All Chapters of ซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ: Chapter 31 - Chapter 40

83 Chapters

บทที่ 30

นางพยักหน้า “ดูจากสีหน้าท่านแล้วคงเป็นคนกันเองกระมัง”“จำที่ข้าเคยบอกว่าข้าสร้างตัวตนของเจ้าที่นี่ได้หรือไม่ พวกเขาก็คือคนของพ่อบุญธรรมของเจ้า” เฉินเซวียยิ้มหากแต่ก็ต้องชะงักและรั้งหญิงสาวเข้ามาหาตัว ทั้งนี้ก็เพราะรถม้าที่หยุดชะงักลงกะทันหัน ทำให้ทั้งสองคนเกือบจะชนเข้ากับผนังรถม้าเสียงม้าดังลั่น พร้อมกับเสียงอุทานของเสี่ยวลู่จื่อและเสี่ยวชุนที่นั่งอยู่ด้านนอก“เสี่ยวลู่จื่อเกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มส่งเสียงถามคนของตน หากแต่เมื่อเปิดม่านหน้าต่างรถม้าขึ้น คิ้วเข้มก็ต้องขมวดมุ่นรถม้าที่เขาและหญิงสาวกำลังนั่งอยู่นั้นถูกขัดขวางด้วยการต่อสู้อันดุเดือดชุลมุน บนถนนสายเล็กที่มีรถม้าไม่กี่คันวิ่งผ่าน กลับมีชาวยุทธ์สามคนกำลังประมือกันโดยไม่มีใครยอมใครเมื่อเห็นโฉมหน้าของคนทั้งสาม เฉินเซวียพลันขมวดคิ้ว “ซีเอ๋อร์เจ้ารออยู่ในนี้ เสี่ยวชุนเข้ามาอยู่กับนายหญิง”“เจ้าค่ะ”ชายหนุ่มมองคนสามคนที่กำลังประมือกันแล้วได้แต่กุมขมับ ซูซีหลานเห็นท่าทีของเขาก็ได้แต่ประหลาดใจ นางเปิดม่านหน้าต่างมองดูเฉินเซวียเดินเข้าใกล้วงต่อสู้ จากนั้นก็ได้แต่เงี่ยหูฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเสียงจอมยุทธ์หญิงนางหนึ่งโวยวายขึ้น ที่สำคัญดู
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 31

ซูซีหลานจัดแจงห้องพักด้วยความลำบากใจ เนื่องจากในบ้านไม่ได้มีห้องหับมากมายนัก ทั้งนี้ก็เพราะคราแรกที่เฉินเซวียมายังเสียนหยางนั้น เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีสมาชิกมาเพิ่มมากถึงเพียงนี้เรือนปีกตะวันออกนั้นเป็นส่วนของบุรุษ เฉินเซวียยังคงอยู่ในห้องเพียงลำพัง ส่วนเกาเสียงนั้นอยู่ร่วมกับเสี่ยวลู่จื่อได้ไม่มีปัญหาแตกต่างกันกับเรือนตะวันตกที่เป็นส่วนของสตรี เนื่องจากเสิ่นหนิงลี่มีอีกฐานะหนึ่งคือน้องสาวของนาง ดังนั้นซูซีหลานจึงให้อีกฝ่ายอยู่ห้องเดียวกันกับตน ส่วนเว่ยอิงหลิวนั้นจำต้องอยู่ห้องเดียวกันกับเสี่ยวชุนผู้มาล้วนเป็นแขกแม้จะมาในฐานะคนคุ้มกัน แต่หญิงสาวก็ยังรู้สึกผิดต่ออีกฝ่ายอยู่ดี“ข้าเป็นชาวยุทธ์ ขอเพียงมีที่ให้ซุกหัวนอนเท่านั้น อย่างอื่นล้วนไม่เป็นไร” แม้เว่ยอิงหลิวจะกล่าวแบบนั้น แต่นางก็ยังไม่รู้สึกดีขึ้นเท่าไรนักเมื่อจัดแบ่งหน้าที่และห้องพักเรียบร้อย เสี่ยวชุนและซูซีหลานก็เข้าครัวทำมื้อเย็น เว่ยอิงหลิวเสนอตัวเข้าไปช่วย หากแต่อีกฝ่ายทำได้เพียงหั่นผักเท่านั้น เนื่องจากนางไม่ใคร่จะเข้าครัวบ่อยนัก แต่นับว่าฝีมือการใช้มีดชำนาญไม่น้อย ดังนั้นเสี่ยวชุนจึงเบาแรงมากเสิ่นหนิงลี่เป็นเด็กสาวซุก
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 32

กายนางบัดนี้เสิ่นหนิงลี่นอนหลับสนิท โดยไร้ทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมา แม้ในยามที่นางก้าวลงมาจากเตียงซูซีหลานคว้าผ้าคลุมไหล่จากนั้นจึงจรดปลายเท้าเดินออกมานอกห้อง ข้างนอกเงียบงันไร้สุ้มเสียง ดูเหมือนเฉินเซวียยังไม่กลับเข้ามา“นอนไม่หลับหรือ” เป็นเว่ยอิงหลิวที่เอ่ยถามขึ้น นางนั่งอยู่ในห้องโถงรับรองทั้งนี้ก็เพื่อรอเปิดประตูใหญ่ให้กับคนที่ยังไม่กลับเข้ามา “อยากได้ชาร้อนๆ สักถ้วยหรือไม่”“ดีเหมือนกัน” หญิงสาวนั่งลงยังฝั่งตรงกันข้าม จากนั้นก็รับชาที่อีกฝ่ายรินให้มาจิบ ชากลิ่นหอมทั้งยังชุ่มคอช่วยลดทอนความสับสนในใจลงไปมาก“ได้ยินมาว่าห้าปีก่อนท่านหมอเฉินกับมารดาย้ายไปยังหนานเฉิง เขาช่วยชีวิตอาจารย์หญิงเอาไว้ระหว่างที่กำลังขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพร ต่อมาท่านอาจารย์พาเขามายังป้อมเสวี่ยเหมิน” อยู่ๆ เว่ยอิงหลิวก็เริ่มชวนสนทนา“ข้า ศิษย์พี่ใหญ่ รวมไปถึงลี่เอ๋อร์รู้จักกับท่านหมอเฉินตั้งแต่ตอนนั้น เดิมทีข้าคิดว่าบุรุษผู้นี้ช่างเป็นคนเย็นชาไม่เห็นผู้ใดในสายตา ต่อมายิ่งคิดว่าเขาเป็นคนเคร่งขรึมคาดเดาได้ยาก ยิ่งดูก็ยิ่งไม่น่าเข้าใกล้ หากแต่วันหนึ่งหลังจากมารดาของเขาสิ้นใจ ตัวเขาที่สุขุมเย็นชา กลับมีท่าทีสิ้นหวังราว
last updateLast Updated : 2026-01-12
Read more

บทที่ 33

“ข้าน้อยจะรีบไปเตรียมน้ำขอรับ” เสี่ยวลู่จื่อรีบวิ่งเข้าไปด้านใน เกาเสียงยังคงมีท่าทีปกติ เห็นชัดว่าเขาไม่ได้ดื่มสุราเข้าไปเลยแม้แต่น้อย“ยังไม่นอนหรือ” เฉินเซวียมองหญิงพร้อมกับยิ้มกว้างเขาไม่ได้ถึงกับเมามาย แต่ก็รู้สึกมึนศีรษะอยู่บ้าง ด้านหนึ่งมีเกาเสียงช่วยพยุง ส่วนอีกด้านจงใจเดินเข้าใกล้ซูซีหลาน บีบให้นางจำต้องช่วยพยุงเขา“เช่นนั้นข้าขอตัวกลับเข้าไปนอนดีกว่า คนก็กลับมาแล้ว”เว่ยอิงหลิวหาวหวอด กล่าวจบก็ลากเกาเสียงออกมาด้วย ปล่อยให้ซูซีหลานพาเฉินเซวียเข้าไปในห้อง ตอนเสี่ยวลู่จื่อเดินสวนมา นางยังฉวยโอกาสซุบซิบบอกให้รีบออกมา หลังจากที่อีกฝ่ายนำน้ำและผ้าเข้าไปส่งให้ถึงมือซูซีหลานอีกด้วย“นายหญิง ข้าปวดท้องขอรับ ต้องไปสุขา ไปเดี๋ยวนี้เลย!!”ได้ยินเสียงเสี่ยวลู่จื่อทำตามเว่ยอิงหลิวก็ลอบหัวเราะ นางสบตากับเกาเสียง จากนั้นทั้งสองจึงต่างคนต่างก็แยกย้ายเข้าห้องของตัวเองมองดูน้ำและผ้าที่ถูกยัดเยียดให้ ซูซีหลานได้แต่ถอนหายใจกับประตูห้อง นางไหนเลยไม่รู้ว่าหล่นลงไปในแผนการของคนทั้งหมดด้านนอกนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อหันกลับมาก็มองเห็นเฉินเซวียนอนหงายอยู่บนเตียงอย่างเสียกิริยา“ดูเหมือนพวกเขาต่าง
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 34

“บางทีท่านอาจเห็นว่าข้าพิเศษกว่าผู้อื่น ดังนั้นท่านจึงอยากรั้งข้าเอาไว้ เรื่องที่ท่านพยายามทำข้าเข้าใจ ข้ามิใช่สตรีที่เอะอะเอาแต่โวยวายหากมิได้ดังใจ ทั้งยังมิใช่สตรีที่ชอบเข้าข้างตัวเอง ท่านบอกให้ข้าอยู่ทั้งที่ไม่อาจให้ความชัดเจน ข้าขออภัยข้าทำไม่ได้”เฉินเซวียกุมมือนางแน่นขึ้น เขาสบตากับหญิงสาวด้วยดวงตาตกตะลึง“ข้าอยากเป็นสตรีที่เคารพต่อตัวเอง ข้าจะไม่อยู่เคียงข้างผู้ใดหากเขาไม่อาจกระจ่างในความรู้สึก หรือไม่อาจให้ความกระจ่างแก่ข้าได้” นางพูดทุกประโยคออกมาด้วยความหนักแน่น“หากท่านจะก้าวเข้ามาหาข้า ท่านต้องมีความมั่นใจว่าข้าจะสามารถอยู่เคียงข้างท่านได้ ไม่ว่ายามสุข ทุกข์ หรือแม้แต่ยามที่มีภัยถึงแก่ชีวิต แต่หากท่านไม่กล้าก้าวเข้ามาหาข้า ข้าก็ไม่มีวันยืนรอท่านอยู่ที่เดิม”“เฉินเซวีย ท่านไม่อาจใช้ความผิดหวังในเรื่องที่ท่านได้รับจากเรื่องในอดีต มาเป็นแนวทางของการใช้ชีวิต หากท่านไม่เรียนรู้ที่จะไว้ใจผู้ใด ชั่วชีวิตนี้ท่านก็ไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่กับสตรีใด ไม่เว้นแม้แต่กับข้า”เฉินเซวียยังคงนั่งมองหน้านางด้วยดวงตาเหม่อลอย ทุกประโยคของนางสั่นคลอนหัวใจของเขา ความอ่อนแอที่เขากดข่มเอาไว้ในอดีต
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 35

ไม่ได้สัมผัส มองดูทุกคนสนทนากันระหว่างลำเลียงอาหารขึ้นโต๊ะ รวมไปถึงการทักทายกันในยามเช้า รอยยิ้มของเขายิ่งมาก็ยิ่งกว้างขึ้นผู้มาแม้เป็นคนคุ้มกันหากแต่ทุกคนก็มีฐานะพิเศษ ดังนั้นนอกจากเสี่ยวลู่จื่อและเสี่ยวชุนแล้ว บนโต๊ะกินมื้อเช้าจึงมีจำนวนคนเพิ่มขึ้นเฉินเซวียกวาดสายตามองหาเงาร่างคุ้นเคย กระนั้นในยามที่กวาดสายตามองไปรอบห้อง กลับไม่พบผู้ที่เขากำลังมองหา ขณะกำลังจะเอ่ยถามเสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้ามา“น้ำแกงสร่างเมามาแล้ว”ซูซีหลานเดินเข้ามาพร้อมกับกลิ่นซุปสมุนไพรที่มีกลิ่นขิงหอมกรุ่น “นี่ต้องยกให้เป็นความดีความชอบของพี่เกา ข้าไม่เคยทำมาก่อน นึกไม่ถึงว่าจะออกมารสชาติไม่เลว”เฉินเซวียมองรอยยิ้มของนางด้วยท่าทีเหม่อลอย ในยามที่นางส่งถ้วยน้ำแกงสร่างเมาให้นึกถึงบทสนทนาเปิดใจระหว่างเขากับนางเมื่อคืน แม้เขามึนเมาอยู่บ้าง หากแต่กลับจดจำได้ดีทุกคำพูด เขาได้แต่สบตากับหญิงสาวด้วยดวงตาเปล่งประกายทุกคนที่นั่งอยู่ล้วนสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงระหว่างเฉินเซวียและซูซีหลาน หญิงสาวแม้ไร้ซึ่งท่าทีขัดเขิน หากแต่นางกลับยิ้มแย้มด้วยรอยยิ้มสดใส ผิดกับเฉินเซวียที่ชะงัก มือไม้หรือก็ดูเก้ๆ กังๆ ไม่เป็นธรรมชาติ“เ
last updateLast Updated : 2026-01-13
Read more

บทที่ 36

เว่ยอิงหลิวไม่ทำให้ซูซีหลานผิดหวัง ออกไปเพียงสามชั่วยามก็กลับมาพร้อมกับสิ่งที่หญิงสาวต้องการ แม่ทัพใหญ่จางหานคือผู้ที่กุมอำนาจทางการทหารของแคว้นฉินจางหานผู้นี้มีบุตรชายสามคน บุตรสาวอีกสองคน และที่น่าสนใจก็คือบุตรสาวคนโตของจางหานเพิ่งจะหมั้นหมายกับบุตรชายของเหอฟ่าน เสนาบดีฝ่ายโยธาธิการ หนึ่งในขุนนางซันกงที่ซูซีหลานกำลังต้องการจะรู้จักชื่อแซ่นั่นเอง“จางฮุ่ยเจวียน บุตรสาวคนโตของแม่ทัพจางสนิทสนมกับกวนหรูอี้ บุตรสาวของใต้เท้ากวนเอวี๋ยน ใต้เท้ากรมคลัง ทั้งสองเป็นสหายที่เติบโตมาด้วยกันก็ว่าได้”“ใต้เท้ากรมคลังหรือ” ซูซีหลานเลิกคิ้วกรมคลังนับเป็นที่แรกซึ่งจ้าวเกาไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือ หลังจากที่เขาและหลี่ซือร่วมมือกันทำการใหญ่ ดังนั้นนางจึงมั่นใจว่ากวนเอวี๋ยน น่าจะเป็นคนของจ้าวเกามหาขันที“พวกนางมักจะนัดพบและจัดงานเลี้ยงชมบุปผา ดีดพิณ แต่งกลอน ที่สำคัญพวกนางมักจะชอบไปที่ร้านเครื่องหอมและแป้งชาดหงเล่อ ร้านนั้นตั้งอยู่ตรงถนนฟู่กุ้ย ย่านนั้นเป็นแหล่งร้านค้าของคหบดีมีชื่อในเมืองเสียนหยาง”ซูซีหลานพยักหน้าช้าๆ หลังจากใคร่ครวญครู่หนึ่งนางก็เงยหน้าขึ้นสบตากับเว่ยอิงหลิว “เช่นนั้นเราลองไปเดินดูว่
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

บทที่ 37

เสียงด้านหลังทำให้ทุกคนหันกลับไปมอง สตรีที่ก้าวออกมาทำให้ทุกคนก้าวถอยหลัง เห็นชัดว่าในที่นี้ฐานะของนางเหนือกว่าทุกคน“คารวะคุณหนูเหอ”“ท่านทำให้ข้าประหลาดใจยิ่ง” มองไปรอบกายเห็นสตรีมากมายยืนมองเฉินเซวียอยู่ห่างๆ เหออิ๋งเจินก็ยิ้มกว้าง “ดูสิท่านทำให้หน้าร้านหงเล่อครึกครื้นยิ่ง“คุณหนูล้อข้าเล่นแล้ว วันนี้ข้าน้อยเพียงพาคู่หมายมาเดินเล่น”“คู่หมายหรือ” เหออิ๋งเจินกวาดสายตาไปท่ามกลางสตรีหลายคน กระทั่งดวงตาส้องประกายหยุดลงที่ซูซีหลาน “แม่นางผู้นี้กระมังแม่นางซู”“คารวะคุณหนูเหอ”“ท่านคือซีเอ๋อร์ผู้นั้นของท่านหมอเฉินสินะ”เห็นท่าทีสนิทสนมของเฉินเซวียและเหออิ๋งเจิน บรรยากาศรอบด้านพลันอึดอัดขึ้นโดยทันที ซูซีหลานลอบมองไปยังคุณหนูทั้งหลาย กระทั่งอันสุ่ยหลิงที่ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความโกรธดูเหมือนทันทีที่เหออิ๋งเจินปรากฏกาย อันสุ่ยหลิงและสตรีอื่นก็ไร้บทบาทไปในทันที“ซีเอ๋อร์ นางก็คือคุณหนูเหอ บุตรสาวของใต้เท้าเหอฟ่าน เสนาบดีฝ่ายโยธาธิการ”“เรียกข้าว่าเจินเจินเถิด ข้าอยากพบท่านมานานแล้ว ติดที่ท่านหมอเฉินไม่ใคร่จะพูดถึงท่านบ่อยครั้งนัก พอเอ่ยถามถึงเขาก็เอาแต่บอกว่าสุขภาพท่านไม่ใคร่จะดี ท่านหายดีแล้
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

บทที่ 38

“ข้ารู้” นางยังคงมีท่าทีผ่อนคลาย “ข้าไม่ได้ทำเช่นนี้เพราะหมายจะเล่นงานเขา ข้ารู้ว่าท่านมีแผนของท่าน ข้าเพียงกำลังมองหามิตรให้ท่านต่างหาก”“มิตรหรือ”“เรื่องที่ข้ารู้ล่วงหน้าแม้ไม่ละเอียด หากแต่ข้าก็ยังคงพอแยกแยะระหว่างมิตรและศัตรูให้ท่านได้ การคบหาขุนนางใหญ่ที่มีอิทธิพลพอจะต่อกรกับเฉากวงหยางนับว่าเป็นเรื่องดี ข้าไม่ทำอะไรสุ่มเสี่ยงโดยเด็ดขาดท่านวางใจได้”เฉินเซวียได้ยินดังนั้นก็มีท่าทีลังเล “คุณหนูเหอเป็นสตรีที่น่าคบหา หากเป็นนางข้าก็วางใจ แม้ว่าข้าไม่ได้รู้จักกับนางมากนัก แต่นางเป็นคนเปิดเผยทั้งยังไม่ถือตัว หากนางบอกว่าถูกชะตากับเจ้า แน่นอนว่าคงเพราะเหตุผลนั้นจริงๆ”ซูซีหลานพยักหน้า “ข้าเองก็คิดเช่นนั้น ที่สำคัญท่านลองทายสิว่าข้าพบอะไรวันนี้”“อะไรหรือ”“ดูเหมือนคุณหนูเหอกับอันสุ่ยหลิงคงไม่ใคร่จะลงรอยกันนัก”เฉินเซวียเลิกคิ้วมองหญิงสาว “ดูเหมือนสตรีจะความรู้สึกเร็วในเรื่องนี้กว่าข้ามาจริงๆ ตอนแรกข้าไม่รู้แต่หลายวันก่อนที่คุณหนูเหอมาที่ร้านสมุนไพร นางบังเอิญมีปากเสียงกับคุณหนูเฉา”“คุณหนูเฉาหรือ” ซูซีหลานมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม “ท่านได้พบบุตรสาวคนเล็กของเฉากวงหยางแล้วหรอกหรื
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

บทที่ 39

“เสี่ยวลู่จื่อ”“ขอรับนายหญิง”“เจ้านำเสื้อผ้าและข้าวของที่จำเป็นไปให้นายท่าน อย่าลืมของพี่เกาด้วย ข้าเตรียมเนื้อตุ๋นเอาไว้ให้แล้ว เจ้านำไปที่ร้านให้นายท่านของเจ้ากินเป็นมื้อเที่ยง”“ขอรับนายหญิง”เสี่ยวลู่จื่อรีบออกไปหลังจากตระเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย ส่วนอีกทางหนึ่งเว่ยอิงหลิวก็กำลังตรวจนับข้าวของในห้องโถงรับรอง ข้างๆ ยังมีเสิ่นหนิงลี่ที่ยืนหน้าบึ้งเนื่องจากไม่พอใจที่เฉินเซวียและเกาเสียงไม่กลับบ้านทั้งคืน“ข้าน้อยส่งมอบของทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว แต่ยังคงมีสิ่งนี้” กระดาษใบหนึ่งถูกส่งมาให้ซูซีหลาน นางถือมารับเอาไว้ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยถาม คนตรงหน้าก็ชิงกล่าวออกมาก่อน“นี่เป็นสัญญาที่ทำขึ้นยังร้านตัดเย็บจินฝู ผ้าแพรพรรณทั้งสิบสองพับนี้ ท่านสามารถนำไปที่ร้านจินฝู พวกเขาจะจัดการทุกอย่างให้ท่าน โดยที่ท่านไม่จำเป็นต้องจ่ายสิ่งใดเพิ่มเติม”หญิงสาวยังคงมีท่าทีสงบขณะที่ยื่นมือออกไปรับ “ลำบากท่านแล้ว”“ข้าน้อยขอลา”หลังจากผู้มาเยือนนำข้าวของเข้ามาวางเต็มห้องโถงรับรอง พวกเขาล้วนจากไปโดยไม่กล้ารับสินน้ำใจแม้แต่น้อย ท่าทีคารวะนางด้วยความนอบน้อม ยิ่งนำมาซึ่งความสงสัยของคนในบ้าน“แม่นางซู ข้าวของมีค่าเ
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more
PREV
1234569
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status