All Chapters of กับดักร้ายพ่ายรักคุณอา : Chapter 161 - Chapter 170

ตอนที่ 6บาสเพื่อนคนแรกบรรยากาศในโรงเรียนเช้านี้ดูจะวุ่นวายกว่าปกติ เพราะมีข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับมือกีตาร์ปริศนาที่แอบไปซ้อมในห้องดนตรี ถึงแม้จะยังไม่มีคลิปหลุดออกมาอย่างชัดเจน แต่สายตาหลายคู่ก็เริ่มจับจ้องมาที่นักเรียนใหม่ผู้เคร่งขรึมอย่าง ลมเหนือ มากขึ้นเรื่อย ๆลมเหนือยังคงรักษากำแพงน้ำแข็งของเขาไว้อย่างเหนียวแน่น เขาเดินผ่านโถงทางเดินด้วยท่าทางนิ่งสนิท หูฟังขนาดใหญ่ทำหน้าที่เป็นป้อมปราการป้องกันเสียงนินทาได้เป็นอย่างดี ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวเท้าเข้าห้องเรียน แรงตบที่บ่าอย่างแรงก็ทำให้เขาเกือบเสียหลัก"เฮ้ย เพื่อนใหม่ ใส่หูฟังเท่ขนาดนี้ ฟังเพลงแนวไหนอยู่วะ"ลมเหนือขมวดคิ้วฉับ เขาถอดหูฟังออกด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เตรียมจะพ่นคำพูดเย็นชาใส่ผู้บุกรุก แต่แล้วเขาก็ต้องชะงักเมื่อสบตากับผู้ชายร่างสันทัด ผิวสีแทนที่มีรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ ดวงตาของอีกฝ่ายเป็นประกายระยิบระยับเหมือนคนที่พร้อมจะทำเรื่องบ้าบิ่นได้ตลอดเวลาเขาคือบาสมือกลองประจำโรงเรียนที่ขึ้นชื่อเรื่องความกล้าตายและความฮาแบบฉุดไม่อยู่"ฉันถามว่าฟังเพลงอะไรอยู่ เพื่อนอย่าทำหน้าเหมือนจะกินหัวฉันสิ" บาสพูดพลางหัวเราะร

ตอนที่ 8ซ้อมดนตรีที่บ้านบรรยากาศหน้าคฤหาสน์หลังงามของตระกูลที่ดูเงียบขรึมและเคร่งขรึมไม่ต่างจากเจ้าของบ้าน บัดนี้กลับถูกรบกวนด้วยเสียงรถตุ๊กตุ๊กที่บรรทุกกลองชุดและอุปกรณ์ดนตรีมาจอดเทียบหน้าประตูรั้วเหล็กดัดสีดำสนิท ลมเหนือ ยืนกอดอกมองภาพความวุ่นวายตรงหน้าด้วยสายตาที่บอกไม่ถูกว่าเหนื่อยหน่ายหรืออ่อนใจเนื่องจากห้องซ้อมที่โรงเรียนปิดปรับปรุงกะทันหัน และบาสก็ยืนกรานว่า"การซ้อมต้องดำเนินต่อเพื่ออนาคตของวงเรา" สุดท้ายลมเหนือจึงต้องจำใจเปิดบ้านที่เขาหวงแหนนักหนาให้เพื่อนร่วมวง และผู้จัดการวุ่นวายหนึ่งอัตราเข้ามาเหยียบเป็นครั้งแรก"โหหหห นี่บ้านคนหรือวังวะเนี่ยลมเหนือ" บาสอุทานออกมาเสียงดังลั่นขณะที่เดินตามหลังลมเหนือเข้าไปในห้องนั่งเล่นเพดานสูง ที่ถูกดัดแปลงให้เป็นห้องดนตรีชั่วคราว"กว้างจนเตะบอลได้เลยนะเนี่ย"น้ำปั่นเดินตามเข้ามาติดๆ เธอสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยสมุดจด ขนม และเครื่องดื่มบำรุงเสียง ดวงตากลมโตของเธอมองสำรวจไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำ เรียบหรูแต่ดูเหงาจับใจ"บ้านลมเหนือน่าอยู่จังค่ะ" น้ำปั่นเอ่ยชม"แต่ทำไมมัน เงียบจังล่ะคะ""พ่อกับแม่ไม่อยู่ ไปต่างประเทศบ

ตอนที่ 10รางวัลของคนเก่งแสงไฟสลัวภายในอาคารกิจกรรมยามค่ำคืนเงียบสงัดลงกว่าทุกที หลังจากที่ความวุ่นวายของงานวัฒนธรรมโรงเรียนผ่านพ้นไป เสียงฝีเท้าของคนสองคนดังสะท้อนก้องไปตามทางเดินที่ทอดยาว ลมเหนือ เดินสะพายกระเป๋ากีตาร์ไฟฟ้าไว้ที่ไหล่ข้างหนึ่ง ท่าทางที่เคยดูตึงเครียดและเย็นชาบัดนี้ดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดบาส ที่แบกขาตั้งกลองเดินนำหน้าอยู่ จู่ๆ ก็หยุดกะทันหันแล้วทำหน้าตาเลิ่กลั่กเหมือนนึกอะไรขึ้นได้"เฮ้ย ลมเหนือ น้ำปั่น ฉันลืมไปเลยว่าต้องรีบไปช่วยไอ้กายคืนแอมป์ให้รุ่นพี่ที่ตึกวิทย์ว่ะ เดี๋ยวเขาจะล็อคตึกซะก่อน พวกนายฝากเก็บกุญแจห้องชมรมไว้ที่ใครคนหนึ่งก่อนนะ ไปล่ะ"ไม่รอให้ใครทักท้วง บาสก็ติดเกียร์หมาวิ่งโกยแน่บหายไปในความมืด ทิ้งให้ลมเหนือกับน้ำปั่นยืนนิ่งอยู่กลางทางเดินเพียงลำพัง"บาสนี่ บทจะรีบก็รีบจนน่าสงสัยนะคะ" น้ำปั่น พึมพำพลางหัวเราะแห้งๆ เธอรู้ดีว่าเพื่อนจอมแสบกำลังเปิดทางให้แน่นอนลมเหนือไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงแต่กระชับกระเป๋ากีตาร์แล้วก้าวเดินต่อช้าๆ น้ำปั่นรีบเดินตามไปขนาบข้าง วันนี้เธอสวมเสื้อยืดวงที่ออกแบบเองจนเหงื่อซุ่ม แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด"ลม

ตอนที่ 12 ติวเตอร์เฉพาะกิจท่ามกลางบรรยากาศมาคุในห้องปกครองหลังจากที่ครูพรรณ เรียกตัวลมเหนือและน้ำปั่น เข้าพบ แสงแดดยามบ่ายที่ส่องกระทบโต๊ะไม้ขัดมันดูจะยิ่งเพิ่มความตึงเครียด ครูพรรณขยับแว่นสายตาพลางมองเอกสารคะแนนสอบย่อยที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนจะปรายตาพิฆาตไปยังทั้งสองคน"ถ้าพวกเธอคิดว่าการชนะประกวดดนตรีคือพาสปอร์ตในการทิ้งการเรียน ครูขอบอกเลยว่าคิดผิด" เสียงของครูพรรณเรียบแต่หนักแน่น"โดยเฉพาะนายลมเหนือ เธอมีศักยภาพที่จะไปได้ไกลกว่านี้ แต่ถ้าเธอยังเอาเวลาเรียนไปขลุกอยู่แต่ในห้องดนตรี ครูคงต้องคุยกับคุณพายุเรื่องขอยุบชมรมดนตรีชั่วคราว""ครูคะ อย่าทำแบบนั้นเลยนะคะ" น้ำปั่นรีบละล่ำละลัก"พวกเราจะปรับปรุงตัวค่ะ"ครูพรรณยกยิ้มมุมปากที่ดูไม่ออกว่าเอ็นดูหรือสะใจ "งั้นเอาแบบนี้นางสาวน้ำปั่น ในฐานะที่เธอเป็นคนดึงเขาเข้าวง เธอต้องรับผิดชอบเป็นติวเตอร์เฉพาะกิจให้ลมเหนือ ถ้าเกรดวิชาฟิสิกส์และเลขของเขาไม่แตะท็อปห้องในการสอบกลางภาคที่กำลังจะถึงนี้ กีตาร์ตัวนั้นครูจะยึดไว้ที่ห้องพักครูจนกว่าจะจบปีการศึกษา"“อะไรครับอาจารย์ทำไมถึงต้องมาบังคับกันอย่างนี้ด้วยครับ” ลมเหนือเอ่ยขึ้นมาแล้วก็ทำหน้าเบื่อหน่

ตอนที่ 14 บทพิสูจน์ของหัวใจและฝันที่กลายเป็นจริงความเงียบเหงาที่ปกคลุมวง Northern Lights มานานนับสัปดาห์เริ่มทำให้บรรยากาศในโรงเรียนดูหม่นหมอง บาสในฐานะมือกลองและเพื่อนสนิท ทนเห็นสภาพลมเหนือที่เป็นเหมือนซากศพเดินได้ และน้ำปั่นที่ดวงตาบวมช้ำทุกเช้าไม่ไหวอีกต่อไป"ไอ้ลมเหนือแกจะยอมให้ชีวิตมันพังแบบนี้จริงๆ เหรอวะ" บาสกระชากหูฟังออกจากหูของลมเหนือกลางห้องชมรม"แกไล่น้ำปั่นไป แล้วตอนนี้แกมีความสุขไหม กีตาร์ไม่มี น้ำปั่นไม่มี แกเหลืออะไร"ลมเหนือนิ่งเงียบ แววตาที่เคยแข็งกร้าวบัดนี้สั่นไหว"ฉันไม่อยากให้เธอมาลำบากกับฉัน พ่อฉันเอาจริง""แล้วแกถามเขาหรือยังว่าเขาอยากลำบากไปกับแกไหม" บาสตะคอก"วันนี้บ่ายสาม น้ำปั่นจะไปช่วยงานที่ห้องสมุดคนเดียว แกต้องไปขอโทษเธอ และฉันเตรียมกีตาร์สำรองไว้ให้แกแล้วในรถ ถ้าแกไม่ไปวันนี้แกก็เสียเธอไปตลอดชีวิตซะ"เย็นวันนั้นท้องฟ้ากลับไม่เป็นใจ ฝนตกลงมาอย่างหนักราวกับจะตอกย้ำความเศร้า ลมเหนือยืนพิงกำแพงหน้าประตูบ้านของน้ำปั่น ร่างกายเปียกปอนจนชุ่มไปหมด ในมือเขากอดถุงกระดาษที่ข้างในคือสมุดจดสรุปวิชาเคมีที่น้ำปั่นทิ้งไว้เมื่อน้ำปั่นเดินกลับมาถึงบ้านและเห็นร่างสูงย