 - Chapter 60

71 Chapters

ชีวิตใหม่

นักช่าวที่พิณนาราเชิญมาทำข่าวสาดแสงแฟรชเข้ามาภายในห้องรัวๆ รชตใช้มือปิดบังใบหน้า ปริมที่ในสภาพไม่เรียบร้อย เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ใบหน้าแดงก่ำ ถึงกับปล่อยโฮด้วยความหวาดกลัวข่าวทุกสำนักลงข่าวเกี่ยวกับเรื่องราวของรชตกับปริมแทบจะทุกช่องทาง แม้ภาพในข่าวจะเบลอหน้าหญิงสาวเอาไว้ แต่มีหลายคนที่จำใบหน้าและท่าทางเธอได้ผู้คนในโลกโซเชียลต่างขุดคุ้ยประวัติรชตและพนักงานสาวบัญชีที่ชื่อปริมกันว่อนเน็ต มีหลายคนออกมาแฉปริมว่าหล่อนเคยไปเป็นเมียน้อยสามีตนเอง แถมยังยั่วยวนผู้ชายคนอื่น โดยเฉพาะคนรวยๆกรองแก้วที่เคยมีเรื่องราวกับปริมนั้นโพสต์เล่าเรื่องอดีตสามีตนกับผู้หญิงคนนี้ พร้อมแนบหลักฐานเป็นรูปภาพ มีชาวบ้านในละแวกนั้นซึ่งอยู่ในเหตุการณ์มายืนยันว่าเป็นเรื่องจริงเพียงชั่วข้ามคืนโพสต์นั้นของกรองแก้วก็ถูกแชร์ไปหลายหมื่นแชร์ ทุกคนต่างรุมด่าทอ สาปแช่งปริมที่ชอบเป็นชู้สามีชาวบ้านปิ่นมณีกับสามีถึงต้องขายบ้านหลังที่พึ่งซื้ออยู่เพื่อหนีไปอยู่ต่างจังหวัดT Tain bar“มึงเห็นข่าวปริมหรือยังวะ” ซีถามเพื่อนผู้เป็นพี่รหัสของหญิงสาวที่กำลังกลายเป็นประเด็นของสังคมในตอนนี้“อืม อ่านแล้ว กูไม่คิดเลยว่าปริมจะเป็นแบบนั้น” เขา
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

งานใหม่

ชนัญชิดาทำงานในตำแหน่งผู้จัดการโรงแรมระดับห้าดาวในไมอามีตลอดเวลาสองปี ส่วนในปีแรกเป็นเพียงแค่รองผู้จัดการนั้นก่อนเลื่อนขั้นในปีต่อมางานบริการอย่างเธอที่แทบจะทำทุกอย่างตั้งแต่ประสานงานแผนกต่างๆ ในโรงแรมยันตรวจความสะอาดและความเรียบร้อยภายใน เวลาแขกมีปัญหาเธอก็จะเป็นคนคลี่คลาย แต่ละวันสารพัดปัญหาจนเธอกุมขมับ ตอนแรกเธอมองว่ามันสนุกและท้าทาย พอเข้าปีที่สามชนัญชิดารู้สึกเหนื่อยหน่ายกับปัญหาไม่ซ้ำแต่ละวันจนรู้สึกถึงจุดอิ่มตัว เธอยื่นใบลาออกบินกลับไทยในที่สุดไร่ส้มภักดีเจริญสิริพระอาทิตย์เคลื่อนคล้อยลงต่ำ สาดส่องแสงแดดสีเหลืองทองอร่ามปกคลุมทั่วบริเวณ ตัดกับสีเขียวของภูเขาและสวนส้มภายในไร่ในยามเย็น อากาศเย็นสดชื่นสบาย ผ่อนคลายใจแต่น่าเสียดายเมื่ออีกไม่กี่วันเธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว แค่คิดก็รู้สึกใจหายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าสวยเก๋หม่นหมองลงไปถนัดตา“เธอคิดดีแล้วเหรอเรื่องลาออก” ปรมินทร์ถามผู้จัดการไร่ที่ร่วมหัวจมท้ายมาเกือบเจ็ดปี พอๆ กับเขาเข้ามาบริหารไร่แห่งนี้เต็มตัวอย่างแสนเสียดาย“ดีแล้วค่ะ” รินดาก้มหน้าตอบ ใจหนึ่งก็ยังอาลัยอาวรณ์แต่ก็ต้องตัดใจ เพราะเธอจำเป็นต้องย้ายไปอยู่ทางใต้ของปร
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

ลูก?

มะ เมื่อกี้เธอเรียกชิสาว่าลูก สมองปรมินทร์คำนวณอย่างเร็วจี๋ ก้มลงมองร่างเล็กตรงหน้า เดาอายุคร่าวๆ น่าจะสามสี่ปี เด็กคนนี้เป็นลูกเธออย่างนั้นเหรอสมองเขาสว่างวาบฉายค่ำคืนอันร้อนเร่าสุดวาบหวิวในคืนนั้นโดยอัตโนมัติ จริงอยู่ที่เขาป้องกันแต่ครั้งหลังถุงยางหมดเสียก่อน อีกอย่างเขาสุขสมในตัวเธอหมดทุกหยาดหยด หรือว่า สายตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวกับสาวน้อยตรงหน้าสลับไปมาจนกระทั่งเธอคนนั้นเดินมาหยุดตรงหน้าเขา“คุณ” ชนัญชิดาทักอีกฝ่ายด้วยความตกใจที่เจอเขาที่นี่ โลกกลมอะไรเบอร์นั้น แม้จะผ่านมาห้าปีเธอก็ยังคงจำเขาได้ไม่มีลืมปรมินทร์!!!ปรมินทร์ไม่ได้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเท่าไหร่นักนอกจากสีผิวที่ดูจะคล้ำขึ้นหลายเฉด แต่ถ้าเทียบกับคนทั่วไปเขาก็ยังขาวกว่าอยู่ดี ชายหนุ่มในวันนี้ดูเป็นผู้ใหญ่ มาดสุขุม และหล่อเหล่าเหมือนเดิมวินาทีที่เธอสบนัยน์คู่คมซึ่งเขาเองก็กำลังจ้องมองเธอเช่นกัน ทำเอาชนัญชิดาถึงกับกะพริบตาถี่ๆ เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดไป เป็นเขาจริงๆเมื่อเจอหน้าอีกฝ่ายเรื่องราวคืนนั้นก็หลั่งไหลเข้ากระแทกกลางความรู้สึกราวกับภาพฉายหนัง ทั้งเขินทั้งอายมือเท้าเย็นเฉียบไปหมดแต่ต้องเก็บอาการเพราะตัวเองเ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

ผู้หญิงคนนั้นคือใคร

“พี่เจไง จำไม่ได้เหรอ” รินดาเคยเจอบอดี้การ์ดพี่ชายอยู่บ่อยครั้ง ทำไมทำเป็นความจำเสื่อมไปได้แล้วล่ะ เพียงแค่ตอนนี้เจเขาตัดสกินเฮดใหม่เท่านั้น“หือ พี่เจหรอกเหรอ สวัสดีค่ะ ไม่เจอนานลืมเลย” คนอายุน้อยกว่าสวัสดีบอดี้การ์ดเจ้านายมารดา ก็ว่าอยู่หน้าตาคุ้นๆ แต่ไม่นึกว่าจะมากับยัยนี่สองคน ผมทรงใหม่เอาซะรินดาไม่คุ้นเลย แต่หล่อดีแฮะ จะว่าไปบอดี้การ์ดของชินดนัยก็งานดีทุกคน ถ้าไม่ติดว่ามีแฟน รินดาจะสุ่มจีบแล้ว เห็นว่ายังโสดทั้งแก๊งนี่นา เฮ้อ เสียดาย“สวัสดีครับน้องรินดา”“สวัสดีค่ะ ไม่เจอกันนาน เกือบลืมพี่เจซะแล้ว” เธอพูดอย่างเขินๆ เพราะยังไงเมื่อก่อนเธอกับเขาก็เคยอาศัยอยู่ในรั้วบ้านเดียวกัน“ครับ สบายดีนะครับ ไม่เห็นกลับบ้านนานเลย” เจถามไถ่หญิงสาวอย่างคุ้นเคย ตั้งแต่รินดาเข้ารั้วมหาลัยจนจบและมีงานทำ เขาก็ไม่ค่อยเจอหน้าอีกฝ่ายเลย“สบายมากค่ะ ที่นี่บรรยากาศดี น่าอยู่มาก”“ครับ น่าอยู่จริงๆ” เขาชมด้วยความจริงใจ สายตาก็กวาดมองไปบริเวณรอบๆ ไร่ส้ม พลันเกิดความอิจฉาวิถีชีวิตชาวไร่ของคนต่างจังหวัด“ไหนว่าครอบครัวคุณชินก็มาด้วยไง” ยัยลูกหว้าโทร.บอกว่าชินดนัยจะมาส่งถึงไร่ แต่นี่ก็ยังไม่เห็นหน้าอีกฝ่าย สาย
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

ไม่คิดว่าจะเหมาะกับตำแหน่งนี้

“สวัสดีค่ะ” รินดารู้สึกว่ามีสายตาจับจ้องมายังตน เธอจึงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นปรมินทร์และคุณปภารัตมองมายังโต๊ะตัวเองนั่งเลยยกมือไหว้คนทั้งคู่ชนัญชิดาหันหลังไปมองบ้างขณะกำลังจะยกมือไหว้ตามเพื่อนสาว สายตาก็ปะทะเข้ากับดวงตาคมกริบคู่หนึ่ง เขาจ้องมองก่อนแล้ว เธอถึงกับชะงัก หัวใจพลันเต้นรัวเร็ว อาการซึ่งเคยเกิดขึ้นก่อนหน้านั้นกลับมาเป็นอีกรอบ สมองแล่นปั่นป่วนทันที ทำไมเขาอยู่ที่นี่ อย่าบอกนะว่าเจ้านายคนใหม่ของเธอคือ…..เขาปรมินทร์ปรมินทร์อึ้ง สายตาเขายังคงมองหญิงสาวไม่วางตาด้วยความงุนงง อะไรจะโลกกลมปานนั้น เมื่อวานเจอชนัญชิดาที่โรงแรมในเมือง วันนี้เธอกับปรากฏตัวในไร่ของเขาอย่างคาดไม่ถึง แถมยังดูสนิทกับผู้จัดการอีกด้วยตอนจะหายก็หายไปเฉยๆ เมื่อห้าปีก่อนหลังจากคืนนั้นเขาเคยไปตามชนัญชิดา ถามจากพี่เธียร์ก็บอกไม่ทราบ ส่วนภูวดลยิ่งแล้วใหญ่ หย่าแล้วก็หมกมุ่นอยู่แต่กับปริมกดติดตามหล่อนในไอจี เธอก็ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรจนปรมินทร์ถอดใจ ผ่านมาห้าปีบทจะเจอก็เจอง่ายๆ ราวกับนัดแนะมา หวังว่ายัยนี่คงไม่มีแผนอะไรในใจหรอกนะเพราะสีหน้ายัยนั่นตอนเห็นเขาก็ดูตกใจไม่น้อย คงไม่รู้สินะว่าไร่นี้ใครเป็นเจ้าของ“ลูกฮู้จ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

เฝ้าผู้จัดการ?

“ทีนี้ฉันทำงานที่นี่ได้หรือยังคะ” เห็นเขายังเงียบอยู่ไม่พูดอะไรต่อเธอจึงเอ่ยถามอีกฝ่ายบ้าง“ครับ” เขามีสิทธิ์อะไรไปโต้เถียงกับอดีตผู้จัดการโรงแรมห้าดาวชื่อดังของเมืองไมอามีได้ล่ะ ดีซะอีกได้คนเก่งมีประสบการณ์มาทำงานให้ แต่นอกจากเรื่องนี้แล้วเขายังอยากคุยกับเธอเกี่ยวกับคืนนั้น “ส่วนเรื่องคืนนั้นผมขอโทษ ผมรู้ว่าคุณเมา แต่ผมกลับเป็นฝ่ายเอาเปรียบคุณ ตอนนั้นผมคิดว่าจะรับผิดชอบเรื่องทุกอย่างเอง แต่พอตื่นมาก็ไม่เห็นคุณแล้ว ทำไมถึงหนีไปดื้อๆ เลยล่ะ” เขาจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่ละสายตาราวกับอย่างค้นคว้าหาความจริงจากชนัญชิดา ถามในสิ่งที่ค้างคาใจมาโดยตลอด“ฉันต้องบินไปวันนั้นเลยไม่ได้บอกคุณ ขอโทษนะคะ” ที่แท้ปรมินทร์ก็ไม่ได้ลืมเรื่องคืนนั้นอย่างที่เธอคิด แถมเขายังมีความคิดที่รับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย พอรู้ในสิ่งที่ชายหนุ่มตรงหน้าคิด ความรู้สึกที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น“งั้นเหรอ” คำตอบของเธอทำเอาชายหนุ่มโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก ที่แท้เธอหนีไปไม่บอกไม่กล่าวไม่ใช่เพราะคืนนั้นเขาทำไม่ดี ปมในใจที่เก็บมาเนิ่นนานคลายสักทีแต่ให้ตายเถอะ เขาก็คิดซะว่าลีลาบนเตียงของตัวเองมันดูแย่ ดูห่วยมาก
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

ฝากดูแล

คนงานในไร่กำลังทำหน้าที่ตัวเองต่างหันมามองผู้จัดการคนใหม่ด้วยท่าทีสนอกสนใจ ความงามบาดตาของหญิงสาวทำเอาคนงานวัยฉกรรจ์ถึงกับเดินชนหลังเพื่อนเป็นที่ขบขันของพวกเขา สองสาวได้ยินดังนั้นต่างหันไปมองด้วยความแปลกใจ ชายหนุ่มคนนั้นเมื่อถูกมองถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอาย“ความสวยของเธอนี่ทำเอาซะคนงานปั่นป่วนเลยนะ” รินดาแซวเพื่อน พลางส่งสายตาปรามพวกคนงานให้กลับไปทำหน้าที่ตนเอง“เลิกแซว แล้วตั้งใจสอนเถอะน่า” ปกติเธอชินกับการโดนมองอยู่แล้วจึงไม่ได้รู้สึกเขินอายอะไรกับสายตาคนงานที่จ้องมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น“ตายจริงลูกหว้า วันนี้ฉันลืมเลยว่านัดคุยเรื่องตกแต่งร้านกับพี่น็อตอ่ะ เฮ๊ยอีกสามนาทีใกล้จะถึงเวลาแล้ว งั้นเดี๋ยวฝากคุณมีนสอนลูกหว้าต่อแทนทีนะคะ” รินดาเหลือบเห็นปรมินทร์มานานแล้วในใจจึงเกิดคิดแผนบางอย่างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ด้วยการยกเรื่องสามีขึ้นมาบังหน้าทั้งๆ ที่จริงแล้วตนเองไม่ได้มีธุระด่วนอย่างที่บอกเพื่อนสนิทแต่อย่างใดไหนๆ ก็โสดทั้งคู่ลองดูก็ไม่เสียหาย รินดาลอบยิ้มกับความคิดตัวเอง ไม่ทันที่เพื่อนหรือเจ้านายจะเอ่ยปากแย้งก็รีบวิ่งแจ้นหนีผ่าไร่ส้มออกไปทันทีเป็นปรมินทร์ที่ยืนทำสีหน้าไม่ถูก
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

พี่ชายหวง

“คุณทานข้าวหรือยัง” ปรมินทร์ที่จู่ๆ ก็โผล่มายังโซนอาหารก็เดินเข้ามาทักผู้จัดการสาวที่กำลังสาละวนกับการดูแลลูกค้าในช่วงเที่ยง ชนัญชิดาตกใจเล็กน้อยที่จู่ๆ ปรมินทร์ก็เดินเข้ามาทักเธอ“เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณยังไม่ทานเหรอคะ” เธอเลิกคิ้วถามเจ้านายที่ใบหน้าเผยความเหนื่อยล้าออกมา ตามกรอบหน้ามีเหงื่อผุดพรายจนเปียกชุ่ม วันนี้เขาสวมหมวกปีกกว้างสีดำ สวมแว่นดำ เสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มทับด้วยเสื้อยีนแขนยาวสีซีดเป็นการแต่งตัวแบบทำงานสวนทั่วไปแต่เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูดีไปอีกแบบ ไม่งั้นปรมินทร์คงไม่เรียกสายตานักท่องเที่ยวสาวๆ ให้หันมองตามเป็นพรวนตั้งแต่เขาปรากฏตัวหรอก“ยังครับ ผมกะจะมาทานที่นี่ขี้เกียจเดินกลับไปกินที่บ้าน” ชายหนุ่มถอดหมวกมาถือแล้วโบกพัดความเย็นเข้าหน้าคลายร้อน“จะกินอะไรคะ ฉันสั่งลุงคำปันให้” คำปันคือพ่อครัวที่นี่ มีอายุสี่สิบปี ทำอาหารได้อร่อยและถูกปากคนทาน ไม่ว่าจะเป็นกับข้าวแบบพื้นบ้านหรือกับข้าวไทย เมื่อก่อนลุงคำปันแกเป็นลูกมือเชฟในร้านอาหารใหญ่ในกรุงเทพ หลังๆ กลับมาอยู่บ้านเป็นเพื่อนบิดามารดาที่เริ่มแก่ชรา และรับอาสาเป็นพ่อครัวที่ไร่แห่งนี้“ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมสั่งเอง” ว่าจบก็เดินอาด
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

ผู้จัดการคนใหม่

ชนัญชิดาหลุดออกจากห้วงความคิดของตัวเองเพราะคำถามดังขึ้นอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย หล่อนมองสาวน้อยน่าตาสะสวยคนหนึ่งซึ่งดูครั้งแรกก็รู้ได้ทันทีว่าเธอเป็นลูกครึ่ง เพราะเธอมีดวงตาสีเทาอมเขียว ผิวขาวเนียนอมชมพู ผมสีบลอนด์น้ำตาลธรรมชาติ รูปร่างปราดเปรียว ถือว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งทว่ามองอีกมุมหล่อนก็มีเค้าโครงหน้าตาเหมือนคุณนายปภารัตไม่มีผิด เธอคงเป็นน้องสาวปรมินทร์ เพราะรินดาเคยบอกหล่อนไว้ว่าปรมินทร์มีพ่อเลี้ยงเป็นชาวต่างชาติ “สวัสดีค่ะฉันชนัญชิดา ผู้จัดการคนใหม่ค่ะ” เธอยิ้มให้สาวน้อยตรงหน้าอย่างเป็นมิตร อีกฝ่ายคงยังเรียนระดับอุดมศึกษาเป็นแน่พอได้ยินอีกฝ่ายแนะนำตัว ปารมิตาก็ตาโต จ้องมองอีกฝ่ายอย่างสำรวจด้วยความรวดเร็ว สวยขนาดนี้เป็นนางเอกละครหลังข่าวได้สบายๆ มาทำงานในไร่ให้เหนื่อยทำไมไม่รู้“ที่มาแทนพี่รินดาเหรอคะ”“ใช่ค่ะ” ก่อนที่บทสนทนาทั้งสองจะยืดยาวไปกว่านี้ก็มีเสียงทุ้มห้าวทรงพลังตะโกนถามมาแต่ไกล“ทำไมมาอยู่นี่ยัยตัวแสบ” ปรมินทร์ขับรถจิ๊บเข้ามาจอดใกล้ๆ ที่สองสาวยืนอยู่ เขาดับเครื่องเสร็จก็กระโดดลงรถเข้าไปยืนร่วมวงสนทนาโดยไม่ได้รับเชิญ“ก็โซ่ไมโลมันขาดวิ่งหนีมาทางนี้ มิ้นท์เลยวิ่งตาม เหนื่
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more

ความรู้สึกกำลังก่อตัว

“ค่ะ” ชนัญชิดารับคำเพียงแค่นั้นก็หันกลับมาสนใจการจัดแจกันดอกไม้ต่อเนื่องจากวันนี้มีพวกคนงานเอาดอกไม้ป่ามาฝากเธอระหว่างทาง หล่อนเห็นว่าสวยและหอมดีจึงนำมาจัดใส่แจกันที่ร้านช่วงพักเที่ยงของวัน พนักงานหลายคนต่างสลับกันหยุดพักทานข้าว ชนัญชิดาเองก็เช่นกัน ขณะที่นั่งทานข้าวอยู่ในห้องพักนั้นหล่อนรู้สึกปวดหน่วงที่ท้องถึงขนาดต้องปล่อยช้อนลงจานเสียงดังหล่อนเคลื่อนมือไปกุมบริเวณท้องน้อย กิ๊บกับปิ่นซึ่งนั่งฝั่งตรงข้ามถึงกับตกใจ เห็นผู้จัดการสาวหน้าซีด ปากซีด อาการไม่ค่อยดีเหมือนช่วงเช้าที่ผ่านมา“ผู้จัดการเป็นอะไรไปคะ” ปิ่นถามชนัญชิดาด้วยน้ำเสียงห่วงใย เธอไม่เคยเห็นผู้จัดการเป็นเช่นนี้มาก่อน เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย ปิ่นเห็นท่าทางเจ้านายสาวไม่ดีจึงลุกขึ้นเดินอ้อมมาฝั่งตรงข้าม เข้ามาประคองถามไถ่อาการ“ไม่เป็นไร แค่ปวดท้องประจำเดือน” ชนัญชิดากัดฟันตอบ หล่อนจับขอบโต๊ะแน่จนเห็นกระดูกขาวเกร็ง ใบหน้าหล่อนนิ่วเข้าหากันด้วยความเจ็บปวด แถมยังมีเม็ดเหงื่อผุดเต็มตามกรอบหน้าวันนั้นของเดือนวันแรกเธอมักปวดท้องรุนแรงอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่ใช่ทุกเดือน ทว่าเดือนนี้มันรุนแรงเสียจนหล่อนต้องงอตัว มันปวดเกร็งร้าวไปถึง
last updateLast Updated : 2026-01-30
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status