All Chapters of หัวใจไร้เงารัก Loveless: Chapter 31 - Chapter 40

"จริงหรือคะคุณแม่ ที่ว่าสามีของพี่พลอยมีพี่ชายด้วย""ใช่ลูก แต่แม่ก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดนักหรอก แต่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวนะ เพราะเห็นว่าเลิกกับภรรยาไปสี่ปีแล้ว แต่มีลูกติดน่ะ""หน้าตาดีไหมคะคุณแม่""แม่ก็ไม่เคยเห็นหรอก แต่ถ้าลูกอยากรู้ก็ไปดูตามข่าวในนิตยสารธุรกิจสิ แค่ค้นชื่อโรงแรมก็ขึ้นแล้ว""แต่พี่พลอยก็เงียบหายไปเลยนะคะ แม่ได้คุยกับพี่บ้างหรือเปล่า""ไม่ได้คุยหรอก แม่ไม่อยากคุยเองแหละ หลังจากที่รู้ว่าจดทะเบียนแล้วก็ไม่เห็นจำเป็นต้องโทรเลยนี่ มันไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย""เอ๊ะ! คุณแม่คะ ในข่าวเขียนบอกว่าแม่สามีของพี่พลอยมีลูกชายสองคน โรงแรมที่พี่ชายคนโตบริหารอยู่คือโรงแรมที่เพื่อนของหนูมักจะไปจัดงานเลี้ยงบ่อย ๆ นี่คะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะบังเอิญขนาดนี้น่ะค่ะ""พูดแบบนี้หมายความว่าหนูสนใจลูกชายคนโตหรือลูก""แต่ความจริงแล้วหนูไม่ค่อยชอบคนมีพันธะนะคะ พี่ชายคนโตก็หน้าตาหล่อเหลาสมกับเป็นลูกครึ่งเลย แต่หนูสนใจคนน้องมากกว่าค่ะ แต่ว่า...ถ้าครอบครัวนั้นมีลูกชายสองคน แล้วคนที่พี่พลอยแต่งงานด้วยเป็นใครล่ะคะคุณแม่ แต่ในรูปก็หน้าตาไม่ได้เหมือนผู้ชายที่มาเจอเราตอนที่มาขอพี่พลอยนะคะ ถึงสีผมจะเหมือนกั

"เม็ดพลอย บอสเรียกน่ะ""ขอบคุณนะคะหัวหน้า" เม็ดพลอยแอบถอนหายใจเพราะชายคนนั้นจะต้องถามเธอเรื่องให้เป็นเด็กของเขาอีกแน่ ๆ แล้วเธอจะปฏิเสธยังไงเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดดีก๊อก ก๊อก"เข้ามา" เม็ดพลอยเปิดประตูเข้าไปพลางมองไปยังคนตัวสูงที่นั่งอยู่บนโต๊ะ แล้วหลบสายตาทันทีที่อีกฝ่ายจ้องมาทางเธอเหมือนกัน"บอสเรียกฉันมามีอะไรหรือเปล่าคะ""เรื่องที่เราคุยกันเมื่อหลายวันก่อน เธอตัดสินใจได้หรือยังว่าจะเอายังไง ฉันหวังว่าจะได้ยินข่าวดีนะ""บอสคะ คือว่า...ฉันไม่ได้รังเกียจหรืออะไรบอสเลยนะคะ แต่ฉันมีครอบครัวแล้ว แล้วเราสองคนก็จดทะเบียนสมรสกันแล้ว ฉันคงจะทำเรื่องแบบที่บอสเสนอให้ไม่ได้หรอกค่ะ""ฉันไม่เกี่ยงหรอกนะ เรื่องที่เธอมีครอบครัวแล้วน่ะ เพราะนั่นมันไม่ใช่ปัญหาของฉันอยู่แล้ว เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ถ้าเธอยอมเป็นเด็กของฉัน ฉันจะไม่ให้สามีของเธอรู้แน่นอน มันจะเป็นความลับระหว่างเราสองคนเท่านั้น""ไม่ได้หรอกค่ะบอส ฉันจะทำเรื่องแบบนั้นลับหลังสามีไม่ได้หรอกค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่สนใจในตัวฉัน แต่ฉันรักสามีของฉันมากค่ะ ฉันไม่สามารถทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมแบบนั้นได้ ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังก็ตาม ฉันก็อย

เม็ดพลอยจับปมของผ้าขนหนูที่พันร่างกายไว้ลวก ๆ เพราะหลังจากที่เธอได้ยินเสียงโวยวายจากคนหน้าประตู เธอก็รีบไปแอบที่ห้องน้ำทันที เธอรู้ตัวเองว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้คนรักสองคนต้องผิดใจกัน แค่นี้เธอก็รู้สึกผิดจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว"ขอโทษ...""หยุด! เธอจะขอโทษอีกสินะ แล้วมันได้อะไรขึ้นมาล่ะ ถ้าไม่มีเธอเข้ามาในชีวิตสักคน ฉันก็คงไม่ต้องมาผิดใจกับแฟนแบบนี้ เห็นหรือยังล่ะ พอใจหรือยังล่ะ ที่เห็นคนที่รักต้องมีปากเสียงกันเพราะความเห็นแก่ตัวของครอบครัวเธอ สะใจหรือยังล่ะ""ขอโทษนะคะคุณธาม แล้วนี่เม็ดพลอยจะต้องทำยังไงถึงจะทำให้คุณกับแฟนไม่ต้องเข้าใจผิดกันล่ะคะ""หึ! พูดออกมาง่ายจริงนะ มันจะแก้ไขอะไรได้ ก็แฟนของฉันรู้เห็นทุกอย่างเรื่องที่มีผู้หญิงอยู่ในห้อง แถมยังมีหลักฐานมากมายบนเตียงนี่อีก คิดว่าแฟนฉันจะรู้สึกยังไงล่ะ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นน่ะ""แล้วแบบนี้จะให้เม็ดพลอยทำยังไงคะ งั้นพรุ่งนี้เม็ดพลอยจะอธิบายให้แฟนของคุณธามเข้าใจเอง ว่าเราสองคนต้องอยู่ด้วยกันเพราะเป็นความต้องการของผู้ใหญ่เท่านั้น เมื่อถึงเวลาก็ต่างคนต่างไป เพราะว่ายังไงเราสองคนก็ไม่ใช่คนรักกันจริง ๆ เหมือนที่แฟ

"เม็ดพลอย ทำไมถึงรีบขนาดนั้นล่ะ มีอะไรด่วนหรือเปล่า" หลังจากเสร็จจากงานเลี้ยงวันเกิดของโรงแรมแล้ว เม็ดพลอยก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยความรีบเร่ง เป็นครั้งแรกที่เธอต้องทำงานจนดึกตั้งแต่ทำงานพาร์ทไทม์ที่โรงแรมมา เนื่องจากงานเลี้ยงวันเกิดในวันนี้เป็นงานเลี้ยงใหญ่ จึงทำให้พนักงานไม่พอ เพราะงานที่จัดไม่ได้มีแค่งานเดียว เธอจึงโดนหัวหน้าขอร้องให้ช่วยงานต่อ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ต้องกลับบ้านดึก"ฉันต้องรีบกลับน่ะสิ มันดึกมากแล้วด้วย""แล้วนี่กลับยังไงล่ะ""เรียกรถแท็กซี่มารับน่ะ วันนี้คงต้องนั่งแท็กซี่กลับเลยเพราะถ้านั่งรถไฟฟ้าก็หลายต่ออีกกว่าจะถึงบ้าน""โอเค งั้นก็รีบกลับเถอะ ส่งป้ายทะเบียนแท็กซี่ให้ฉันด้วยถ้าขึ้นรถแล้วน่ะ ดึกตื่นแบบนี้ผู้หญิงตัวคนเดียวอันตราย""ขอบใจนะ แล้วนี่เธอกลับยังไง""เดินสิยะ ห้องพักฉันอยู่ใกล้แค่นี้เอง""จริงสิ ฉันลืมไปว่าเธอย้ายที่อยู่แล้วนี่นา งั้นไว้เจอกันนะน้ำตาล ฉันรีบกลับก่อน" เม็ดพลอยรีบเดินออกไปหน้าอาคารด้วยความรีบเร่ง ก่อนจะเดินไปใต้อาคารของลานจอดรถของโรงแรมที่เป็นจุดยืนรอรถแท็กซี่ของแขกที่มาใช้บริการโรงแรมแห่งนี้และสำหรับพนักงานด้วย"นึกแล้วว่าต้องเจอคุณท

ข้อมือเล็กทั้งสองข้างถูกมือแกร่งรวบตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะเอื้อมของบางอย่างออกมาจากลิ้นชัก ของบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกกลัวจนตัวสั่น"ไม่นะคะคุณธาม นี่คุณธามจะทำอะไรคะ ไม่เอานะคะ เม็ดพลอยไม่ใส่ค่ะ" ข้อมือของเธอถูกล็อกด้วยกุญแจมือทันที ก่อนที่จะถูกตรึงกับหัวเตียง ไม่มีทางที่เธอจะหนีไปไหนได้พ้น"ไม่ใส่ได้ยังไง แบบเธอจะขัดขืนอะไรฉันได้ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าจะลงโทษ โทษฐานที่มีกลิ่นน้ำหอมของผู้ชายติดตัวเธอมาไง""คุณธามคะ เม็ดพลอยไม่ทราบจริง ๆ นะคะว่ากลิ่นมันมาจากไหน แต่ถึงแม้เม็ดพลอยจะรู้สถานะของเราสองคนดีอยู่แล้ว แต่เม็ดพลอยก็ไม่เคยคิดที่จะแทงข้างหลังคุณธามเลยสักครั้งนะคะ""หุบปาก!" เม็ดพลอยไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่ากลัวแบบนี้มาก่อน ตอนนี้ไม่ว่าจะคิดยังไง เธอก็ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้แน่เพราะข้อมือที่ถูกตรึงด้วยกุญแจข้อมือที่เกี่ยวไว้กับหัวเตียง มันถูกพันธนาการไว้แน่นหนาจนเธอไม่สามารถขยับหนีไปไหนได้เลยเม็ดพลอยหัวใจเต้นรัวด้วยท่าทีสั่นกลัว เมื่อคนตัวสูงได้ขึ้นมาคร่อมร่างของเธอไว้ด้วยสีหน้าที่เธออ่านใจไม่ออก ขาเรียวของเธอถูกยกแยกออกจากกันอีกครั้ง ก่อนที่ใบหน้าคมจะก้มหน