All Chapters of เมียลับคนใจร้าย 18+ (Set 3 BadBoyไร้รัก 2/3): Chapter 211 - Chapter 220

237 Chapters

Chapter 94

Chapter 94“น้องยาหยีตำรวจมาขอสอบปากคำ ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นตายแล้ว” สิบทิศเดินเข้ามาบอกยาหยี ถึงการเสียชีวิตของยี่หวา ในจังหวะที่วายุกำลังลุ้นรอคำตอบจากยาหยีพอดี“หนู” วายุยังจับมือยาหยีไว้แน่น จึงได้เห็นดวงตาคู่สวยมองเขาด้วยแววตาว่างเปล่า ทำเอาหัวใจของเขาเจ็บแปลบมากกว่าแผลที่โดนยิงเสียอีก “หนู” วายุเอ่ยเรียกยาหยีด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน คราวนี้ยาหยีจึงพยักหน้าและยิ้มบางให้เขา วายุจึงได้เลิกตื๊อ แล้วยอมปล่อยมือจากยาหยียาหยีมองตามวายุสุดสายตา จนกระทั่งประตูห้องฉุกเฉินปิดลง พอเห็นเขาบาดเจ็บ ยาหยีก็รู้สึกห่วงใยเขาไม่น้อย แต่ความห่วงใยที่มีต่อเขาก็แค่สถานะพ่อของลูกที่กำลังจะเกิดมาเท่านั้น ถึงแม้ตอนนี้ยี่หวาจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่เธอคงไม่สามารถกลับไปอยู่ในสถานะเดิมกับวายุได้อีก เพราะภาพจำแย่ ๆ ระหว่างเขากับยี่หวามันยังคงผุดเข้ามาในหัวของเธอตลอด จนเธอไม่สามารถลบภาพความเจ็บปวดเหล่านั้นออกจากใจไปได้วันต่อมา...14.00 น.หลังจากวายุรู้สึกตัวตื่นปุ๊บ เขาก็กวาดสายตามองหายาหยีเป็นสิ่งแรก แต่ทว่ากลับเจอแต่น้องชายที่ตัดผมทรงใหม่ทรงเกรียน นอนเหยียดตัวอยู่บนโซฟาพร้อมส่งเสียงกรนเบา ๆ อย่างสบายใจเฉิบ จนวายุ
Read more

Chapter 95  

Chapter 95@บ้านไร่องุ่นนิธิรดา16.00 น.“นั่นแฟนใหม่ยาหยีเหรอเฮีย ผมเห็นเดินตามยาหยีต้อย ๆ ตั้งแต่เมื่อคืนที่โรงพยาบาลละ วันนี้ก็ยังอยู่กับยาหยีอีก ไม่ใช่นอนด้วยกันแล้วเหรอ” พอจอดรถยนต์หน้าบ้านยาหยีปุ๊บ สายลมก็ถามลองใจพี่ชายทันที เพราะเขาอยากจะรู้ว่าพี่ชายของเขาจะคิดยังไง หากเจอยาหยีอยู่กับคนอื่นบ้าง“ยาหยีไม่มีทางนอนกับใครนอกจากกู แล้วไอ้ห่านั่นก็ไม่ใช่แฟนใหม่ของยาหยีด้วย แต่ไอ้ห่านั่นมันชอบเสนอหน้ามายุ่งกับเมียกู” ว่าจบ วายุก็ไม่รอช้าที่จะเปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินไปหายาหยีที่นั่งอยู่ที่ศาลาไม้หน้าบ้านกับสิบทิศทันที “เจ็บ” พอเดินมาถึงศาลาปุ๊บ วายุหย่อนตัวนั่งข้างยาหยีพร้อมทั้งเอนหัวซบไหล่มนอย่างออดอ้อน “ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น เฮียจะรีบออกมาจากโรงพยาบาลทำไมคะ” ยาหยีเอามือดันหัววายุผละออกจากไหล่ แล้วขยับถอยห่างจากเขาเล็กน้อย“ก็ไม่มีหนูคอยดูแลที่โรงพยาบาล เฮียก็ต้องรีบกลับมาหาหนูที่บ้านไงครับ”“ที่โรงพยาบาล มีทั้งพยาบาล แถมยังมีพี่หมอช่วยดูแลอีกคน เฮียจะกลับบ้านมาให้หนูดูแลเพื่อเป็นภาระทำไม” พูดจบ ยาหยีก็หยิบองุ่นเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่ได้สนใจความรู้สึกของวายุเลยสัก
Read more

Chapter 96

Chapter 96ครึ่งชั่วโมงต่อมา...“เมียกูไปไหนไอ้หมอ” เมื่อวายุเดินมาถึงศาลากลับเห็นสายลมนั่งจิ้มโทรศัพท์อยู่เพียงลำพัง“ใคร?” สายลมเลิกคิ้วถามพร้อมกับยกยิ้มมุมปากกวน ๆ“อย่ากวนตีน มึงก็รู้ว่ากูหมายถึงใคร” “ฮ่า ๆ นู่นเห็นเดินเข้าบ้านไปกับไอ้สิบทิศน่ะ”“แล้วทำไมมึงถึงปล่อยให้ยาหยีอยู่กับมันสองต่อสองล่ะไอ้เชี่ย” วายุต่อว่าน้องชายของเขาอย่างไม่สบอารมณ์ที่แม่งไม่ช่วยอะไรเขาเลย “ยาหยีไม่ใช่เมียผมซะหน่อย ผมจะไปห้ามอะไรได้ล่ะ”“แต่ยาหยีเป็นแม่ของหลานมึงไง มึงอยากหาพ่อใหม่ให้หลานมึงเหรอ”“ก็ไหนมั่นใจนักหนาว่ายาหยีไม่มีทางมีแฟนใหม่ไงล่ะ”“ยาหยีอะไว้ใจได้ แต่กูไม่ไว้ใจไอ้สิบทิศ” ว่าจบ วายุก็ถือองุ่นเดินเข้าไปในบ้านทันที “รีบหายงอนไอ้เฮียเร็ว ๆ เถอะยาหยี ก่อนที่ไอ้เฮียมันจะบ้าไปกว่านี้” สายลมมองตามพี่ชายแล้วส่ายหัวทันที @มุมโต๊ะอาหาร“โอ้ว...อร่อยจังเลยค่ะ” หลังจากยาหยีชิมน้ำซุปกลืนลงคอ เธอก็ยกมือชูนิ้วเยี่ยมให้สิบทิศทันที “เดี๋ยวจะทำให้กินทุกวันเลย” สิบทิศยกมือลูบหัวยาหยี “กูดูแลยาหยีเองได้ มึงไม่ต้องเสือกเสนอหน้ามาทำอาหารให้เมียกูกินทุกวัน” วายุเอ่ยแทรกขึ้นเสียงเข้ม“เมียกู ๆ หยุดพูดคำนี้ซ
Read more

Chapter 97

Chapter 97@ศาลาไม้หน้าบ้าน“เข้าใจความรู้สึกของน้องยังล่ะว่ามันเจ็บมากแค่ไหนที่เห็นคนที่เรารักอยู่ใกล้คนอื่น ผมคิดว่าตอนที่เฮียพายี่หวาเข้ามาอยู่ที่บ้าน น้องยาหยีคงใจพังมาก ๆ เลยแหละ” พอเห็นพี่ชายเดินหน้าหงอยออกมาจากบ้าน สายลมก็พูดขึ้นทันที สายลมรู้เรื่องทั้งหมด เพราะยาหยีเล่าให้พ่อของเขาฟังทุกอย่าง ซึ่งเขา แม่ และพี่สาวก็รับรู้ด้วย “อืม...กูเข้าใจความรู้สึกของน้องแล้ว ถึงได้อยากปรับปรุงตัวไง แต่ยาหยีไม่ให้โอกาสกูเลย ยาหยีจะเริ่มต้นใหม่กับคนใหม่ท่าเดียวเลย”“สู้ดิวะเฮีย ง้อไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวน้องก็อาจจะใจอ่อนมั้ง ยังไงก็มีลูกด้วยกันแล้วอะ”“ต่อให้กูจะต้องง้ออีกกี่ปี กูก็ยอม กูรอได้ แต่กูกลัวว่าเธอจะเอาไอ้สิบทิศมาแทนที่กู”“น้องคงไม่เอาใครมาแทนที่เฮียหรอก นู่นออกมาง้อแล้ว”เมื่อวายุหันไปมองตามทิศทางที่สายลมเอ่ยบอก แล้วเห็นยาหยีกำลังเดินมาที่ศาลาหน้าบ้าน วายุก็ส่งยิ้มให้ยาหยีทันที แต่ทว่าเขากลับยิ้มเก้อ เพราะยาหยีไม่ได้เดินมาหาเขา “พี่หมอจะนอนค้างคืนที่นี่ไหมคะ หนูจะได้เตรียมห้องไว้ให้” “พี่ขอค้างที่นี่สักคืน พรุ่งนี้พี่จะกลับกรุงเทพฯ แล้ว” ตอนแรกกะจะมาดูแลพี่ชายที่โรงพยาบาล แต่ในเมื
Read more

Chapter 98

Chapter 98“อืม...กูเข้าใจแล้ว ขอบใจโว้ยไอ้หมอที่เตือนสติ” “อืม...คิดจะเอาเมียคืน ใจต้องนิ่งโว้ยเฮีย”“อืม...เมื่อกี้กูหึงจนหน้ามืดไปหน่อย” “หึงยังไงก็ต้องเตือนตัวเองว่าเฮียทำเลวกับน้องก่อน” “เออ...กูยอมปรับตัวหมดนั่นแหละ ขอแค่ยาหยียกโทษให้กู” “ง้อไปเรื่อย ๆ สักวันน้องก็ใจอ่อนเองแหละมั้ง” “อืม” วายุพยักหน้ายอมรับอย่างปลง ๆ ในสิ่งที่เขากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ “เข้าบ้านเถอะเฮีย น้องยาหยีน่าจะเตรียมห้องเสร็จแล้ว ผมจะได้ทำแผลให้เฮียด้วย” สามลมเอ่ยบอกพี่ชายที่ตอนนี้มีเลือดซึมออกมาเปื้อนเสื้อ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่ได้สนใจบาดแผลเลยสักนิด “อืม มึงเดินนำก่อนเลย ถ้าให้กูเดินเข้าบ้านก่อน เดี๋ยวน้องจะไล่กูออกจากบ้าน”“ฮ่า ๆ อาการกลัวเมียมันเป็นแบบนี้นี่เอง”“กูจะกราบเมียด้วย ถ้าเมียยอมยกโทษให้กู” “อะไรนะ พูดใหม่ดิ ขอบันทึกเสียงไว้หน่อย”“กวนตีน” วายุตบหัวน้องชายของเขาเบา ๆ ก่อนที่จะดันสายลมให้เดินเข้าบ้านไปก่อน โดยที่เขาเดินตามน้องชายของเขาเข้าบ้านไปเมื่อเข้ามาภายในบ้าน วายุก็เห็นยาหยีและสิบทิศนั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน อีกทั้งยูริที่เคยเป็นลูกของเขามาก่อน ตอนนี้กลับนั่งบนตักสิบทิศและเอาหน้าถูไถข
Read more

Chapter 99

Chapter 99“หนูไม่มีโอกาสให้เฮียแล้วค่ะ” “หนูให้โอกาสเฮียสักครั้งไม่ได้เหรอ แค่ครั้งเดียว” วายุพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “ไม่ได้ค่ะ” ยาหยีตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ที่ผ่านมาเขาคงไม่รู้ตัวว่าตอนที่เธอตั้งใจรักเขามาก ๆ เธอยอมทนเจ็บอยู่คนเดียว เพื่อให้โอกาสกับเขามาโดยตลอด แม้กระทั่งในวันที่เขาขอหย่า เธอยื้อเวลาไว้ เพื่อให้เขาได้คิดใหม่ แต่ในขณะที่เธอพยายามยื้อเขาไว้ทุกทาง เขากลับผลักไสเธอออกจากชีวิตทุกทางเช่นกัน จนเธอต้องยอมแพ้และยอมหย่ากับเขาในที่สุด “เฮียต้องทำยังไง หนูถึงจะยอมให้โอกาสกับเฮีย” “หนูก็บอกไปแล้วไงคะ ว่าหนูไม่มีโอกาสให้เฮียแล้ว เฮียกลับไปซะเถอะค่ะ” พอเห็นว่าเขาทำเป็นไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอสื่อออกไป ยาหยีคิดว่าพูดไปก็เสียเวลาเปล่า ๆ เธอจึงหมุนตัวจะเดินเข้าบ้าน แต่ทว่าเขากลับดึงชายเสื้อของเธอไว้และคลานเข่ามากอดขาอย่างน่าเวทนา “งั้นถ้าหนูไม่ให้โอกาสกับเฮียแล้ว ก็อย่าไล่เฮียเลยนะ เฮียขออยู่ที่นี่” “ถึงเฮียดื้อดึงจะอยู่ที่นี่ แต่จำไว้เลยนะ หนูไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิม” ที่ยาหยีไม่กลับไปรีเทิร์นกับเขา เพราะตอนนี้เธอถอยออกมาไกลแล้ว ไกลเสียจนไม่อยากกลับไปอยู่ในจุดที่หัวใจและ
Read more

Chapter 100

Chapter 100รุ่งเช้า...เมื่อสายลมเดินทางกลับกรุงเทพฯ ไปแล้ว วายุก็เดินไปบ้านพักคนงานยืมรถกระบะขับออกไปตลาดสด เพื่อไปซื้ออาหารเช้าเตรียมไว้ให้ยาหยี และหลังจากเขาซื้อของที่ตลาดกลับมาแล้ว วายุก็ขึ้นไปล้างแผลเพราะเลือดซึมออกมาเปื้อนเสื้อ พอทำแผลเสร็จและเดินออกมาจากห้อง ก็เป็นจังหวะที่ยาหยีอุ้มเจ้ายูริออกมาจากห้องของเธอพอดี วายุก็เลยส่งยิ้มให้ยาหยีก่อนที่จะพูดเอาใจยาหยีตั้งแต่เช้า “หนูครับ เฮียซื้อโจ๊กหมูมาจากตลาด เดี๋ยวเฮียไปเทใส่ชามให้กินนะ”“หนูไม่หิวค่ะ” “ไม่หิวก็ต้องกินนะ เผื่อลูกหิว”“ที่บอกว่าไม่หิว คือหนูไม่ได้อยากกินโจ๊กที่เฮียซื้อมาน่ะค่ะ เข้าใจไหมคะ” “แล้วหนูอยากกินอะไรครับ เดี๋ยวเฮียจะไปซื้อให้ใหม่” วายุเอ่ยถามยาหยีอย่างเอาใจ“ของทุกอย่างที่เฮียซื้อมา หนูก็ไม่อยากกินทั้งนั้นแหละค่ะ เฮียช่วยออกไปให้พ้น ๆ หน้าซะทีเถอะค่ะ” ยิ่งเขาเอาใจ เธอก็หงุดหงิดมาก ๆ เพราะเธอรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเขาไม่ได้เป็นคนแบบนี้ “ถ้าหนูยังไม่หิว งั้นส่งยูริมาครับ เดี๋ยวเฮียจะพาเจ้าอ้วนไปกินอาหารเช้าเอง” วายุเดินเข้าไปหายาหยีเพื่อที่จะอุ้มยูริ แต่ทว่ายูริกลับแยกเขี้ยวใส่เขา จนยาหยีต้องเบี่ยงตัวหลบเ
Read more

Chapter 101

Chapter 101หลังจากโดนเมินและไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากยาหยีได้ วายุก็เดินเลี่ยงออกมาตั้งหลักที่ไร่องุ่น แต่ในระหว่างทางก็ไปเจอเข้ากับแก้วเซรามิกที่แตกออกจากกัน วายุจึงเก็บเศษแก้วทั้งหมดมากองรวมกันไว้ที่ใต้ร่มไม้ จากนั้นก็หยิบเชือกสีแดงแถวนั้นมาพันรอบแก้ว “อย่าประกอบให้เสียเวลาเลยครับ ใช้ใบใหม่ดีกว่า” ลุงชลที่เดินผ่านมาพอดี พอเห็นวายุเอาเชือกพันแก้วที่มันแตกไปแล้วอย่างตั้งใจ ลุงชลก็รีบยื่นแก้วที่ถือติดมือมากับกระติกน้ำส่งให้วายุทันที“ถึงมันจะแตกไปแล้ว แต่ผมก็อยากลองที่จะประกอบให้มันกลับมาสวยเหมือนเดิม”“แก้วที่มันแตกไปแล้ว ต่อให้จะเอากาวมาทาด้วยมันก็ยังมีรอยร้าว มันไม่มีทางสวยเหมือนเดิมหรอกครับ” “มันก็ไม่แน่หรอกครับ มันอาจจะกลับมาสวยยิ่งกว่าเดิมก็ได้” “โอเคครับ งั้นผมวางแก้วใบใหม่ไว้ที่นี่นะครับ จะใช้ก็หยิบใช้ได้เลย” ลุงชลที่เห็นวายุยังดื้อดึงทำในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เขาก็ไม่อยากจะคัดค้านอะไรชายหนุ่ม“ครับ” วายุพยักหน้า แล้วมองแก้วสองใบสลับกัน พลางคิดว่าความรักของเขาและยาหยีก็เหมือนแก้วที่มันแตกไปแล้ว ถึงมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมยาก แต่เขาจะพยายามซ่อมใจพัง ๆ ของเธอให้กลับมารู้สึ
Read more

Chapter 102

Chapter 102“เราไม่ดื่มแอลกอฮอล์น่ะ ขอน้ำเปล่าก็แล้วกัน” ตั้งแต่ดื่มเหล้าแล้วเมาจนไปนอนห้องวายุในคราวนั้นจนเกิดเรื่องราวขึ้นใหญ่โต ยาหยีก็ไม่เคยคิดจะลิ้มลองของมึนเมาอีกเลย อีกทั้งตอนนี้เธอก็ท้องด้วย ก็เลยทำให้เธอดื่มเอาสังคมไม่ได้“ได้สิ” ผู้ชายใบหน้าหล่อเข้มยักคิ้วยิ้ม ๆ ก่อนที่จะหันไปเทน้ำเปล่าแล้วยื่นส่งให้ยาหยี“มา ๆ ชนแก้วกับเพื่อนสนิทไอ้ฝ้ายหน่อยพวกเรา” กริ๊ง!!หลังจากชนแก้วกันแล้ว ยาหยีก็จิบน้ำไปครึ่งแก้ว และเมื่อคุยกันไปสักพัก ยาหยีก็รู้สึกอึดอัดมาก ๆ ที่ผู้ชายใบหน้าหล่อเข้มเพื่อนของฝ้ายชอบเอนตัวมากระซิบที่กกหู แล้วชวนคุยไม่หยุด ยาหยีไม่ได้ชอบเที่ยวสถานที่แบบนี้ แต่ที่ยอมมาเพราะฝ้ายชวนมา ซึ่งยาหยีเองก็อยากเจอเพื่อน ๆ สมัยมัธยมด้วย แต่เธอน่ะคิดผิด เพราะได้เจอแค่ฝ้ายคนเดียว นอกนั้นก็เป็นเพื่อนใหม่ของฝ้ายทั้งหมด พอเริ่มไม่ไหวกับเพื่อนชายของฝ้ายที่ชอบทำตัวเป็นไม้เลื้อย ยาหยีก็เลยลุกออกจากโต๊ะ“ไปไหน” ฝ้ายจับมือยาหยีเอาไว้“ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ”“โอเครีบไปรีบมานะ” “อืม” พอเห็นฝ้ายไม่ได้สนใจที่จะพาเธอเข้าห้องน้ำ ยาหยีก็รีบเดินออกจากโต๊ะทันที แต่ในขณะที่เธอกำลังเดินเข้าห้องน้ำหญิง ก
Read more

Chapter 103

Chapter 103@บนรถ “อื้อ ~” คนตัวเล็กนั่งบิดตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเบาะรถอย่างทรมาน “หนูไหวไหม” “มะ...ไม่ไหว เฮียช่วยหนูหน่อย หนูอยากโดนเฮียเอา” ยาหยีขอร้องเว้าวอนไปตลอดทาง ตอนนี้ยาหยีไม่สนใจแล้วว่าเธอและเขาจะจบกันไม่สวยและไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เพราะสิ่งที่เธอต้องการตอนนี้ก็คือ เซ็กซ์เธออยากมีเซ็กซ์กับเขาให้หายจากอาการเสียววาบที่ทรมานนี้เสียที“อดทนอีกนิดนะหนู ถึงโรงพยาบาลแล้วครับ” วายุรีบลงจากรถไปเปิดประตูฝั่งยาหยี แต่พอเปิดประตูรถปุ๊บ กลับถูกยาหยีเอาแขนล็อกคอแล้วดึงมาจูบทันทีพอโดนจูบ วายุก็อารมณ์เตลิด เพราะแค่โดนยาหยีกระตุ้นนิดหนึ่งไฟสวาทก็พร้อมลุกโชนขึ้นแล้ว เขาจึงไม่รอช้าที่จะจูบตอบอย่างดูดดื่ม “เฮียถอดกางเกง แล้วเอาหนูหน่อย หนูเงี่xx”เมื่อยาหยียื่นมือมาปลดกระดุมกางเกงของเขา วายุจึงยั้งคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงจับมือเล็กรวบเอาไว้ จากนั้นก็อุ้มยาหยีวิ่งเข้าโรงพยาบาลทันที เขาเองก็มีอารมณ์ไม่ต่างจากยาหยี แต่ตอนนี้เขาไม่อยากฉวยโอกาสให้เธอเสียความรู้สึกกับเขาไปมากกว่านี้ เพราะอารมณ์ที่เกิดขึ้นมันเกิดจากยา ไม่ได้เกิดจากเธอเสน่หาเขา อีกทั้งยาหยีก็ท้องอยู่ด้วย เขาจึงไม่อยากให
Read more
PREV
1
...
192021222324
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status