Todos os capítulos de สยบรักเขตคราม: Capítulo 51 - Capítulo 57

“ทำไมฉันต้องนัดด้วย ฉันเส้นด้ายนะ! เป็นคนสนิมของเขตครามเจ้านายของคุณ! ให้ฉันเข้าไปเดี๋ยวนี้คุณไปฟังคำพูดของใครก็ไม่รู้ได้ยังไง เขตครามยังไม่ทันตอบด้วยซ้ำมันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่” หญิงสาวชักแม่น้ำทั้งห้ามารองรับเหตุผลที่เธอควรจะเข้าไปสาเหตุที่เส้นด้ายขึ้นมาถึงชั้นบริหารได้เป็นเพราะมีคนเปิดลิฟต์ให้จริงๆ เธอคนนั้นเป็นผู้จัดการทั่วไปของที่นี่ที่สามารถเข้าถึงชั้นผู้บริหารได้เพราะต้องดำเนินงานหลายอย่าง และเธอคนนั้นก็ดันบังเอิญโดนเธอซื้อตัวไปแล้วด้วยเงินจำนวนหนึ่ง ต้องบอกว่าเส้นด้ายเองถึงแม้จะมีภูมิหลังไม่ดีแต่ก็มีเงินจากการลงทุนเล่นหุ้นกับเพื่อนที่เมืองนอกอยู่ระดับหนึ่ง เรียกว่าลงตามเขาเลยรวยตามเขานั้นแหละพอขึ้นมาถึงชั้นบริหารได้แล้วแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่สามารถขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุดได้อยู่ดี ทำได้เพียงส่งเส้นด้ายขึ้นมาถึงชั้นที่68เท่านั้น ส่วนอีกสองชั้นหลังจากนั้นที่จะเป็นชั้นผู้บริหารทั่วไป และอีกชั้นจึงจะเป็นชั้นผู้บริหารระดับสูง ผู้จัดการทั่วไปที่เส้นด้ายซื้อตัวไปด้วยเงินที่ผลประโยชน์เพ้อฝันไม่มีสิทธิเข้าถึง ต้องเป็นเส้นด้ายที่ดิ้นรนขึ้นมาถึงข้างบนด้วยตัวเองแทน และเส้นด้ายก็ขึ้นมาถึงจริ

หลายวันต่อมา“โอ๊ยยย~ เฮียพริมเจ็บไปหมดแล้ว เบาๆ หน่อยค่ะ” เสียงโอดโอยของคนตัวเล็กที่ดูจะเกินจริงไปบ้างเรียกความเอ็นดูจากเขตครามได้ไม่ยาก เขาค่อยๆ ผ่อนแรงแล้วบีบนวดปลีน่องเรียวของเธออย่างใจเย็น“เฮียว่าพริมควรออกกำลังกายบ้างนะ ดูสิเอ็นตึงหมดแล้ว” เขตครามพูดเสียงนิ่งในแบบของเขา แต่แววตาไม่ปกปิดความหวังดีที่มีให้คนน้อง“พริมเจ็บๆ เบาก่อนค่ะ” พริมโรสไม่ได้ปฏิเสธหรือรับปาก เธอทำได้แค่ร้องโอดครวญที่โดนกดเส้นเท่านั้น“รอหายเจ็บเฮียพาไปใหม่” พาไปในที่นี่หมายถึงพาไปวิ่งนั้นเอง สาเหตุที่พริมโรสมีสภาพนอนตายแบบนี้เป็นเพราะก่อนหน้านี้โดนคนพี่ลากไปออกกำลังกายมาด้วยการวิ่งจ็อกกิงที่สวนสาธารณะมา เพียงรอบเดียวเท่านั้นก็ทำเอาคนไม่ออกกำลังกินแล้วนอนอย่างพริมโรสหอบจนหายใจไม่ทันแล้ว“อ๊าาา!! ยังจะไปอีกหรอคะ!!!” หญิงสาวร้องขึ้นเสียงหลงเมื่อคนพี่กดโอนเส้นที่ตึงเข้าเต็มๆ“จะได้แข็งแรงนะพริม ไม่ต้องออกทุกวันก็ได้แต่ออกบ้างเพื่อสุขภาพ” เขตครามมีแต่ความหวังดี เขามองเธอกินแล้วนอนกินแล้วนอนมาหลายวัน คิดว่าเป็นแบบนี้ต่อไปสุขภาพของหญิงสาวคงไม่ดีแน่จึงลากเธอลงจากเตียงแล้วเปลี่ยนชุดไปออกกำลังกายกัน“ค่าๆ พริมรู้” พร

“ไม่ใช่ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนเก่าเฮียคราม เธอไม่ได้สำคัญอะไร ก็แค่คนที่มีความทะเยอทะยานสูงและชอบสร้างข่าวลือเท่านั้น” พริมโรสแก้ต่างให้คนพี่ทันที เธอไม่ได้พูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนรับใช้ต่างๆใดๆ เพราะนี่อาจจะเป็นการดูถูกคนอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ ทุกอาชีพมีศักดิ์ศรีคนเหมือนกัน “มันบอกน้องแบบนั้นหรอ?”“….” พริมโรสเงียบไป ฟังว่าเขาจะพูดอะไรอีก“แต่คนอื่นๆ ที่มาจากโรงเรียนเดียวกันกับมันไม่ได้รู้มาแบบนี้นะ ไม่เชื่อก็สืบดูน้องทำได้อยู่แล้ว “อย่าดูถูกความสงสัยและความเป็นนักสืบของผู้หญิงเชียว หึหึ“นี่! พี่อย่ามาปั่นเพื่อนหนูนะ ออกไปเลย!” ใบหม่อนที่พึ่งคิดเงินเสร็จรีบตามออกมาแล้วพูดขึ้นทันที เธอออกโรงปกป้องพริมโรสไว้ข้างหลังราวกับแม่ไก่“เก็บไปคิดดูนะ” เนวินไม่สนใจใบหม่อนสักนิด เขามองข้ามเธอไปแล้วพูดกับพริมโรสก่อนจะเดินออกไปพริมโรสที่ยังคงใจหวิวๆ อยู่ค่อยๆ กลับมามั่นคงในจิตใจเมื่อนึกถึงไวรัลคลิปในต๊อกต๊อกที่กำลังเป็นกระแสเมื่อสามสี่วันก่อนของผู้หญิงคนนั้นและความชัดเจนของคนพี่ที่ออกมาอธิบายพร้อมปาหลักฐานชัดเจนชนิดที่ไม่สนจะไว้หน้าใครของเขาเธอก็เบาใจลงของในมือที่คนอื่นซื้อให้เธอก็ไม่ได้ทิ้งแ

“เนาะๆ ไม่พูดแล้วๆ” พริมโรสก็เห็นด้วย เธอเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมา “กินข้าวเสร็จไปอาบน้ำก่อนกูโคตรเหนียวอ่ะ” เหนียวแบบนี้นอนไม่ไหวแน่“สระหัวด้วยนะไม่ไหวหัวเหม็นกลิ่นกับข้าว” ใบหม่อนเห็นด้วยมากๆ“บรื้อออ~ ฝนตกแบบนี้ต้องหนาวแน่เลยอ่ะ” น้ำคงจะเย็นจัดจนถึงขั้วกระดูกเลยแหละ“ดีนะกูเอาผ้าห่มผืนหนามา อาบเสร็จก็มุดเข้าผ้าห่มเลย” ใบหม่อนคิดว่าจะหนาวแค่ไหนก็ทำหน้าขยาดแล้ว อยู่คอนโดอาบน้ำอุ่นทุกวัน ตายๆ แบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว“กูก็เอามาผืนใหญ่เหมือนกัน คืนนี้เย็นทั้งคืนแน่” พริมโรสดีจริงๆ ที่เชื่อเขตครามเอาผ้าห่มผืนหนามาหน่อย ไม่งั้นคงนอนหนาว“เอาจริงบรรยากาศแบบนี้แค่คิดว่าพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ากูก็รู้สึกเหมือนถูกจับโยนลงน้ำเย็นแล้วอ่ะ อยากตื่นสายๆ ฟังเสียงฝน” ใบหม่อนแค่คิดก็เหมือนจะตายให้ได้ ถ้าบอกว่าพริมโรสขี้เกียจยังไง ใบหม่อนที่เป็นเพื่อนก็ขี้เกียจไม่ต่างกันแค่พริมโรสจะมากกว่านิดหน่อยเท่านั้น“ก็มาค่ายนี่หนา เดี๋ยวรอจบค่ายนี้ก่อนกูจะนอนให้เตียงยุบเลย” พริมโรสนึกถึงเตียงและตั้งมันเป็นโกรางวัลไว้ในใจ….หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสองก็นั่งย่อยก่อนจะหยิบอุปกรณ์เพื่อไปอาบน้ำอาบท่า เป็นเวลากว่าทุ่มครึ่งแล