All Chapters of แม่อุ้มบุญที่ไม่ใช่เมีย: Chapter 11 - Chapter 20

หลายวันต่อมาหลังจากที่บิวหยุดงานไปสี่วันติดต่อกันจนตอนนี้ส่วนตรงนั้นของเธอก็หายเป็นปกติแล้ว และสี่คืนที่ผ่านมานี้ เขาก็ยังเข้ามานอนในห้องของเธอ"คุณยังไม่ได้โทรช่างมาซ่อมแอร์เหรอคะ" บิวเอ่ยถามทันทีที่ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนอย่างเช่นตลอดสี่คืนที่ผ่านมา"ฉันโทรไปแล้วแต่ช่างบอกว่ายังไม่ว่าง เห็นบอกว่าช่วงนี้มีคิวต้องล้างแอร์หลายบ้านน่ะ" ตอบด้วยสีหน้านิ่งปนซึนหน่อยๆ"ช่างคนอื่นไม่มีเหรอคะ""ฉันรู้จักและสนิทกับช่างคนนี้มานานแล้ว ฉันจึงไม่อยากหาช่างอื่นมาทำ""ช่างได้บอกไหมว่าเมื่อไหร่จะว่าง""เห็นบอกว่ายังติดคิวล้างแอร์อีกสามสิบตัวน่ะ ช่วงหน้าร้อนแบบนี้ช่างแอร์จะมีงานเยอะหน่อย" พูดไปอย่างนั้น แต่ที่จริงแล้วเขายังไม่ได้โทรหาช่างเลย"บอกให้เขามาดูให้สักแปปไม่ได้เหรอคะ ไหนบอกว่าสนิทกับช่างไง""ฉันไม่อยากไปลัดคิวคนอื่น เดี๋ยวเขาจะมองว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวอีก""แล้วอีกกี่วันล่ะคะช่างถึงจะได้เข้ามา""น่าจะสองสามอาทิตย์มั้ง""ทีนี้คุณก็ต้องนอนในห้องนี้อีกสามอาทิตย์เหรอคะ""อืม" เขารับคำในลำคอ ก่อนจะล้มตัวนอนลงบนเตียงด้วยท่าทีสบายอกสบายใจ จนทำเอาคนที่ยืนมองอยู่ถึงกับหน้างอ เพราะรู้สึกหงุด

วันต่อมาธาวินรู้สึกตัวตื่นก่อนบิวแล้วหันไปมองยังร่างบอบบางที่นอนอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นว่าผ้าห่มร่นลงไปอยู่ที่เอวเธอ เขากลัวว่าเธอจะหนาว เขาจึงดึงผ้าห่มให้ปิดทรวงอกอวบอิ่มที่เขาเพิ่งได้สัมผัสและลิ้มลองไปเมื่อคืน จากนั้นเขาก็ออกจากห้องไปอาบน้ำห้องของตัวเองอย่างเช่นหลายวันที่ผ่านมาหลังจากที่ร่างสูงออกไปจากห้องได้ไม่นาน หญิงสาวก็รู้สึกตัวตื่นแล้วหันไปมองยังด้านข้างก็ไม่เห็นเขาอย่างเช่นหลายวันที่ผ่านมา เขาจะตื่นก่อนเธอทุกวันบิวลุกออกจากเตียงนอนพร้อมสังเกตตัวเองว่าวันนี้เจ็บตรงนั้นหรือเปล่า โดยการลุกออกจากเตียงแล้วก้าวเดินไปจึงรู้ว่าไม่เจ็บเหมือนกับวันนั้น เมื่อเป็นอย่างนั้นเธอก็โล่งใจไป พลางคิดในใจว่าวันนี้เวลาไปนั่งทำงานจะได้ไม่ต้องทนทรมานเหมือนกับวันนั้นอีกบิวจัดการอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกจากคอนโดไป เมื่อลงมาถึงลานจอดรถก็เห็นว่ารถเขาที่เคยจอดติดกับรถเธอไม่อยู่แล้วเขาออกไปแล้วจากนั้นบิวก็เปิดประตูเข้าไปนั่งในรถแล้วขับออกไปธนาคารเอ็มไอเอ็มบิวลงจากรถแล้วสาวเท้าตรงไปยังธนาคารชื่อดัง แต่ทว่าร่างสูงของลูกชายเจ้าของธนาคารก็เดินเข้ามาทักทายเธอด้วยท่าทีสุภาพพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ"สวัสดีครับคุณบิว""

ธาวินจ้องมองใบหน้าเรียวใสอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็ระดมจูบซอกคอที่มีกลิ่นหอมสดชื่นของเธอซ้ำๆ ก่อนมือหนาจะดึงผ้าขนหนูออกไปให้พ้นทางจนร่างสวยเปลือยเปล่าอยู่ในอ้อมแขนหนา จากนั้นจึงจับร่างเล็กให้นอนราบไปบนที่นอนแล้วก้มลงดูดเลียสองเต้าอวบอั๋นสลับไปมาอย่างไม่รู้เบื่ออยู่หลายอึดใจ เมื่อเป็นอย่างนั้นบิวก็ปล่อยให้เขาทำไปตามอำเภอใจ และคิดในใจว่านี่มันเป็นหน้าที่ของเธอที่จะต้องทำ ร่างสูงหยัดกายขึ้นถอดเสื้อผ้าออกไปจนร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่า พร้อมกับแท่งร้อนทั้งยาวและใหญ่ออกมาปัดป่ายอยู่ตรงเนินเนื้อสวยขาวนวลเนียนของเธอ เขาจับขาเรียวให้แยกออกจากกัน ก่อนจะเลื่อนมือมาจับยังแท่งร้อนที่กำลังแข็งชันและร้อนผ่าว เขาดันความใหญ่โตเข้าไปในกลางใจสาว จากนั้นก็เริ่มขยับเข้าออกจากเนิบนาบ ก่อนจะรัวเร็วและแรงขึ้นตามอารมณ์พลุ่งพล่านที่ก่อตัวอยู่ภายในกาย จนกระทั่งทั้งสองได้เสร็จสมไปพร้อมกัน พร้อมกับน้ำเชื้อได้พวยพุ่งเข้าไปอยู่ในโพรงสวาทที่ตอดรัดลำกายของเขาจนแทบคลั่ง "อ๊า อ๊า อ๊า" "อ อาา" "เดี๋ยวฉันต่ออีกรอบ ฉันยังไม่อิ่ม" ว่าจบ ธาวินก็จัดการร่วมรักต่อไปอีกหนึ่งรอบ ก่อนที่น้ำรักจะฉีดพุ่งเข้าไปอยู่ในโพรงร

บ้านธาวิน วันต่อมาวันนี้ธาวินมาหาอมราที่บ้านแต่เช้า เพราะเขามีเรื่องอยากจะขอให้แม่ช่วย"แม่ครับ" ธาวินเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่ที่กำลังออกกำลังกายอยู่ในห้องฟิตเนสขนาดใหญ่"วันนี้ทำไมถึงมาแต่เช้าล่ะลูก" อมราที่กำลังเดินอยู่บนลู่วิ่งไฟฟ้าเมื่อเห็นร่างสูงของลูกชายเดินเข้ามาก็กดปุ่มหยุดแล้วก้าวลงมาจากลู่วิ่ง พร้อมกับเอ่ยถามออกไป"ผมมีเรื่องอยากจะให้แม่ช่วยหน่อย""ให้แม่ช่วยเรื่องอะไรล่ะ""แม่ช่วยพูดให้บิวลาออกจากงานแล้วมาทำที่บริษัทของเราได้ไหม""หึ ทำไมล่ะ" อมราหัวเราะยิ้มอย่างพึงพอใจพลางเอ่ยถามออกไป เพราะอมราพอจะนึกรู้ได้ว่าลูกชายมีอะไรบางอย่างผิดปกติไป"แม่อย่าถามเหตุผลได้ไหม แค่แม่ช่วยพูดให้บิวลาออกจากที่นั่นก็พอ ผมรู้ว่าแม่พูดได้""งั้นแสดงว่าลูกเคยพูดให้บิวลาออกจากงานแล้วใช่ไหม""ครับ""แล้วบิวบอกว่าไง""บิวบอกว่ารอให้ท้องก่อนแล้วค่อยลาออก""เอาล่ะ เดี๋ยวแม่จะคุยกับบิวให้ก็แล้วกัน""แม่คุยวันนี้เลยนะครับ" "รีบขนาดนั้นเชียว" อมราถามปนแซว"ครับ""ได้ เดี๋ยววันนี้แม่จะโทรไปคุยกับบิวให้""แม่ต้องพูดให้บิวลาออกจากงานให้ได้นะครับ""ได้ๆ แม่รับรองว่าบิวจะลาออกจากงานแน่""ขอบคุณครับแม่" เขาพูดอ

หลังจากที่บิวทานข้าวเสร็จแล้วก็เข้าห้องไปหยิบกระเป๋าสตางค์แล้วออกมา ธาวินที่ออกมาจากห้องครัวเมื่อเห็นเธอถือกระเป๋าสตางค์จึงเอ่ยถามออกไป"จะไปไหน""ลงไปซื้อของใช้ค่ะ""อะไรเหรอ""ก็...ของใช้ผู้หญิงค่ะ และของจุกจิกหลายอย่าง""ผ้าอนามัยเหรอ""ค่ะ""มาเมื่อไหร่""เมื่อกี้นี้เองค่ะ ตอนนั่งกินข้าว""เดี๋ยวฉันลงไปด้วย""คุณจะลงไปทำไมคะ""ฉันอยากไปเป็นเพื่อนเธอ ไปกันเถอะ" พูดจบ ธาวินก็จับมือของบิวแล้วพากันออกไปจากคอนโดร้านสะดวกซื้อหน้าคอนโดเมื่อเข้ามาภายในร้านสะดวกซื้อ ธาวินก็หยิบตะกร้าสำหรับใส่ของเดินตามหลังคนตัวเล็กไปด้านหลังที่มีผ้าอนามัยหลากหลายยี่ห้อวางอยู่ บิวหยิบผ้าอนามัยมาหนึ่งห่อแล้วใส่ตะกร้าที่คนตัวสูงถืออยู่พร้อมกับเงยหน้าบอกเขาออกไป"เอาตะกร้ามาค่ะ เดี๋ยวบิวถือเอง""เดี๋ยวฉันถือให้""ไม่อายเหรอคะ""อายอะไร""ที่ต้องหิ้วผ้าอนามัยให้บิว""ไม่เห็นจะอายเลย ก็แค่ผ้าอนามัย""งั้นก็ไปซื้ออย่างอื่นต่อเถอะค่ะ" จากนั้น บิวก็เดินไปหยิบครีมอาบน้ำ ยาสระผม ยาสีฟัน และของอื่นๆอีกหลายอย่างมาใส่ตะกร้าที่เขาถืออยู่"ได้ของครบแล้ว ไปจ่ายตังค์กันเถอะค่ะ" ว่าจบ ธาวินก็นำตะกร้าที่มีของหลายอย่างไปหน้า