Todos los capítulos de เมียเก็บมาเฟียเถื่อน (ซีรีย์ชุดคนเถื่อน 1): Capítulo 11 - Capítulo 20

กลับไปถึงบ้าน เธอกับคนรับใช้ก็ขนของเข้าไปไว้ในห้องทำงานที่ฌอร์นจัดไว้ให้ พอเด็กสาวขึ้นไปที่ชั้นสอง ฌอร์นก็ถามสิณทันที“วันนี้เป็นยังไงบ้าง”“ดีครับ คุณหนูชะเอมดูมีความสุขกับการซื้อของมาก” สิณ บอก และหยิบกระเป๋าผ้ายื่นให้กับเขา“อะไร” ฌอร์นมองอย่างสงสัย“เจ้านายเปิดดูเอาเองเถอะครับ” สิณบอกและอมยิ้ม ฌอร์นจึงเปิดกระเป๋าผ้าใบเล็กออกมาดู เขาเห็นเงินยังอยู่จำนวนมากพร้อมกับบัตรเครดิตที่เขาให้ไป เขาหยิบกระดาษแผ่นเล็กๆ ออกมาดู พบว่ามันเป็นรายการของที่เธอซื้อมา เธอจดไว้ทุกอย่าง เท่าที่ดูเธอใช้เงินไปยังไม่ถึง 5 พันบาทด้วยซ้ำ ฌอร์นเก็บเงินและกระดาษแผ่นเล็กใส่ในกระเป๋าผ้าแบบเดิมและยื่นให้กับสิณ“ละเอียดและขี้งกดี ฉันนึกว่าเธอจะไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ซะอีก” เขาเอ่ยปากชม เพราะเขาเป็นเจ้าของธุรกิจการเงิน มีความรู้เรื่องการเงินการลงทุนเป็นอย่างดี พอเห็นเธอวางแผนจดบันทึกการใช้เงินแล้ว ถือเป็นนิมิตรหมายที่ดีในการสอนให้เธอรู้จักเก็บรู้จักออม“เปล่าครับ คุณหนูชะเอมไม่ได้ไปซื้อโทรศัพท์ เธอไปซื้อของที่ตลาด ไปกินข้าว กินไอศกรีมกับเพื่อนแล้วก็กลับมาบ้านนี่เลยครับ” สิณรายงาน“อย่างนี้ค่อยน่าอนุญาตให้ออกไปข้างนอกหน่

“คุณสร ผมมีเรื่องจะถามคุณ” ฌอร์นโทรไปหาอวสร น้ำเสียงของเขาไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่“มีอะไรเหรอครับ”“คุณไม่มีเงินจ้างพนักงานแล้วหรือไง ถึงจะให้ชะเอมไปช่วยงานที่บริษัท!” เขาถามอย่างตรงไปตรงมาออกแนวจะหาเรื่องด้วยซ้ำ อวสรคิดไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเรื่องนี้“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ”“ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นแล้วอย่างไหน คุณยกชะเอมมาให้ผมแล้ว ยังจะเอาเธอไปใช้งานอีกเหรอ”“ฌอร์น... คุณใจเย็นๆ และฟังผมก่อน” อวสรเบรกอารมณ์ของชายหนุ่มที่มีอายุห่างจากเขาหลายสิบปี ฌอร์นพ่นลมหายใจพรืด“ที่ผมจะให้ชะเอมมาช่วยงานที่บริษัท เพราะผมต้องการให้ชะเอมรู้ระบบโครงสร้าง ระบบการทำงานของบริษัท ได้ศึกษางานในแผนกต่างๆ ยิ่งสอนเร็ว ยิ่งรู้เร็วก็ยิ่งดีกับตัวชะเอมมากเท่านั้น คุณอย่าลืมสิว่าถ้าผมใช้หนี้คุณหมด คุณจะปล่อยชะเอมให้เป็นอิสระ ชีวิตหลังจากนั้นของชะเอมที่ไม่มีคุณคอยดูแลจะเป็นยังไง ถ้าชะเอมไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย อีกหน่อยชะเอมจะต้องมาบริหารบริษัทแทนผมนะ” อวสรพูดถึงเหตุผล แต่คนฟังยังไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่“ชะเอมยังเด็ก ยังต้องเรียนหนังสือ”“ผมรู้ แต่ผมเชื่อว่าชะเอมแบ่งเวลาเป็น อนุญาตให้ชะเอมมาทำงานเถอะครับ ให้ผมได้มีโอกาสได้

พอมาถึงบ้าน อาบน้ำเตรียมจะนอน เธอก็เข้ามาเรียกเขาที่ห้องนอนยิกๆ จนเขารำคาญ เอมมาลินพาฌอร์นไปที่ห้องทำงานของเธอ และยังสั่งให้เขายืนนิ่งๆ อีก“จะทำอะไร”“วัดตัวค่ะ” เธอตอบและหยิบสายวัดมาวัดที่แขน หัวไหล่ ความกว้างรอบต้นแขน เอว สะโพก ความยาวของขา วัดทุกส่วนของร่างกายเขาและจดยิกๆ“วัดตัวไปทำอะไร”“ชะเอมจะลองตัดเสื้อกับกางเกงค่ะ เลยเอาหุ่นพี่ฌอร์นมาเป็นแบบ”“ชักจะเก่งใหญ่แล้วนะเรา”“ไม่หรอกค่ะ ชะเอมยังไม่เก่งอะไรสักอย่างเลย ยังต้องฝึกอีกเยอะ” เธอบอกอย่างถ่อมตัว ทำให้เขารู้สึกดีกับเธอไม่น้อย“เสร็จแล้วค่ะ พี่ฌอร์นไปนอนได้ค่ะ”“แล้วเธอยังไม่นอนอีกเหรอ”“ยังค่ะ ชะเอมยังไม่ง่วงเท่าไหร่เลย พี่ฌอร์นไปนอนก่อนดีกว่าค่ะ” เธอก้มหน้าก้มตาเลือกผ้าที่วางกองอยู่บนพื้นอย่างตั้งใจ ฌอร์นเห็นเด็กสาวที่ยังคงทำโน่นทำนี่ไม่หยุดก็ดึงเธอลุกขึ้น เขาประคองใบหน้านวลที่ไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่จะกดริมฝีปากลงไปที่เรียวปากนุ่ม“อื้อ...” เสียงหวานร้องครางเบาๆ รับกับสัมผัสอ่อนโยนที่เขามอบให้ บางอารมณ์เขาก็อ่อนโยนกับเธอมาก แต่บางอารมณ์เขาก็รุนแรงเดือดพล่านเหมือนช้างสาร เอมมาลินเริ่มคุ้นชินกับรสรักรสสัมผ

ภัทรดนัยมาหาฌอร์นที่บ้าน หลังจากไม่ได้มาพักใหญ่ พอเข้ามาในตัวบ้านก็พบว่าฌอร์นกำลังนั่งดื่มบรั่นดี กินกับแกล้ม เคล้าเพลงที่คลออยู่อย่างสบายใจ ขณะที่เอมมาลินกำลังง่วนอยู่กับการทำอะไรสักอย่างในครัว“เป็นไงบ้างวะ” ภัทรดนัยเอ่ยถาม ฌอร์นยิ้มและโครงหัวเบาๆ“สบายดี แกล่ะเป็นยังไง ได้ข่าวว่าไปหาสาวถึงอังกฤษ”“ก็ใช่น่ะสิ ฉันไปหาโรสมา”“แล้วเป็นยังไง คืนดีกันได้ไหม”“ไม่ได้เลยว่ะ โรสมีแฟนใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว น่าจะคบซ้อนตั้งแต่อยู่กับฉัน” ภัทรดนัยหยิบแก้วที่บาร์มารินเหล้าและกรอกเข้าปากทีเดียวรวด“เบาๆ หน่อย แกเป็นหมอนะ!”“เออ เป็นหมอแล้วไงวะ เป็นหมอจะชอบดื่มเหล้าไม่ได้หรือไง”“แกก็รู้ว่ามันไม่ดีต่อสุขภาพ”“นานๆ กินที ไม่ได้กินแทนน้ำ ไม่เป็นไรหรอก ทำให้เลือดลมสูบฉีดดีเสียอีก”“แกก็คิดเข้าข้างตัวเองอยู่เรื่อย”“ว่าแต่... แกล่ะ เป็นยังไงบ้าง” ภัทรดนัยกระซิบถาม สายตาก็มองเข้าไปในครัว ฌอร์นมองตามสายตาของไอ้เพื่อนรัก ก็เห็นว่ามันกำลังเหล่เมียเด็กของเขาอยู่“แกหมายถึงเรื่องอะไรล่ะ”“ก็เรื่องเมียแกไง เป็นยังไง ตอนนี้แฮปปีดีไหม”“เรื่อยๆ ว่ะ แค่ช่วงนี้ชะเอมเถียงเก่ง เริ่มรู้ทางฉันบ้างแล้ว” เขาบอกและส่ายหน้

แต่สุดท้ายแล้วผลการประกวดที่ออกมากลับผิดคาด คนที่ได้ตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยจริงๆ กลับเป็นรสรินทร์ คนที่ตอบคำถามได้สั้นกระชับและล่องลอยแบบที่สุด เอมมาลินได้แต่ยิ้มให้รสรินทร์อย่างยินดี เอมมาลินได้ครองตำแหน่งรองดาวมหาวิทยาลัย แต่ความสามารถพิเศษและการตอบคำถาม เป็นสิ่งที่ยังตราตรึงอยู่ในใจคนดู และเป็นคำถามที่ทุกคนสงสัยว่าการประกวดครั้งนี้มีการล็อกตำแหน่งหรือไม่ แต่เรื่องนี้เอมมาลินไม่ใคร่สนใจนัก เธอไม่ได้ยึดติดกับตำแหน่ง และรู้สึกดีเสียอีกที่ชีวิตไม่ต้องวุ่นวาย และเธอได้ทำหน้าที่ดาวคณะได้ที่สุด จนเพื่อนๆ อาจารย์ในคณะเอ่ยปากชมไม่หยุดฌอร์นล่ำลาอธิการบดีและเดินไปหาเอมมาลินที่หลังเวที เด็กสาวหันมายิ้มกว้างให้กับเขา ในมือมีดอกไม้ช่อโต มีสายสะพายและมีมงกุฎดอกไม้อยู่บนหัว แต่ก่อนที่เธอจะเดินเข้ามาหาเขา รสรินทร์ก็เดินลงมาจากเวทีและเผลอชนฌอร์นเข้า“อุ้ย ขอโทษค่ะ!” รสรินทร์เอ่ยปากขอโทษ และเงยหน้ามองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ เขามองรสรินทร์อย่างไม่ถือสา“ไม่เป็นไรครับ” ฌอร์นตอบอย่างสุภาพ รสรินทร์เห็นชายหนุ่มรูปร่างหล่อเหลาน่าเกรงขาม ใจก็เต้นแรง เธอช้อนสายตามองเขาอย่างยั่วยวนเชิญชวนและเผยอริมฝีปากขึ้นนิดห