Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

"Who's that?" Akto siyang sisilip sa cellphone ko kaya pinatay ko ito agad. "Wala hahaha yung friend ko." "Really?" Kunot noo niyang tanong. "Yup! Tara na, bili tayo BBQ. Pili ka na dyan oh." "Pili ka na, balut ang akin." Tumango ako sa kanya at nagpaluto ng laman, adidas, isaw, at atay. "Ano nga palang nangyari ron sa problema kay Edwina?" He patted my head, "Don't worry. It's all been handled." “Uhh babe? Magpapaalam ako ha?” “Saan?” Humawak ako sa braso niya, “I'm going to a friend's party sa 18 po. Can I?” I pouted. He caressed my cheek, “Of course you can, silly. Just behave and update me, o

Scott's POVI came from the kitchen to get some water. Claire has been vomiting wildly for a woman. Papasok na sana ako sa kwartong pinagdalhan ko sa kanya nang bumukas ito. Pero imbis na tao, isang gumagalaw na karton ang lumabas. “What the hell?” Nasipa ko ito sa gulat.“Aaah!!!”“C-Claire? What the hell? What happened? Bakit para kang aso dyan?” Tinulungan ko siyang tumayo.“Aww!” Hawak-hawak niya ng ulo niya. “Sorry.” I caressed her head, “Ano bang nangyari sa ‘yo?” Humarap siya sa akin na pulang-pula ang mukha, “They were making out there.” Para na siyang iiyak. “What? Who?” “Clara.” The door opened, it was Miko, “Cellphone mo.”Tinalikuran siya ni Claire at mukhang balisa ito, “I'll give it to her.” Sinara na niya ang pinto kaya hinila ko si Claire pababa sa ku

Claire's POV [From: Clark Please don't wait for me anymore.] Anong ibig niyang sabihin? Kaagad akong nagdial ng number niya. Tuloy-tuloy ang tawag ko, umabot din siguro ‘yon ng limang minuto bago niya sinagot. “Hi babe!” “Hi babe?! Anong Hi babe? Ang text mo sa ‘kin, ‘Don’t wait for me anymore. Anong ibig mong sabihing don't wait for me anymore?! Gago ka ba? Kung makikipag break ka harapin mo ‘ko!” Napakatapang kong magsalita pero naguunahan na sa pagbuhos ang mga luha ko. “Hey, hey. Chill!” “Anong chill?!” I started sobbing. “Are you crying, babe I sent it to the wrong number. That was supposed to be for my Dad.” “Totoo?” Pinunasan ko ang luha ko, “Nasaan ka na ba?”

Claire's POV “Bading, gising na! Aalis na tayo!” “Ano ba ang aga-aga, inaantok pa yung tao eh.” “Ay! Alas otso na teh! Magpupunta pa tayo ng restau diba? Imbis na almusal magiging brunch to!” Nanlalabo pa ang mga paningin kong tumingin sa kanya, “Teka, bakit kasama ka?” “Ay wow, harsh ah? Eh sabi ng Papa mo sama na raw ako wala raw boylet mo eh.” Bigla niyang nilakihan ang boses niya, “Ako muna boylet mo.” “Hahahaha! Gago!” Hinampas ko siya ng unan, “Kayo na lang ata eh, tinatamad ako.” “Ay teh, ‘wag kang paimportante tara na.” “Masakit ang ulo ko.” Hindi siya nagpatinag sa mga dahilan ko at pinilit akong gumayak. Pagdating namin sa resta

[To: Clark I'm pregnant, Clark. Kailangan ka namin ng anak mo, kailangan kita. Hindi ko alam paano mo ‘ko natitiis ng ganito. Yung sabi mong isang buwan, tatlong buwan na ngayon. Ni hindi ko alam kung buhay ka pa ba.] “Wala pa rin ba siyang paramdam?” Minamasahe ni Kuya Carlo ang mga kamay ko. “W-wala,” halos pabulong kong sagot. Hinila niya ako at isinandal ang ulo ko sa balikat niya, “Hayaan mo, ayan oh. Tatlo kaming tatay ng anak mo. Pili ka lang, gusto mo i-schedula pa natin.” Napangiti ako sa sinabi niya. Mabuti na lang nandyan sila mabuti na lang hindi nila ako pinababayaang mag-isa. [To: Clark Miss na miss na kita, bumubukol na ang tiyan ko. I wish you were here para makita mo at maramdaman mo ang baby natin.] “Ito raw yung mga vitamins na kailangan mo sabi ng OB. Sinulat ko na dyan yung oras kung kailan sila iinumin para hindi ka na malito ha? Tatawagan din kita para magpaalala.” Hindi ko alam kung paanong isang araw, bigla na lang sumulpot si Scott at inaasi