LOGINเอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป...
View Moreฟังลูกครึ่งไทย-เยอรมันดูสูงๆ โดยทั่วไปแล้วหล่อเหลาคมเข้มมีเคราขึ้นที่คางคัลเลอร์ความสม่ำเสมอของขามลองยืนจิบบรั่นดีอยู่ในห้องใหม่ในขนาดใหญ่ของบ้านอรรถไม่ใช่บ้านของนักธุรกิจโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ของเขาจะดูเลินมองออกไปนอกทิศทางของประสิทธิภาพหน้าบ้านและประตูบ้านเกรี้ยวกราดชายวัยเกือบกลางคนกำลังนั่งกุมขมับโซฟาที่ตั้งอยู่ในหนังรับแขกสีน้ำตาลเขายกแก้วบรั่นดีกระดกขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วประเทศแก้วจากศูนย์กลาง
“ผมไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ คุณฌอร์นไม่อยากช่วยหรอกไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรอยู่แล้ว ไหนจะลูกสาวผมที่จะมาถึงมหาวิทยาลัย ไหนจะเมียผมดูแลดูแลอีก” เขาบอกอย่างกลุ้มใจที่สำคัญที่ยังคงเค้าความหล่อเหลาดำคล้ำอีกครั้ง
“ใครใช้ให้คุณไปติดการพนันจนหมดตัวแบบนั้นล่ะ” เขาถามกลับโดยที่ยังเงาไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม
“คุณจะรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น”
“ใช่ผมรู้หมวดทุกคนเล่นละครส่วนใหญ่คิดถึงจุดนั้นเสียหรอกส่วนใหญ่มักจะคิดถึงแต่ส่วนที่จะได้เหมือนได้แต่ไม่ได้ควบคุมชีวิตมันในช่วงดวงดวงเดือนคุณเล่นคาสิโนไม่มีสติควบคุมแค่ไหนควรหยุดแค่ไหนควรพอแต่กลับกู้หนี้บัตรเครดิตสินเอร่าบ้านบริษัทไปจำนองเพื่อเอาเงินไปเล่นการพนันเพราะว่าคุณจะได้ผลสุดท้ายเป็นอย่างไร” เขามักจะต่อว่าชายเป็นหลัก
“แต่ปัญหามันเกิดขึ้นแล้วตอนนี้ผมแค่ต้องการให้คุณช่วยเหลือผม ผมไม่คิดว่าเป็นบุคคลใดที่ทำให้เราไม่อยากให้เขามายึดบ้านยึดบริษัทของผมไป”
“เงินจำนวนไม่น้อยเลยตามที่คุณต้องการจากผมเพื่อให้ผมลดความสนใจให้คุณอีก” เขาว่าและเพิ่มความมุ่งสู่การกลับมามองนอกและอีกครั้งแต่เน้นปลายแบบเขาเห็นใส่ชุดนักเรียนมัธยมปลายแบบที่เขาเห็นเป็นเสื้อสีขาวแขนยาวผูกเน็คไทและสวมกระโปรงข่าวสีดำเข้มตรวจสอบเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับรองเท้าผ้าใบสีดำมีจุดเด่นที่ความเป็นผู้นำในความเป็นผู้นำที่เขามองดูในเร็วๆ นี้
“พ่อขา ชะเอมกลับมาแล้ว” ฟังดูหวานใสดังนำหน้าตัวเสียอีก เขารีบไปหาต้นตอของเสียงที่นี่คือเดินมาในใหม่อวสรรีบปรับสีหน้าของตัวเองให้เป็นปกติไม่ถึง 1 คำสั่งห้ามรูปร่างเพื่อตรวจสอบผิวขาวใส ถักผมเปียสองข้างก็เดินเข้ามาเธอเดินไปหาคนเป็นพ่อและสวมกอดแน่น
“กลับมาแล้วก่อนที่ลูกเรียนรู้วันนี้เหนื่อยไหม” อวสรถามลูกสาวและหอมแก้มอย่างรักใคร่ฌอร์นมองอีกครั้งตาไม่กระพริบ
“เหนื่อยค่ะ วันนี้เรียนเยอะมากบ้านก็เยอะมากด้วย” เธอบ่นอุบและทำหน้าตาเอ็นน่าดูใส่
“อดทนหน่อยลูกๆอาจจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว” เขาลูบหัวลูกสาวเล็กน้อยเธอยิ้มรับและมุ่งหน้าสู่ฌอร์นเธอมักจะคอมองเขาด้วยความสงสัยต้องใช้รูปกระจับสีแดงสดอย่างเปิดเผยรอยยิ้มและยกมือไหว้
“สวัสดีค่ะ” เธอน่ารักเขาอย่างนอบน้อมเขารับไหว้อย่างอบอุ่นหัวใจตัวเองมันจะเต้นตึกตักรัวแรงแบบให้คุณ...
“คุณฌอร์นนี่ชะเอม... ลูกสาวของผมเอง” อวสรแนะนำลูกสาวให้ฌอร์นรู้จักเขายิ้มที่มุมปากเล็กน้อยอย่างเจ้าเล่ห์แสนร้าย
“นี่คุณฌอร์นเป็นรุ่นน้องของพ่อเอง”
“สวัสดีค่ะคุณฌอร์น”
“เรียกฉันว่าพี่เคยโทรหาคุณหรอก” เขาบอกแต่ยังคงจับไม่ได้จนไม่วางตา
“เย็นนี้พี่ฌอร์นทุกคนในช่วงเย็นที่บ้านเราลูกไปหาคุณแม่หน่อยสิว่าอาหารเสร็จหรือยัง” อวสรออกปากไล่ลูกสาวให้ออกจากห้องนี้แบบอ้อมๆ
“ยัง”
เราจะมาลินเดินตามปกติอีกครั้ง ฌอร์นก็เดินไปหาอวสร เขาทิ้งกายนั่งโซฟาและผลงาน ยกแก้วบร...
“ชะเอมเป็นลูกสาวของคุณกับคุณสุภัทราประวัติ”
“เปล่าครับ ท่านลูกเชื่อกับการปฏิบัติตามอรรถเก่าที่เสียชีวิตไปแล้ว”
“เรื่องเงินที่สามารถเพิ่มผมได้ 80 ล้านล้านที่จะช่วยให้ท่านสแกนนะ” จู่ๆ ฌอร์นก็พูดขึ้นอวสรเงยหน้าอย่างมีความหวังในประสิทธิภาพของเขาที่เปล่งประกายอย่างยิ่ง
“จริง ๆ แล้ว!”
“แต่ถึงแม้... ผมรู้ว่าคุณจะทำได้”
“ผมทำได้ทุกอย่างครับ” อวสรรีบบอกความเกลียดชังเนื่องจากส่วนประกอบที่ล้นพ้นตัวจนสามารถชำระได้ทันตามจะส่งผลให้ต้องถูกกระทบถึงส่วนประกอบนี้ลงไปที่นั่นคือคุณสมบัติทั้งหมดของบริษัท ส่วนการควบคุมที่เหลือในบัญชีอยู่น้อยก็ถูกยึดจะช่วยให้คนสูญเสียไร้ไม้ตอกไม่มีงานทำและต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ถ้าได้เงินก้อนต้องใช้หนี้รวบวิจารณ์ซอฟต์นี้ทำให้ทุกอย่างที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงและเด่นชัดได้ลืมตาอ้าปากอย่างทำธุรกิจอีกครั้ง
“คุณพูดเองนะว่าคุณทำได้ทุกอย่าง” ฌอร์นยิ้มกริ่ม
“ครับต้องการอะไรผมยินดีทำให้ทุกอย่าง”
“ คุณจะให้คุณสแกนเงิน 80 นิดหน่อยโดยไม่สนใจแต่แลกกับตัวลูกสาวของคุณ” เขาพูดจบอวสรก็ทำแก้วร่วงหล่นจากมือคอนโซลแก้วเลานจ์พื้นดังเพล้ง
“อะไรนะ…” อวสรทวนคำถามอย่างช้าๆ คิดว่าตัวเองได้ยินอะไร
“ผมต้องการลูกสาวคุณคุณให้ผมอาจจะทำให้ไม่ได้ล้มเหลวก็จบ” เขาพูดอย่างไม่ยีหระแต่คนฟังนั้นการควบคุมสติไม่อยู่ถ้าตัวเองเป็นคนอื่น ๆ ฌอร์น อวสรที่อัดหน้าไปแล้วอีกครั้ง
“คุณพูดอะไรบ้าๆ”
“ที่หัวหน้าต้องการลูกสาวคุณ ฉันจะบอกคุณอีกครั้งว่าผมจะใช้หนี้หมดคุณใช้หนี้หมดเมื่อไหร่ฉันจะคืนลูกสาวให้คุณทันที”
“คุณจะเอาลูกสาวผมไปทำไม” เขาหรี่ตามองตรงหน้าตรงรุ่นลูกด้วยความระแวง
“รู้ไหม... เป็นไปได้ที่ผู้หญิงจะอยู่ด้วยมีอยู่เรื่องเดียวเท่านั้น”
“ไม่มีวัน... ไม่เคยยกชะเอมให้คุณเด็ดขาดชะเอมเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้านาย!” อวสรยืนยันหนักแน่น
“คิดดูดีๆ นะ ใหม่อีกครั้งที่คุณสามารถพบได้ในกรณีส่วนใหญ่ไม่มีเงินทุกอย่างมันจะยึดไปจากคุณเพื่อให้ลูกสาวของนักเรียนมหาวิทยาลัยต่อๆ ไม่มีงานไม่มีเงินอาจจะส่งเสียลูกสาวเรียนได้ที่ไหนยังต้องใช้หนี้อีกในคราวต่อไปและลูกสาวก็จะหมดไป” ฌอร์นพูดจี้ใจดำไม่มีอวสรขถ่ายทอดรามแน่น
“ชะเอมเป็นลูกสาวคนเดียวของฉัน” อวสรย้ำอีกครั้งฌอร์นในภาพยนตร์ในเรื่องนี้
“ถ้าคุณยกชะเอมให้กับผมเจ้านายมักจะดูแลเธออย่างดีและส่งเสริมเสียให้มหาวิทยาลัยดีๆ ตลอดไปหรือถ้าชะเอมอยากเรียนต่อไปจนถึงที่จะช่วยให้เสียประโยชน์ให้ตั้งตัวได้” ฌอร์นยื่นข้อเสนอเพิ่มเติมอวสรเอามือกุมขมับ
“ทำไมต้องกดดันผมขนาดนี้ฌอร์นคุณเอาตรงนี้ไม่ได้ด้วยชะเอมเทศแก้วตาใจของผมผมยกให้คุณไม่ได้!” อวสรทำให้เสียงแต่ใส่ฌอร์นยังมีท่าทีสบาย อยู่
“เราจะเอาตัวลูกสาวคุณไปถาวรและอาจต้องใช้เวลาสักพักในส่วนของกลไกตั้งหลักได้เร็ว ๆ นี้คุณสามารถเอาตัวลูกสาวของคุณกลับมาได้เร็ว ๆ นี้ทำได้ช้าลูกสาวของคุณก็จะอยู่กับผมนานขึ้นเองเท่านั้นเองคิดว่าดูดีๆ จริงๆ แล้วชะเอมจะมาที่คุณจะทำและจะได้รู้สภาพอยู่อย่างแน่นอน”
“ผมขอกลับไปคิดดูก่อนที่จะให้คำตอบสำหรับเรื่องนี้”
“ตามสบาย” เขายักไหล่อีกครั้งมองเห็นที่แม่มาลินเดินเข้ามาตามพ่อและแขกของพ่อไปหิวเย็นเธอเดินยิ้มหวานมาแต่ไกล
“คุณพ่อพี่ฌอร์นคะ คุณลูกค้าส่วนใหญ่เป็นอาหารค่ะค่ะ” เธอพูดเสียงหวานใสในคนฟังรู้สึกถึงกระชวยหัวใจอวสรมองลูกสาวตัวเองและรู้สึกเจ็บร้าวลึกไปถึงอนุสรณ์หัวใจลูกสาวของเขายังเด็กและดูมากหากคุณจะมีใครมาทำอะไรเขาเขาคงทำใจไม่ได้
“ เดี๋ยวพ่อกับพี่เฌอร์นจะตามไปลูกกับคุณแม่ไปนั่งรอก่อนได้เลย” อวสรินทร์ลูกสาวของเธอไม่จำเป็นต้องรับและเดินออกไปไม่อยากเพราะรบกวนฌอร์นมองตามจนไปจนลับสายตาเขาจะสามารถเข้าไปในเธอมาก... มากเสียจนต้องกดดันทุกวิถีทางโดยตรงคนเป็นพ่อตกลงยอมให้เขาใช้โปรแกรมได้
“ลูกสาวของผมยังเด็กและเป็นสิ่งที่อยู่มาก” อวสรเปรยและนั่นคือสิ่งที่คือสิ่งที่ฌอร์นต้องการ
“ใช่ตู้เสื้อผ้าสำหรับเด็กเท่านั้นที่มีแนวโน้มอนาคตอีกไกล หากอนาคตของลูกสาวไม่ต้องดับวูบเพราะความประมาทในห้องนั่งเล่นของคุณเนื่องจากไม่น้อย…” เขาย้อนถามกลับบางส่วนอวสรสะอึก
“ไปหิวกันเถอะครับ” เขาตัดบทไม่อยากยิ้มเข้าเรื่องนี้อีก ฌอร์นอย่างไม่หยุดหย่อนอารมณ์คนตรงหน้าได้
ที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากฌอร์นมองดูที่สดใสร่าเริงตาไม่ไหลจนช่างฉอเลาะขับเคลื่อนผู้เป็นพ่อยิ่งนักปรัชญาที่ประสบความสำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพแบบผู้หญิงที่แตกเนื้อสาว ส่งผลให้เธอสนใจ
“และลองทานอันนี้หน่อยนะคะคุณแม่ทำอร่อยมากเลยค่ะ” เธอตักอาหารใส่จานอวสรและส่งยิ้มหวานไปให้อวสรได้แต่ฝืนใจยิ้มอย่างมากภายในใจนั้นตึงเครียดยิ่งกว่าใครเขาเองเฌอร์นมองตาไม่บ่น
“ขอบใจมากลูก”
เหมาะสำหรับทุกคนที่เหมาะสมในการดำเนินการเรียบร้อย อวสรก็ไล่ลูกสาวให้ขึ้นห้องไปอาบน้ำทำการบ้านและเข้านอนไม่ได้ปล่อยให้ฌอร์นได้มีโอกาสเกิดเงาในเวลาต่อมาฌอร์นจะเดินทางกลับเขาจะหาอวสรและส่งยิ้มอ่อนแบบเจ้าเล่ห์
“คิดดูดีๆ นะอีกครั้งตกลงรับเงื่อนไขของผมไหมคุณก็รู้ว่าปกติผมไม่ช่วยเหลือใครง่ายๆ” เขาย้ำกับอวสรอีกครั้งในส่วนของชายขมวดคิ้วขึ้น
“ครับท่านผมตัดสินใจได้แล้วจะรีบโทรหาคุณทันที”
2 เดือนผ่านไป... “โอ๊ย! พี่ฌอร์น ช่วยชะเอมด้วย ชะเอมเจ็บท้อง โอ้ยยย” เสียงร้องของหญิงสาว ปลุกฌอร์นให้สะดุ้งตื่นมากลางดึก เขารับเปิดไฟในห้องนอนทันที“ชะเอม เป็นยังไงบ้าง” เขาถามเพราะก่อนหน้านี้เอมมาลินเจ็บท้องเตือนบ่อยๆ“เจ็บค่ะ เจ็บถี่ๆ ไม่ไหวแล้วค่ะ โอ้ย!” เอมมาลินร้องลั่น เรียกทุกคนในบ้านให้ออกมาดู ฌอร์นก้มลงมองที่หว่างขา เห็นน้ำไหลออกมาไม่หยุด เขาเบิกตากว้าง“ชะเอม น้ำเดินแล้ว!” เขาร้องอุทาน ทำตัวไม่ถูก เอมมาลินร้องด้วยความเจ็บปวดจนหน้าดำหน้าแดง“ฌอร์น รีบพาชะเอมไปโรงพยาบาลเร็ว!” อวสรบอก ฌอร์นรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า และพาเอมมินไปโรงพยาบาล เขาขับรถอย่างเร่งรีบ แต่ก็ระมัดระวังความปลอดภัยด้วย ชายหนุ่มทั้งสงสารและตื่นเต้นในคราวเดียวกัน พอถึงโรงพยาบาล เอมมาลินถูกนำตัวส่งเข้าห้องคลอด โดยมีเขาตามเข้าไปติดๆ เพราะก่อนหน้านี้เขาแสดงความจำนงกับหมอแล้วว่าจะขอเข้ามาตอนทำคลอดด้วย“อื้อ... โอ้ย... เจ็บเหลือเกิน!”“ชะเอม อดทนหน่อยนะ อดทนนะ” เขาจับมือเธอแน่นอย่างให้กำลังใจ ตอนนี้เอมมาลินเหงื่อแตก น้ำตาไหลพราก“ฮือออ พี่ฌอร์น ชะเอมกลัว!”“ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่ จะไม่ทิ้งเธอไปไหน” เขาพูดปลอบประโลม“ปาก
ภัทรดนัยกลับไปแล้ว ตอนนี้อวสรกับสุภัทราก็เตรียมจึงขึ้นนอนแล้ว ส่วนเอมมาลินเดินกลับขึ้นห้องไปได้พักใหญ่ ฌอร์นกระดกเหล้าแก้วสุดท้ายเข้าปาก แล้วความคิดดีๆ ก็เกิดขึ้น เขาเดินไปที่ห้องเอมมาลิน ก่อนจะเคาะประตูสองสามครั้ง เธอถึงเปิดประตูออกมา“มีอะไรคะ” เธอถาม ฌอร์นผลักประตูและแทรกกายเข้าไป เขาล็อกประตูไว้แน่นหนา และโอบกอดเธอไว้แน่น“พี่ฌอร์น จะทำอะไรคะ!”“คิดถึง อยากกอด” เขาว่า แล้วก้มลงซุกไซ้ซอกคอ เอมมาลินผลักเขาออก“พี่ฌอร์น เมาแล้วนะคะ ไปอาบน้ำนอนเถอะค่ะ” เธอพูดเสียงดุ หลังได้กลิ่นเหล้าจากตัวเขา“ชะเอม... ฉันรักชะเอมนะ” เขาบอก และดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้ เอมมาลินพยายามผลักเขาออก ฌอร์นจึงรวบตัวเธอไว้แน่น กดริมฝีปากจูบหญิงสาวแนบสนิท บดขยี้เรียวปากอย่างดูดดื่ม ลิ้นฉกาจสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเธอ“พี่... อย่า... อื้อ...” เสียงเธอขาดเป็นห้วงๆ เพราะรู้สึกสยิวกับสัมผัสที่เขามอบให้ ฌอร์นอุ้มเธอไปที่เตียง เขากอดรัดฟัดเหวี่ยงกับเธอเนิ่นนาน ริมฝีปากลากไปทั่วทั้งกายของหญิงสาว เธออาบน้ำเสร็จมาใหม่ๆ กลิ่นกายหอมกรุ่นยั่วใจเขาดีเหลือเกิน ยังไม่นับรวมกับหน้าอก สะโพกที่ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิมอีก มือหนากุมหน้า
ฌอร์นตื่นมาตอนเช้า เห็นเอมมาลินยังหลับอยู่ เขากดริมฝีปากจูบพวงแก้มนุ่มและเอามือลูบท้องเธอเบาๆ เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำ แต่งตัว วันนี้เขาจะต้องไปที่บริษัทในเครือ ที่กำลังประสบปัญหาอยู่ มีหลายอย่างที่เขาจะต้องเร่งสะสาง พอออกมาจากห้องน้ำ เธอก็ตื่นพอดี“ตื่นแล้วเหรอ”“ค่ะ”“วันนี้ฉันจะต้องไปบริษัท ถ้ามีอะไรเรียกใช้สิณได้เลยนะ” เขาบอก เอมมาลินไม่ตอบอะไร เพราะเธอเองก็อยู่แต่บ้าน ไม่ได้อยากไปไหนสักเท่าไหร่ฌอร์นกับเอมมาลินลงมากินข้าวพร้อมกัน ทำให้อวสรและสุภัทรามองหน้ากันแล้วก็ยิ้มๆ ตอนนี้เอมมาลินเพลาๆ เรื่องการต่อว่า โวยวายลงไปได้เยอะ เป็นนิมิตรหมายที่ดีที่ฌอร์นกับเอมมาลินจะได้คืนดีกัน“กินข้าวจ้ะ” สุภัทราลุกขึ้นไปตักข้าวต้มหมูร้อนๆ มาให้ทั้งสองคน เอมมาลินนั่งกินเงียบๆ ขณะที่ฌอร์นลอบมองหญิงสาวอยู่บ่อยๆ“วันนี้คุณจะไปไหนเหรอ” อวสรถาม“ผมต้องเข้าบริษัทน่ะครับ บริษัทรับเหมาก่อสร้าง เกิดปัญหานิดหน่อย ต้องเข้าไปดูด้วยตัวเอง” ฌอร์นบอกอย่างสบายๆ แม้ในใจจะวิตกกังวลไม่น้อยเหมือนกัน“เพราะคุณจีหรือเปล่า” อวสรถามอีก เอมมาลินชะงัก ทำเหมือนไม่สนใจ แต่จริงๆ แล้วเธอกำลังแอบฟังอยู่“ครับ ปล่อยข่าวว่าบริษัทผมฮั้วป
“ไปไหนกันมา ได้ของกลับมาเยอะแยะเลย” อวสรเอ่ยถาม เมื่อเห็นเอมมาลินกลับมาพร้อมกับฌอร์น ฌอร์นหิ้วของเข้ามาพะรุงพะรัง จนสิณต้องเข้าไปช่วย“หาหมอเสร็จก็ไปห้างสรรพสินค้าค่ะ มีแต่ของใช้ส่วนตัวกับขนม”“กินข้าวมาแล้วหรือยัง”“เรียบร้อยแล้วค่ะคุณพ่อ”“ไปกินอะไรกันมา บอกพ่อได้ไหม” อวสรถามอีก เขาพยายามทำให้สถานการณ์มันดีขึ้น เพราะลึกๆ แอบสงสารฌอร์นเหมือนกัน ที่ต้องทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อลูกสาวเขาคนเดียว“ปิ้งย่างค่ะ ร้านเดิมที่ชะเอมชอบกิน” เอมมาลินตอบ อวสรร้องอ๋อและหันไปมองหน้าฌอร์นก่อนจะยิ้มให้“ขอบคุณมากนะฌอร์น ที่ดูแลลูกสาวผม”“ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมเต็มใจทำ”“ถ้าอย่างนั้นชะเอมขอขึ้นไปพักก่อนนะคะ”“ได้ลูก วันนี้ไปมาหลายที่คงเหนื่อย”เอมมาลินเดินขึ้นห้องนอนไปแล้ว ฌอร์นมองตามตาละห้อย สองสัปดาห์แล้วที่เขาเข้ามาอยู่ที่นี่ แต่เอมมาลินก็ไม่ใจอ่อนสักที เขาคิดถึงเธอ อยากนอนกอดเธอเหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนี้แม้แต่หน้าห้องเขายังไม่มีสิทธิ์ หากเป็นบ้านเขา เขาจะรีบเอากุญแจสำรองมาไข ไม่ก็พังประตูไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด“เมื่อไหร่ชะเอมจะใจอ่อนเสียที”“ลูกสาวผมเป็นคนเจ็บแล้วจำ คุณต้องทำใจหน่อยนะ” อวสรตบบ่าฌอร