บททั้งหมดของ The Devil In Him: บทที่ 51 - บทที่ 60

Clark's POV Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa. Tumatawag na naman ang magaling kong Ama. “Ano?!” singhal ko. “Bastardo! This is your last chance or I'll bomb their whole town.” “For fuck's sake Dad! Alam mo bang may apo ka na?” “Clark, kahit ibala pa kita sa kanyon wala akong pakialam. Sa apo ko pa kaya? Pinalaki kita para magkaron ng pakinabang. Ngayong nagpapakabaliw ka dyan sa Negros, didispatsahin kita kung mawawalan ka rin lang ng pakinabang.” “FUCK!” Nagkapira-piraso ang cellphone nang tumama ito sa pader. Lalo pang nag-init ang ulo ko nang makitang inilapit ni Scott ang labi sa tenga ni Claire at bumulong, “Check their fucking businesses and send them threats, NOW!” “Boss sigurado ka ba? Balita ko isa sila sa malalaking partners ng Dad niyo dito sa Visayas.” “I don't care.” Nagtama pa ang mga mata namin ni Scott bago ko sila tinalikuran, “He dared touch my woman. I'll make his life fucking miserable.” “Are we not going to Manila yet? I heard your Dad propo

Claire's POV “Kaya ba pinili niyang iwan na lang kami?” wala sa sarili kong tanong. “Hindi. At first they had an agreement na pakakawalan niya si Boss after ng five years pero heto na naman.” Yumuko siya at nagkuyom ng kamao, “Pati anak ni Sir Clark dinamay.” Nagtaas siya ng tingin at kinausap ako, “Wala talaga siyang alam sa mga nangyari sa ‘yo. Pagtungtong niya ng Maynila ay halos hubaran siya sa mansyon, kinuha rin pati cellphone niya. Sinubukan kitang puntahan para icheck pero wala. Masyadong tuso si Wilson.” FLASHBACK Clark's POV “Finally, my beloved Son!” He opened his arms like he's about to give me a hug. I quickly pulled out my gun and shot him right on his forehead. Pero gaya ng inaasahan, isang swabeng galaw lang ng ulo niya ay naiwasan niya na ito kaagad. Ni hindi man lang nawala ang ngiti sa mga labi niya. “This fucker.” “Thank you for the warm welcome my Dear Clark.” Inilagay niya sa magkabilang bewang ang mga kamay at sinenyasan ang mga tauhan niya.

“Just sign the contract,” I demanded. “Gusto ko munang makausap ang Pinuno.” “We have no time for this.” Tumingin ako sa relo at inayos ang necktie ko, “Sabihin mo lang kung ayaw mo so I can go straight to the Vice President and offer it to him.” Tiim bagang siyang napapikit. Walang nagawa kung hindi primahan ang kontrata, “Good.” Binawi ko ang papeles, “Remember Mr. President, Philippines is a very small country full of idiots compared to other countries we manage. Let's not make it harder for the both of us, okay?” Tinapik ko ang balikat niya saka tumalikod. “Y-yes, Sir.” Nanginginig at halatang may halong galit sa boses niya pero wala siyang magawa. Pagbalik ko sa bahay ay kaagad kong inabot kay Dad ang kontrata. Masaya siyang nagpunta sa kwarto para raw ibalita kay Mama ang ginawa ko. Gusto kong masuka sa tuwing nakikita ko sila kaya umiwas na lang ako. Dumiretso ako sa kusina para kumain pero mga bastardo ang bumungad sa akin doon. Nagsasapakan, may nagbibigayan ng

3rd Person's POV Hinubad ni Clark ang suot na Tuxedo, tumambad sa lahat ang matipuno niyang katawan. Magalang na kinuha ito ni Malcolm ang kanyang damit at bumalik sa gilid. Nang matapos siya ay nagsisunuran na lahat ng nasa baba. Lahat sila ay magaganda ang katawan pero hindi gaya ni Clark, puno ng mga pasa, sugat, at mga peklat ang mga katawan ng mga ito. “Five hundred. 'Yan ang bilang niyo, ang iba ay dati nang myembro at ang iba naman ay bago.” Iginaya niya ang kamay niya kay Malcolm, “Tagasuri, ianunsyo sa lahat ang paraan ng pagpapakilala.” Inilapag ng Tagasuri ang mga gamit sa lamesita at siya namang gumitna, “Magpapakilala ang lahat sa ating pangalawang pinuno sa pamamagitan ng pakikipaglaban. Limang daan laban sa isa, ang sukatan kung karapat-dapat kayo para sa inyong mga ranggo ay kung mananatili kayong humihinga hanggang dulo. Ngunit hindi lamang ito sukatan para sa inyo kundi para rin sa pulang ranggo. Kung mapapatay siya sa gitna ng sagupaan ay ang tagasuri ang h

Clark's POV “I'll do it.” “Good!” “But not for five years.” Pinanlisikan niya ako ng mga mata, “As soon as we finish everything, you'll let me leave.” “Deal.” Diretso kaming nakatingin sa mata ng isa't isa at nagpapakiramdaman. Ang baril ko ay nakatutok pa rin sa noo niya. “Can I leave now?” “Give me your gun.” “Why?” “Just for a second, I'll give it back.” “Why?” “Hindi mo dapat tinututukan ng baril ang itim na ranggo, alam mo ‘yan.” Nakahinga ako ng maluwag. Ibinigay ko sa kanya ang baril, “Your palm.” I extended my arm and showed him my palm, “Let me leave after this.” He shot it right at the center, “There, now you're Jesus.” He laughed menacingly. Tatalikod na sana ako nang muli siyang magsalita, “Hindi mo man lang ba itutour dito ang apo ko?” “Some other time Dad, natatakot ang bata. Binigla mo.” Inirapan ko siya sabay talikod. “Make sure to bring her Mom next time so we can have a family dinner! Lalalala lala lalala~” Pasayaw-sayaw siyang bumalik