Semua Bab หัวใจไร้เงารัก Loveless: Bab 41 - Bab 50

"อะไรนะลูก ตาธามเนี่ยนะตาบอด""ค่ะคุณแม่ หนูนาก็เพิ่งรู้เลยค่ะ""แล้วนี่ได้ถามหรือยังว่าจะมีทางรักษาหรือเปล่า""ยังไม่ได้ถามเลยค่ะคุณแม่ หนูนาลืมเลย""แล้วถ้าเกิดว่ามันไม่มีทางรักษาให้หายได้ล่ะลูก หนูจะทำยังไง""ไม่มีทางหรอกค่ะคุณแม่ เทคโนโลยีสมัยนี้มันล้ำสมัยแล้ว ถ้าที่ไทยรักษาไม่ได้ก็ไปรักษาที่ต่างประเทศสิคะ หนูนารักพี่ธามมากนะคะ แต่ถ้าพี่ธามไม่หาย หนูนาก็ไม่กล้าฟันธงว่าจะสามารถอยู่เคียงข้างพี่ธามไปตลอดได้หรือเปล่า""ถ้าไม่หายหนูก็ต้องหาคนใหม่สิลูก แม่ไม่ยอมให้หนูจมปลักอยู่กับผู้ชายที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้หรอกนะ ถึงฐานะชาติตระกูลของเราจะเหมาะสมกัน แต่เราก็มีหน้ามีตาในสังคม ต้องออกไปพบปะผู้คนมากมาย ผู้ชายที่จะอยู่เคียงข้างลูกน่ะจะต้องสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่ผู้ชายพิการทางสายตาแบบนี้นะลูก""หนูก็รับไม่ได้หรอกนะคะ ถ้าเกิดพี่ธามจะต้องตาบอดไปตลอดจริง ๆ หนูก็อายเพื่อน ๆ หนูนะคะแม่ ไม่งั้นได้โดนหัวเราะเยาะตายแน่""เอาเป็นว่าลูกก็ไปถามตาธามเลยดีกว่าว่าจะมีโอกาสหายไหม""เดี๋ยวอีกสองวันเราจะไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศของพี่ธามที่สุราษฎร์น่ะค่ะ ตอนนี้ร่างกายของหนูนาต้องการพักผ่อนมาก""ก็ตามใจหนูแล้วก

"เอ่อ...คุณธามคะ อาหารเย็นมาแล้วค่ะ""เอาวางไว้ตรงนั้น แล้วจะออกไปไหนก็ไป""เอ่อ...ดูสีหน้าคุณธามไม่ค่อยดีเลยนะคะ ไม่สบายหรือเปล่า เดี๋ยวเม็ดพลอยจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ เอ่อ...อาหารวันนี้ คุณหนูนาเป็นคนทำให้คุณธามทานนะคะ เม็ดพลอยเป็นลูกมือเองค่ะ แล้วแฟนของคุณธามเห็นบอกว่ามีธุระด่วนก็เลยกลับขึ้นฝั่งไปแล้ว เธอบอกว่ารีบมากน่ะค่ะ แล้วเกรงว่าจะรบกวนการนอนของคุณธาม ก็เลยไม่ได้บอกก่อน งั้นเม็ดพลอยจะเข้ามาอีกทีตอนมาเก็บจานนะคะ"เม็ดพลอยเดินออกไปจากห้อง ก่อนจะรีบต่อสายไปหาพ่อบ้านทันที เพราะเธอต้องการจะคุยกับคนที่เพิ่งออกจากเกาะไปเมื่อไม่นานนี้แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับยี่สิบนาที่ต่อมา สายที่เธอรอก็โทรเข้ามา เม็ดพลอยก็รีบรับอย่างรวดเร็วทันที"คุณกล้าคะ เม็ดพลอยขอสายคุณหนูนาหน่อยค่ะ""อ๋อ...สักครู่นะครับ ตอนนี้กำลังจะขึ้นฝั่ง ผมเห็นข้อความแจ้งเตือนมาหลายสายว่าคุณหนูโทรเข้ามา ตอนนั้นคงอยู่กลางทะเลเลยไม่มีสัญญาณครับ""ค่ะ เม็ดพลอยขอสายคุณหนูนาหน่อยนะคะ มีเรื่องด่วนจะคุยน่ะค่ะ""มีอะไรอีกยะ! อย่าบอกนะว่าพี่ธามโวยวายเรื่องที่ฉันกลับมาก่อนน่ะ""ไม่ใช่ค่ะ ฉันแค่จะถามเรื่องคุณธาม""เรื่องพี่ธาม? พี่ธามทำไ

"นี่ใช่เบอร์คุณหนูนาหรือเปล่าคะ""ใช่ แล้วนี่ใคร""ฉันเม็ดพลอยเองค่ะ""เธอนั่นเอง แล้วมีอะไรหรือเปล่า แล้วไปเอาเบอร์ของฉันมาจากไหน""ขอโทษนะคะ พอดีว่าฉันไปขอเบอร์คุณจากคุณกล้ามาค่ะ เพราะเห็นว่าคุณเคยโทรหาตอนที่คุณจะกลับเข้าฝั่ง ก็เลยไปขอเบอร์กับคุณกล้ามา ต้องขอโทษด้วยนะคะที่รบกวน""แล้วเธอมีอะไรอยากจะคุยกับฉันไม่ทราบ""ฉันเห็นว่าช่วงสองสัปดาห์มานี้คุณไม่ได้มาที่บ้านคุณธามเลย ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ทำไมคุณไม่มาหาคุณธามบ้างเลยล่ะคะ""แต่ช่วงสองสัปดาห์มานี้ ฉันก็ไม่เห็นว่าพี่ธามจะโทรมาถามอะไรฉันเลยนะ แล้วทำไมฉันจะต้องเป็นฝ่ายโทรถามก่อนล่ะ ถ้าเกิดว่าพี่ธามต้องการจะคุยกับฉันจริง ๆ พี่ธามก็ต้องเป็นฝ่ายโทรมาหาฉันสิ""แต่ว่าคุณธามไม่ได้ผิดอะไรนะคะ ทุกอย่างมันเป็นเพราะคุณไม่ใช่หรือคะ ที่ออกไปจากเกาะเองโดยที่ไม่ได้บอก ถ้าคุณธามจะรู้สึกเสียใจในการกระทำของคุณมันก็ไม่แปลกเลยนี่คะ""ถ้าเธอไม่รู้อะไรตื้นลึกหนาบางเธอก็อย่ามาด่วนตัดสินว่าคนอื่นเป็นแบบโน้นแบบนี้เลยนะ การที่ฉันออกมาส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะฉันไม่อยากดูแลคนตาบอดมันก็ใช่ แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องนั้นหรอกนะที่ทำให้ฉันตัดสินใจเดินออกมาน่ะ

"นี่มันหมายความว่ายังไงกันเม็ดพลอย อย่าบอกนะว่าเธอกับบอสกำลังคบกันอยู่" น้ำตาลจับไหล่เพื่อนด้วยความตื่นเต้นขณะที่กำลังเปลี่ยนชุดฟอร์มในล็อกเกอร์เปลี่ยนเครื่องแต่งกายของพนักงาน"อะไรน่ะ เธอพูดเรื่องอะไรน่ะน้ำตาล เป็นแฟนอะไรกัน ฉันงงไปหมดแล้ว""อย่าบอกนะว่าเธอยังไม่เห็นข่าว""ข่าวอะไรล่ะ""เฮ้อ…เธอนี่มันจริง ๆ เลย" น้ำตาลรีบคว้าโทรศัพท์มือถือของตัวเองแล้วเปิดข่าวให้เม็ดพลอยดูทันที"นี่มันอะไรกันล่ะ ทำไมถึงพาดหัวข่าวแบบนี้" "แล้วภาพนี้มันก็คือเธอจริง ๆ ไม่ใช่หรือไงเม็ดพลอย ถึงจะเห็นไม่ค่อยชัดก็เถอะ ถึงเธอจะแต่งหน้าแต่ฉันก็จำเธอได้นะ เพราะไม่ว่าหน้าสดหรือหน้าแต่งจัดเต็ม ฉันก็เคยเห็นเธอมาทุกเบ้าหน้านั่นแหละ""นะ…นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมฉันกับบอสถึงได้เป็นข่าวล่ะ ว่าแต่เธอเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วล่ะ ฉันกับบอสแค่บังเอิญเจอกัน แล้วก็เพิ่งจะรู้ว่าบอสคือพี่ชายของสามีฉันน่ะสิ""อะไรนะ! งั้นก็แสดงว่าเธอเป็นภรรยาของลูกชายคนเล็กของทายาทเจ้าของโรงแรมงั้นหรือ""จะว่ายังไงดีล่ะ ก็คงจะทำนองนั้นมั้ง" เม็ดพลอยไม่รู้จะอธิบายความจริงให้เพื่อนฟังยังไงดี เพราะมันไม่ได้เป็นแบบที่เพื่อนเข้าใจทั้งหมด แต่ก็ขี้เกีย

"อ๊ะ...คุณธาม อื้อ…อึก" ลำตัวหนาโน้มใบหน้าลงไปใกล้คนตัวเล็ก ก่อนจะกดจูบริมฝีปากนุ่มอยากรุนแรง เขาเอาแต่บดขยี้ริมฝีปากนุ่มอย่างไม่ปรานี จนเสียงหวานร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะคนที่คร่อมอยู่บนตัวเธอไม่ได้อ่อนโยนเลยแม้แต่นิดเดียว"คะ…คุณธามคะ อึก…ไม่นะคะ..." ริมฝีปากร้อนผ่าวผละจากการกดจูบริมฝีปากนุ่ม แล้วเลื่อนจูบไปทั่วใบหน้าใสและซอกคอขาวผ่อง ก่อนจะซุกไซ้แล้วดูดเม้มเน้น ๆ ตรงที่ต้นคอขาวอย่างแรงจนเกิดรอย เม็ดพลอยก็ได้แต่เอื้อนเอ่ยและประท้วงออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะตั้งรับกับอารมณ์แปรปรวนของคนตัวใหญ่ไม่ทัน"อ๊ะ…คุณธาม เม็ดพลอยเจ็บ อย่านะคะ…พอแล้ว ฮือ...ไม่ค่ะ ตรงนั้นไม่นะ"ธามไทเลื่อนริมฝีปากแล้วฝากรอยจูบไปทั่วทั้งร่างนุ่ม ไม่ว่าจะเป็นต้นคอขาว เนินอก หน้าท้องขาวเนียนและต้นขา ไม่มีส่วนไหนที่เขาจะไม่ฝากรอยไว้ให้เธอเลย ธามไทไม่สนเลยสักนิดว่าคนตรงหน้าจะขอร้องอ้อนวอนยังไง ในหัวของเขาคิดได้แค่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ว่าต้องฝากรอยจูบไว้ให้มากที่สุด เพื่อจะได้ย้ำเตือนให้คนตัวเล็กรู้ไว้ว่าเธอเป็นของใครเม็ดพลอยน้ำตาไหลพราก จูบทุกจุดที่เขาฝากรอยไว้มันเจ็บจนเธอน้ำตาไหล เขาจูบและดูดเ