บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กแฝดในยุค80: บทที่ 31 - บทที่ 40

เพียงเวลาสองสัปดาห์ โปรแกรมที่ใช้ตรวจสอบบัญชีที่ทำงานร่วมกับแอคเซอร์ก็ประสบความสำเร็จ โดยใช้ชื่อว่า แอคเซอร์เอ็กซ์ (AccerX) และบริษัทฉู่การบัญชีได้นำไปใช้เป็นที่แรก ส่วนบริษัทอื่น ๆ จะได้ใช้ก็ต่อเมื่อผ่านพ้นเดือนมกราคมไปแล้วและหลังวันปีใหม่สากล คือต้นเดือนมกราคม เฉินเทคโนโลยีก็จะเปิดตัวซอฟต์แวร์ใหม่ที่รองประธานสาวเป็นคนออกแนวคิดให้ คือโปรแกรมสำเร็จรูปที่ใช้กับธุรกิจที่มีการขายสินค้าตัวซอฟต์แวร์จะเป็นการสรุปยอดขายในแต่ละวันออกมา เป็นจำนวนเงินและจำนวนสินค้า สรุปยอดสินค้าคงเหลือในคลัง รวมไปถึงรายรับรายจ่ายและกำไรจากการขายสินค้า และตัวเลขเหล่านี้หากใช้ร่วมกับแอคเซอร์ก็จะดึงข้อมูลไปหากันได้ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงพัฒนาต้นแบบให้สมบูรณ์เมื่อใกล้จะสำเร็จแล้ว เฉินอี้เซียวก็ปล่อยข่าวลือออกไป ทำให้ธุรกิจการค้าขายสินค้าอุปโภคบริโภครีบติดต่อเข้ามาทำสัญญาล่วงหน้า เพราะเกรงว่าจะพลาดสิทธิพิเศษก่อนเปิดตัวผลิตภัณฑ์อย่างคราวที่พลาดแอคเซอร์ไปแล้ว“คุณเฉินครับ ที่ดินที่จะสร้างอาคารตอนนี้ไถปรับหน้าดินเรียบร้อยแล้วครับ การก่อสร้างจะเริ่มขึ้นในอีกสามวันข้างหน้า” หยางหมิงซวนเข้ามารายงานความคืบหน้า“อืม อีกสา

หลังจากช่วยกันตกแต่งต้นคริสต์มาสและประดับดาวไว้บนยอดสูงสุดของต้นคริสต์มาสแล้ว ขั้นตอนสุดท้ายเสี่ยวจ้านก็เป็นคนที่ขอเสียบปลั๊กไฟไฟแสงสีที่ล้อมรอบต้นคริสต์มาสส่องแสงสว่างและกระพริบแสงไฟสีรุ้งสลับไปมา เด็กทั้งสองปรบมืออย่างชอบใจกับเทศกาลคริสต์มาสปีแรกของพวกตนเป็นอย่างมากจ้าวหลันเฟยมองใบหน้าที่ยิ้มแย้มและสดใสของเด็กน้อยก็เผยรอยยิ้มออกมาด้วยความยินดี สองเดือนที่ผ่านมากับหน้าที่พี่เลี้ยง เธอทั้งรักและเอ็นดูทั้งสองคน จะทำอะไรก็เอาแต่ห่วงทั้งสองและนึกถึงก่อนเป็นอันดับแรก เป็นความรู้สึกที่ผูกพันอย่างบอกไม่ถูกแม้กระทั่งบ้านหลังนี้ จากวันแรกที่มาถึงจนถึงวันนี้ เครื่องเรือนที่บางตาก็ทยอยมีเฟอร์นิเจอร์เพิ่มขึ้นจนรู้สึกว่าบ้านเป็นบ้านอย่างสมบูรณ์ คนในบ้านก็ไม่มีใครรังเกียจหรือคิดไม่ดีกับเธอ ทุกคนเหมือนครอบครัวจนเธอรู้สึกอุ่นใจเธอนึกถึงคำถามของเฉินอี้เซียว ที่ถามเธอว่ารู้สึกถึงคำว่าบ้านหรือไม่ ใช่สิ...เธอรู้สึกว่าที่นี่คือบ้าน รู้สึกผูกพันกับเด็กแฝด รู้สึกผูกพันกับคนในบ้าน และหากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน เธอกำลังเกิดความรู้สึกบางอย่างกับเขา ความรู้สึกที่เธอพยายามไม่ให้มันเกิดขึ้นมา ทว่าหัวใจก็เป็นเพี

กว่าที่ลู่หงและสามีจะกลับมาจากตลาดก็เป็นเวลาบ่ายแก่ ๆ แล้ว จ้าวหลันเฟยรู้สึกหวั่นไหวกับการเข้าใกล้ของเฉินอี้เซียว ที่พยายามทำบรรยากาศเวลาที่อยู่ร่วมกันเหมือนพ่อแม่ลูกเธอจึงปลีกตัวออกไปช่วยลู่หงทำอาหารเย็น พยายามไม่คิดถึงประธานหน้ามึนคนนั้นแต่ก็ห้ามความคิดไม่สำเร็จตั้งแต่ที่เฉินเทคโนโลยีเริ่มเติบโตและเจริญก้าวหน้า บ้านหลังนี้ก็เริ่มถูกเติมเต็มทั้งเฟอร์นิเจอร์และเวลาที่เขาทุ่มเทให้เธอกับลูก ๆเขามักจะเลิกงานก่อนเวลา กลับมาอยู่กับครอบครัว และชวนเธอเข้าไปคุยงานในห้องทำงาน แต่ส่วนใหญ่ก็มักจะพูดออกนอกเรื่อง แล้วพูดเกี้ยวไม่หยุด ตอนแรกยอมรับว่าอึดอัด หลัง ๆ กลับรู้สึกหวั่นไหวไหนจะแผนใช้เด็ก ๆ ทำให้เธอใจอ่อน ขยับความสัมพันธ์ขึ้นมาแบบนี้ เธอไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าเขากำลังทำให้ลูกของเขายอมรับเธอ แล้วจะขยับสถานะในภายหลังหลังจากทำอาหารเสร็จเธอก็ช่วยจัดอาหารขึ้นโต๊ะ เฉินอี้เซียวคีบอาหารให้ลูก ๆ ของเขาก่อน จากนั้นจึงคีบให้แก่เธอ แววตาที่เคยแข็งกร้าวเมื่อแรกเจอ ตอนนี้มองเธอตาหวานเชื่อมจ้าวหลันเฟยหลบสายตาของเขา เฉินอี้เซียวปล่อยให้ว่างไม่ได้ รุกจีบเธอหนักขึ้นทุกวัน หลังจากนี้เธอจะต้องหางานให้เข

แม้จะงัวเงียอยู่มาก แต่พอได้ยินเสียงพลุและเห็นพลุที่สวยงามบนท้องฟ้า เฉินจินจ้านและเฉินจินเจินก็ตาสว่างขึ้นมา แล้วปรบมืออย่างชอบใจ“พลุนี่สวยมากจริง ๆ เลยครับปะป๊า”“เสี่ยวเจินอยากเป็นคนจุดพลุบ้าง” เด็ก ๆ ทั้งสองต่างก็ตื่นเต้นกับพลุที่สวยงาม“พลุนี่จุดโดยทางการ คนทั่วไปไม่สามารถจุดได้ ต้องมีการขออนุญาต ปะป๊าเคยบอกไว้แล้ว” เสี่ยวจ้านหันมาอธิบายกับน้องสาว“เอาละค่ะ พลุก็ได้ดูแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาเข้านอนอีกครั้ง ไปเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยแล้วกลับมานอนนะคะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนสองพี่น้องเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ด้านนอก จากนั้นก็ทยอยเดินกลับมาเข้ามาแล้วปีนขึ้นเตียงของตัวเองจ้าวหลันเฟยห่มผ้าให้แก่เฉินจินเจิน ในขณะที่เฉินอี้เซียวห่มผ้าให้แก่ลูกชาย เมื่อทั้งสองหลับตาลงแล้ว จ้าวหลันเฟยก็วางใจ เธอหันหลังจะเดินกลับห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง แต่ถูกมือของประธานหนุ่มดึงเอาไว้“จะทำอะไรคะ” เธอพูดเสียงเบา เกรงว่าทั้งสองจะตื่นขึ้นมาเห็น เขาเพียงยิ้มให้แล้วไม่ตอบ ดึงแขนหญิงสาวเขาไปยังประตูเชื่อมที่ผ่านไปยังห้องนอนของตัวเอง เมื่อประตูเชื่อมปิดลงเธอก็ดึงแขนออกมาแล้วมองแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถน

เดือนกุมภาพันธ์  ค.ศ. 1985ทีมฮาร์ดแวร์ที่นำโดยจ้าวหลันเฟยลงมือทำงานเพียงสองสัปดาห์เพราะมีแผนงานที่เธอร่างแบบไว้แล้วเป็นแนวทาง ต้นแบบเครื่องเก็บหน่วยความจำก็สำเร็จในขั้นต้นจ้าวหลันเฟยเดินทางไปทดสอบการใช้งานด้วยตนเอง และเธอพบจุดบกพร่องเพียงเล็กน้อยที่กำลังทำการแก้ไข แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด“เครื่องต้นแบบนี้พอลงซอฟต์แวร์ลงไปแล้วสามารถใช้งานได้ตามที่ต้องการ แต่ว่ายังคงมีความร้อนสูง ลองเปลี่ยนตัวประมวลผลที่แก้ไขดูแล้วพบว่าดีขึ้นมาก ทดสอบอีกสามครั้งให้ได้รับผลลัพธ์ที่คงที่ จากนั้นเขียนโครงสร้างนำต้นแบบนำมาให้ฉันดู” จ้าวหลันเฟยบอกหลังจากที่ทดสอบชิปประมวลผลตัวใหม่ หลังจากที่ตัวเดิมทำให้เครื่องร้อนขึ้น“ครับคุณจ้าว” หัวหน้าทีมวิจัยตอบรับด้วยความจริงจัง ยอมรับว่าความรู้ของรองประธานสาวนั้นยิ่งกว่าคนที่เรียนจบจากต่างประเทศ ไม่แปลกใจที่บริษัทนี้พัฒนาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“การทดสอบชิปประมวลผลตัวใหม่คงที่และเสถียรกับตัวเครื่องเมื่อไหร่เราจะเขียนโครงสร้างของเครื่องบรรจุหน่วยความจำนี้อย่างละเอียด ว่าแต่ถ้าจบโครงการนี้แล้ว ทีมเราจะทำอะไรต่อครับ” หนึ่งในทีม