บททั้งหมดของ ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ: บทที่ 11 - บทที่ 20

83

บทที่ 10

เขามองไม่ผิด สตรีตรงหน้าไม่เหมือนคุณหนูในห้องหอ ซึ่งถูกปลูกฝังเรื่องสี่คุณธรรมสามคล้อยตาม[1]เพียงอย่างเดียว นางไม่เพียงแตกต่างในด้านนั้น แต่กลับมีความคิดความอ่าน ความเฉลียวฉลาด รู้จักมองสถานการณ์ไม่ใช้อารมณ์ตัดสิน“ท่านคงไม่ได้กำลังคิดจะรับศิษย์กระมัง ข้าไม่เรียนวิชาแพทย์นะ” นางนิ่วหน้าตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย กว่าจะเรียนจบแทบเอาชีวิตไม่รอด จะให้เรียนวิชาแพทย์แผนโบราณตอนนี้นะหรือ มิสู้ฆ่านางให้ตายเลยเถอะ!!!เฉินเซวียยิ้มออกมาโดยไม่แสดงท่าทีอื่นออกมาให้นางคาดเดา “ข้าไม่เคยมีความคิดที่จะรับศิษย์ วิชาแพทย์ตระกูลเฉินถ่ายทอดรุ่นสู่รุ่นเท่านั้น”มองเห็นหญิงสาวลอบถอนหายใจ เฉินเซวียแทบจะกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ได้ เขาไม่ได้พูดผิดเขาไม่ได้คิดจะรับนางเป็นศิษย์ของเขาแต่อย่างใด“เจ้าอายุเท่าไรแล้ว”“ยี่สิบห้า แก่เกินกว่าที่ท่านจะรับเป็นศิษย์แล้วใช่หรือไม่” นางรีบบอกด้วยดวงตาที่เต็มเปี่ยมความคาดหวัง“ยี่สิบห้าหรือ” คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง มองดูใบหน้าอ่อนเยาว์ของนาง เขายังนึกว่านางอายุได้ไม่ถึงยี่สิบสองด้วยซ้ำ “ห่างกันเพียงสี่ปี ข้าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ได้อย่างไรเล่า” เขายิ้มเมื่อเห็นท่าทีโล่งใจของหญิงสาว“ดี”
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 11

เช้าวันถัดมาเฉินเซวียเข้าไปตรวจดูอาการของซูซีหลาน นางตื่นแล้วทั้งยังอาการดีขึ้นตามลำดับ ตอนนี้สามารถลงจากเตียงได้แล้ว แม้จะยังเดินเหินไม่สะดวกก็ตามท่านป้าหวังมาถึงแต่เช้า พร้อมรับปากเฉินเซวียว่าจะดูแลหญิงสาวเป็นอย่างดี นางนำเสื้อผ้าสตรีห้าชุดที่ชายหนุ่มฝากไว้เป็นธุระมาด้วย ดังนั้นหญิงสาวจึงมีเสื้อผ้าเป็นของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องสวมเสื้อผ้าของบุรุษอีก“ท่านหมอเฉินช่างเอาใจใส่เจ้าเหลือเกิน นับว่าเป็นวาสนายิ่งนัก เขาเป็นหมอทั้งยังเพิ่งย้ายมา แต่ตอนนี้คนในเมืองเสียนหยางกลับเริ่มรู้จักเขาแล้ว ได้ยินมาว่าวันแรกที่เขาตรวจอาการคนไข้ เขามีท่าทีอ่อนโยนแสนสุภาพ คนไข้ส่วนใหญ่ที่ไปตรวจอาการกับเขาล้วนเอ่ยปากชม” สตรีสูงวัยกว่าช่วยพาซูซีหลานออกมาเดินเล่นซูซีหลานรับฟังเงียบๆ ในใจเห็นด้วยกับท่านป้าหวัง เพราะเคยเห็นแล้วว่าเขาปฏิบัติต่อคนเจ็บได้อย่างอ่อนโยนเพียงใดเขาระมัดระวังและเอาใจใส่นางมาก ทั้งยังทำไปราวกับเคยชิน มากกว่าจะเป็นการเสแสร้ง คนเป็นหมอหากทำได้อย่างเขาทุกคน เกรงว่าคนที่เจ็บป่วยคงมีกำลังใจขึ้นมาก“ได้ยินมาว่าเขากำลังมองหาสาวใช้ ทั้งยังเจาะจงเลือกคนที่อายุยังน้อยและผ่านการฝึกฝนมาแล้ว คิดว่าค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12

ชะตาชีวิตของสตรีอ่อนแอไร้ทางสู้ ยิ่งเป็นสตรีที่เกิดในชนชั้นทาส พวกนางก็ยิ่งถูกเหยียบย่ำ หากพานพบนายที่ดีก็นับเป็นวาสนา แต่หากไม่... ก็ได้แต่หวังว่าชาติหน้าจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้หลังจากออกไปเดินเล่นจนรู้สึกเหนื่อย ท่านป้าหวังก็พาซูซีหลานกลับมายังห้องนอน ให้นางกินมื้อเที่ยงจากนั้นจึงดื่มยา กว่าหญิงสาวจะตื่น ก็ตอนที่เสียงของเสี่ยวลู่จื่อปลุกให้ตื่นขึ้น“เสี่ยวลู่จื่อเหตุใดวันนี้กลับมาเร็วนัก” มองเห็นเงาของอีกฝ่ายยืนอยู่อีกฝั่งของม่านหน้าเตียง ซูซีหลานจึงเอ่ยทักขึ้น“นายหญิง นายท่านให้ข้าน้อยพาสาวใช้กลับมารับใช้ท่านก่อนขอรับ เสร็จแล้วข้าน้อยก็จะกลับไปหานายท่านเช่นเดิม”แผลที่หัวไหล่ตึงแน่นเล็กน้อย อาจเพราะนางออกแรงมากไปหน่อย ในยามที่พยายามลุกขึ้นนั่ง “ท่านป้าหวังเล่า”“ซีเอ๋อร์ ข้ามาแล้ว ยาของเจ้าได้ที่แล้ว ต้องดื่มตอนยังร้อน”“ลำบากท่านป้าหวังแล้ว”“ลำบากอะไรกัน คนกันเองทั้งนั้น” ท่านป้าหวังยิ้มแย้มไม่นานสาวใช้ที่มีนามว่าเสี่ยวชุนก็เข้ามาโขกศีรษะให้นายหญิงคนใหม่ ได้ยินการรายงานของเสี่ยวลู่จื่อซึ่งยืนอยู่อีกฝั่งของม่านหน้าเตียง ซูซีหลานก็ยิ้มบางๆ ให้ท่านป้าหวัง‘นายหญิง’ คำเรียกขานนี้ทำใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 13

เขาเจาะจงเลือกร้านสมุนไพรตระกูลโจว ก็เพราะตระหนักดีว่าสถานที่แห่งนี้เกี่ยวพันกับราชสำนักและผู้มีอิทธิพล เพียงแต่เรื่องนี้เขาไหนเลยจะบอกออกมาโดยตรงเล่า“ท่านหมายความว่าอย่างไร” หญิงสาวมองเขาด้วยดวงตากังวลเฉินเซวียข้องใจในท่าทีของนาง คราแรกเขาไม่ได้ตั้งใจจะสนทนากับนางในเรื่องนี้ แต่พอเห็นดวงตาตื่นตะลึงของหญิงสาว เขากลับยิ้มพร้อมกับส่งตะเกียบให้นางไม่รู้เพราะอะไรเขาจึงรู้สึกว่าหญิงสาวตรงหน้าบางอย่างที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ “นายท่านโจวเปิดร้านสมุนไพรนี้ ภายใต้ความร่วมมือของคนตระกูลหลี่”ได้ยินดังนั้นซูซีหลานพลันปล่อยตะเกียบหลุดมือ ทุกคนชะงักพร้อมกับมองหญิงสาวด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม กระทั่งซูซีหลานมองสบตาเฉินเซวียด้วยความตกตะลึง...คนตระกูลหลี่ หลี่ซือ“ท่านคงไม่ได้หมายถึงท่านอัครมหาเสนาบดีผู้นั้นกระมัง”แต่...อีกไม่กี่ปีหลี่ซือและตระกูลหลี่จะถูกประหารทั้งตระกูลมิใช่หรือ!!!“เป็นเขา” เฉินเซวียพยักหน้า“ข้าน้อยจะไปหยิบตะเกียบคู่ใหม่มาให้นะเจ้าคะ” เสี่ยวชุนบอกเสียงเบาก่อนรีบวิ่งออกไปเฉินเซวียยังคงมองหญิงสาวตรงหน้านิ่ง จับทุกการเปลี่ยนแปลงในดวงตาของนาง กระทั่งมองเห็นถึงความผิดปกติ ใบหน้าของน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 14

ในเมื่อนิยายหลายเรื่องที่เคยอ่านล้วนมีการแก้แค้นเข้ามาเกี่ยวข้อง ซูซีหลานให้หวั่นใจนักว่าเฉินเซวียเองก็คงไม่ต่าง “ท่านอย่าเข้าใจข้าผิด ข้าไม่ได้ตั้งใจจะละลาบละล้วงเรื่องของท่าน แต่เพราะหลายๆ อย่างข้าเองก็ไม่อาจอธิบาย”จะบอกเขาได้อย่างไรว่าตัวเองมาจากโลกอนาคต จะบอกอย่างไรให้เขาเชื่อว่าเรื่องที่กำลังดำเนินไปขณะนี้ ในโลกอีกโลกหนึ่งที่หญิงสาวจากมา ที่นี่ถูกเรียกว่าประวัติศาสตร์ที่มีการจารึกเอาไว้แล้ว“ไม่อาจอธิบายเช่นเรื่องที่เจ้าอยู่ๆ ก็ตกลงมาจากท้องฟ้าเช่นนั้นหรือ” เฉินเซวียยิ้มจางๆ เขาสบตากับหญิงสาวจากนั้นมองนางนิ่ง“ก็...ใช่” นางยอมรับออกมาด้วยดวงตาเป็นกังวล กลัวเหลือเกินว่าเขาจะคิดว่านางเสียสติ“หากข้าบอกท่านว่าโลกที่ข้าจากมานั้น ที่นี่...นับเป็นอดีตที่เคยเกิดขึ้น และมีการบันทึกเป็นประวัติศาสตร์เอาไว้ ท่านจะเชื่อข้าหรือไม่”พูดออกไปแล้วก็ได้แต่กำมือแน่น ตัดสินใจว่าชีวิตของนางแขวนเอาไว้กับเขา ไม่รู้ว่าอะไรทำให้รู้สึกว่าเขาไว้ใจได้ที่สำคัญหญิงสาวถึงกับมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนเลวร้ายที่หวังเพียงเข่นฆ่าผู้อื่นเพื่อแก้แค้น หาไม่เขาจะกลายมาเป็นหมอรักษาผู้คนได้อย่างไรนางยังคงมีสีหน้าเคร่งเครี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 15

“พี่เซวีย” นี่เป็นครั้งแรกที่นางเรียกเขา“หืม”“ท่านไว้ใจข้าสักครั้งได้หรือไม่” นางมองเขานิ่ง“แล้วเจ้าไว้ใจข้าหรือไม่”“แน่นอน”“เช่นนั้นก็ดี” เฉินเซวียลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้านาง “ตกลงตามนี้”ตกลงเรื่องใดนางยังต้องถามอีกหรือ...เดิมพันนี้นางผ็เป็นคนตั้งข้อแม้ แน่นอนย่อมตระหนักดี นางกับเขาจะลงเรือลำเดียวกัน นับจากการผลัดเปลี่ยนแผ่นดินเริ่มต้นขึ้น หากจักรพรรดิที่ขึ้นครองบัลลังก์เป็นองค์ชายพระองค์นั้นที่หญิงสาวบอก เฉินเซวียเองก็จะเล่าเรื่องของเขาให้นางฟังซูซีหลานคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกอย่างจะไม่ร้ายแรง เวลาหนึ่งปีจริงๆ ไม่นับว่าน้อยเกินไป เพราะประวัติศาสตร์บันทึกเอาไว้ชัดเจนสามปีหลังจากองค์ชายหูไห่ทรงขึ้นครองบัลลังก์ ภายใต้การชักใยของจ้าวเกา แผ่นดินจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้ง ก่อนที่แคว้นฉินจะล่มสลายที่น่ากลัวคือการขูดรีดภาษีจากประชาชนของจักรพรรดิฉินที่สอง รวมไปถึงการเกณฑ์แรงงานไม่หยุดหย่อน ทั้งนี้ก็เพื่อก่อสร้าง ‘อาฝางกง[1]’ อันยิ่งใหญ่ที่มีความวิจิตรตระการตา ทั้งยังมีขนาดพื้นที่กว้างใหญ่ ซึ่งเริ่มก่อนสร้างตั้งแต่สมัยจักรพรรดิฉินที่หนึ่งแต่แน่นอนว่าอาฝางกงอัน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-07
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 16

ผิดกับจักรพรรดิฉินที่สองซึ่งเป็นฮ่องเต้ที่โหดเหี้ยมแต่ไร้สามารถ ที่สำคัญเขายังอยู่ภายใต้การชักใยของขันทีอย่างจ้าวเกา และอัครมหาเสนาบดีอย่างหลี่ซืออีกด้วย“นั่นสินะ การกระทำของหลี่ซือและจ้าวเกาครั้งนี้จะส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในแคว้นฉิน เป็นจุดเปลี่ยนและจุดเริ่มต้นของการล่ม...”มองดูเฉินเซวียจ้องตนเขม็งซูซีหลานชะงักงัน นางกะพริบตาใคร่ครวญว่าพูดอะไรผิดไป เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพูดอะไรออกไปก็เม้มริมฝีปากแน่นหลี่ซือผู้เป็นถึงอัครมหาเสนาบดี ร่วมมือกับจ้าวเกาปลอมแปลงราชโองการ นางยังไม่เคยพูดออกมา อีกทั้งคงไม่มีใครในที่นี้ล่วงรู้ตอนนี้นางกลับหลุดปากออกมาโดยง่าย ทั้งยังพูดออกมาต่อหน้าเฉินเซวีย ตอนนี้มองเห็นประกายตกตะลึงในดวงตาของเขา นางก็ได้แต่ก้มหน้า“เพราะอย่างนี้เจ้าจึงตกใจที่ร้านตระกูลโจวเกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่หรือ” เขานึกถึงตอนที่นางทำตะเกียบหลุดมือและปะติดปะต่อเหตุการณ์นางพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้“อัครมหาเสนาบดีเรืองอำนาจ คนของเขาย่อมไม่มีทางได้รับอันตราย เพราะเหตุใดเจ้าจึงดูตกใจและหวาดกลัว”“เพราะ...” ซูซีหลานเงยหน้าขึ้น นางถลึงตาใส่เขาอย่างเอาเรื่องคราหนึ่ง “ข้อตกลงระหว่างข้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-07
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 17

หญิงสาวสะท้านวาบขึ้น จินตนาการไม่ออกเลยจริงๆ ว่าในเมืองหลวงครานั้น ผู้คนแคว้นฉินจะใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความหวาดระแวงและหวาดกลัวเพียงใด“ปีนั้นอดีตจักรพรรดิทรงมีพระราชโองการให้ขุนนางค้นหายาอายุวัฒนะ เฉากวงหยางซึ่งในยามนั้นมีฐานะเป็นเจ้ากรมอาญาต้องการสร้างผลงาน เขาใช้เส้นสายขององค์ชายพระองค์หนึ่ง ส่งราชองครักษ์ออกมาจับตัวท่านพ่อไป ผ่านไปนานนับเดือนที่ข้าพยายามหาทางช่วยท่านพ่อ ตอนนั้นบุตรชายของเฉากวงหยางมาพบข้า อ้างว่าเขาสามารถช่วยท่านพ่อของข้าได้ ขอแค่ข้ายินยอมมอบทรัพย์สินทั้งหมด รวมไปถึงโฉนดของคฤหาสน์ตระกูลเฉินให้เขา แต่ที่เขาพากลับมาให้ข้ากลับเป็นเพียงร่างไร้วิญญาณของท่านพ่อ”คิดถึงเรื่องในอดีตเฉินเซวียพลันดวงตาเย็นเยียบ ความเจ็บปวดเคียดแค้นปะทุขึ้นอย่างไม่อาจห้าม“ตอนได้รับศพท่านพ่อกลับมา ข้ากับท่านแม่ยังไม่ทันได้เตรียมการหลบหนี ก็มีอันต้องถูกองครักษ์ตามล่า ข้าไร้ทางเลือกได้แต่จากไปโดยทิ้งทุกอย่างเอาไว้เบื้องหลัง”ใบหน้าของเขาเยือกเย็นสงบนิ่ง ในยามที่เล่าเรื่องเหล่านี้ให้หญิงสาวฟัง ซูซีหลานเม้มปากสะกดอารมณ์ที่สั่นไหวในใจ มองดูบุรุษที่นั่งอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีสง่างาม หัวใจของนางบีบรัดจน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-07
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 18

ตอนเสี่ยวลู่จื่อก้าวเข้าไปยืนหน้าประตูห้อง ภาพที่เห็นก็คือนายท่านและนายหญิงของเขา กำลังนั่งสบตากันนิ่ง คราแรกเขานึกว่าตัวเองตาฝาด แต่เขาไปยืนอยู่ตั้งนานสองนาน คนทั้งสองกลับยังคงนั่งนิ่งเช่นนั้น โดยไม่รับรู้ถึงตัวตนของเขาแม้แต่น้อยเมื่อครู่ออกไปที่ตลาดเพื่อกักตุนเสบียง การเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก ทำให้ทั่วทั้งท้องถนนวุ่นวายขึ้นจริงดังคาด เมื่อได้ของครบเขารีบพาเสี่ยวชุนกลับมา กำลังจะมารายงานผู้เป็นนาย แต่ตอนนี้กลับไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง“นายหญิงเจ้าคะ! นายหญิง!” เสี่ยวชุนทะเล่อทะล่าวิ่งเข้ามา ทั้งยังชนกับแผ่นหลังของเสี่ยวลู่จื่อที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นหินซูซีหลานสะดุ้งเล็กน้อยผิดกับเฉินเซวียที่ยังคงมีท่าทีสุขุม ชายหนุ่มค่อยๆ หันไปมองเสี่ยวลู่จื่อด้วยดวงตาคาดโทษ ส่วนหญิงสาวก็กระแอมกลบเกลื่อนความขัดเขิน พร้อมกับขยับตัวลุกขึ้นมือไม้ของนางให้ความรู้สึกเก้งก้าง ไม่รู้จะวางไว้ตรงที่ใดดี กระทั่งมองไปยังเฉินเซวียอย่างไม่ได้ตั้งใจ จึงเห็นว่าเขากำลังมองนางด้วยรอยยิ้ม“มีเรื่องอะไรหรือ” กล่าวพร้อมกับหลบสายตาแฝงประกายหยอกเย้าของชายหนุ่ม“ด้านนอกเจ้าค่ะ มีทหารวิ่งเต็มไปหมด”“แตกตื่นทำไมกัน ข้าให
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-08
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 19

เฉินเซวียพูดจบก็พาหญิงสาวก้าวเดินเข้าไปด้านใน เขามองคนที่เอาแต่ซุกใบหน้ากับอกเขาด้วยความไม่สบายใจ เหตุการณ์เมื่อครู่ทำให้เขาหวนนึกถึงวันที่เขาพามารดาหนีการตามล่าออกจากเสียนหยางวันนั้นสภาพของเขาเองก็ไม่ต่างจากคนเหล่านี้ ไม่มีใครยื่นมือให้ความช่วยเหลือ ไม่มีใครสนใจ หรือแสดงความเห็นใจ หากแต่คนเหล่านี้กลับไม่โชคดีเหมือนเขาที่สามารถหนีออกไปจากเสียนหยางได้เขาไม่โทษคนเหล่านั้นที่ไม่อยากหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว ไม่โกรธ ไม่เคียดแค้น วันนี้เขาไม่ได้เปิดประตู เพราะรู้ว่าอย่างไรก็ไม่อาจช่วยคนเอาไว้ได้ถนนเส้นนี้เป็นเส้นทางตัดตรงไปยังกำแพงเมืองหลวง ทหารย่อมดักเอาไว้ทั้งสองทางอยู่ก่อนแล้ว ไม่ว่าจะหนีไปทางใดล้วนถูกต้อนจนมุมทั้งสิ้นเพียงแต่...หญิงสาวจะโทษเขาที่ไม่เปิดประตูช่วยคนเหล่านั้น กระทั่งทำให้ผลออกมาเป็นเช่นนี้หรือไม่เมื่อกลับถึงห้องเฉินเซวียวางหญิงสาวให้นั่งลงเก้าอี้ “ข้าจะออกไปดูว่าด้านนอกสงบดีหรือยัง เจ้าอยู่ในห้อง...” เขาชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองตนนางยังคงมีน้ำตานองใบหน้า อีกทั้งยังจ้องเขาเขม็ง ตอนนี้จากที่คิดจะออกไปข้างนอก เพื่อปล่อยให้นางได้อยู่เงียบๆ สักครู่ กลับเลือกที่จะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-08
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
9
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status