Semua Bab กลยุทธ์เลี้ยงวายร้ายตัวน้อย: Bab 51 - Bab 57

 เขาเขียนหนังสือเก่ง     “เจ้าค่ะ เขาเขียนหนังสือเก่งมาก แต่ว่าท่านย่อมเก่งกว่าเจ้าค่ะ” ในที่สุดเจียวเชินก็หันมาสังเกตสีหน้าคนใกล้ตัว นางลืมไปว่าเขาเป็นถึงเจ้าเมือง การที่ได้ยินว่ามีบุรุษเก่งกาจกว่าเขาคงรู้สึกเสียหน้าไม่พอใจนางแน่ ดูสิหน้าบึ้งตึงเหมือนโกรธใครเชียว “อาเว่ย เจ้าบอกว่าอยากดูของเล่นที่ร้านนี้ไม่ใช่หรือ ออกไปบอกให้หลงจู๊ร้านพาเดินดูสินค้าดีหรือไม่ พ่อมีเรื่องจะคุยกับพี่สาวเจ้า” “ขอรับ” เด็กน้อยหนึ่งเดียวในห้องกระโดดลงจากเก้าอี้ตัวสูงก่อนวิ่งออกไปจากห้องอย่างรู้ความ รู้ขนาดที่เดินออกจากห้องไปแล้วไม่ลืมปิดประตูห้องให้สนิทด้วย ฉะนั้นเวลานี้จึงเหลือเพียงเจียวเชินและเจิ้งคุนเซียวสองต่อสองในห้องรับแขกแห่งนี้ เจียวเชินกลืนน้ำลายหนืดคอเหลือบตามองบุรุษเจ้าของดวงตาคมกริบ นางยังคงไม่กล้าสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ เพราะภาพความทรงจำวันนั้นในป่าชอบไหลพรูเข้ามาทุกที “ท่านมีเรื่องใดจะคุยกับข้าหรือเจ้าคะ”

สี่สิบสาม บทลงโทษ หลังจากกินมื้อกลางวันเสร็จเจียวเชินขอแยกตัวออกมาก่อนเนื่องจากชงอวี้ไม่รู้นึกคึกอันใดจึงต้องการดื่มสุราตั้งแต่หัววันจึงบอกให้นางล่วงหน้าออกมาก่อนเจียวเชินยังไม่ทันเดินออกมาถึงหน้าร้านพบเข้ากับบุรุษที่นางเพิ่งหาข้ออ้างหนีหน้ามาก่อนกินมื้อกลางวันนั่งจิบน้ำชาหน้านิ่งอยู่บนโต๊ะไม่ไกลจากตีนบันไดเหมือนมาดักรอใครไม่นึกว่าคนที่ไม่ชอบสุงสิงกับใครหากไม่สนิทจะมานั่งอยู่ในร้านที่โต๊ะรวมไม่ใช่ห้องพิเศษเช่นนี้

สี่สิบห้า ตรวจร่างกาย ฝ่ายเจียวเชินเดินออกมาจากภัตตาคารอาหารได้ก็มุ่งหน้าไปยังจุดที่รถม้าลากของนางจอดรออยู่ฝั่งตรงข้ามไม่ไกลจากที่นางยืนอยู่ พอขึ้นไปข้างบนรถอามี่ สาวใช้ส่วนตัวของนางก็รีบเข้ามาหาเจ้านายสาวด้วยความเป็นห่วง“คุณหนูไม่สบายหรือไม่เจ้าคะ ไยจึงหน้าแดงและร้อนผ่าวเช่นนี้”“ข้าไม่เป็นอันใด” เจียวเชินยกมือขึ้นจับใบหน้าตนเองพลางค่อย ๆ ผ่อนหายใจเข้าออกเพื่อปรับอารมณ์ของตนเอง สลัดความทรงจำตราตึงใจเมื่อครู่ทิ้งไปก่อน “อามี่เจ้าบอกให้สารถีออกเดินทางเถอะ เดี๋ยวไปถึงจวนตระกูลจิ่นสายนะ”“เจ้าค่ะ”ใช้เวลาไม่นานรถม้าของเจียวเชินก็เดินทางมาถึงจวนตระกูลจิ่นที่วันนี้คนข้างในจวนนั้นเงียบสงบผิดปกติเจียวเชินลงจากรถปุบท่านพ่อบ้านคนเดิมที่คอยต้อนรับนางยามาตรวจความคืบหน้าของการรักษาคุณชายน้อยของตระกูลก็ดินนำนางเข้าจวนไปยังเรือนของเด็กอ้วนคนไข้ของเจียวเชิน“เวลานี้ท่านประมุขกับฮูหยินใหญ่ไม่อยู่จึงดูเงียบเหงากว่าทุกทีทว่าอีกเดี๋ยวคงกลับมาขอรับ ส่วนคุณชายน้อยเพิ่งวิ่งเล่นเสร็จเหงื่อโซม

บทส่งท้าย หลายวันผ่านไปคดีลักลอบค้าเด็กผิดกฎหมายข้ามเมืองถูกปิดจบลงไปด้วยดีโดยสามารถจับทั้งตัวเบื้องหลังและพ่อค้าคนกลาง รวมทั้งตระกูลที่ร่วมมือต่าง ๆ ได้ทั้งหมดด้วยเพราะมือปราบของแต่ละเมืองร่วมมือกันอย่างสามัคคี รวมทั้งตระกูลจิ่นตระกูลมากอำนาจในเมืองหลี่ซงเองก็ถูกจับกุมตัวทั้งครอบครัวไปรับโทษในคุกด้วยเช่นกัน การจับกุมตัวตระกูลชั้นสูงนี้ย่อมเป็นข่าวดังที่ชาวเมืองหลี่ซงทุกคนล้วนให้ความสนใจ เป็นหัวข้อสนทนายามเช้าติดต่อกันหลายวันเลยทีเดียวครั้นกล่าวถึงอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงหลังจากคดีดังกล่าวถูกปิดจบลงคือมีรถม้าจากต่างเมืองหลายคันเดินทางผ่านเข้าผ่านประตูเมืองมุ่งหน้าสู่จวนเรียบง่ายหลังหนึ่งต่อเนื่องตลอดหลายวันที่ผ่านมาจวนหลังดังกล่าวมีเจ้าของคือสตรีนางหนึ่งนามว่าเจียวเชินนั่นเองรถม้าแต่ละคันที่เดินทางมาจอดหน้าจวนมีจุดประสงค์คล้ายกันคือเดินทางมารับลูกน้อยของตนเองที่โดนลักพาตัวไปกลับบ้านอันเป็นที่รักของพวกเขา“พวกข้าต้องขอบคุณแม่นางเจียวเชินอย่างยิ่งที่ดูแล เหยียนเอ