All Chapters of รัก...พันปี: Chapter 11 - Chapter 20

26 Chapters

บทที่ 11

เฟิงเย่รับนาฬิกาข้อมือไปสวมเอาไว้ เพราะนี่คือสิ่งหนึ่งที่จะช่วยให้ตามหากุญแจเพื่อหาทางกลับบ้าน หากไม่ใช่ว่าตัวเองต้องมาสิ้นลมไปเสียก่อนอย่างที่เทียนอวี้บอกถามว่าอยากกลับบ้านไหม อยากกลับสิ กลับไปบอกเทียนอวี้ว่าเขากับยัย Snow white น่ะโรคจิตเหมือนๆ กันแต่หากจะให้ฆ่าตัวตาย เพื่อให้ได้กลับบ้านคงต้องคิดนานหน่อย เพราะขนาดเท้าโดนหิมะกัดยังเจ็บขนาดนี้ ตัวหญิงสาวเองเป็นคนกลัวเจ็บ ดังนั้นหากไม่ถึงที่สุดก็จะลองอยู่ในนี้เพื่อหากุญแจสักตั้ง“แย่แค่ไหน” เฟิงเย่มองเท้าของตัวเองที่ถูกพอกยาและพันผ้าเอาไว้จนหนาเตอะ“แผลที่เท้าสาหัสมาก อาจใช้เวลารักษาเกือบเดือน หรืออาจจะน้อยกว่า ขึ้นอยู่กับร่างกายของเจ้าว่าจะเยียวยาตนเองได้เร็วเพียงใด” เขาตอบนางอย่างไม่ปิดบัง“เพราะอะไรจึงช่วยข้า” นางเงยหน้าขึ้นถามเขาดวงตาของนางเรียบเฉยยากคาดเดา จนเกาเฟิงเหยียนเองก็เดาไม่ถูกว่าหญิงสาวกำลังคิดอะไรอยู่ “รู้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใดถูกตามล่า”ครุ่นคิดอยู่นานเฟิงเย่ก็ต้องถอนหายใจออกมา“ข้ามาจากที่อื่น แต่ไม่ใช่เทพธิดาอะไรนั่นหรอก หากท่านคิดว่าจะได้รับพรหรือมีข้าไว้เพียงเพื่อให้ตัวเองแคล้วคลาดสมปรารถนา ท่านคิดผิดแล้ว” นางตัดส
last updateLast Updated : 2026-01-05
Read more

บทที่ 12

อากาศด้านนอกยังคงหนาวเหน็บ เพราะหิมะที่ยังคงโปรยปรายลงมาตั้งแต่เช้าตรู่ เสี่ยวถิง เสี่ยวจือ สาวใช้สองคนที่มีหน้าที่ดูแลเฟิงเย่ ทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง กระทั่งหญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นคุณหนูที่ถูกเลี้ยงในห้องหอจริงๆเกาเฟิงเหยียนออกไปประชุมเช้าเช่นทุกวัน เขากำชับกับสาวใช้ไม่ให้หญิงสาวก้าวลงจากเตียง เพราะเท้าของนางยังคงต้องทายาและประคบเอาไว้ภายในห้องที่ปิดมิดชิดอบอุ่นด้วยเตียงเตา แต่คนป่วยกลับเริ่มเบื่อกับการนอน ตั้งแต่เวลายังไม่ทันล่วงเข้ายามเว่ย[1] มองดูนาฬิกาที่ไร้ซึ่งสัญญาณใดๆ หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า“เสี่ยวจือ”“เจ้าคะแม่นางเยี่ย” นับจากที่รู้ชื่อแซ่ของหญิงสาว ทุกคนในจวนก็เรียกเฟิงเย่ว่าแม่นางเยี่ยอย่างให้เกียรติ“ข้าเบื่อ เล่าเรื่องเกาเฟิงเหยียนให้ฟังหน่อยสิ”“เอ่อ” เสี่ยวจือหันไปสบตากับเสี่ยวถิงด้วยความลังเล “ท่านอยากรู้เรื่องใดเล่าเจ้าคะ”“ก็...” นางหยุดคิดครู่หนึ่ง “เอาเป็นเรื่องที่เจ้าสองคนรู้ก็แล้วกัน”“เช่นนั้นก็คงได้กระมัง เราเข้ามาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ก็เล่าเรื่องที่สมควรเล่าก็ได้นี่” เสี่ยวถิงพยักหน้ากับเสี่ยวจือ แม้ยังมีท่าทีลังเลแต่ก็ยิน
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

บทที่ 13

เกาเฟิงเหยียนหันไปสบตากับศิษย์น้องของตนที่มีสีหน้างุนงง มือใหญ่ยื่นออกมาห้ามไม่ให้หญิงสาวลงมาจากเตียง พร้อมๆ กันนั้นก็ใช้ผ้าห่มพันกายของนางเอาไว้ดังเดิม“เจ้าเป็นเด็กดีหน่อย นอนอยู่บนเตียงนิ่งๆ”“พี่” ยิ่งมองเห็นว่าพี่ชายไม่ขยับเข้ามาหา เฟิงเย่ก็ยิ่งร้องไห้หนักเข้าหวังอวี่ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่เดินใกล้เข้ามายังหน้าเตียง“พี่...หลายวันมานี้ฉันลำบากแค่ไหนรู้มั้ย ถ้าเจอเทียนอวี้พี่ต้องจัดการให้ฉันนะ” หญิงสาวดิ้นรนพยายามยื่นมือออกมาอีกครั้ง แต่จากที่ตั้งใจจะคว้ามือของอีกฝ่าย นางกลับคว้าได้เพียงแขนเสื้อเท่านั้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มสงบลง หลังจากคว้าแขนเสื้อของหวังอวี่เอาไว้ได้ เกาเฟิงเหยียนก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจมองดูคราบน้ำตาที่ยังคงหลงเหลือ เขาตัดใจดึงมือนางออกไม่ลง ได้แต่นั่งลงพิงหัวเตียง ก่อนพยุงนางให้นั่งพิงกับอก ยอมให้นางกุมแขนเสื้อของหวังอวี่เอาไว้อีกสักครู่ภาพที่เห็นดูกระอักกระอ่วน กระทั่งจางซื่อรีบสะกิดสาวใช้สองคนให้ถอยออกไปอีกสองสามก้าว“ดูเหมือนหน้าตาของเจ้าจะคล้ายพี่ชายของนางกระมัง นับจากพบกันนางรำพันถึงผู้ที่มีนามว่าเทียนอวี้มาโดยตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่นางเรียกผู้อื่
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

บทที่ 14

“หืม” ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวแทบสะดุ้ง “เฟิงหรือ เฟิงตัวไหน!”“มิใช่เฟิงที่แปลว่าใบเฟิง[1]เช่นนามของเจ้า แต่เป็นเฟิงที่แปลว่าลม”“อ้อ” หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ “ที่นี่มีคนแซ่หม่า นามเทียนอวี้หรือไม่”ดังคาดนางเอ่ยถามถึงคนผู้นี้จริงๆ เกาเฟิงเหยียนส่ายหน้า “ข้าไม่รู้จักคนแซ่หม่า แต่หากเจ้ามองหาบุรุษที่มีนามว่าเทียนอวี้ ข้าว่าข้ารู้จักอยู่คนหนึ่ง”“เขาเป็นใครหรือ!” หญิงสาวมีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาในทันที“เขาเป็นหัวหน้ามือปราบแห่งศาลเจิ้งเต๋อ จวนของเขาอยู่ทางทิศใต้ของเมืองหลวง ห่างจากจวนของหวังอวี่ไปไม่ไกล”“หืม บ้านอยู่ใกล้กันด้วยหรือ”สังเกตจากคำพูดของหญิงสาว เกาเฟิงเหยียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “หากคิดจับคู่ให้สองคนนี้เกรงว่าคงไม่ง่าย”“ทำไมเล่า”“เพราะทั้งสองไม่ใคร่จะลงรอยกันเท่าไรนัก”“อ้าว เกิดอะไรขึ้นหรือ มิใช่ว่าเทียนอวี้...” ถึงตอนนี้เฟิงเย่พลันชะงัก นางหรี่ดวงตามองเกาเฟิงเหยียนครู่หนึ่ง สงสัยขึ้นมาครามครันว่าเพราะเหตุใดเขาจึงคล้อยตามนางทุกเรื่องแม้ตัวละครนี้ถูกตั้งโปรแกรมมาเพื่อให้ปกป้องคุ้มครองนาง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะคล้อยตามนางโดยไม่สงสัยสิ่งใด...มองดูสายตาคมที่จ้องมองมา เฟิงเย่
last updateLast Updated : 2026-01-06
Read more

บทที่ 15

เสี่ยวถิงกับเสี่ยวจืออมยิ้ม เมื่อมองเห็นท่าทีสนอกสนใจจนลืมเวลาของนายหญิงแห่งเรือนอวิ๋นหลาน สองสามวันมานี้หญิงสาวบ่นพร่ำว่าเบื่อที่ต้องนั่งๆ นอนๆ อยู่แต่บนเตียง ร้อนถึงท่านมหาเสนาบดีซึ่งสั่งให้คนขนหนังสือที่เขาหวงแหนมาให้นางเลือกอ่านแรกๆ ดูเหมือนยังคงมีเสียงบ่นว่าหนังสือเช่นนี้ ผู้ใดจะใช้อ่านแก้เบื่อ แต่เห็นชัดว่าเมื่อนางหยิบมาอ่านแล้วกลับวางไม่ลง ดังนั้นแม้ไม่อาจลงจากเตียง เฟิงเย่จึงยังสามารถหาอะไรทำฆ่าเวลาได้บ้างถึงอย่างนั้นทั้งที่หมกมุ่นอยู่กับตำนานความเชื่อแห่งหนี่ว์ซาน บันทึกที่คนไร้นามเขียนเอาไว้ กลับไม่อาจดึงดูดหญิงสาวเอาไว้ได้จากเสียงหนึ่งที่ดังถี่ๆเฟิงเย่กวาดมือเข้าไปยังใต้ผ้านวม นาฬิกาสีดำกำลังส่งเสียงเตือนพร้อมกับจุดสีขาวและสีแดง“กุญแจ!!!”ด้วยความลืมตัวแม้แต่หนังสือก็ร่วงหล่น ร่างเล็กที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ก้าวลงจากเตียงปราดลงมา และนั่นคือสาเหตุให้เจ้าตัวกองอยู่กับพื้น ทั้งยังส่งเสียงครางด้วยความเจ็บ“อา...เจ็บๆๆๆ” เท้าทั้งสองข้างปวดจนเต้นตุบ เฟิงเย่นั่งลงลูบเท้าทั้งสองข้างหน้าประตูมีเสียงโครมครามพร้อมเสียงกรีดร้องของเสี่ยวถิงและเสี่ยวจือ ทำให้เรือนอวิ๋นหลานโกลาหลขึ้นหว
last updateLast Updated : 2026-01-07
Read more

บทที่ 16

เห็นรอยยิ้มของหญิงสาวแน่นอนว่าเกาเฟิงเหยียนไม่ได้เซ้าซี้ เขาหันกลับไปมองจางซื่อ “ข้าซื้อขนมจากร้านเตี่ยนอันกลับมาด้วย ให้คนจัดใส่จานแล้ว...”“ขนมหรือ” หญิงสาวตาโต “ไปนั่งในสวนดีหรือไม่ เสี่ยวถิงกับเสี่ยวจือบอกว่าที่สวนมีสระจำลองด้วย ข้ายังไม่เคยเห็นรอบๆ จวนเลย”สาวใช้ทั้งสองคนสะดุ้งเฮือก“เจ้ายังเดินไม่ได้”“ท่านพาข้าไปก็ได้นี่ จริงหรือไม่พี่ใหญ่”คราวนี้เป็นหวังอวี่บ้างที่ต้องสะดุ้ง “แม่นางเยี่ยข้ามิใช่พี่ชายของเจ้า เรียกเช่นนี้คงไม่เหมาะกระมัง”“ท่านรังเกียจข้าหรือ” หญิงสาวแสร้งทำหน้าเศร้า ดวงตาหรือก็แดงก่ำจนน่าสงสารเกาเฟิงเหยียนส่ายหน้าเพราะรู้ว่านางเสแสร้ง“ข้าไม่ได้...” หวังอวี่มองหญิงสาวสลับกับมองขอความช่วยเหลือผู้เป็นศิษย์พี่“ไปเตรียมการที่เรือนตะวันตก ส่งขนมกับน้ำชาไปด้วย ข้าจะพาคุณหนูเยี่ยของพวกเจ้าออกไปนั่งเล่นที่นั่น”“เจ้าค่ะ”เสี่ยวถิงกับจางซื่อเร่งฝีเท้าออกมา ทั้งนี้ก็เพราะต้องไปตระเตรียมเตาผิง เสื้อคลุม รวมไปถึงของว่างน้ำชา ทิ้งเสี่ยวจือเอาไว้คอยรับคำสั่ง“เรือนตะวันตกหรือ” เฟิงเย่ตาลุกวาวนับจากเข้ามายังจวนแห่งนี้ นี่นับเป็นครั้งแรกที่นางจะได้ออกไปดูอะไรข้างนอกบ้าง ด
last updateLast Updated : 2026-01-07
Read more

บทที่ 17

เยี่ยหลิง อาวุโสสุดและน่าเชื่อถือที่สุด เขามักจะมีหน้าที่ขับรถม้า ทั้งยังเชี่ยวชาญอาวุธลับและการต่อสู้ในระยะประชิด ที่สำคัญดูเหมือนหญิงสาวได้ยินมาว่าเขาเชี่ยวชาญเรื่องพิษอีกด้วย“เจ้ากำลังมองอะไรหรือ” เกาเฟิงเหยียนมองตามสายตาของหญิงสาว หากแต่นางกลับปิดม่านลง“คนของท่าน”“คนของข้า?” เขาเลิกคิ้วมองนางเป็นเชิงถาม“ใช่ พวกเขาดูฝีมือไม่เป็นสองรองใคร ท่านพบพวกเขาที่ไหนหรือ”เกาเฟิงเหยียนอมยิ้ม “จะพาตัวมาเสี่ยงภัยแน่นอนว่าข้าต้องเตรียมตัว ที่มาของพวกเขานั้นไม่กล่าวถึงจะดีกว่า”“อ้อ” หญิงสาวพยักหน้าแม้สงสัยแต่บางเรื่องก็มีขีดจำกัดของมัน ดังนั้นหากเขาพูดถึงขนาดนี้นางไม่ถามจะดีกว่า เพราะดูแล้วที่มาที่ไปของคนทั้งสี่อาจไม่น่ากล่าวถึงสักเท่าใดนักยุทธภพบางครั้งก็ซับซ้อน ยิ่งเบื้องหลังของจอมยุทธ์ที่ล้วนเต็มไปด้วยการเข่นฆ่า ยิ่งไม่ได้ดูงดงามดังเช่นที่เคยได้ยินได้ฟังรถม้าวิ่งรอบเมืองไปรอบหนึ่ง เกาเฟิงเหยียนกลับรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก เขาพาหญิงสาวออกมาเปิดหูเปิดตาและพบว่านางมีความจำเป็นเลิศ เพราะนางสามารถทวนเส้นทางที่รถม้าวิ่งผ่านได้อย่างแม่นยำ ทั้งยังรู้ว่าจวนของเขาตั้งอยู่บนถนนสายหลักของเมืองหลวง“
last updateLast Updated : 2026-01-07
Read more

บทที่ 18

“หรือจะให้บอกว่าเจ้าเป็นน้องสาวของศิษย์พี่กันเล่า อีกอย่างเหตุใดเจ้าเรียกศิษย์พี่เช่นนั้น เขาอายุมากกว่าเจ้าตั้งหลายปี ที่สำคัญ...” หวังอวี่ชะงักก่อนถอนหายใจออกมาด้วยความอึดอัดหากเขาไม่พูดว่านางเป็นน้องสาว แล้วพูดว่านางเป็นน้องสาวของศิษย์พี่ เช่นนี้มิเท่ากับหาเรื่องใส่ตัวหรอกหรือ เรื่องที่ศิษย์พี่พาสตรีออกไปนั่งรถม้าเล่นรอบเมือง ตอนนี้คงแพร่ออกไปจนทั่วเมืองหลวงแล้วนี่ยังไม่นับเรื่องข่าวลือที่ว่านางก็คือคู่หมายที่ศิษย์พี่ซุกซ่อนเอาไว้ในจวน กระทั่งทำให้ขุนนางหลายคนต้องหน้าม้าน เพราะหวังให้บุตรสาวของตนแต่งเข้าจวนมหาเสนาบดี...“เข้าไปสนทนากันด้านในเถิด พวกเจ้ามัวทะเลาะกันตรงนี้ ทะเลาะกันให้ผู้ใดดูหรือ” เกาเฟิงเหยียนให้อ่อนใจนัก สรุปแล้วคือหญิงสาวเห็นหวังอวี่เป็นพี่ชายจริงหรือ เหตุใดตอนนี้เขาให้รู้สึกว่านางกำลังเล่นบทเป็นพี่สาวของหวังอวี่แทนเล่า...“ตกลงเขามาหาท่านทำไมหรือ” เฟิงเย่ถามขณะที่เกาเฟิงเหยียนอุ้มนางเดินเข้ามาในจวนของหวังอวี่“เรื่องที่เขาถามข้าล้วนแล้วแต่เกี่ยวข้องกับเผ่าซาน” แม้ตอบเช่นนั้นแต่เขากลับลอบสบตากับเกาเฟิงเหยียน“อะไร ท่านมองเขาทำไม หรือว่าไม่อยากให้ข้ารู้เรื่องใดหร
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more

บทที่ 19

ทว่า...หลายวันต่อมาเมื่ออาการของหญิงสาวเริ่มดีขึ้น นางสามารถลงจากเตียงเอง แต่ยังเดินไกลไม่ได้ ข่าวร้ายกลับมาเยือนในรูปแบบของข่าวลือใบหน้าของเกาเฟิงเหยียนเคร่งเครียดกว่าครั้งใด ในยามที่เขาเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ดวงตาคมดุดันบวกกับบรรยากาศกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างสูง ทำเอาแม้แต่ฉีหย่งเฟิ่งเองยังไม่กล้ากล่าวให้มากความ“เรื่องนี้ที่รู้ๆ นอกจากเราสองคน ยังมีท่านเทพแห่งคำทำนาย แล้วก็...”“องค์หญิงเฟิ่งเซียน” เกาเฟิงเหยียนกล่าวเสียงเรียบ “กระหม่อมออกจากเมืองหลวงไปอย่างลับๆ มีเพียงคนไม่กี่คนที่ล่วงรู้ เรื่องที่จะรั่วไหลมาจากจวนของกระหม่อมและหวังอวี่นั้นลืมไปได้เลย”ผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างลือกันว่าเทพธิดาแห่งหนี่ว์ซานเดินทางกลับเข้าเมืองหลวงพร้อมเกาเฟิงเหยียน เมื่อเช้าตอนออกมาประชุมเช้า เขาให้สงสัยนักว่าเหตุใดที่หน้าจวนจึงดูคึกคักกว่าทุกวัน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจให้เยี่ยหลิงและต้าเหมิงอยู่คุ้มกันที่จวน มาคิดดูแล้วเขาโล่งอกที่ไม่ชะล่าใจตอนที่รถม้าของเขากำลังจะผ่านเข้าประตูวังหลวง คนของหวังอวี่ก็มาดักรอพบ ทั้งยังบอกให้เขารู้เกี่ยวกับข่าวลือข้างนอกนั่น และหวังอวี่ก็รับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะไปอยู่เป็นเพื
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more

บทที่ 20

“มีเรื่องหลายเรื่องให้ต้องขบคิด ข้า...”ยังไม่ทันได้กล่าวประโยคต่อมาก็มีเสียงวุ่นวายขึ้นยังจวนติดกัน เกาเฟิงเหยียนกวาดสายตามองเยี่ยเฟิงเย่ จากนั้นหันไปมองคนของตน“เกิดอะไรขึ้น”“นายท่าน” โม่สวินเงยหน้าขึ้นมองเหนือกำแพงสูง “ดูเหมือนจวนท่านราชอาลักษณ์หลวงจะเกิดเพลิงไหม้ขอรับ”เงยหน้าขึ้นมองควันไฟที่โหมขึ้นสูง เกาเฟิงเหยียนก็ขมวดคิ้ว “หวังอวี่เจ้าพานางไปยังเรือนฝั่งตะวันตก ข้าจะออกไปดู โม่สวิน ต้าเหมิง เจ้าสองคนไปกับข้า ที่นี่ให้เซียวจิงกับเยี่ยหลิงดูแลความปลอดภัย”“ขอรับ”หวังอวี่ก้าวฉับๆ ไปหาหญิงสาวในสวน ดูเหมือนนางเองก็เพิ่งสังเกตเห็นความผิดปกติ “พี่”“ไปกับข้าก่อน” หวังอวี่อุ้มนางขึ้นจากนั้นก็พาเดินเร็วๆ ไปยังเรือนฝั่งตะวันตก ออกห่างจากกำแพงด้านที่เกิดไฟลุกไหม้ เบื้องหลังยังมีเซียวจิงและเยี่ยหลิงคอยระแวดระวังภัย“เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกท่านดูเคร่งเครียดจัง ไฟไหม้จวนข้างๆ ไม่ใช่หรือ”“ที่นี่คือถนนสายหลักของเมืองหลวง รอบๆ คือจวนของขุนนางขั้นหนึ่ง สอง หรือไม่ก็เชื้อพระวงศ์ ไม่ง่ายเลยที่จะเกิดเพลิงไหม้”หญิงสาวครุ่นคิดเล็กน้อย “หรือว่า...พวกท่านคิดว่าเรื่องเพลิงไหม้อาจเกี่ยวกับข้า มีคนรู้หร
last updateLast Updated : 2026-01-08
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status