All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กแฝดในยุค80: Chapter 51 - Chapter 60

วันหยุดยาวได้ผ่านพ้นไป เมื่อถึงวันอาทิตย์ทุกคนที่กลับบ้านก็ทยอยกลับมาถึงที่สกุลเฉินลู่หงและกู่เหยียนมาถึงก่อน พอมาถึงลู่หงก็ตรงเข้ามาช่วยงานในครัวทันที“เดินทางมาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาทำอาหารอีก ป้าลู่ไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” จ้าวหลันเฟยพูดด้วยน้ำเสียงที่เกรงใจ“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ให้ฉันได้ทำเถอะค่ะ” ลู่หงพูดไปมือก็แย่งทำงานไป“คุณจ้าวไปดูคุณหนูทั้งสองเถอะค่ะ ตอนนี้อยู่กับตาแก่กู่ ตื่นเต้นกับไก่ที่นำมาด้วยใหญ่เลย” เธอบอกแล้วไล่ให้หญิงสาวออกไปจากห้องครัว“ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันเรียกเสี่ยวหนิงให้มาช่วย” หญิงสาวบอกแล้วเดินออกจากห้องครัวไปด้วยรอยยิ้มที่ยินดี สี่เดือนที่อยู่ที่นี่เธอไม่รู้สึกเหงาเลยสักครั้ง คนที่สกุลเฉินดีกับเธอทุกคน เธอคิดไม่ออกเลยว่าหากไม่ได้อยู่ที่นี่ชีวิตเธอในยุคนี้จะเป็นแบบไหน เธอเดินไปที่หลังบ้าน อู๋หนิงกำลังตากผ้าที่ซักอยู่ ท่ามกลางอากาศที่ยังหนาวเย็น ตากไปก็ถูมือไปมาจนจ้าวหลันเฟยยิ้มด้วยความเอ็นดู เงินเดือนยังไม่ออกเพราะเพิ่งเริ่มงาน เข้าใจว่าได้รับเงินอั่งเปาไปแล้วก็ยังไม่ยอมซื้อเสื้อหนาวให้ตัวเอง“เสี่ยวหนิงตา

เสิ่นเฉียว ประธานของบริษัทเสิ่นอีเล็กทริกส์ เป็นบริษัทจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในมหานครเซี่ยงไฮ้ มีสาขาทั้งฝั่งผู่ตงและผู่ซี เขามาที่บริษัทเฉินเทคโนโลยีเพื่อขอให้ออกแบบชิปอัจฉริยะให้แก่บริษัทของตน“นอกจากจะซื้อชุดสแกนบาร์โค้ดและซอฟต์แวร์รวมไปใช้งานแล้ว ประธานเสิ่นยังไว้วางใจให้เราพัฒนาชิปการทำงานให้ ผมรู้สึกยินดีมากครับ” เฉินอี้เซียวกล่าวด้วยความยินดี“แต่ว่าซอฟต์แวร์รวมในราคานี้รวมแอคเซอร์ไปด้วย แต่ผมมีแล้วไม่ทราบว่าจะลดราคาได้อีกหรือไม่” เขาถามถึงส่วนลดที่ควรได้“แน่นอนครับ สำหรับใครที่มีแอคเซอร์อยู่แล้ว จะลดราคาให้ รายละเอียดอยู่ในเอกสารแล้ว เรามาพูดถึงรายละเอียดของชิปที่ว่ากันดีกว่าครับ” ประธานหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงที่เป็นการเป็นงานและสุภาพ“งานนี้คุณพ่อยกให้ฉันดูแลค่ะ ต้องขอคำปรึกษาจากประธานเฉินด้วย” เสิ่นอวี้หลานกล่าวขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ในวัยสาว ก่อนจะหันไปยิ้มน้อย ๆ ให้แก่รองประธานสาวที่นั่งอยู่ด้วย “ครับ” เขารับปากแล้วผายมือเชิญให้เธอพูดรายละเอียด“เราต้องการชิปที่ควบคุมการทำงานของเครื่องใช้ไฟฟ้า ด้ว

หลังจากทักทายแขกเหรื่อที่มาร่วมงานได้สักพัก ก็ถึงเวลาที่จะปิดตัวนวัตกรรมใหม่ของบริษัทเฉินเทคโนโลยีที่ทุกคนรอคอยแคชเชอร์ ถูกฉายภาพขึ้นที่หน้าจอโพรเจคเตอร์  ระบุถึงคุณสมบัติและการใช้งานที่ง่ายและรวดเร็ว เชื่อมโยงข้อมูลไปยังโปรแกรมสำนักงานอื่น ๆ ได้อย่างถูกต้องและครบถ้วน เรียกเสียงปรบมือแก่ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้พร้อมกับนั้นจ้าวหลันเฟยในฐานะรองประธานและหัวหน้าทีมวิจัยฮาร์ดแวร์ของบริษัท ได้ขึ้นไปกล่าวถึงผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ตอนนี้พัฒนาไปได้ครึ่งทางแล้ว นั่นคือหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) ที่จะใช้ในระบบปฏิบัติการใหม่ ซึ่งจะทำให้คอมพิวเตอร์มีความเร็วมากขึ้นและรองรับกับการใช้งานที่มากขึ้น มีการพัฒนาให้รองรับหน่วยความจำ รอม(ROM) และแรม(RAM) ที่สูงขึ้น เรียกได้ว่าเป็นเทคโนโลยีที่เทียบกับต่างประเทศ ทำให้เรียกเสียงปรบมือจากแขกในงาน“นั่นรองประธานจ้าว เธอสนิทสนมกับประธานเฉินแบบนั้น คุณหนูเสิ่นใจกว้างมากเลยนะคะที่ปล่อยให้ทั้งสองทำงานใกล้ชิดกัน” หลี่หรงเอ๋อร์กล่าวขึ้นอย่างเอาใจ“ฉันเข้าใจดีค่ะ เพราะรองประธานจ้าวเธอมีความสามารถจริง ๆ แม้สิ่งเหล่านั้นจะเป็นเอาผลงานของคนในที

ห้องบอลรูมหรูหราในโรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองผู่ตง กลีบกุหลาบสีขาวนวลเรียงรายอย่างประณีตบนโต๊ะรับรองแขก กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ปะปนกับกลิ่นหอมหวานของเค้กแต่งงานขนาดใหญ่ที่ตั้งเด่นอยู่บนแท่นกลางห้อง เป็นงานแต่งงานแบบสากลสุดยิ่งใหญ่ที่ทำให้แขกเหรื่อให้ความสนใจเป็นอย่างมากแขกที่มาร่วมงานเลี้ยงงานแต่งงานของผู้บริหารเฉินเทคโนโลยีต่างแต่งกายอย่างหรูหรา ผู้หญิงในชุดราตรีระยิบระยับ บ้างก็สวมใส่กี่เพ้าที่ตัดเย็บอย่างประณีตตามความคิดอนุรักษนิยม ผู้ชายในสูทสากล ต่างยิ้มแย้มและพูดคุยเบา ๆ ดังแซมไปทั่วห้องจัดงานสุดหรู บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น ทุกคนมาเพื่อเป็นสักขีพยานแห่งความรักที่บริสุทธิ์ของนักธุรกิจผู้มีอิทธิพลทั้งสองบนเวทีเฉินอี้เซียวในชุดสูทสีดำสนิทที่สง่างามกำลังยืนรอเจ้าสาวด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจนล้นออกมาทางสีหน้า ด้านหลังคือลูกชายและลูกสาวฝาแฝดในชุดสูทเด็กและชุดกระโปรงฟูฟ่องสีชมพู ทั้งสามพ่อลูกจับจ้องไปยังประตูทางเข้าราวกับว่าเวลาหยุดนิ่ง รอคอยเพียงแค่จ้าวหลันเฟยเท่านั้นวงดนตรีที่อยู่ข้างเวทีกำลังบรรเลงเพลงคลาสสิกที่ไพเราะ เสริมให้บรรย

หลินเอ๋อร์เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมกับจดหมายฉบับหนึ่ง แล้วยื่นให้แก่จ้าวหลันเฟย“คุณจ้าวคะ พี่เล่อชงเจออยู่ในพุ่มไม้ในสวนค่ะ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่สุภาพจ้าวหลันเฟยรับเอาไว้แล้วพลิกมองซองจดหมายที่ยับยู่ยี่นั้น พบว่าเป็นจดหมายของโรงเรียน ด้านหน้าจ่าหน้าซองถึงผู้ปกครองสกุลเฉิน“เล่อชงเจอในพุ่มไม้?” เธอกล่าวถามทวนด้วยความงุนงง ว่าจดหมายเจออยู่ในพุ่มไม้ได้อย่างไร“ค่ะ ตอนที่ทำสวนอยู่ก็พบว่ามีจดหมายฉบับนี้เสียบอยู่ด้านใน” เธอตอบแล้วเดินค้อมตัวออกไปทำงานบ้านอย่างอื่นต่อ คุณนายเฉินเปิดจดหมายออกอ่าน พบว่าเป็นจดหมายเชิญผู้ปกครองเข้าร่วมกิจกรรมวันแนะนำอาชีพของผู้ปกครองให้แก่เด็กในห้องประถมหนึ่ง“จดหมายเชิญร่วมกิจกรรมวันแนะนำอาชีพอย่างนั้นหรือ” เธอพึมพำแล้วทำสีหน้าครุ่นคิด อาชีพของเธอและสามีไม่ใช่อาชีพที่น่าอายอะไร ทำไมเด็ก ๆ จะต้องเอาจดหมายไปซ่อนแล้ววันที่ก็ตรงกับวันนี้พอดี หากเธอไปตอนนี้ก็น่าจะทัน“เสี่ยวอิง ฉันฝากดูแลคุณชายน้อยด้วยนะ นมอยู่ในตู้เย็นอย่าลืมเอาออกมาวางไว้รอ เดี๋ยวฉันจะไปทำธุระที่โรงเรียนของคุณหนูแฝดเสียหน่อย”