บทที่ 11เจ้าคือของพี่คนเดียว 18+มะยมคิดว่าเหตุการณ์เมื่อกี้จะจบลงแล้ว ทว่า... ทันใดนั้น ร่างมหึมาของงูยักษ์ตรงหน้าก็พลันสลาย กลายเป็นประกายแสงเรืองรอง แล้วแปรเปลี่ยนกายเป็น ชายหนุ่มรูปงามเวไนยในร่างมนุษย์นั้นสมบูรณ์แบบจนน่าตกตะลึง! รูปลักษณ์หล่อเหลาราวเทพบุตรทำให้เขาแทบลืมหายใจ ชายหนุ่มช้อนร่างของมะยมขึ้นแนบกับอกแกร่งที่ยังคงเปลือยเปล่า แล้วพาเขาพุ่งขึ้นจากผืนน้ำอย่างรวดเร็วราวกับไม่ต้องการให้ร่างกายของเขาต้องสัมผัสกับความเย็นอีกแม้แต่น้อย“คุณจะพาผมไปไหน!” มะยมถามเสียงสั่น“กลับเรือน”“แต่เรายังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย!”“เจ้าจงวางใจเถิด แม่ทับทิม ไม่มีผู้ใดจะได้เห็นเรือนร่างของเจ้า”“บอกว่าไม่ใช่ไง! คิดถึงกันมากทำไมไม่ไปมีอะไรกับเขา! ปล่อย!!!”ความโมโหที่ปนกับความน้อยใจพุ่งทะยานจนเขาแทบระเบิด! มันน่าโมโหเกินกว่าจะยอมรับได้ไหมเล่า! ตัวเองเพิ่งจะยัดเยียดความสัมพันธ์ที่ดุดันด้วยการสอดใส่แก่นกายถึงสองลำลึงค์เข้ามาในร่างกายเขา แล้วกลับเอาแต่เรียกขานชื่อคนอื่นในห้วงแห่งความใคร่! คนฟังแล้วมันทั้งเจ็บ ทั้งหงุดหงิด จนแทบจะกัดลิ้นตัวเอง!“พี่ขอโทษ” เวไนยพูดอย่างสำนึกผิด“ถ้าคุณยังไม่หยุดเรียกชื
Dernière mise à jour : 2026-01-13
Se connecter
