Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

150

บทที่ 21

เงาร่างที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันหน้าห้อง ทำให้เซี่ยเจ๋ออี้ที่นอนอยู่บนเตียงเพราะอาการบาดเจ็บอ้าปากค้าง เขาเบิกตามองครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะคิดว่าตนตาฝาดไปเอง แต่ก็ยังเห็นภาพเดิมๆ นั่นก็คือหญิงสาวที่สวมชุดสีดำทั้งชุดยืนอยู่หน้าประตู สายตาของเขาจ้องมองตรงนั้นมาตลอด จึงมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดไม่มีทาง!! หญิงสาวผู้นี้อยู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น…“พวกเขามาแล้ว...เจ๋ออี้เจ้าเป็นอะไรไปหรือ” เฉิงเค่อฉวนเอ่ยถามขึ้น เนื่องจากเขานั่งหันหลังให้เตียงนอนของอีกฝ่าย จึงไม่เห็นในยามที่จูเสวี่ยหลินลดเกราะพรางตาของชุดที่นางสวมอยู่ ชุดที่เป็นหนึ่งในยุทโธปกรณ์จากสกายเวิลด์ที่นางไม่ได้สวมมานานชุดที่ทำให้ครั้งหนึ่งนางเคยเอาชนะไป๋ซูมาได้ เพราะอีกฝ่ายมองไม่เห็นนางทั้งที่นางยืนอยู่เบื้องหน้าเขา“เขาคือคนที่ประมือกับเจ้าจำได้หรือไม่” เห็นท่าทีประหลาดของเซี่ยเจ๋ออี้ เฉิงเค่อฉวนก็ขมวดคิ้วทันที“คงเป็นเพราะอาการข้างเคียง” จูเสวี่ยหลินยักไหล่กับเฉิงเค่อฉวน ทั้งยังหาคำพูดมาแย้งอาการของเซี่ยเจ๋ออี้ดวงตาของนางจ้องตอบชายหนุ่มที่จ้องมองมายังตนอย่างมีนัย นางกำลังข่มขู่ไม่ให้เซี่ยเจ๋ออี้พูดอะไรออกมา อย่างน้อยก็ในยามนี้ เนื่องจ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-11
Read More

บทที่ 22

บรรยากาศของการร่วมโต๊ะอาหารในยามเช้า ทำเอาลางสังหรณ์ในใจของจูเสวี่ยหลินพุ่งขึ้น เนื่องจากการจัดที่นั่งซึ่งดูอย่างไรก็แฝงนัยซึ่งไม่ว่าใครก็คงจะมองออกทันทีจ้าวเคหาสน์ผู้นี้คิดจะเป็นพ่อสื่อจับคู่ให้นางกับเฉิงเค่อโหยว และยังคิดจะจับคู่ให้เจี่ยนอิงกับบุตรสาวของตนเสียงพูดจารื่นหูของเฉิงอวี้ฉือ ในยามที่เอ่ยชมบุตรชายและบุตรสาว ทำให้จูเสวี่ยหลินรู้สึกขบขัน นางเหลือบสายตาไปมองเจี่ยนอิงก็แทบจะกลั้นยิ้มไม่อยู่ เพราะในยามปกติใบหน้าเรียบเฉยของเขาก็แทบจะขู่ขวัญผู้คนให้ขวัญหายแล้ว ในยามนี้ใบหน้าที่กำลังระงับความเดือดดาลยิ่งดูน่ากลัวไปใหญ่ดวงตาที่เอาแต่จับจ้องไปยังจอกชาในมือวาววับ ราวกับกำลังจับจ้องศัตรูคู่อาฆาตอยู่ก็ไม่ปานเฉิงไห่ถังนั่งหน้าซีดขาวราวกระดาษ ในยามที่พยายามรินชาลงไปในจอกของเจี่ยนอิงตามที่เฉิงอวี้ฉือบงการ เด็กสาวนั่งอยู่ติดกับเขา ทั้งยังสังเกตอากัปกิริยาของเขามาตั้งแต่แรก จึงรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าตนโดนเขาปฏิเสธตั้งแต่แรก แม้ว่าในคราแรกที่พบจะเข้าใจว่าเขากับตนยังไม่คุ้นเคยกัน จึงเข้าใจว่าท่าทีเย็นชาและดวงตาเรียบเฉยของเจี่ยนอิงจะดีขึ้น หากเขารู้จักนางมากกว่าเดิมแต่ไม่เลย...บุรุษตรงหน้
last updateDernière mise à jour : 2026-01-11
Read More

บทที่ 23

เสียงทุ้มข่มขวัญของบุรุษซึ่งได้รับการยกย่องจากบิดา ทำให้เฉิงเค่อโหยวแทบจะเก็บอาการสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นเอาไว้ไม่ได้เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายขึ้นมาเต็มหน้าผากของเขา ทั้งยังรู้สึกลนลานจนแทบหาเสียงตัวเองไม่เจอ เขาไม่รู้เลยว่าทำไมจึงรู้สึกเช่นนั้นไม่นานหลังจากมื้อเช้าคนทั้งหมดออกมารวมตัวกันที่ท่าเรือ เฉิงเค่อโหยวยังคงวนเวียนอยู่ข้างๆ จูเสวี่ยหลิน โดยไม่สนใจว่าหญิงสาวจะมีท่าทีเบื่อหน่ายเขาเพียงใดเขาไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยว่าตนกำลังถูกหมายหัว เนื่องจากตลอดเวลาเขากลัวที่จะหันหลังกลับไปมองสหายที่บิดายกย่องอย่างเจี่ยนอิงท่าทีที่เจี่ยนอิงแสดงออกนั้น เห็นชัดว่าเฉิงเค่อโหยวยังคงไม่รับรู้ถึงสาเหตุ ผิดกับเฉิงเค่อฉวนที่มองพี่ชายของตนด้วยดวงตาสมเพช เขารู้จักผู้เป็นพี่ชายดีว่าเพื่อสิ่งที่ตนปรารถนา ไม่ว่าเรื่องที่ทำจะน่าละอายหรือต่ำช้าเพียงใด เฉิงเค่อโหยวก็ไม่เคยลังเลที่จะลงมือ ขอเพียงเขาได้มาซึ่งสิ่งที่ตนต้องการ และครั้งนี้เขาไม่แม้แต่จะเอ่ยเตือนสติของพี่ชายอย่างที่เคยทำ เพราะครั้งนี้เขาคิดว่าเป็นเฉิงเค่อโหยวเองที่รนหาที่ตายเมืองหนานซวินเป็นเมืองที่มีทะเลสาบขนาดใหญ่ ผู้คนหรือก็ชำนาญการเดินเรือและก
last updateDernière mise à jour : 2026-01-11
Read More

บทที่ 24

ระหว่างที่ครุ่นคิดเฉิงเค่อโหยวก็มองตามกลุ่มคนที่กำลังเดินลงเรือไป ในใจก็ได้แต่พยายามหาคำตอบกับสิ่งที่ตนคิด ทว่ามีเพียงคำตอบเดียวที่เขาหวั่น นั่นคือท่าทีของทั้งจูเสวี่ยหลินและเจี่ยนอิงที่มีต่อเฉิงเค่อฉวนนั้น แตกต่างกับท่าทีที่ทั้งสองมีต่อเขาโดยสิ้นเชิง“เค่อฉวน! เจ้าไม่มีทางชนะข้าได้ ไม่ว่าเรื่องใด ข้าไม่มีทางยอมให้เจ้าเอาชนะข้า ไม่มีวัน!!” เขากัดฟันกรอดด้วยความเดือดดาล เมื่อเห็นชัดแล้วว่าจอมยุทธ์ทั้งสองที่บิดาหมายมั่นปั้นมือให้เข้ามาช่วยงานในเคหาสน์ กำลังให้ความสนิทสนมต่อน้องชายต่างมารดา ซึ่งตอนนี้บิดาเองก็เอ่ยชมเฉิงเค่อฉวนบ่อยครั้งหากเขายังปล่อยให้เป็นเช่นนี้ ดีไม่ดีตำแหน่งผู้สืบทอดที่ยังไม่มั่นคงของเขา จะยิ่งสั่นคลอนยิ่งขึ้น ดังนั้นเขาต้องรีบกำจัดเฉิงเค่อฉวน โดยหาทางให้อีกฝ่ายถูกขับออกไปจากตระกูล หรือไม่ก็ทำให้น้องชายต่างมารดาที่เกิดมาขวางหูขวางตาผู้นี้ หายไปจากโลกนี้เลยเขาจะยินดีมากการเดินเที่ยวในตลาดแพปลาครั้งแรกของจูเสวี่ยหลิน นับเป็นเรื่องที่ทำให้นางเพลิดเพลิน จนแทบจะลืมความขุ่นข้องหมองใจที่เฉิงเค่อโหยวสร้างขึ้นได้เป็นอย่างดี หากไม่ใช่เพราะความบังเอิญอันสมควรตาย ซึ่งทำให้พวกเข
last updateDernière mise à jour : 2026-01-12
Read More

บทที่ 25

“เจ้าว่าเฉิงอวี้ฉือเรียกคนพวกนี้มาทำไม” จูเสวี่ยหลินเอ่ยถาม ทว่าดวงตาของนางกลับมองข้าวของที่วางขายอยู่หน้าร้าน“เขาจะคิดทำอะไรก็ไม่เห็นเกี่ยวกับเรา เราอยู่ที่นี่นานเกินไป สมควรจากไปเสียที” เจี่ยนอิงขมวดคิ้วถาม มือของเขาหยิบหวีที่ทำมาจากกระดูกสัตว์บางอย่างขึ้นมาในใจก็ได้แต่คิดว่านานเท่าไหร่แล้วที่จูเสวี่ยหลินไม่ได้ช่วยเขาหวีผม นึกถึงเมื่อก่อนที่นางมักจะชอบสระผม ก่อนจะรอให้แห้ง หลังจากนั้นก็มักจะหวีผมให้เขา“โอ้ หวีนี่น่าสนใจยิ่ง ซื้อไปสักอันสิ คืนนี้ข้าจะไปช่วยเจ้าสระผม ข้าไม่ได้ช่วยเจ้าสระผมมานานเท่าไหร่แล้วนะ” จูเสวี่ยหลินเข้าใจทันที ขอเพียงนางหลอกล่อให้เขายอมอยู่เป็นเพื่อนนาง เพื่อหาเรื่องสนุกๆ ที่เคหาสน์ตระกูลเฉิงทำอีกหน่อย แค่สระผมเท่านี้นับเป็นเรื่องเล็กน้อย“แม่นางเสวี่ย เราสมควรไปได้แล้วเจ้าค่ะ” เฉิงไห่ถังเดินเข้ามาใกล้ จูเสวี่ยรีบหลินคว้าหวีรูปร่างแปลกตาไปจากมือของเจี่ยนอิง“ข้าเก็บเอาไว้เอง เจ้าจ่ายเงินด้วย” จูเสวี่ยหลินยิ้มทั้งยังยักคิ้วให้เขาด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์เจี่ยนอิงมองตามร่างเล็กกว่าแล้วถอนหายใจออกมา แน่นอนว่าเขารู้ทันความคิดของนาง แต่เขาจะคัดค้านนางอย่างไรเล่า เพราะเ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-12
Read More

บทที่ 26

จูเสวี่ยหลินยืนฟังเฉิงเค่อโหยวคุยโวโอ้อวดอย่างเต็มที่ ในยามที่เขาสั่งข้าวปลาอาหารกับเสี่ยวเอ้อ ดูเหมือนอีกฝ่ายจะตั้งใจอวดเบ่งต่อหน้านางเต็มที่ ทั้งยังถือตนว่าคือผู้ที่จะเป็นเจ้าเคหาสน์คนต่อไป ซึ่งแม้แต่เจ้าเมืองหนานซวินเองยังต้องเกรงอกเกรงใจในตัวเขา นับประสาอะไรกับการที่เขาจะพาแขกเข้าไปนั่งในห้องที่ดีที่สุดของโรงเตี๊ยม โดยที่ไม่มีการจับจองเอาไว้ก่อนล่วงหน้า“สมองกลวง” จูเสวี่ยหลินกลอกตาก้าวตามเฉิงเค่อฉวนไปยังชั้นสอง ก่อนที่จะหันไปมองกลุ่มคนที่เพิ่งจะถูกไล่ออกมาจากห้อง ซึ่งน่าจะเป็นห้องที่ดีที่สุดของโรงเตี๊ยมดูท่าทางของบุรุษทั้งสามคนที่ก้าวออกมาน่าจะเป็นบุตรชายคหบดี คนเหล่านั้นแม้จะมีท่าทีไม่พอใจ ทว่าเมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่เป็นใครก็ปิดปากเงียบสนิท ก่อนจะยอมเดินจากไปโดยดีเนื่องจากจูเสวี่ยหลินเดินอยู่ด้านหลังสุด หญิงสาวจึงสังเกตเห็นว่าหนึ่งในบุรุษซึ่งอยู่ในคนกลุ่มนั้น กำลังจดจ้องมายังเฉิงไห่ถังเขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาวราวกับอิสตรี ทว่ามองจากท่วงท่าการเดินเหินก็ดูออกว่าเขาเป็นวรยุทธ์ใบหน้าคมเข้มมีแผลเป็นจางๆ ที่หางคิ้วยาวจรดข้างหู แต่กระนั้นกลับไม่ได้ทำลายความหล่อเหลาของเขาลงแม้แต่
last updateDernière mise à jour : 2026-01-12
Read More

บทที่ 27

“มองไม่ออกเลยว่าท่านเองก็ชอบของเหล่านี้ ขออภัยด้วย...แต่เพราะข้าไม่เห็นท่านสวมเครื่องประดับใดๆ จึงคิดว่าท่านไม่ชอบ มิเช่นนั้นเมื่อครู่อาจชวนท่านไปดูก่อน เพราะก่อนเราเข้ามาที่นี่ก็ผ่านร้านหนึ่ง เห็นมีเครื่องประดับและถุงหอมอยู่” เกาซือซือมีท่าทีกระตือรือร้นหญิงสาวตระกูลเกาทั้งสองใช้ท่าทางสุภาพกลบเกลื่อนอาการไม่พอใจ หลังจากที่เห็นว่าเจี่ยนอิงเอาแต่ก้มหน้าก้มตารินชา และยื่นไปยังจูเสวี่ยหลินกับเฉิงไห่ถัง โดยไม่มีท่าทีจะหันมาสนใจพวกนางเลยแม้แต่น้อย แม้แต่เฉิงไห่ถังยังได้รับการเอาใจใส่จากเขา ทว่าพวกนางกลับโดนเมินเฉยโดยสิ้นเชิง“หากแม่นางเสวี่ยชมชอบจริง ข้าว่าไม่ต้องเสียเวลาไปเดินดูกระมัง ถังเอ๋อร์มีฝีมือเย็บปักไม่เป็นสองรองใคร ถุงปักลายดอกไห่ถังของนางงดงามและประณีต แม้แต่ท่านแม่ยังเคยเอ่ยชม เจ้าก็มอบให้แม่นางเสวี่ยสักใบเถิด” เฉิงเค่อโหยวเอ่ยอย่างเอาใจ“อ้อ ถุงปักลายดอกไห่ถัง เจ้ามีหลายใบหรือ” จูเสวี่ยหลินยิ้มให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ นางแจ้งแก่ใจทันทีว่าถุงปักที่อยู่กับชายหนุ่มเมื่อครู่ อาจจะเป็นเฉิงไห่ถังที่มอบให้เขา มิเช่นนั้นหญิงสาวจะนั่งเม้มปากเงียบเช่นนี้หรือที่สำคัญกว่านั้นเฉิงเค่อฉ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-13
Read More

บทที่ 28

“ที่โรงเตี๊ยมหรือ” เกาซือซือเลิกคิ้วทั้งยังมองพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง เป็นนานกว่าที่จะนึกออกว่าเขาก็คือหนึ่งในชายหนุ่ม ชายหนุ่มที่โดนญาติผู้พี่ของตนอวดเบ่งใส่ จนอีกฝ่ายต้องออกมาจากห้องพิเศษที่ดีที่สุดนั่นเอง“ต้องขออภัยท่านจริงๆ ข้าเองก็ไม่คิดว่าญาติผู้พี่จะทำเช่นนั้น” เกาซือซือเอ่ยขึ้น ทั้งยังจงใจโปรยรอยยิ้มที่ตนคิดว่างดงามที่สุดให้ฉีเจิ้งฝาน ในใจก็แอบชื่นชมความหล่อเหลาของอีกฝ่าย ครั้นเห็นว่าสายตาของเขาเอาแต่มองไปยังเกาจื่อจิงผู้เป็นพี่สาวก็อดที่จะไม่พอใจไม่ได้ นางไม่รู้เลยว่าผู้ที่ฉีเจิ้งฝานมองนั้นหาใช่เกาจื่อจิงไม่ แต่เป็นโฉมสะคราญที่ยืนอยู่ด้านหลังอีกฝ่ายต่างหาก“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ข้าน้อยเองก็รู้จักและได้ยินชื่อเสียงของคุณชายใหญ่เป็นอย่างดี ข้าน้อยเข้าใจ” ฉีเจิ้งฝานเอ่ยด้วยรอยยิ้มสุภาพความหมายที่ออกมาจากคำพูดของเขา ทำให้หญิงสาวทั้งสามคนถึงกับพูดไม่ออก ชื่อเสียงของเฉิงเค่อโหยวที่ว่านั้น คงจะหนีไม่พ้นการที่เขาใช้อำนาจบาตรใหญ่ จนทำให้ผู้คนในเมืองหนานซวินระอาจนไม่อยากจะเดินเฉียดใกล้ไม่ว่าผู้ใดต่างก็ทราบดีว่าเจ้าเคหาสน์ตระกูลเฉิงปกป้องบุตรชายเพียงใด ไม่ว่าบุตรชายจะข่มเหงรั
last updateDernière mise à jour : 2026-01-13
Read More

บทที่ 29

ยอดยุทธ์ในยุทธภพ ยิ่งดูเรียบง่าย และมีท่าทีเป็นกันเองมากเท่าไร พวกเขาก็จะยิ่งมีความซับซ้อนเข้าใจยากมากขึ้นอีกเท่าตัว และยิ่งมีความซับซ้อนพวกเขาก็ยิ่งอันตรายยิ่งเป็นจูเสวี่ยหลินที่เดินเข้าไปในเคหาสน์ตระกูลเฉิง ทั้งที่รับรู้ดีว่าเจ้าเคหาสน์ต้องการให้นางเข้าเป็นพวก นางไม่เพียงไม่อนาทรร้อนใจ แต่นางยังถึงกลับกล้าพำนักอยู่ในเคหาสน์ถึงสามวันสามคืน โดยไม่มีท่าทีเคร่งเครียดเลยแม่แต่น้อย ทั้งที่นางเองก็คงจะรู้ว่าเจ้าเคหาสน์ยังคงรอคำตอบของนางอยู่ ซึ่งเจ้าเคหาสน์หรือทนรับคำปฏิเสธได้จูเสวี่ยหลินมองเห็นความสับสนในดวงตาของเกาซือซือก็พอใจยิ่งนัก นางหันไปมองเกาจื่อจิงที่ยืนมองตนอยู่เงียบๆ ก่อนจะหันมาสนใจฉีเจิ้งฝาน ซึ่งชายหนุ่มก็กำลังมองมายังนางด้วยรอยยิ้ม ดูท่าทางบุรุษผู้นี้จะเข้าใจความหมายที่นางต้องการสื่อ จึงเพียงแค่ยิ้มอย่างสุภาพและละสายตาไปยังเฉิงไห่ถัง“หากแม่นางทั้งสี่สนใจสินค้าชิ้นใดก็ไม่ต้องเกรงใจ” เขาเปลี่ยนสีหน้าและพูดจาแนะนำเครื่องประดับต่างๆ อย่างกระตือรือร้น ซึ่งนั่นทำให้บรรยากาศอันน่าอึดอัดคลายตัวลงไปได้มากจูเสวี่ยหลินหันกลับมาสนใจเฉิงไห่ถัง ก่อนที่จะเลือกหยิบกำไลหยกชิ้นหนึ่งขึ้นมา แล
last updateDernière mise à jour : 2026-01-13
Read More

บทที่ 30

ดังนั้นระหว่างที่เดินทาง จึงมีบางครั้งที่นางจะลอบเข้าไปสังเกตการณ์ ในคฤหาสน์หลังใหญ่ๆ เพียงเพราะนางอยากจะรู้ว่าตระกูลใหญ่ๆ ที่ว่าร่ำรวยนั้น พวกเขามีสมบัติมากเท่าไร และของสิ่งใดที่น่าสนใจบ้าง หากมีของที่นางอยากได้และเห็นว่าน่าสะสมนางก็จะหาวิธีให้ได้มันมา ซึ่งบางครั้งนางก็ใช้วิธีสกปรกบ้าง โกงบ้าง วางแผนหลอกล่อบ้าง แต่นางไม่เคยใช้วิธีขโมย เพราะเห็นว่ามันไม่น่าตื่นเต้นก็บอกแล้วคนอย่างจูเสวี่ยหลินไม่ใช่คนดีอะไร เพียงได้เล่นสนุก และหาเรื่องตื่นเต้นทำบ้าง ขอเพียงนางไม่ต้องลงมือฆ่าคน ดังนั้นก็นับว่านางไม่ได้ผิดคำพูดต่อผู้เป็นพี่สาว เพราะนางรับปากกับจูอี้หลินผู้เป็นพี่สาวว่าการออกเดินทางครั้งนี้ นางจะไม่ยอมให้มือของนางเปื้อนเลือดแต่...นั่นต้องอยู่ภายใต้ข้อแม้ที่ว่า หากไม่มีใครมายุ่งกับนาง แน่นอนว่านางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับคนผู้นั้น ทว่าหากเข้ามายุ่งกับนางเมื่อไรก็เท่ากับรนหาที่ตายเอง เพราะนางจะตอบแทนให้เป็นเท่าทวีคูณคนเช่นนางรักแรงก็แค้นแรง แต่หากคนไหนดีกับนางนางเองก็ย่อมดีกลับไปเป็นการตอบสนองจูเสวี่ยหลินก้าวออกมาจากร้านเครื่องประดับ ก่อนจะเงยหน้าหันไปมองบนชั้นสองของโรงเตี๊ยมที่อยู่มาไกลนัก
last updateDernière mise à jour : 2026-01-14
Read More
Dernier
123456
...
15
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status