Lahat ng Kabanata ng เมียเก็บมาเฟียเถื่อน (ซีรีย์ชุดคนเถื่อน 1): Kabanata 21 - Kabanata 30

ฌอร์นวางร่างหญิงสาวลงบนเตียงนุ่ม ระหว่างที่เดินขึ้นมายังห้องนอน เธอก็ใช้มือไล้หน้าอก ไล้ใบหน้าและมองเขาอย่างยั่วยวน ชุดนักศึกษาของเธอทำให้กระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาได้เป็นอย่างดี เธอปรือนัยน์ตามองชายหนุ่มและค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออก“ชะเอม...” ฌอร์นส่งเสียงร้องครางเบาๆ ในลำคอ ไม่เคยเห็นเธอยั่วสวาทขนาดนี้มาก่อน เอมมาลินปลดกระดุมเสื้อออกจนหมดและเปิดเสื้อชั้นในจนเห็นหัวนมทั้งสองข้างตั้งเต้า ฌอร์นไม่รอช้า เขารีบถอดเสื้อตัวเองออกทันทีฌอร์นกระโจนเข้าหาหญิงสาวเหมือนถูกมนต์สะกด เขากดริมฝีปากจูบเธอหนักหน่วงและดูดดึงความหวานจากโพรงปากไปจนหมดสิ้น เอมมาลินครางโหยสะท้านวาบไปหมดทั้งตัว เธอลูบไล้แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและไรขนสีดำสนิทปกคลุม มือหนาดึงกระโปรงนักศึกษาของเธอขึ้นและเกี่ยวกางเกงชั้นในของเธอลงมา เขาสอดนิ้วมือเข้าไปบดขยี้เกสรดอกไม้ที่ฉ่ำแฉะเปียกชื้น“อ่าส์... อื้อ... พี่ฌอร์นขา... พี่ฌอร์นรักชะเอมใช่ไหมคะ” เธอถาม ฌอร์นนิ่งไม่ตอบแต่กลับก้มลงไปเลียกลีบกายสาวแทน“อ๊า... อ่าส์... พี่ฌอร์น...!” เธอเอามือกดหัวเขาไว้แน่น เพื่อระบายอารมณ์ ใบหน้าหวานจิ้มลิ้มน่ารักหยัดเงยขึ้นอย่างเย

ผลการเรียนของเอมมาลินในเทอมแรก เป็นที่น่าพอใจสำหรับฌอร์นและอวสรเอามากๆ เพราะเธอสอบได้คะแนนเต็มทุกวิชา ได้เกรด A ทั้งหมด ทำให้ฌอร์นได้แต่ยิ้มหน้าชื่นเสียยิ่งกว่าอวสร ไม่เสียแรงที่เขาทุ่มเทสนับสนุนเธอทุกอย่างฌอร์นมองหญิงสาวที่กำลังแพ็คเสื้อผ้าใส่ห่อกระดาษเพื่อส่งไปรษณีย์ให้กับลูกค้าอย่างชื่นชมในใจ แม้จะอยู่ในวัยเรียนแต่เธอก็รักดี ไม่ใคร่เที่ยวเตร่กินเหล้าเมามาย เอาแต่นั่งทำงาน ตัดเย็บ ออกแบบเสื้อผ้า และโพสต์ขาย จนทุกวันนี้ออเดอร์ในแต่ละวันมีมากกว่าหนึ่งร้อยตัว เป็นรายได้เสริมให้กับเธอได้เป็นอย่างดีขณะเดียวกันเธอยังชอบตัดเสื้อผ้าให้เขา สิณ นัท และแม่บ้านในบ้านใส่ด้วย โดยเฉพาะเขา แทบจะไม่ต้องไปหาซื้อเสื้อผ้าหรือสั่งตัดที่ไหนเลย เธอจะเป็นคนเสนอตัวทำให้เองทั้งหมด เขามองแล้วก็รู้ว่าเธอมีฝีมือดี อนาคตไกลเลยทีเดียว“พี่สิณ พี่นัท ชะเอมฝากด้วยนะคะ” เอมมาลินฝากฝังให้ลูกน้องเขาไปส่งของที่ไปรษณีย์สัปดาห์ละ 3 ครั้ง โดยเธอจะให้ค่าจ้างสิณกับนัทต่างหาก ตอนแรกเขาจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายตรงส่วนนี้เอง แต่เธอก็ไม่ยอม เถียงหัวชนฝา อยากจะบริหารเงินรายได้เอง เขาจึงยอมปล่อยๆ เธอไปเอมมาลินยิ้มกว้างเมื่อหันมามอ

ช่วงสาย ฌอร์นกำลังจะออกไปทำงานด้วยความเร่งรีบ แต่เสียงแจ้วๆ ที่คุ้นหูก็ดังขึ้นเสียก่อน“พี่ฌอร์นขา...!” เขาหยุดชะงักฝีเท้า และหันไปหาต้องเสียง“มีอะไร” “ชะเอมทำขนมคุกกี้ค่ะ เอาไว้ให้พี่ฌอร์นไปกินที่ทำงาน เห็นว่าวันนี้จะกลับดึกเหรอคะ” เธอถามและยื่นกล่องขนมให้เขา ฌอร์นยิ้มละมุน เขารับกล่องขนมนั้นมาและส่งต่อให้สิณ เธอเดินมาเกาะแขนเขาอย่างเอาอกเอาใจ“ใช่ ไม่ต้องรอกินข้าวเย็นนะ” “ค่ะ วันนี้ชะเอมจะไปช่วยงานคุณพ่อที่บริษัทช่วงบ่ายๆ แล้วจะถือโอกาสกลับไปกินข้าวฝีมือคุณแม่เลยแล้วกันนะคะ” เธอบอก “โอเค กลับมาให้ทันฉันกลับบ้านล่ะ” “ค่ะ” เอมมาลินรับปาก และเขย่งเท้าขึ้นไปจูบปากเขาเบาๆอย่างที่ชอบทำในทุกเช้า ก่อนที่เขาจะไปทำงาน ฌอร์นโอบเอวหญิงสาวเอาไว้หลวมๆ และจูบหน้าผากเธอไปหนึ่งครั้งฌอร์นขึ้นมานั่งในรถแล้ว แต่คำพูดของเธอมันยังทำให้ฌอร์นขมวดคิ้ว เอมมาลินเรียนจบมาได้เดือนกว่าๆ แล้ว เธอไปช่วยงานที่บริษัทของอวสรทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าตอนนี้อวสรใกล้ที่จะใช้หนี้เขาหมดแล้ว เหลืออีกเพียง 3 ล้านกว่าๆ คาดว่าจะใช้เวลาได้ไม่เกินเดือนนี้ ถ้าหากจะพูดตามความจริง ที่ผ่านมาเอมมาลินเป็นคนรั

ช่วงสายภัทรดนัยมาดูอาการของเอมมาลิน เธอยังเข้าครัวทำขนมได้เหมือนเดิม เพียงแต่ลุกขึ้นยืนเร็วๆ ไม่ได้ เอมมาลินทำคุกกี้เตรียมไว้ให้ภัทรดนัยกล่องใหญ่ เพราะรู้ว่าเขาชอบกินคุกกี้มาก นอกจากนี้เธอยังเตรียมขนมอื่นๆ ให้เขาด้วย“ทำอะไรเอ่ยสาวน้อย” ภัทรดนัยเดินเข้ามาหาเอมมาลินในครัว เห็นหญิงสาวยืนใส่ชุดกันเปื้อนสีชมพูน่ารักอยู่“กำลังจัดคุกกี้ใส่กล่องให้พี่ภัทรค่ะ”“รู้ใจพี่จริงเลย ขอบคุณมากนะ”“ชะเอมต้องเป็นฝ่ายขอบคุณพี่ภัทรมากกว่านะคะ ที่มาตรวจอาการชะเอมที่บ้านบ่อยๆ แค่ทำงานในโรงพยาบาลอย่างเดียว พี่ภัทรก็เหนื่อยจะแย่”“ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า... ชะเอมก็เหมือนน้องสาวพี่” ภัทรดนัยบอก จากนั้นเขาก็พาเธอไปที่ห้องรับแขกเพื่อตรวจดูอาการเบื้องต้น ภัทรดนัยวัดไข้ ตรวจความดัน ดูอาการเบื้องต้นแล้วก็ขมวดคิ้ว“เป็นยังไงบ้าง” ฌอร์นเดินลงมาจากห้องนอน เห็นภัทรดนัยกำลังตรวจอาการหญิงสาวจึงเอ่ยถาม“ความดันต่ำนะ ช่วงนี้จะลุกจะนั่งหรือจะยืน ค่อยๆ ระวังๆ หน่อย ไม่มีไข้ ชีพจรเต้นตามปกติ แต่ทางที่ดีพี่ว่าชะเอมไปที่โรงพยาบาล เพื่อตรวจให้ละเอียดกว่านี้ดีกว่านะ” ภัทรดนัยแนะนำ เอมมาลินส่ายหน้าหวือ“ไม่เป็นไรค่ะ ชะเอมไม่ได้เป็

“คุณสน...” เอมมาลินเงยหน้ามองชายหนุ่ม ตอนนี้เธอเริ่มอึดอัด ทำตัวไม่ถูก เพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยเจอใครที่จีบเธอแบบรุกหนักขนาดนี้มาก่อน จู่ๆ สนธิก็เอามือขึ้นจับแก้มเธอเบาๆ และก้มหน้าเข้ามาใกล้ เอมมาลินขยับถอยหลังหนี แต่เขาก็ยังไม่เอามือออกจากใบหน้าเธอ“ดื่มไวน์เยอะ จนหน้าแดงเลย” เขาพูดอย่างยิ้มๆ เอมมาลินผลักมือเขาออกเบาๆ แบบไม่ให้เสียมารยาท แต่เขาก็ยังจับมือเธอไว้อีก และยกมือเธอขึ้นมาจูบเพล้ง!เสียงแก้วแตกดังขึ้นใกล้ๆ เอมมาลินสะดุ้งสุดตัว ขณะที่สนธิทำหน้านิ่วคิ้วขมวด รู้สึกเกรี้ยวกราดในใจกับผู้ที่มาขัดจังหวะสำคัญ“อ่ะ... ขอโทษที พอดีว่าแก้วหลุดมือ” ฌอร์นเดินตรงเข้ามา สีหน้าของเขาตอนนี้พร้อมที่จะฆ่าคนได้ทุกเมื่อ เขาจ้องมองเธออย่างคาดโทษ“คุณฌอร์น... มาทำอะไรแถวนี้ครับ” สนธิถามอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่“มารับลมน่ะครับ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจออะไรดีๆ” ฌอร์นบอกและมองหน้าเอมมาลิมไม่วางตา เธอก้มหน้า หลบสายตาเขาอย่างรู้สึกผิด“แหม... คุณก็พูดไป น้องชะเอมเขาจะเสียหาย” สนธิหัวเราะเบาๆ“เอ่อ... ชะเอมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ ขอบคุณสำหรับสูทคุณสนค่ะ อุ่นมากเลย” เธอถอดเสื้อคืนให้กับสนธิ สนธิรับมาและยังจ