บททั้งหมดของ The Devil In Him: บทที่ 101 - บทที่ 110

Claire's POV “Ano? Paano nangyari ‘yon eh bago pumasok yung bagyo okay naman sales natin ah?” Pangatlong store na ito at sa lahat ng inikutan ko, pare-pareho sila ng concern. Lahat ng sinusupplyan naming tindahan, nagsi-urong. “Ayun nga po Ma'am eh hindi ko rin po alam. Kapag tinatanong sila ang sagot naman po merong mas magandang offer sa kanila.” Napakamot ako ng ulo, pagsusupply sa mga tindahan ang tumataguyod sa mga grocery stores namin. Kung mawawala sila, malamang sa malamang hindi ko kakayanin magpasahod sa mga tao ko. “Sino raw ang nagbibigay ng offer sa kanila?” Lumingon-lingon siya bago magsalita. “Ma'am, pinagbantaan na po ako ng tauhan ng taong ito na ‘wag sabihin sa inyo kaya sana wala pong makakalabas na sa akin ‘to nanggaling ah?” Tumango ako. Iyon din ang sinabi sa akin ng iba kaya hindi ko sila masisisi kung bakit ayaw nilang magsalita, “Si Madam Edwina po, balita ko mas pinapalaki pa nila ang mga business nila kaya nageexpand yung mga stores nila ngayon. Mala

Claire's POV “Ay! Bongga ka naman dyan teh! Parang pasan ang buong daigdig ah?” Inabot ko kay Berto ang shot glass. “Panay kantyaw ka dyan pero binibigyan mo rin naman ako.” “Syempre, aba minsan ka lang mag-aya! Nung huling uminom tayo naalala mo kung gaano ka ka-maoy non? Hahaha! Pwede kitang i-content panigurado yayaman ako eh.” “Gag*!” Inabot ko ang baso at muling ininom iyon. Hindi naman nagtagal ang inuman namin at kaagad din akong umuwi. Hindi naman ako ganon ka-lasing kaya nakapag drive pa ako. “Babe?” sinalubong ako nin Clark sa balkon, “Saan ka galing? kanina pa ako tumatawag sa ‘yo hindi ka sumasagot.” “Kasama ko pinsan ko.” Aabutin niya sana ang bag ko pero iniwas ko ito, “Ako na.” Hindi na siya sumagot at tinitigan lang ako. Hindi ko na siya hinintay at dumiretso na ako sa loob. “Hello Mama!” masayang bati ni Elly pero nilagpasan ko lang siya, dumiretso ako sa kwarto at dumapa sa kama. “Claire.” Hindi ako sumagot at pumikit, “Is there a problem?” Umupo siya sa t

Clark's POV “Hi.” I made sure I look good before going to my first day of work. I wore simple black jeans with black polo shirt. “H-hello, Clark.” She stammered. “Are you okay?” “A-ahh oo, pasok ka.” Her house was a two story house with a garage on the right side. She guided me to the living room and I sat on the sofa. “H-hey.” I pointed to the bra lying on the other chair. “Sh*t!” Mabilis niyang kinuha ‘yon at tinago sa likod niya, “Maliligo lang muna ako, ahh kung hindi ka pa nag-aalmusal punta ka lang dyan sa kusina. Make yourself comfortable.” Pagkasabi non ay kaagad na siyang tumakbo papasok sa loob. Pasimple akong natawa, “She's so careless.” Pero imbis na sa kusina pumunta, tumayo ako at iniko ang buong bahay. Minememorya ko ang bawat sulok nito. Mabilis akong bumalik bago pa niya ako makita. Tama nga ang hinala ko, walang kahit issng bahay na malapit dito sa kanya. Nasa loob ng isang subdivision ang bahay niya pero nakahiwalay ito sa iba. “I'm ready, tar

Claire's POV Hindi magkandaugaga ngayon ang mga clerk sa jewelry shop. Nang malaman nila ang halaga ng alahas na bibilhin ni Clark ay mismong manager na ang nag-asikaso sa amin. Yung dalawang masungit kanina ay hindi magkamayaw sa kahahanap ng alahas para sa akin. Pero hindi pa rin talaga ako makapaniwalang gagastusan niya ako ng ganito kalaki para lang sa isang kwintas. “Ito po Ma'am, katulad po nung pendant na gusto niyo kanina,” alok ng manager. “Oo nga, pero gusto ko yung same din na chain. Maganda kasi mas bagay.” Hindi ko sila sinumbong sa manager nila, pero hindi rin ako papayag na hindi makaganti. “Ah sure Ma'am, wait lang po hahanapan po namin kayo.” “Ay hindi, dito ka lang. Yung dalawa na ‘yon, si Jasmine at Andrea.” Binasa ko ang mga nametag nila, “Gusto ko sila ang hahanap ng lahat ng pinapahanap ko.” Napangisi si Clark sa narinig. “Sure Ma'am, no problem po.” Nilingon niya yung dalawa, “Ano pang hinihintay niyo? Hanapan niyo ulit si Ma'am.” Sa huli, bumi

Claire's POV ‘Thank you for tonight, goodnight.’ Kahit anong gawin ko, hindi mawala wala iyon sa isip ko. Halos hindi na ako nakatulog kaya kinabukasan ay alas sais na ako nagising. “Anak ligo ka na, kaya mo na mag-isa ‘di ba?” “Opo Mommy.” “Very good, bilisan mo anak Maliligo pa si Papa. Naku wala pa palang sinaing.” HIndi ako magkandaugaga sa pag-aasikaso ng pagkain, pareho kasing alas siyete ang mga pasok nila. Dapat sana kaninang alas singko pa ako nag-asikaso. “Oh? Bakit aligaga ka, ang aga-aga.” Salubong ang mga kilay niyang lumabas ng kwarto. “Babe late akong nagising eh, naliligo pa lang si Elly, kakasaing ko lang.” “Anong oras na ba?” “Mag six thirty na.” “What?!” Dali-dali siyang bumalik ng kwarto habang niluluto ko naman ang mga hotdog na halos masunog na. “Mama, tapos na ako po.” Nakabalot pa ng twalya si Elly at may mga bula pa sa ulo. “Babe? Pwedeng paki asikaso saglit si Elly? Tatapusin ko lang itong ulam.” “Ano? Maliligo na rin ako late na ‘